email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

M-savage.15 ตำนานดวงจันทร์สองดวง

ชื่อตอน : M-savage.15 ตำนานดวงจันทร์สองดวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2563 03:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
M-savage.15 ตำนานดวงจันทร์สองดวง
แบบอักษร

@St university

หลังจากเรื่องราวเมื่อคืนทำให้ฉันมาเรียนด้วยสถาพร่างอันไร้วิญญาณ จะให้นอนหลับได้ยังไงก็...พี่แมค...ทำไมฉันต้องคิดถึงเขาอยู่เรื่อยนะ!! สมองฉันนะฉลาดที่บอกว่าฉันไม่ควรรักเขา แต่หัวใจนี่สิที่มันไม่รักดี!!! หงุดหงิด

พอฉันมาถึงร้านกาแฟประจำหน้ามหาวิทยาลัย ก็เจอยายสองศรีเพื่อนตัวแสบของฉันนั่งรออยู่แล้ว

"จันทร์เจ้า!!"

"วันนี้มาด้วยสภาพ...นะ"อลิสมองฉันด้วยสายตาเอือมระอา

"อือยังไม่ได้นอน"ฉันตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย

"วันนี้หลังเลิกเรียนไปไหนป้ะ"

"เมื่อวานยังไม่เข็ดอีกหรอย่ะ"ฉันปรายตามองอลิส

"ตรงๆเข็ด แค่นี้ฉันก็โดนพี่เหนือเมฆสวดยับละ ช่วงนี้ขอพักก่อน พี่บอกให้ฉันพักผ่อน"

"ฉันก็คงไม่ไป แกดูสภาพฉันสิถ้าเป็นอย่างนี้งานฉันได้หายหด อดตายกันพอดี" ฉันบรรยายสภาพของตัวเองตอนนี้ที่ไม่ต่างอะไรจากศพหมีแพนด้าเดินได้

"ก็ได้ย่ะ งั้นฉันไปทำสวยดีกว่า"อลิสบอกอย่างเซ็งๆ

"ก็ดีเหมืินกัน อาทิตย์หน้าฉันมีถ่ายงานที่ทะเลสนใจป้ะ?"

"ไม่น่าถาม"

"อ้าวจากัวร์"เหนือฟ้าทักจากัวร์ที่เดินถือแก้วอเมริกาโนร้อนเข้ามาทางที่พวกฉันนั่งอยู่พอดี

"นั่งด้วยกันสิ!"ฉันชวนจากัวร์นั่งที่โต๊ะด้วยกัน

"อืม"เขาพยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย

"นี่ จากัวร์..."ฉันกำลังจะชวนจากัวคุย แต่ฉันสังเกตุเห็นแผลที่หางคิ้ว และที่ข้อมือเขามีผ้าพันแผลที่พันมาอย่างลวกๆ ฉันจึงแตะแผลที่หางคิ้วเขาเบาๆ อย่างถือวิสาสะ ฉันเสียดายหน้าหล่อๆของจากัวร์ ถ้าเป็นแผลเป็นชะนีทั้งหลายคงดิ้นตายกันแน่รวมถึงฉันด้วย ฮ่าฮ่าฮ่า ต้องช่วยกันรักษาสมบัติของชาติสิ ผู้ชายหล่อมีน้อยใช้สอยอย่างประหยัด

"เจ็บรึป่าว"

"โอ้ย" เขาเผลอร้องออกมา

"ขอโทดน้ะ..."ฉันพูดขอโทษ อย่างรู้สึกผิดยังไงเราก็เป็นเพื่อนกัน

"ป่าว ฉันวอร์มเสียง"

ป้าบ ฉันดีไปที่แผลของเขา

"โอ้ย"

"สมน้ำหน้า นี่นายไปโดนอะไรมาเนี่ย!? เสียดายหน้าหล่อๆของนายหมด"

"คนมันหล่ออยู่แล้ว แค่นี้ไม่ทำให้ความหล่อฉันลดลงหรอก ฮ่าฮ่าฮ่า"

"จันทร์จ้าว...."อยู่ๆยัยเหนือฟ้าก็เรียกฉัน

"มีอะไร!??"เหนือฟ้าเรียกฉัน แต่สายตาของเหนือฟ้ากลับมองเลยฉันไป มันยิ่งทำให้ฉันสงสัยเข้าไปอีก

