Ep.11
-
ณ สนามบิน ✈
-
ชานยอลโทษครับ โทษนะครับ ขอทางหน่อยครับ
-
ขายาวของชานยอลกึ่งวิ่งกึ่งเดินตามหลังผู้หญิงที่เขามั่นใจมากว่าเป็นคุณ
-
ชานยอลยู! รอฉันด้วยสิ!
-
เขาตะโกนตามหลังเธอ แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาจากผู้หญิงคนนั้นหันกลับมามอง หรือหยุดเดินเลย
-
ชานยอลยู!! ยัยบ้าเอ้ยย หยุดรอกันก่อนได้มั้ย
-
เธอหยุดเดินเมื่อเขาเข้าถึงตัวเธอในที่สุด
-
...
-
...มีอะไรหรือเปล่าคะ ฉันเห็นเหมือนคุณตามฉันตั้งแต่ทางเข้าสนามบินแล้ว
-
แต่เมื่อเธอหันกลับมา เขาก็อ้ำอึ้งทำตัวไม่ถูก เมื่อผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คุณที่เขาตามหา
-
ชานยอลเอ่อ...ผมจำคนผิด ขอโทษด้วยนะครับ
-
...ไม่เป็นไรค่ะ
-
เธอเดินต่อไป เขายืนคิดอยู่ครู่หนึ่ง
-
ก็ตามมาจากโรงแรม คิดว่าใช่ ไม่ผิดแน่ ๆ ทำไมเขาจะจำลักษณะท่าทางของคนรักเก่าไม่ได้
-
หรือว่าเธอจะขึ้นเครื่องไปแล้วกันนะ?
-
เขารีบขึ้นเครื่องตามที่เพื่อนจองไว้ให้ทันที คงต้องเสี่ยงอีกรอบแล้วล่ะ
-
พอถึงเกาหลี ชานยอลได้เดินตามหาคุณในสนามบินอีกรอบและในที่สุด...
-
ชานยอลยู!!!
-
ยู???
-
ผู้หญิงที่เขาคุ้นเคยดีหันกลับมาตามเสียงเรียก
-
ชานยอลเธอจริงด้วย
-
เขารีบวิ่งเข้าไปกอดเธอแน่น แต่เธอกลับยืนนิ่งไม่มีปฏิกิริยาใดตอบกลับ
-
ชานยอลฉันตามหาเธอนานมากเลยนะ
-
ยูแล้วนายจะตามหาฉันทำไม
-
ชานยอลฉัน...คือว่าฉัน
-
ตอนตามหา ในหัวคิดคำพูดขอโทษไว้เยอะมาก แต่พอได้เจอตัวจริง คำพูดพวกนั้นกลับหายไป เหลือแต่เพียงอาการอ้ำอึ้ง
-
ยูขอโทษนะ
-
ชานยอลขอโทษฉันทำไม
-
ยูเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ขอโทษที่เราเลิกกันไปนานแล้ว แต่ฉันกลับยังลืมนายไม่ได้
-
ชานยอล...
-
ยูฉันรู้สึกดีที่อย่างน้อยนายก็ยังกลับมาตามหาฉัน แต่ความรู้สึกที่เหลือของฉันมันหมดไปตั้งแต่วันนั้นแล้วล่ะชานยอล
-
ชานยอลหมายความว่ายังไง
-
ยูนายคงต่อลมหายใจให้ฉันไม่ได้แล้วแหละ
-
ชานยอล...
-
ที่เธอพูดมันแปลว่าอะไร ที่รู้ ๆ คือมันไม่โอเคสำหรับผมแน่นอน
-
ยูฉันคงต้องไปแล้ว
-
ชานยอลไปไหน ฉันจะไปส่ง
-
ยูนายจะมาเสียเวลาชีวิตของนายเพื่อฉันทำไม
-
ชานยอลก็ฉันอยากใช้เวลาที่เหลืออยู่กับเธอไงยู ทำไมเป็นอะไรไม่ยอมบอกกันตั้งแต่แรกวะ!
-
เขาคว้าคุณเข้ามากอดไว้แน่น
-
ยู...ฮึก นายไปรู้อะไรมาชานยอล T T
-
ชานยอลรู้ในเรื่องที่เธอไม่เคยบอกฉันเลยไง เธอจะรอให้ฉันเสียเธอไปก่อนใช่ไหมยู ทำไมถึงได้ใจร้ายแบบนี้
-
ยูฉันขอโทษ ฮืออ
-
ชานยอลฉันเกลียดตัวเองที่ทำเรื่องแย่ ๆ ใส่เธอ ทุกเรื่องที่ผ่านมา ฉันพึ่งจะมารู้สึกตัวก็ตอนที่มันเหมือนจะสายไปแล้ว แต่เรายังพอมีทางออกใช่ไหม
-
ยู...
-
คุณดันตัวของเขาออกเบา ๆ แล้วเงยหน้ามายิ้มให้เขาดูก่อนจะพูดบางอย่างขึ้น
-
ยูแล้วถ้าฉันบอกว่ามันไม่มีทางออก นายจะทำยังไงต่อ
-
ชานยอลมันต้องมี!
-
ยูนายเดินจากฉันไปเลยตั้งแต่ตอนนี้ยังดีกว่ามาหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าฉันจะปลอดภัยจากโรคบ้านี่
-
ชานยอลอย่างน้อยก็ยังดีกว่าปล่อยให้เธออยู่คนเดียว
-
ยูฉันอยู่คนเดียวมาหลายปีแล้ว ไม่เป็นไรหรอก
-
ประโยคนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกผิดมากขึ้น
-
ยูไปเถอะ กลับไปซะ กลับไปและทำตัวเหมือนที่ผ่านมา เหมือนที่นายไม่ชอบหน้าฉัน เหมือนที่เราไม่ถูกกัน กลับไปรู้สึกไม่สนใจใยดีฉันเหมือนเดิมนั่นแหละถูกแล้ว ฉันเหมาะกับการอยู่คนเดียวมากกว่ามีนายอยู่ด้วย
-
ชานยอลแต่ฉัน...
-
ยูฉันพูดจริงนะชานยอล กลับไปทำแบบนั้นตั้งแต่ตอนนี้ แล้วมันจะดีกับตัวของนาย
-
คุณเดินจากเขาออกไป ทิ้งให้เขายืนน้ำตาตกอยู่เพียงคนเดียว
-
ขายาวก้าวเดินตามไปไม่ไหว อยากรั้งไว้แทบแย่ แต่การที่คุณพูดไล่ และขอให้เขากลับไปเป็นเหมือนเดิม มันเหมือนเป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง ที่คุณกำลังบอกเขาทางอ้อม
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()