ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นางโลมแห่งหอโคมเขียว(1)ซูหนิ่ว์NC

ชื่อตอน : นางโลมแห่งหอโคมเขียว(1)ซูหนิ่ว์NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2563 18:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นางโลมแห่งหอโคมเขียว(1)ซูหนิ่ว์NC
แบบอักษร

 

 

 

(ฮุ่ยเหอ)

 

 

(ซูหนิ่ว์)

 

 

(เฟยลี่)

 

 

(ฟางเซียน)

 

 

(หนิงเอ๋อ)

 

 

 

 

ข้ามีนามว่าซูหนี่ว์ที่มีความหมายว่าสตรีผู้เลอโฉม แต่ก่อนข้าเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาๆ ที่วันๆหนึ่งก็เอาแต่ทำสวนทำไร่ช่วยบิดามารดาหาเลี่ยงชีพไปวันๆ แต่ด้วยเวรกรรมอะไรก็ไม่ทราบทำให้ข้าไปแตะตาขุนนางชั่วผู้หนึ่งเข้า ขุนนางชั่วผู้นั้นได้ใช้อำนาจและเงินตราใส่ร้ายครอบครัวของข้าและบีบบังคับให้ข้าต้องแต่งงานเข้าไปเป็นภรรยาน้อยของมัน เพื่อที่จะให้ครอบครัวนั้นพ้นผิดข้าจึงยอบตกลงแต่งงานกับขุนนางชั่วนั้นและยอมให้มันพรากเอาความบริสุทธิ์ของข้าไป ตัวข้าในตอนไม่รู้เลยว่าหลังจากวันที่ข้าย้ายมาอยู่ในจวนของมันครอบครัวของข้าก็ถูกลูกน้องของมันสังหารจนสิ้น

 

เมื่อข้าได้รู้ความจริงว่าครอบครัวของตนเองถูกสังหารไปแล้วจิตใจของข้าก็แตกสลายลงจนทั้งสีหน้าและการกระทำของนิ่งเฉยจนทำให้ขุ่นนางชั่วนั้นรู้สึกเบื่อในการมีอะไรกับข้าและขายข้าให้กับหอเขียวในเมืิองศิลาแดง

 

ข้าได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจาก"ฮุ่ยเหอ"นางโลมชั้นสูงที่ได้รับหน้าที่ให้มาสอนงานข้า ช่วงแรกๆข้าก็ทำให้นางปวดหัวกับกิริยาและท่าทางของข้าไม่น้อยแต่ในที่สุดนางก็ทำให้ข้าผ่านช่วงเวลาแห่งความทุกระทมและกับกลายไปเป็นคนปกติอีกครั้ง ซึ่งการกระทำทั้งหมดของนางมันทำให้ข้าเกิดความหลงไหลในตัวนางจนเปลี่ยนมันเป็นความรัก ถึงแม้ว่าข้าจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดศีลธรรมแต่ข้าก็ไม่อาจห้ามใจเอาไว้ได้แต่ข้าก็ต้องทนเพราะกลัวว่านางจะเกลียดข้า

 

จนเวลาร่วงเลยผ่านไปจนในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง เวลาที่ข้าต้องแยกจากนาง นางถูกไถ่ตัวออกไปจากหอโคมเขียวแห่งนี้โดยชายที่นางรัก แม้ว่าข้าเองจะรู้สึกเสียใจที่ต้องที่ต้องเห็นคนที่ตัวเองรักไปกับชายอื่น แต่อีกใจข้าก็รู้สึกยินดีกับนางที่จะได้ไปทีความสุขกับคนที่ตัวเองรัก

 

"ซูหนิ่ว์จริงๆข้าเสียใจจริงๆที่ไม่สามารถพาเจ้าออกไปได้"คนรักของฮุ่ยเหอพูดขึ้น

 