"อย่าหันไป!!"ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ฉันและจากัวร์หันไปมองพร้อมกันตามสัญชาตญาณ

อื้มมมม ฉันไม่น่าหันมาเลยจริงๆ ฉันรู้สึกได้ว่าแววตาของฉันกระตุกวูบไหวเพียงใด ทันทีที่เห็นภาพตรงหน้าที่พี่แมคเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงคนนั้น ลูกแก้ว!!! สองคนนั้นกำลังสั่งกาแฟอยู่ตรงเคาเตอร์ ภาพสองคนนั้นดูมีความสุข ที่ตรงนั้นตรงที่ฉันเคยยืนคงเป็นเพียงตัวคั่นเวลาเพื่อรอคนที่พี่แมครักจริงๆ

เสี้ยววิก่อนที่ฉันจะหันกลับมา สังเกตใบหน้าหล่อนั้นนอกจางมีรอยฝามือจางๆที่ฉันฝากไว้ และยังมีแผลเพิ่มเข้ามาที่หน้าหางคิ้วของเขาที่ติดด้วยพลาสเตอร์ยาแต่คนละข้างกับจากัวร์ และยังมีรอยแตกบริเวรริมฝีปาก คงจากที่มีเรื่องกันเมื่อคืนพี่แมคจะเจ็บมากสินะ แต่จะสนใจทำไมเค้าก็มีคนดูแลอยู่แล้วหนิ

"ไม่เห็นมีอะไรเลย"

"แกไม่เป็นไรจริงเหรอ"

"ไม่อ่ะ ทำใจได้แล้ว"ฉันไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วงหนิ

"ให้มันจริงเหอะ!!"

"ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"

"อย่าแอบไปร้องไห้ละ"อลิสคนปากดี 2020

"บ้าหรอ จะไปฉี่ไปด้วยกันม้ะ"

ฉันเดินเลี้ยงมาห้องน้ำทางหลังร้าน ด้วยโต๊ะที่ฉันนั่งเป็นมุมอับพอดี และความที่ร้านกว้างมากทำให้เขาไม่ทันสังเกต ฉันคิดว่าการที่ฉันหลีกเลี่ยงการเจอหน้าพี่แมค มันคงทำให้ฉันลืมเขาได้ ฉันจึงเลี่ยงมาเข้าห้องน้ำ รอจนกว่าเขาจะกลับไป

ซู่!!!!

ฉันกวักน้ำใส่หน้าตัวเอง เพื่อกลบเกลื่อนน้ำใสๆที่ไหลออกจากดวงตาที่มีแววสั่นไหว ทำไมฉันต้องอ่อนแอ ทำไมต้องเป็นฉันที่เสียใจคนเดียว ฉันล้างหน้าครั้งสุดท้ายก่อนเงยหน้าขึ้นส่องกระจก นี่ฉันร้องไห้จนตาบวมแดงขนาดนี้เลยหรอ มันจุ การลืมใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ฉันถอนหายใจเฮือกก่อนจะกลับไปหาเพื่อนที่โต๊ะ หวังว่าเขาคงจะกลับไปแล้ว

ผลัก

ฉันที่มันแต่ก้มหน้าไม่ทันระวังทำให้ชนเข้ากับใครคนหนึ่ง

"จากัวร์"

"..."

"เรากลับไปหาเพื่อนๆกัน"ฉันพยายามยิ้มให้ และทำให้ดูเป็นปกติที่สุด

"..."

ขวับ เขาจับมือฉันและออกแรงดึงให้ฉันเดินตามเขาไป

"นี่นายกำลังจะพาฉันไปไหน" ฉันถามขึ้นเมื่อเขาไม่ได้พาฉันไปทางที่พวกเพื่อนของฉันนั่งอยู่ แต่เขาพาฉันออกมาทางหลังร้านแทน

"ยังไม่ต้องถาม"

"..."

 

#จากัวร์

ทันทีที่มันเข้ามา คงไม่ต้องถามหรอกใคร ไอแมค!! กับลูกแก้ว คนที่ผม'เคย'รู้จักดี

"ไม่เห็นมีอะไรเลยหนิ" เป็นคำแรกที่หลุดออกมาจากปากจันทร์เจ้าหลังจากที่เธอมองไอแมค!!

