ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ปะทะอลิซ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2563 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปะทะอลิซ
แบบอักษร

 

 

 

ผมอ่านรายละเอียดแล้วสรุปก็คือมันคือประกาศจัดการแข่งขันเกมที่เอาคนมาฆ่ากันอย่างงั้นเหรอ ?

 

ไม่ซิ ในใบมันบอกว่าเพื่อหาคนมาเป็นสามีให้ มันคงจะเป็นการแข่งสำหรับพวกปีศาจเองเสียมากกว่า

 

ทำให้ผมไม่ได้สนใจอะไรและกำลังจะเดินจากไปแต่แล้ว

 

ฮิตซู : ( นายทำอะไรหนะไอ้หนู ทำไมนายไม่สนใจใบประกาศนั่นหนะ ? )

 

 

ฮาซุย : ( ทำไมผมต้องไปสนใจด้วย ? ในใบมันก็บอกอยู่ว่าเพื่อหาคู่หมั้นให้ท่านคิซูกิ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมหละ ? )

 

 

( ฮิตซู : นี่ ฟังชั้นนะเจ้าหนู คิซูกิหนะเธอเป็นเหลนของเหลนของเหลนของเหลนเพื่อนชั้นคนนึงที่ชื่อว่า โนเว็น นายไม่คิดจะไปเจอหน้าเธอหน่อยเหรอ ? )

 

ฮาซุย : ( การที่ผมเป็นตัวคุณที่มาเดิดใหม่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะมีความรู้สึกเหมือนคุณตลอดหนิ สำหรับผมกับคิซูกิหนะเราเป็นแค่คนแปลกหน้าเฉยๆ )

 

 

( ฮิตซู : นี่นาย...เฮ้อ~ เอาเถอะชั้นก็เป็นแค่จิตวิญญาณไม่สามารถบังคับให้นายมีความรู้สึกเหมือนชั้นได้หนิ )

 

 

ฮาซุย : ...( ผมเข้าใจคุณนะ คุณอยากจะไปเจอหน้าเพื่อนคุณและลูกหลานของเพื่อนคุณ แต่ผมไม่ได้เป็นอสูรพันธ์ ผมไม่ได้เป็นตัวคุณ ผมเป็นมนุษย์ )

 

 

( ฮิตซู : ...ว่าแต่นายลาออกมาจากงานแบบนี้แล้วนายคิดจะไปทำงานที่ไหนต่ออีกเหรอ ? )

 

 

ฮาซุย : ( ใครว่าวันนี้ผมจะไปทำงานหละ ? )

 

 

( ฮิตซู : ? )

 

 

หลังจากนั้นสิ่งที่ผมตลอดทั้งวันนี้คือการหมกตัวอยู่ในห้องสมุดอ่านหนังสือในห้องนั้น แม้จะต้องคอยถูกสายตาของพวกอสูรที่เหยียดเผ่าพันธ์มนุษย์เป็นเผ่าที่ต้อยต่ำแต่ผมก็ไม่สนใจและเรียนรู้เรื่องต่างๆในสังคมประวัติศาสตร์อสูร

 

ผมได้รู้ว่าฮิตซูกับโนเว็นเป็นเพื่อนรักกัน และเรื่องเชื้อพระวงศ์ของตระกูลจอมมารที่สืบทอดต่อกันมา

 

จนกระทั่งมาถึงคนสุดท้ายที่เป็นผู้ปกครองตำแหน่งจอมมารคนปัจจุบัน ซึ่งก็คือ คิซูกิ

 

 

ผมค้างไปทันทีที่ได้เห็นรูปของเธอ จริงอย่างที่เขาลือกันจริงๆ เธอเป็นจอมมารที่สวยมาก ถึงเธอจะมีสีผิวเป็นสีฟ้าเพราะการที่เป็นปีศาจ

 

แต่เพราะด้วยความที่ผมเติบโตมาในโลกแบบนี้ ลักษณะแค่นี้มันจึงไม่ได้ดูประหลาด แม้ว่าในภาพหนังสือเธอจะสวมผ้าปิดปากเอาไว้แต่แค่ดูใบหน้าท่อนบน สังเกตุเอาจากโครงหน้า ทรงผม สายตาที่เฉียมคม ดั้งที่อยู่ในระดับกำลังดี

 

ความสวยของเธอทำให้เมลฟาสที่ผมเคยมีอะไรด้วยกลายเป็นคนหน้าธรรมดาไปเลย

 

( ฮิตซู : ว่าไงไอ้หนู~ ถูกสเป็คเลยอะดิ~ )

 

 

ฮาซุย : สะ..สปงสเป็คอะไรเล่า!!?

