facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ+วันวาเลนไทน์

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ+วันวาเลนไทน์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.7k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2559 22:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ+วันวาเลนไทน์
แบบอักษร

ตอนพิเศษ+วันวาเลนไทน์

 

    2ปีหลังจากนั้น

 

หลังจากวันที่ทิวถูกวายุพาไปอยู่ที่พักส่วนตัวของเขาในเกาะฮ่องกง    ทิวก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นั้นและเรียนอยู่ที่ฮ่องกงจนจบ

 

    กรืด~กรืด~

 

ทิวถือสายรอวายุได้ราวสองชั่วโมงแล้ว    สองสามเดือนมานี้ทิวไม่ได้เจอหน้าวายุหรือแม้แต่ได้ยินเสียง    ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ที่คู่รักควรอยู่ด้วยกัน    แต่ทิวกับได้อยู่คนเดียว

 

มือบางยกโทนศัพท์ออกห่างจากใบหูบางช้าๆ    ด้วยความรู้สึกน้อยใจ    แล้วกดตัดสายทิ้งอย่างไม่ใส่ใจอีก

 

นั้นสินะ...    ยิ่งอยู่ด้วยกันนานแค่ไหน    มันก็ต้องมีสักวันที่เริ่มรู้สึกเบื่อที่จะเห็นหน้ากันบ้าง 

 

เมื่อทิวคิดแบบนั้นแล้วน้ำตาก็ค่อยๆไหลลงมาอาบสองแก้มเนียน    ความรู้สึกทั้งหมดสองสามเดือนตีรวมเข้ามาจนหยุดน้ำตาที่กำลังไหลออกมาจากดวงตาไม่ได้ 

ทิวร้องไห้จนเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยทางกายและจิตใจ

 

กายแกร่งของชายที่ไม่ได้กลับมาที่บ้านพัก    ที่เขาใช้อาศัยอยู่กับร่างบางของเขา    สองสามเดือนที่ผ่านมาเขาไม่ได้กลับมาที่บ้านพักเลย    เพราะต้องรีบจัดการงานทั้งหมดที่มีให้เสร็จภายในวันนี้    เขาตั้งใจจะเอาของบางอย่ามาให้ทิว    กายแกร่งค่อยๆย่อตัวลงตรงใบหน้าเนียนที่ยังมีคราบน้ำตาเกาะให้เห็น

มือหนายกขึ้นเช็ดคราบน้ำตาให้อย่างเบามือ

           "อืมมม"   ทิวครางออกมาเมื่อเริ่มรู้สึกว่ามีสิ่งลบกวนการนอนของเขา

           "ลืมตาขึ้นมาสิคนขี้เซา   กูรีบมาหามึงแล้วนะ...   ถ้ายังไม่ลืมตาขึ้นมา   กูกลับนะ?"   เสียงทุ้มต่ำเข้มเอ่ยเล่นๆอย่างหยอกล้อ    แต่กับส่งผลให้คนนอนหลับรีบลืมตาตื่นได้อย่างง่ายดาย

           "วายุ...   มึง...   มึงมาได้ไง?"   ทิวถามวายุอย่างงงงวยกับการปรากฎตัวเงียบๆของมาเฟียหนุ่ม

           "หึหึ   กูต้องรีบเคลียร์งานมาหามึงเลยนะ   เพราะกลัวคนแถวนี้จะนอนร้องไห้จนตาบวมไปซะก่อน   เดี๋ยวไม่ได้ฉลองวันวาเลนไทน์กันพอดี"   วายุบอกกับทิวที่นั่งทำหน้างงด้วยรอยิ้มอ่อนโยน

           "ถ้ามึงรักงานมากกว่ากูก็ไปเลย!   ไปแต่งงานกับมันเลยสิ!"   ว่าจบ    คนน้อยใจก็ลุกขึ้นเติมความสูง    เตรียมตัวออกให้ห่างจากกายแกร่งตรงหน้า 

           "อย่างอลกูไม่เข้าเรื่องสิ   กูก็ไม่ได่อยากปล่อยให้มึงอยู่คนเดียวนะทิว"   แขนแกร่งคว้าเข้าที่เอวบางแล้วกอดไว้แนบแน่น    พลางเกยคางไว้บนไหล่ทิว