"ไม่อะทำใจได้แล้ว"

คำพูดของเธอเหมือนจะไม่รู้สึกอะไร แต่แววตาของเธอที่สั่นไหวซึ่งสวนทางกับคำพูด ซึ่งผมสัมผัสได้ ทำไมผมถึงเจ็บปวดไปกับคำพูดของเธอ

"ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"ในวินาทีนี้ผมสนใจแค่ความรู้สึกของเธอ ผมไม่สนใจใครทั้งนั้นแม้แต่ไอแมค!

เธอลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ผมจึงลุกตามเธอผมแต่เธอคงไม่ทันสังเกตว่าผมตามไปด้วย

ผลัก

ทันที่ที่ประตูเปิดออกมา จันทร์เจ้าเดินก้มหน้าโดยไม่ทันระวัง จึงชนเข้าให้กับผม

"จากัวร์...เรากลับไปหาเพื่อนๆกัน"

น้ำเสียงของจันทร์เจ้าที่ยังสั่นเครือมันทำให้ผมรู้ว่าจันทร์เจ้ายังรักไอแมคอยู่ เธอจะรักใครก็ได้ที่ไม่ใช่ไอเมค!! ผมไม่อยากให้เธอต้องเจ็บอีก

ผมจึงพาเธอออกทางหลังร้าน ร้านนี้ผมรู้จักดี เพราะเมื่อก่อนผมโดดเรียนมานั่งที่นี่กันเป็นประจำ (น้องๆอย่าทำตามนะ)

"ไปไหน!??"

"..."

ผมไม่ได้ตอบคำถามของเธอเพราะผมก็ไม่รู้จะพาเธอไปไหน ผมรู้แต่อยากให้จันทร์เจ้าครายคใามเจ็บปวดในใจของเธอไปไปได้บ้าง ผมขับรถไปเรื่อยๆ โดยที่จันทร์เจ้าไม่ได้ถามอะไรผมอีก ระหว่างผมกับเธอที่มีแต่ความเงียบ โดยสายตาของเธอมองออกไปข้างนอก แต่สายตาของผมกลับมองแต่เธอ...

 

#จันทร์เจ้า

จากที่ฉันไม่ได้คำตอบจากจากัวร์ ฉันก็ไม่เซ้าซี้เขาอีก ฉันรู้สึกขอบคุณที่เขาทำให้ฉันไม่ต้องอยู่ในสถานะการณ์ตรงนั้น ฉันมองทอดออกไปนอกกระจกรถ มันทำให้ฉันได้ทบทวนตัวเอง

ฉันจะบอกยังไงดี ให้ฉันโกหกความรู้สึกตัวเองว่าฉันทำใจได้ก็คงไม่ใช่ แต่มันก็ไม่ใช่ที่ฉันจะจมปรักอยู่ตรงนั้น ความรู้สึกของคนที่อกหัก ความรู้สึกที่ฉันโดนทิ้ง ความรักที่ฉันมีให้เขา มันปนเปกันไปหมด ความจริงที่ว่าฉันยังรักพี่แมคอยู่มันคงหนีไม่พ้น แต่ชีวิตของทุกคนมันก็ต้องเดินต่อ ฉันว่าทุกคนก็ต้องรู้ว่ารักอย่างเดียวมันคงไม่พอจริงๆ

เมื่อรถหยุดมันทำให้ความคิดของตัวเองหยุดลงไปด้วย ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว นี่ฉันนั่งรถมานานขนาดนี้เลยหรอ เปลืองน้ำมันแทนจากัวร์จริงๆ แต่ก็ว่าเนอะเขารวยหนิ ช่างเรื่องรวยไปก่อน ตอนนี้สิ่งตรงหน้ามันทำให้ฉันสนใจยิ่งกว่า 'ทุ่งหญ้า' ที่มองไปสุดลูกหูลูกตา สวยมาก