 

ในตอนนั้นผมตกใจและเผลอโวยออกมาดังลั่นทำให้ทุกคนในห้องสมุดหันมามองทางผมเป็นตาเดียวด้วยความงุนงง ผมจึงรีบเก็บหนังสือและเดินไปหาที่นั่งอ่านจุดอื่นเอาแทน

 

ฮาซุย : ผมไม่ได้เหมือนคุณฮิตซูซักหน่อย อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าคุณฮิตซูเก็บอะไรเอาไว้ในแหวน =_=

 

 

ผมพูดออกมาฮิตซูก็หัวเราะก่อนเอ่ย

 

( ฮิตซู : ฮ่าๆๆ! เขาเรียกว่าแฟ้มเก็บความทรงจำดีๆต่างหาก~! ^_^ )

 

ฮาซุย : ( คุณหลับนอนไม่ซ้ำหน้าเลยนะเนี่ย =_= )

 

( ฮิตซู : แล้วตอนนี้หนังสือนั่นอยู่ไหนหละ ? ^_^ )

 

ฮาซุย : ( ผมเผาทิ้งไปแล้ว )

 

 

( ฮิตซู : หา !? 0_0 )

 

 

ฮาซุย : เราไม่ควรเก็บภาพน่าอายที่ลุกล้ำความเป็นส่วนตัวของคนอื่นเอาไว้หากอีกฝ่ายไม่ยินยอม และผมก็ไม่อยากเก็บภาพวาดหวิวแบบนั้นไว้ในบ้านที่มีผู้หญิงสองคน (เกรด้ากับราเม็น) และเพื่อนซี้ผมอยู่ด้วย(จิมมี่) =_=

 

 

( ฮิตซู : โนวววววว!! ภาพอันแสนล้ำค่าอายุพันปีตู~~~!! )

 

 

ผมได้ยินเสียงร้องโหยหวนและโอดครวญของคุณฮิตซูดังอยู่ในหัว ผมทำเป็นไม่สนใจคิดซะว่าเป็นเสียงนกเสียงกาและนั่งอ่านหนังสือต่อ

 

แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะเปิดหน้าหนังสือย้อนไปหาหน้าของคิซูกิ เพื่ออ่านรายละเอียดตัวเธอซ้ำและมองดูรูปภาพเธอ

 

 

ผมหมกตัวอยู่ในหนังสือนั่นเป็นเวลาเที่ยงตรง ผมก็ออกมาจากห้องสมุดเพราะอยากหาอะไรทำข้างนอกบ้าง

 

( ฮิตซู : แล้วนายจะไปไหนต่อ ? )

 

ฮาซุย : ( ไปหากิจกรรมฟาร์มเวลครับ เลเวลผมจะได้ขึ้นเป็นมังกรระดับปัจฉิม )

 

 

( ฮิตซู : โห ขยันดีหนิ )

 

 

แต่ในระหว่างที่ผมกำลังจะเข้าป่าไปฟาร์มมอนเสตอร์อยู่นั้นเอง

 

"นี่นายหนะ!"

 

เสียงเรียกจากมอนเสตอร์ชายกลุ่มนึงก็เรียกผม ผมมองซ้ายขวาแบบงงๆก่อนจะชี้ตัวเองแล้วเอ่ยถาม

 

ฮาซุย : เรียกผมเหรอ ?

 

 

"ใช่นายนั่นแหละ!"

 

ปีศาจชายคนนึงที่มีร่างกายเป็นหินลาวา มีเขาอยู่เหนือหัว และมีหางเป็นแมงป่องได้เดินมาหาผมโดยที่ข้างตัวเขามีทาสเป็นมนุษย์เด็กผู้หญิงอายุน้อยกว่าผมปีนึง

 

ที่คอของเธอมีปอกคอผูกโซ่ล็อคอยู่ที่คอ ผมสีแดงยาวถึงกลางหลัง หน้าตาน่ารักแต่ที่แก้มเธอกลับมีผ้าก็อซปิดแผลเอาไว้อยู่ด้วย

 

ฮาซุย : มีธุระอะไรเหรอครับ ?

