email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[คู่รอง]คุณแก้ม(มันร้าย)

ชื่อตอน : [คู่รอง]คุณแก้ม(มันร้าย)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 350

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 00:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คู่รอง]คุณแก้ม(มันร้าย)
แบบอักษร

ม่อน พาร์ท

 

วันนี้เป็นวันหยุดครับ คุณจอมทัพไปรับผมมาอยู่ที่บ้าน

 

 

 

 

 

 

บ้านคุณจอมทัพ

 

คุณจอมทัพจัดการเรื่องหนี้สินของผมจนเรียบร้อย คุณจอมทัพใจดีกับผมมากเขาคงอยากช่วยผมจริงๆ คุณจอมทัพเดินพาผมไปที่ห้องนอนของผม

 

"ในระหว่างที่นายทำงานที่นี้ก็นอนที่ห้องนี้ละกัน"

 

"ครับ"

 

ผมมองไปรอบห้องนี้มันใหญ่กว่าห้องเช่าผมทั้งห้องอีกนะ ผมจัดการเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้ และของใช้อื่นๆ

 

"นายทำกับข้าวเป็นไหม"

 

ผมหันไปมองคุณจอมทัพที่ยืนพิงประตูอยู่

 

"ได้ครับ แต่ทำได้แต่อาหารไทย"

 

"ดี ตอนนี้ฉันหิวลงไปทำกับข้าวให้หน่อย ครัวอยู่ชั้นล่าง ฉันจะรอที่ห้องทำงาน"

 

"ครับ"

 

ผมลงมาจากชั้นสองของบ้าน เดินเข้าห้องครัว ภายในครัวมีอุปกรณ์ทำครัวครบเครื่องผมเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบของสองสามอย่างมาทำเมนูง่ายๆเพราะไม่อยากให้คุณจอมทัพรอนาน

 

ผมขึ้นไปตามคุณจอมทัพที่ห้องทำงานเมื่อทำอาหารเสร็จแล้ว

 

"กับข้าวเสร็จแล้วครับ"

 

ผมพูดอยู่หน้าประตูห้อง

 

"เดี๋ยวฉันลงไป"

 

ไม่นานคุณจอมทัพก็ลงมาทานข้าวที่โต๊ะ ผมตักข้าวใส่จานให้เขาแล้วคุณจอมทัพก็ถามขึ้นว่า

 

"นายไม่หิวหรอ"

 

"เดี๋ยวผมไปกินในครัวครับ"

 

ผมไม่อยากทำตัวเสมอเจ้านาย

 

"ที่กับฉันเนี่ยแหละ"

 

"ไม่...ก็ได้ครับ"

 

ผมกะจะพูดว่าไม่เป็นไรแต่ก็ต้องหยุดเพราะเห็นสายตาดุๆมองมาทางผม ผมเอาจานมาเพิ่มสำหรับผม นั่งลงกินข้าวอย่างเงียบๆ ผมลอบมองคุณจอมทัพหลายครั้ง พอได้มานั่งใกล้แบบนี้คุณจอมทัพเป็นคยที่หน้าตาดีมากทีเดียว อายุสามสิบไม่ทำให้หน้าเขาแก่เลย ผมรู้สึกใจเต้นเมื่ออยู่ใกล้เขาและยิ่งเขาทำดีกับผม ผมก็ยิ่งชอบเขา

 

"มองฉันทำไม"

 

คุณจอมทัพพูดขึ้นในขณะที่กินข้าวอยู่

 

"ป...เปลาครับ"

 

ผมรีบพูดปฏิเสธและก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ

 

"วันนี้ไม่ต้องไปทำงานที่ผับ อยู่เฝ้าบ้านฉันต้องไปคุยธุระเรื่องงานคงตะกลับดึก"

 

"ครับ"

 

อยู่เฝ้าบ้าน พูดเหมือนผมเป็นหมาเลย

 

 

จอมทัพ พาร์ท

 

ผมออกมาคุยงานกับพ่อของคุณแก้ม เขาเป็นลูกหุ่นส่วนคนใหม่ของบริษัทผม แต่พอมาถึงก็เจอแต่คุณแก้มที่นั่งรออยู่ ผมเดินไปนั่งร่วมโต๊ะกับเธอ

 

"แล้วพ่อคุณแก้มล่ะครับ"

 

"คือคุณพ่อให้แก้มมาคุยงานแทนนะคะท่านไม่ค่อยสบาย"

 

"อ๋อ ครับ"

 

เราคุยงานกันก็มีอาหารและเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ ผมหยิบน้ำขึ้นมาจิบและคุยงานต่อ คุณแก้มเป็นคนสวยหุ่นก็ดี เรียนจบจากเมืองนอกเมืองนา ผมรู้ว่าเธอชอบผมส่วนพ่อเธอก็คงจะเห็นดีเห็นงามด้วยที่เธอจะจับผม

 

"ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ"

 

ผมลุกออกจากโต๊ะเดินไปเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว คิดได้ก็กดโทรศัพท์โทรหาคนตัวเล็กที่รออยู่ที่บ้าน

 

Trrrrrrr

 

"ครับคุณจอมทัพ"

 

รออยู่นานกว่าม่อนจะรับสายผม

 

"นอนรึยัง"

 

"ยังครับ"

 

ร่างเล็กตอบเสียงงัวเงีย ผมว่าม่อนเขานอนนานแล้วแต่ผมโทรมาปลุก

 

"ฉันใกล้จะกลับแล้ว เปิดประตูให้ฉันด้วย"

 

"ได้ครับ"

 

ผมกดวางสายและเดินกลับไปที่โต๊ะ ผมคุยต่อสังพักและเตรียมตัวออกมา

 

"ดูคุณจอมทัพคอแห้งดื่มน้ำก่อนไหมค่ะ"

 

"ครับ"

 

ผมยกแก้วขึ้นมากระดกน้ำในแก้วจนหมด

 

ผมเดินออกมากำลังจะขึ้นรถแต่ก็ต้องหยุดเพราะคุณแก้มเรียกผม

 

"คุณจอมทัพค่ะ"

 

"ครับ"

 

"ไปส่งแก้มหน่อยได้ไหมคะ พอดีแก้มไม่ได้เอารถมา"

 

"ได้ครับ"

 

ผมมาส่งคุณแก้มที่บ้านใจจริงก็อยากปฏิเสธเธอนะแต่มันก็คงตะไม่ดีที่ทิ้งผู้หญิงให้กลับบ้านเอง ระหว่างทางที่ผมขับรถผมรู้สึกร้อนๆ ทั้งๆที่เปิดแอร์ บวกกับที่คุณแก้มพยายามโดนตัวผม ผมก็รู้เลยว่ามันแปลก ผมมาส่งเธอถึงบ้าน

 

"เข้ามาดื่มน้ำก่อนไหมค่ะ"

 

"ไม่ดีกว่าครับ"

 

ผมพูดและรีบขับรถกลับบ้าน ผมว่าตอนที่ผมไปเข้าห้องน้ำเธอต้องแอบใส่อะไรลงไปในแก้วน้ำแน่ๆ ผมรู้สึกร้อนๆอยากปลดปล่อยปกติผมแวะไปหาที่ระบายแล้วแต่ผมรู้ว่าที่บ้านผมมีของดีที่ช่วยผมได้

 

"ม่อน..."

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น