"จันทร์เจ้า...ดูอะไรนั่นสิ"ฉันมองไปทิศทางที่จากัวร์ชี้ให้ดู

สวย

"สวยจัง..."ฉันมองพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังจะลับขอบฟ้า แสงสีส้มที่ทอประกายและเป็นแสงสุดท้ายของวันที่กำลังจะลับขอบฟ้าไป

"อืมสวย" ฉันหันไปมองจากัวร์แต่เข้าไม่ได้มองพระอาทิตย์อย่างที่ฉันมองเลย

"มองพระอาทิตย์สิ มองหน้าฉันทำไม"ฉันบอกเขาและหันกลับไปมองพระอาทิตย์ต่อ

"เฮ้อ...ทำไมเวลาที่พระอาทิตย์ตกฉันถึงรู้สึกเศร้าจัง มองไปทางไหนก็มืด"

"แต่ฉันอยากให้มืดนะ พระจันทร์สองดวงจะได้อยู่ด้วยกัน"

"บ้าน่า ก็เห็นอยู่ว่ามีพระจันทร์ดวงเดียว"

"เธอเคยฟังตำนานพระจันทร์สองดวงไหม"

"หืม มีตำนานนี้ด้วยเหรอ"

"มีสิ จะฟังไหม"

หงึกๆ ฉันพยักหน้าเพื่อเป็นเชิงบอกให้รู้ว่าอยากฟัง

"นานมาแล้วโลกของเรามีดวงจันทร์สองดวง มีดวงจันทร์ผู้หญิง กับดวงจันทร์ผู้ชาย"

"..."

"ดวงจันทร์ทั้งสองต่างก็รักกันมาก เมื่อมองไปบนท้องฟ้าจะเห็นดวงจันทร์ทั้งสองอยู่เคียงข้างกันเสมอ แต่อยู่มาวันหนึ่งดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบกับดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ผู้หญิงได้หลงไหลกับความเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ จึงเลื่อนตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย และก็แยกจากดวงจันทร์ผู้ชายในที่สุด"

"..."

"จึงมีแต่ดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ดวงเดียว และดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้ตามหาดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาผ่านไป ดวงจันทร์ผู้ชายไม่สามารถตามหาดวงอาทิตย์ได้พบ ทำให้ดวงอาทิตย์คิดว่า..."

"..."

"..."

"เงียบทำไม เล่าต่อสิ"

"ขี้เกียจเล่าแล้ว"

"ชิ ถ้าจะเล่าไม่จบ ทีหลังไม่ต้องเล่าดีกว่า"

"อะ อะ เล่าต่อก็ได้ ดวงจันทร์ผู้ชายจึงระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปทั่วทั้งจักรวาลเพื่อให้แต่ละชิ้นออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่ง เมื่อเวลาผ่านไปดวงจันทร์ผู้หญิงได้รู้ว่า แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า แต่ไม่ได้มีเพียงเธอเท่านั้นแต่ยังส่องแสงไปยังดวงอื่นๆอีกมากมาย"

"..."

"ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชาย แต่ไม่พบต่อมาจึงได้รู้ว่าดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเองเพื่อตามหาตน ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าเธอไม่มีวันพบดวงจันร์ผู้ชายอีกต่อไป จึฃเศร้ามาก"

"..."

"แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชายมีให้ดวงจันทร์ผู้หญิงทุกคำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสงที่ยังเหลือเพียงน้อยนิดส่งให้ดวงจันทร์ผู้หญิง เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า"

"เศร้าจัง"

"ดวงจันทร์ทั้งสองดวงจะไม่เศร้าอีก เราจะมาเปลี่ยนตอนจบกัน"

"ยังไง!??"

"จันทร์เจ้าเธอคือดวงจันทร์ผู้หญิง และฉันจะเป็นดวงจันทร์ผู้ชาย"

"..."

"ต่อจากนี้ให้ฉันได้ดูแลเธอต่อไปได้ไหม!??"

 

#ขอโทดที่หายไปนาน ตอนนี้อาจจะเวิ่นเว้อหน่อย แต่ต่อไปมันจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ติดตามกันต่อไปน้ะ

#สัญญาจบแน่ๆ จบก่อนสิ้นปีแน่นนอน

#รักทุกคนน้า ให้กำลังใจกันด้วยที่รัก

#ตำนานดวงจันทร์สองดวงในเว็บ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น