 

 

"นายสนใจจะมาทำงานให้ชั้นไหม ? ชั้นทำธุรกิจก่อสร้างเงินเดือนดีนะ"

 

 

ปีศาจตัวนั้นยื่นข้อเสนอให้ผมไปทำงานให้ที่ก่อสร้างของมัน ผมกระตุกยิ้มขึ้นมามันคงไม่รู้ว่าผมพึ่งลาออกจากงานก่อสร้าง และไอ้ที่มันบอกว่าเงินเดือนดีผมก็รู้ได้ทันทีเลยว่ามันโกหก

 

ฮาซุย : ไม่หละครับ ผมไม่เอางานนั้นแล้ว

 

"เดี๋ยวซิไอ้หนู แกเป็นทาส งานหนะมันหายากนะ รับๆไปเหอะน่า กินเพื่ออยู่ไมาได้อยู่เพื่อกินนะ"

 

ปีศาจตัวนันยังพยายามเซ้าซี้ผม ผมก็ยังยืนคำเดิมว่าไม่

 

ฮาซุย : ผมไม่ได้เป็นทาสใครทั้งนั้น และผมกำลังมีธุระอยู่ ขอตัว

 

 

"แกคิดว่าแกจะเป็นอะไรที่สูงกว่าทาสได้อีกเหรอ ?"

 

 

ปีศาจตัวนั้นกล่าวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา เห็นชัดเลยว่ามันกำลังขู่ผมแต่ผมก็ไม่ได้กลัวอะไร

 

ฮาซุย : ผมว่าอย่ามาหาเรื่องผมดีกว่า ผมมีธุระสำคัญจริงๆ

 

 

"โฮ่~ ใจกล้าดีหนิ เป็นทาสแท้ๆแต่ยังปากดี ดูไม่ออกรึไงว่าที่ชั้นพูดเนี่ยมันไม่ใช่ประโยคเชิญชวน...แตมันเป็นคำสั่ง!"

 

พัวะ!!

 

ปีศาจตัวนั้นได้ถีบใส่เข้าที่หลังของผมจนผมล้มลงไปนอนกองกับพื้น ปีศาจตัวอื่นที่อยู่ระแวกนั้นพากันมองมาที่เหตุการณ์ ผมได้ยินเสียงพวกมันบางตัวหัวเราะเยาะผม ผมลุกขึ้นเอาปัดฝุ่นที่เสื้อและจะเดินหนีแต่ในตอนนั้นเอง

 

 

"สงสัยจะพูดไม่รู้เรื่อง แก! จัดการมันซะ!"

 

ทันใดนั้นเองปีศาจตัวนั้นก็ได้สั่งให้ทาสที่เป็นเด็กผู้หญิงเข้ามาจัดการกับผม เธอมีท่าทางกล้าๆกลัวๆในตอนแรกแต่เพราะเธอรู้ว่าถ้าไม่ทำจะโดนอะไรทำให้เธอรีบวิ่งตรงเข้ามาหาผมเพื่อสู้กับผมทันที

 

 

"ย้าาา!"

 

เด็กผู้หญิงคนนั้นเธอได้สะบัดมือใส่ผม ทันใดนั้นก็เกิดเป็นแสงสีฟ้าพุ่งออกมาเป็นเส้นตรงคล้ายคลื่นดาบตามการสะบัดมือของเธอพุ่งตรงมาหาผมจำนวนสามเส้น

 

ฟุ้มๆๆ!

 

ผมทำเพียงแค่เอี้ยวหัวหลบ คลื่นพลังนั้นก็พุ่งผ่านตัวผมไปแล้วไปโดนข้าวของอย่างอื่นพังเสียหายเข้า

 

ฮาซุย : ส่งเด็กผู้หญิงมาสู้แทนชั้นงั้นเหรอ ? อะไรจะขี้ขลาดขนาดนี้

 

ผมพูดตำหนิไปหาปีศาจตนนั้น ในตอนนั้นเองมือของเด็กผู้หญิงคนนั้นก็ส่องแสงสีฟ้าออกมาอีกครั้งก่อนที่เธอจะสะบัดมือฟันมาหาผม ผมกระโดดถอยหลังพร้อมสร้างน้ำหมึกขึ้นมารับการโจมตีจำนวนนึง

 

ทันทีที่มือเธอฟันโดนน้ำหมึกที่ผมสร้างขึ้นก็ทำให้น้ำหมึกของผมนั้นไหม้และมีสภาพเป็นหมึกเดือดทันที