"ข้าไม่เป็นอะไรหรอก เจ้านั้นแหละดูแลพี่ฮุ่ยให้ดีๆ ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าแอบนอกใจพี่ฮั่นข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่นชิ้นและโยนให้พวกสุนัขข้างทางกิน"ซูหนิ่ว์เอ่ย

 

"ซูหนิ่ว์อย่าไปขู่สามีข้าย่างนั้นสิ ว่าก็ว่าเถอะมีคนมากมายอยากไถ่ตัวเจ้าแท้ทำไมเจ้าถึงไม่รับโอกาสนั้นละ"ฮุ่ยเหอเอ่ย

 

"ข้าแต่รู้สึกว่าที่เป็นอยู่แบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว แต่ก็นะ ไม่แน่ว่าสักวันอาจจะมีวันที่ข้าตกหลุมรักใครสักคนอย่างพี่ฮุ่ยก็ได้"ซูหนิ่ว์เอ่ย

 

"อ๊ะ!!ดูเหมือนว่าข้าจะต้องไปรับแขกแล้วละ ข้าขอลาตรงนี้เลยละกันพี่ฮุ่ย"

 

พูดจบซูหนิ่ว์ก็เดินกับเข้าไปรับแขกของตน

 

จากที่แม่เล้าบอกมาดูเหมือนว่าแขกคนนี้จะเป็นพิเศษเพราะเขาได้จ้างนางโลมชั้นสูงถึงสี่คนให้มาบริการเขาในคืนเดียว ซึ่งนางโลมที่จะมีบริการเขาในคืนนี้คือ ซูหนิ่ว์ ฟางเซียน หนิงเอ๋อ เฟยลี่

 

ซูหนิ่ว์เป็นสตรีที่ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและการร่ายรำอันงดงามที่ดังไปจนถึงเมืองหลวงจนขึ้นได้ขึ้นไปเป็นหนึ่งในสี่สาวงามแห่งอาณาจักรหลงเฟย เธอเป็นสตรีที่มีหน้าอกใหญ่จนแถบจะล้นออกมานอกชุดทำให้เป็นที่หมายปองจากชายหื่นทั่วอาณาจักร แต่ด้วยที่ค่าตัวที่สูงมากของเธอทำให้แทบจะไม่มีใครได้ร่วมรักกับเธอ อีกทั้งที่เธอชอบตีสีหน้าเฉยชา ใส่เหล่าบุรุษและขุนนาง ทำให้นางตกเป็นที่หมายปองของเหล่าบุรุษที่ขอบความท้าทาย และยังเป็นที่นับถือของเหล่านางโลมอีกด้วย

 

ฟางเซียนนางเป็นสตรีมีเสน่ห์ตาตรึงใจไม่ว่าใบหน้าที่งดงามหรือรูปร่างที่สมส่วนมันก็มากพอที่จะทำให้เธอเป็นที่หมายปองของเหล่าบุรุษทั่วแผ่นดิน อีกทั้งลีลารักของเธอก็ยังเป็นที่เรื่องลือว่าไม่ได้ด้อยไปกว่าซูหนิ่ว์มันจึงยิ่งทำให้เธอเป็นที่นิยมในหมู่คนที่หมายตาซูหนิ่ว์ ซึ่งนั้นทำให้ความสัมพันธ์ของซูหนิ่ว์และฟางเซียนไม่ค่อยจะดีนัก

 

หนิงเอ๋อนางเป็นหญิงสาวที่เป็นเจ้าของฉายานางมารราคะผู้ที่เคยรับศึกหนักแบบหนึ่งต่อสิบจากขุนนางที่ชอบเล่นอะไรแปลกๆ ด้วยเหตุการณ์ในวันนั้นมันทำให้เธอเป็นหญิงสาวที่ร่านสวาททำให้เธอชอบรับงานแบบกลายๆคนในที่เดียว และเธอยังมองว่าซูหนิ่ว์เป็นไอดอลของเธอ