           "นั้นสิ...   กูมันงอลงี้เง่า!   แต่ที่กูเป็นทั้งหมดนี้ก็เพราะกูเหงา!   กูไม่อยากอยู่คนเดียว...   มันเหมือนกูไม่มีค่าอะไรสำหลับมึงแล้ว   อึก..."   ทิวบอกความรู้สึกทั้งหมดให้วายุฟัง    น้ำตาที่เคยแห้งไปแล้วก็กลับมาไหลใหม่อีกครั้ง 

 

วงแขนแกร่งเริ่มกระชับแน่นขึ้นเหมือนกำลังกลัวว่าคนในอ้อมกอดจะหายไป

           "กูขอโทษ   ต่อนี้ไปกูไม่มีวันให้มึงอยู่คนเดียวอีกแล้ว   อย่าร้องไห้นะคนเก่ง"   มือหนายกขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้าทิวเบาๆเพื่อปลอบโยน    ทิวพยักหน้ารับแล้วโอบกอดวายุอย่าโหยหาไออุ่นนี้ 

 

 

 

 

 

 

 

สองร่างขยับโยกตามแรงอารมณ์    อยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์    อย่างเร่าร้อนและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน

           "อะอะอะ   อ้า!"   เสียงครางหวานดังลั่นออกมาจากริมฝีปากบางบวมแดง    น้ำคาวขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาจนเต็มช่องทางรัก    ไหลย้อนออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนยับยู่

           "อืมมม"   เมื่อปลดปล่อยอารมณ์จนหมด   วายุค่อยๆถอดแท่งร้อนออกจากช่องทางรักของร่างบางใต้ร่างช้าๆ    ก่อนจะดันเข้าไปใหม่อีกครั้ง   เป็นรอบที่สี่

           "อ๊ะ!"   ทิวร้องเสียงหลงเมื่อแท่งร้อนที่มีขนาดใหญ่เข้ามาในตัวอีกครั้ง    ร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงขยับโยกไปตามแรงกระแทกของคนด้านบน

           "ฮื้มมม"   เสียงทุ่มต่ำเข้มเอ่ยครางอย่างพอใจในรสชาติเซ็กส์ที่ได้จากทิว    ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งเข้าก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อร่างกายนี้เลยแม้แต่นิดเดียว

           "พอ...   พอแล้ว...   วายุ...   อ้าาา"   ทิวร้องบอกวายุไม่เต็มเสียงนัก    เปลือกตาบางใกล้หลับเต็มทน

 

    พับ!!พับ!!พับ!!

 

แรงกระแทกครั้งสุดท้ายถูกอัดเข้ามาก่อนน้ำคาวขาวขุ่นจะถูกปลดปล่อยอีกครั้ง

           "แฮกๆ..."   ทิวหอบหายใจถี่เมื่อปลดปล่อยจนหมดทุกหยาดหยด

           "จุ๊บ..."   ริมฝีปากหนากดจูบลงบนหน้าผากเนียนชื้นเหงื่อ     เปลือกตาของทิวค่อยๆปิดลงช้าๆแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราไป

 

ขาเรียวยาวก้าวลงจากเตียง    เดินไปหยิบเสื้อสูทที่ถอดกองไว้ตรงพื้นข้างเตียง    วายุหยิบกล่องสี่เหลี่ยมออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท 

 

เมื่อได้ของที่ต้องการแล้ว    วายุหมุนตัวเดินกลับมาที่เตียง    ที่มีทิวนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่

 

มือหน้ายกมือบางขึ้นมากดจูบเบาๆหนึ่งที    ก่อนจะหยิบแหวนที่สลักชื่อของเขากับทิวขึ้นมาสวมใส่นิ้วนางข้างซ้าย    แล้วกดจูบที่แหวนอีกครั้งหลังจากสวมเสร็จ    ด้วยความรู้สึกที่มาจากหัวใจ 

           "ต่อไปนี้กูจะมีมึงเป็นลมหายใจและเส้นชีวิตกูตลอดไป"   พูดจบใบหน้าหล่อเหลาแบบมาเฟียเจ้าเลห์ค่อยๆก้มลงมาจูบริมฝีปากบางสีเชอร์รี่    แล้วค่อยๆผละออกอย่างช้าๆ

 

           'ผมก็จะมีคุณเป็นลมหายใจและเส้นชีวิตผมตลอดไป'

 

ทิวบอกวายุอยู่ในใจ    เป็นคำพูดที่วายุไม่มีทางได้ยินจากคนที่แกล้งหลับ

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++

มาสั้นเนอะ แต่แมวดำคิดได้แค่นี้อ่ะ หมดมุขจะเล่นแล้ว

 

 

 

🙀

ความคิดเห็น