 

ผมจึงลองตรวจสถานะเธอดู

 

[ ชื่อ : อลิซ

 

นามสกุล : ( ไม่มี )

 

ระดับพลังอสูร : หมาป่า lv.20

 

พลังชีวิต : 90/90

 

ความแข็งแรง : 50

 

ความเร็ว : 30

 

พลังคอมมานด์(สีเขียว) : เลเซอร์ ]

 

( พลังนี้ทำให้ตัวของอลิซสามารถเปลี่ยนมือทั้งสองข้างเป็นเลเซอร์ความร้อนสูงและสามารถยิงพลังเลเซอร์ออกมาจากร่างในลักษณะต่างๆจากมือได้ จุดอ่อนคือไม่สามารถใช้พลังนี้ติดต่อเป็นเวลานานได้เพราะจะทำให้มือเกิดรอยไหม้ได้เอง )

 

ฮาซุย : พลังเลเซอร์เหรอ ? เป็นพลังที่สุดยอดมากเลย แต่ก็ยังด้อยกว่าของชั้นนะ

 

 

พูดจบผมก็สะบัดมือไปหาเธอ มือของผมกลายเป็นสภาพเป็นมือน้ำหมึกขนาดใหญ่พุ่งชนใส่ร่างของอลิซ

 

อลิซ : อะ!?

 

 

แผล๊ะ!

 

ร่างของอลิซถูกยึดติดอยู่กับพื้นด้วยน้ำหมึกที่ท่วมร่างเธอเอาไว้อยู่

 

อลิซเธอหลัลตาแน่นเหมือนเบ่งพลังจนน้ำหมึกผมเริ่มเดือดก่อนที่จูๆ่น้ำหมึกผมก็จะระเบิดออก

 

 

ตู้ม~!

 

น้ำหมึกร้อนเดือดสาดกระจาย การต่อสู้นั้นดุเดือดขึ้น พวกปีศาจพากันสุนทลีและสนุกกับภาพที่เกิดขึ้น พวกมันคงจะสนุกเหมือนกับดูเกม killing ในโทรทัศน์ ผมไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้

 

ผมจึงรีบที่จะปิดศึดนี้ซะ แต่แล้ว

 

 

ปิ้ว~~!

 

 

ฮาซุย : !?

 

 

จู่ๆอลิซเธอก็สะบัดของบางอย่างเล็งมาทางผมและของชิ้นนั้นก็ได้ปล่อยลำแสงเลเซอร์พุ่งตรงมาหาผม ผมตกใจและเอี่ยวตัวหลบได้ทัน ลำแสงนั่นพุ่งไปโดนร้านค้าร้านนึงก่อนที่มันจะระเบิด

 

ตู้มมมมมม!!

 

 

เศษไม้ติดไฟกระจายออกมา ผมมองดูไปที่ตัวอลิซและเห็นว่าสิ่งที่เธอถืออยู่มันคือไม้เท้าที่ส่วนปลายไม้นั้นส่องแสงสีฟ้าสว่างออกมาราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของพลังเธอ ซึ่งมันก็ทำให้ผมรีบถามฮิตซูเลย

 

ฮาซุย : ( คุณฮิตซู ไม้คฑาที่เธอถืออยู่มันคืออะไรเหรอครับ ? )

 

 

( ฮิตซู : สิ่งนั้นคือ อาวุธคอมมานด์ หนะ )

 

 

ฮาซุย : ( อาวุธคอมมานด์ ? )

 

 

( ฮิตซู : นายไม่เคยเห็นในเกม killing เหรอ มันคืออาวุธที่จะช่วยเสริมความแข็งของพลัง โดยอาวุธคอมมานด์คืออาวุธหรือสิ่งของอะไรก็ตามที่ผู้ใช้พลังคอมมานด์ทำการเชื่อมต่อพลังกับอาวุธนั้นและทำให้สามารถใช้อาวุธนั้นมีพลังคอมมานด์แบบเดียวกับที่ผู้ใช้มีได้ )

 

ฮาซุย : ( อ๋อ ถ้าหากว่าเด็กนี่มีพลังเป็นเลเซอร์ ก็เท่ากับเธอสามารถปล่อยเลเซอร์ในลักษณะเดียวกันออกมาจากคฑาได้ด้วยซินะ เท่ากับเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้พลังมากขึ้น )

 

 

ปิ้วๆๆๆ~!