 

เฟยลี่นางเป็นหญิงสาวเพียงคนเดียวในหอโคมเขียวที่ยังคงความบริสุทธิ์เอาอยู่เพราะการบริการของเธอนั้นคือการใช้ลิ้นบรรจงเลียที่ดุ้นอวบใหญ่ให้กับบรรดาเเขกทั้งหลายก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาเสร็จสมออกมา นางเป็นหญิงสาวร่างบางมีนิสัยอ่อนหวานและชอบในเสียงดนตรี

 

เมื่อก้าวเข้ามาในห้องนางโลมทั้งสี่ก็ต้องพบกับภาพที่หน้าตกตลึง เพราะทันทีที่เดินเข้ามาในห้องพวกเธอก็ต้องพบกับร่างของนางโลมฝึกหัดที่นอนจมกองน้ำรักอยู่บนเตียง

 

แม้ว่านางจะสลบไปแล้วแต่ชายหนุ่มคนนั้นก็ยังกระเด้าเอวซอยร่องของนางจนกลีบแทบจะปลิ้นออกมาข้างนอก โดยไม่สนเลยว่านางโลมฝึกหัดคนนั้นกำลังนอนตาเหลือกไม่ได้สติอยู่บนเตียง

 

"อ๊า~~~~❤️อ๊าาาาาาส์!!"ร่างของนางโลมฝึกหัดสั้นกระตุกอย่างรุนแรงพร้อมกับพ่นน้ำรักออกมา

 

"กว่าจะมากันได้ พวกนางโลมชั้นสูงนี้มันอะไรกันคิดว่าตัวเองวิเศษมากมั้งถึงทำให้ข้าต้องรอนานขนาดนี้"ชายคนนั้นถอนดุ้นอวบใหญ่ออกมาจากร่องของนางโลมฝึกหัดคนนั้นทำให้น้ำรักที่ถูกอัดอั้นเอาไว้นั้นล้นทะลักออกมา ซูหนิ่ว์ที่ได้สติเป็นคนแรกก็ได้สั่งให้สาวใช้รีบพานางโลมฝึกหัดคนนั้นไปรักษาตัว

 

"แหมๆนายท่านข้าต้องโทษด้วยที่ทำให้ท่านต้องรอนานข้าหนิงเอ๋อรอคนแบบท่านมานานแล้ว~~~"พูดจบหนิงเอ๋อก็บรรจงลิ้นรูดขึ้นรูดลงบนดุ้นอวบใหญ่ด้วยดวงตาที่แฝงไปด้วยเพลิงราคะที่ลุกโชน เพราะการที่มีดุ้นใหญ่แบบนี้มันก็ทำให้น้ำเสี้ยนของเธอไหลออกมาจนหยุดไม่อยู่และยิ่งได้เห็นการกระทำของอีกฝ่ายที่สามารถทำให้นางโลมฝึกหัดสลบคาดุ้นได้มันยิ่งทำให้เสี้ยนมากๆจนแทบจะเสร็จออกมาอยู่แล้ว

 

#เรื่องสั้นพวกนี้เป็นพล็อดนิยายที่ไรท์แต่งเอาไว้เองแหละแต่เพราะไรท์มันไร้ความสามารถเลยไม่สามารถทำให้มันไปถึงตอนจบได้เพราะงั้นไรท์เลยว่าแผนที่จะเอาพล็อดนิยายที่ไรท์แต่งไม่จบทั้งหมดมาทำเป็นเรื่องสั้นให้หมด

#ความยาวต่อพล็อดอาจจะไม่ยาวมากอาจจะไปได้แค่ไม่กี่สิบตอนจนไปถึงสี่ห้าตอน

#อยากได้แนวไหนบอกได้นะเพราะไรท์เองก็ไปมาหมดแล้วแค่แต่งไม่จบแต่นั้นเอง

#ฮ่า

#รับไว้พิจารณา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว