facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 สลับตัว !

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 สลับตัว !

คำค้น : นางมาร ป่วนวัง องค์ชาย อ๋อง เทพธิดา เข้าหอกับข้าเถอะ เทพ นิยายจีนโบราณ โรมานซ์ หักหลัง แก้แค้น

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 440

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 20:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 สลับตัว !
แบบอักษร

แอ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด 

 

“ด้านนี้เพคะท่านหญิง” 

 

เสียงประตูและเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามาในห้อง ร่างล่องหลของคนบนเตียงนอนจึงงัวเงียตื่นขึ้น และยังไม่ทันที่จะตื่นเต็มตาหญิงสาวในชุดสีแดงสด มีผ้าคลุมหน้าไว้ก็นั่งลงบนเตียง เซี่ยะเหลียนรีบพลิกตัวเข้าชิดด้านใน  

“เฮ่อ เกือบไปแล้ว ๆ” 

เทพธิดาองค์น้อยพ่นลมหายใจออกมา พร้อมกับอกมือขึ้นแนบอก 

 

“ท่านหญิงโปรดนั่งรอท่านอ๋องเยี่ยเหลียงอย่างหน่อย ท่านไม่ต้องกังวลสิ่งใด ท่านแม่ของท่านได้มอบของขวัญเป็นเหล้ามงคล บ่าวจะวางไว้บนโต๊ะ เมื่อท่านอ๋องเข้ามา ท่านเพียงแค่รินเหล่าฉลองกับท่านอ๋องสองคน แล้วทุกอย่างจะราบรื่น” 

 

“ข้ารู้แล้ว” 

เสียงของหญิงสาวในชุดสีแดงสั่นน้อย ๆ ราวกับเขินอายที่จะเอ่ยสิ่งใด 

 

นางกำนัลที่ติดตามท่านหญิงมาจากจวนราชครูจัดแจงสุรามงคลวางไว้บนโต๊ะแล้วรีบออกไป 

 

“โอ้โฮ ชุดเจ้าสาวหรือเนี๊ยะ สวยจังเลย” 

เทพธิดาองค์น้อยขยับเข้าไปใกล้เจ้าสาว เพราะอยากชื่นชมชุดสีแดงเพลิงดูสวยแปลกตา และนางเผลอเข้าใกล้มากเกินไปจึงทำให้คนถูกชมได้ยินเสียงอย่างชัดเจน 

 

 

“เสียงใครนะ!” 

ท่านหญิงจึงรีบลุกขึ้นพร้อมกับเลิกผ้าคุมหน้าขึ้น ปรากฏใบหน้าคมสวย ริมฝีปากถูกแต้มสีจนแดงสดงดงาม หากแต่ดวงตามีแววขึงเครียด 

“เสียงใครพูดน่ะ ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!” 

         นางยังคงสั่งให้ร่างที่หลแบซ่อนตัวอยู่ออกมา ความตกใจมีมากกว่าความกลัว เพราะนางไม่เคยเกรงกลัวผู้ใด บุตรสาวคนเดียวของราชครู มีหรือใครจะกล้าแตะต้อง ! 

 

         เทพธิดาองค์น้อยตบหน้าผากตัวเองทีหนึ่งอย่างจนปัญญา แล้วตัดสินใจปรากฏตัวออกมา 

 

 

 

“เจ้าเป็นใคร เข้ามาในห้องนี้ได้อย่างไร” 

เจ้าสาวขึ้นเสียงถามเคยตัว 

 

“ก็เดินเข้ามาเฉย ๆ” 

เซี่ยะเหลีบงตอบตามความจริงด้วยความสัตย์ กลับเป็นการจุดไฟโกรธให้เจ้าสาวคุกรุ่นมากยิ่งขึ้น  

 

“หน็อย ! เป็นแค่นางกำนัล บังอาจมาเล่นคำกับพระชายาเช่นข้า !” 

          

         เทพธิดาองค์น้อยเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจเสียงตวาดแวด ๆ ของพระชายา เพราะนางขยับเข้าไปใกล้ชุดสีแดงเพลิงตรงหน้าราวกับว่าถูกมนต์สะกด 

         “โอ้ สวยจังเลย อยากสัมผัสจังเลย” 

         มือน้อย ๆ ยื่นออกไปดั่งใจนึก ร่างในชุดเจ้าสาวกลับรีบขยับออกอย่างนึกรังเกียจ 

 

         “บังอาจ ! เอามือสกปรกมาแตะต้องตัวข้า ! หนิงฮุ่ย ! หนิงฮุ่ย ! โอ้ย อุ๊ป” 

         เมื่อพระชายาตะโกนเรียกสาวใช้ ด้วยความตกใจเซี่ยะเหลียนจึงสะบัดมือขึ้นทีหนึ่งเกิดแสงวูบ ร่างของเจ้าสาวก็ล่วงพล็อยลงพื้น 

 

         แก๊ก   

 

         “ท่านหญิง มีอะไรหรือ” 

         ก่อนที่สาวใช้จะเดินเข้ามาถึงห้องต้นเหตุ เทพธิดาองค์น้อยหมุนกายควับเกิดแสงประกายระยิบระยับ ชุดของนางก็สับเปลี่ยนกับชุดเจ้าสาวทันที และเมื่อสะบัดมืออีกคราร่างของพระชายาบนพื้นก็ถูกมือล่องหนนำนางซ่อนไว้ใต้เตียง 

 

         “ท่านหญิงต้องการอะไรอีกเพิ่มหรือเปล่า” 

         สาวใช้ยอบตัวลง เอ่ยถามร่างที่นั่งนิ่งบนเตียง ผ้ายังคงปกคลุมหน้าเจ้าสาวจนกว่าเจ้าบ่าว หรือ ท่านอ๋องเยี่ยเหลียงจะเป็นผู้เปิด 

 

         “มะ ไม่มีอะไร ขะ ข้าแค่รอนานไปหน่อย” 

         เซี่ยะเหลียนที่สวมรอยเป็นเจ้าสาวตอบตระกุกตระกัก 

 

         พี่เลี้ยงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เสียงของท่านหญิงของตนฟังดูแปลก ๆ ไป แต่เมื่อนึกได้ว่านายของตนคงจะตื่นเต้นกับการเข้าหอครั้งแรก นางจึงหัวเราะคิกออกมา 

         “อิ อิ แหม ท่านหญิงก็ใจเย็น ๆ ทนอีกหน่อย เมื่อท่านอ๋องฉลองกับบรรดาขุนนางเรียบร้อย รับรองท่านอ๋องจะมาแน่ ๆ ท่านหญิงไม่ต้องห่วง อิอิ” 

          

         “หากไม่มีอะไรแล้ว หนิงฮุ่ยขอตัว หากขืนอยู่นานเมื่อท่านอ๋องกลับมาจะเป็นการไม่ควร” 

 

         “เจ้าไปเถอะ” 

          

         เมื่อสาวใช้ออกไปจากห้องแล้ว คนในชุดเจ้าสาวถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก  

         “อ่า ค่อยยังชั่วหน่อยนึกว่าจะถูกจับได้เสียแล้ว พระชายานะ พระชายาข้าแค่อยากดูชุดใกล้ ๆ เท่านั้นเอง” 

 

         “ไหนดูสิ” 

         เซี่ยะเหลียนกระโดดลงจากเตียง แล้วหมุนตัวไปมา  กระโปรงในชุดเจ้าสาวบานออกตามแรงหมุน  

        “อ่า ชุดสวยซะเปล่า ใส่แล้วไม่เห็นสบายตัวเลยอึดอัดก็อึดอัด ชุดแบบนี้เหรอที่เจ้าสาวในแดนมนุษย์เขาใส่กัน แย่จังเลยเน๊อะ” 

 

         เมื่อการลองชุดเจ้าสาวไม่สนุกอย่างนางนึก ร่างน้อย ๆ จึงทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ แล้วสายตาก็พลันไปเห็นกาสุราสีขาว  ดวงตาเบิกโพล่งวาววับราวกับเจอสิ่งที่ต้องใจ 

         “นี่มันสุราแดนมนุษย์ใช่ไหม ? อืม กลิ่นใช้ได้เลย” 

         มือน้อย ๆ รินสุราลงจอกอย่างไม่ลังเล แล้วกระดกจอกสุราเข้าปากจนหมดจอก   

 

         เทพธิดาองค์น้อยรับรู้สุราร้อนผ่าวไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง แรกเริ่มให้ความรู้สึกขมร้อนในปาก เมื่อดื่มไปหลายจอกจึงรู้ว่า สุรานี้ช่างหวานนัก สมแล้วที่เป็นสุราเลิศรสในแดนมนุษย์ 

 

         “อ้าว หมดแล้วรึ แหมงานมงคลทั้งที ให้กินแค่กาเล็ก ๆ” 

         เซี่ยะเหลียนเขย่ากาสุราไปมา  

 

         โป๊ะ ! 

         สุดท้ายมือน้อย ๆ ก็วางกาสุราลงแรง ๆ เพราะสมองเหมือนจะสั่งการช้าลง ร้อนผะผ่าวที่ใบหน้าอย่างบอกไม่ถูก  

ความคิดเห็น