 

 

อลิซคนนั้นได้ไล่ยิงเลเซอร์ใส่ผมเรื่อยๆ ผมวิ่งซิกแซกหลบก่อนที่ผมจะสร้างเชือกน้ำหมึกไปจับถังน้ำมันถังนึงที่อยู่บริเวณนั้นแล้วดึงมันจนทำให้ถังน้ำมันล้มลงแล้วเทกระจากน้ำมานราดไปบนพื้น

 

พออลิซเธอก้าวขาเดิน เธอก็ลื่นน้ำมันและหงายหลังล้มลงพื้นทันที

 

 

"ฮ่าๆๆๆๆ!"

 

พวกอสูรที่มามุงดูพากันหัวเราะในความเฟอะฟะของอลิซ มันทำให้เธอโกรธมากและลุกขึ้นจะจัดการผม

 

แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ชี้ไม้คฑามาหาผม

 

 

กรึ้บๆๆๆ!

 

ผมก็ได้สร้างโซ่น้ำมันขึ้นมาแล้วล็อคร่างของอลิซเอาไว้ อลิซเธิพยายามขัดขืนแต่เพราะโซ่ที่ผมสร้างขึ้นนั้นมันล็อคที่บริเซรข้อมือเธอไม่ใช่ที่มือเธอ

 

ทำให้เธอไม่สามารถปล่อยเลเซอร์ออกมาจากมือให้ไปตัดโดนโซ่ของผมได้ และผมก็พุ่งเข้ามาพร้อมออร่าน้ำหมึกที่ปรากฏขึ้นที่หลังผม

 

ผมพุ่งเข้าไปแล้วสร้างดาบน้ำทหึกขึ้นมาอลิซตาเบิกกว้างทันที เธอมองเห็นความตายที่พุ่งมาหาเธอตรงหน้าแต่..

 

 

ฉิ้ง~!

 

 

ผมกลับหยุดดาบเอาไว้ตรงหน้าของเธอ ผมไม่ได้แทงมันใส่เธอแค่เอาไปจ่อที่หน้าเธอเอาไว้ อลิซเธอตกใจและคิดว่าตัวเองตายไปแล้วแต่เธอก็มารู้ตัวทีหลังว่าไม่ใช่ เธอหายใจหอบอย่างหนักหน่วงและไม่กล้าขยับไปไหนเพราะดาบที่จ่อหน้าเธอ

 

"ฆ่า"

 

เสียงๆนึงดังขึ้นจากกลุ่มอสูรพันธ์

 

"ฆ่าๆๆๆๆๆๆๆ"

 

 

อสูรทุกตนที่มาล้อมดูเราได้ส่งเสียงเชียร์ให้ผมลงมือฆ่าอลิซซะ ผมมองอลิซและคิ้วขมวดเข้าหากันโดยที่สาเหตุนั้นไม่ได้มาจากเธอ

 

ผมทำให้ดาบน้ำหมึกผมสลายหายไปก่อนจะปล่อยตัวของอลิซลง

 

 

"โธ่~"

 

"ฮู่ว~ ไม่ได้เรื่อง!"

 

เหล่าอสูรพากันโห่ร้องใส่ผมมแบบไม่พอใจที่ผมทำให้พวกมันอดสนุกโดยการที่ผมไม่ฆ่าเธอ อลิซที่นั่งทรุดอยู่ที่พื้นมองหน้ามาหาผมด้วยสีหน้าเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมผมไม่ฆ่าเธอซะ

 

แล้วทันใดนั้นเอง

 

พัก!!

 

 

อลิซ : อ้ะ!?

 

เจ้านายของอลิซก็ได้เดินเข้ามาแล้วเตะฝ่าเท้าถีบใส่หัวของอลิซจนทำให้อลิซล้มลงไปนอนกองกับพื้นทันที

 

ผมตาเบิกกว้างทันทีที่เห็นดังนั้นก่อนที่เจ้านายของอลิซจะรัวฝ่าเท้ากระทืบอลิซ

 

"ไอ้ไร้ประโยชน์!! แค่งานง่ายๆแค่นี้ก็ทำไม่ได้แล้วแกจะไปทำอะไรกินวะ!!? รู้ไหม่าที่แกแพ้มันทำให้ชั้นอับอายแค่ไหน!!?"

 

อลิซ : โอ้ย! ชั้นขอโทษค่ะ~ อย่าทำชั้นเลย~

 

อลิซขอร้องทั้งน้ำตาพร้อมพนมมือแต่เจ้านายเธอก็ใช้มือจิกผมเธอให้ลุกขึ้นมาพร้อมง้างหางแมงป่องของตัวเองไปด้านหลังเตรียมจะแทงใส่ใบหน้าของอลิซ

 

"ไอ้สวะไร้ประโยชน์ ชั้นจะทำให้แกเป็นอัมพาตแล้วเอาแกไปขายตัวซะ!!!"

 

 

แล้วทันใดนั้นเอง

 

 

ซวบๆๆๆ~

 

 

"อ้ากกกกกกกก!!"

 

ผมก็ได้สร้างระยางน้ำหมึกขึ้นมาจำนวนนึงก่อนควบคุมให้มันเลื้อยเข้าไปในหูของอสูรเจ้านายอลิซตนนั้น

 

จนทำให้มันปล่อยตัวอลิซและร้องเจ็บปวดออกมา มันพยายามจะใช้มือควานเอาน้ำหมึกออกจากหูแต่เพราะน้ำหมึกมันเป็นของเหลวเมื่อมันจับไปน้ำหมึกก็จะไหลหลบมือมันแล้วเข้าไปในรูหูของมันเรื่อยๆ

 

แน่นอนว่าผมเป็นคนที่คุมน้ำหมึกพวกนั้นเอง

 

 

"โอ้ย!! อ้ากกก!! หยุดนะ!!"

 

 

ฮาซุย : ...รับนี่ไป

 

 

ผมได้โยนเงินจำนวนนึงจากแหวนให้เจ้านายอสูรของเธอที่พื้นตรงหน้าเป็นเงินจำนวน 10 เหรียญเงิน

 

ฮาซุย : ถ้าหากว่าเธอคนนี้ไร้ประโยชน์สำหรับนายแล้ว คงไม่ว่าอะไรใช่ไหมถ้าผมจะขอซื้อตัวเธอไป ?

 

 

คำพูดของผมสร้างความประหลาดใจให้อสูรทุกคนพากันตกใจและงุนงงไปตามๆกัน

 

"กะ..แกพูดอะไร ? แกเป็นทาส แกมีเงินจะมาซื้อตัวทาสคนอื่นเหรอ!? อ้ากกกกก!!"

 

ผมยัดน้ำหมึกเข้าในรูหูมันมากขึ้นเพราะคำพูดมันทำให้ผมรู้สึกไม่สบอารมย์

 

ฮาซุย : ดูเงินที่กองอยู่ที่พื้นซิ มันทีราคาตั้ง 10 เหรียญเงิน ปกติทาสที่มีระดับพลังอสูรแค่ หมาป่า แค่ 6 เหรียญเงินก็ว่าแพงแล้ว นี่ตั้ง 10 เหรียญเงินเป็นกำไรให้นาย แน่ใจปล้วเหรอว่าจะไม่รับ และอีกอย่างผมไม่ใช่ทาส

 

 

"ละ...แล้วแกเป็นอะไร!?"

 

ผมชะงักน้ำหมึกเอาไว้ก่อนเพราะเห็นว่ามันไม่ยอมขัดขืนอะไรแล้ว ผมก็เลยตอบมันไป

 

ฮาซุย : สุดยอดทาสอสูรครับ

 

 

ไม่รอให้ใครทำความเข้าใจกับคำพูดของผม ผมก็ดึงน้ำหมึกออกจากหูของมันเป็นเส้นยาว มันร้องเสียงหลง ความเจ็บภายในรูหูนั้นทำให้มันถึงกับทรุดลงกับพื้นแล้วเอามือกุมหูข้างนั้นของตัวเองเอาไว้

 

"โอ้ย~ ได้! ชั้นขายให้! จะเอามันไปทำอะไรก็เชิญเลย!"

 

 

ในที่สุดเขาก็ยอมขายเธอให้ผม ผมเดินไปเอามือดึงแขนอลิซให้เธแลุกขึ้น เธอยังคงทำสีหน้างุนงงและสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นอยู่เลย

 

ผมพาอลิซเดินออกมาจากจุดนั้นโดยไม่สนใจสายตาของพวกอสูรพันธ์ที่มองมาหาผม

 

แล้วผมก็พาอลิซกลับบ้านไปด้วยกันเลย

 

 

 

อลิซ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว