email-icon

เรื่องคนธรรพ์หนุ่มขี้อ่อยกับบุตรสาวพญานาครักสนุก เขาต้องพาเธอกลับบ้าน เธอต้องการเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆ ใครจะเสร็จใครมาลุ้นกันค่ะ

ตอนพิเศษ - ทีใครทีใคร

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ - ทีใครทีใคร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2563 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ - ทีใครทีใคร
แบบอักษร

สามปีต่อมา 

"ป้อ ทำมายเต่า เต่า ม่ายเล่นกับน้องทีที" เด็กผู้ชายสองขวบแก้มยุ้ยตาโตที่นั่งจุ้มปุ๊กกับพื้นกำลังเอานิ้วป้อมๆ เขี่ยเต่าที่หลบเข้ากระดองไป พอเต่าไม่ตอบสนอง เด็กน้อยก็หันมามองพ่อตัวเอง "ป้อ น้องทีทีจาเล่น เต่าเต่านิจั๋ยม่ายดี" ดวงตากลมโตงอน แก้มป่องยิ่งพองกว่าเดิม ปากเริ่มเบะหลังจากฟ้องเสร็จสรรพ 

คีตเทพกรรณอมยิ้ม เขาวางมือจากการเก็บจานข้าวเดินมาเคาะๆ กระดองเต่ายียวนที่กลายเป็นสมาชิกครอบครัวมากกว่าสัตว์เลี้ยง "นี่ ออกมาได้แล้วตุ๊บป่อง" 

แต่มือเรียวที่ยื่นมาก่อนได้ห้ามเขาไว้ "วารีทำเองดีกว่าค่ะ " ผณินวารีที่ท้วมขึ้นยกเจ้าเต่ามาระดับสายตา แล้วจุ๊บกระดองเบาๆ "ออกมาได้แล้ว สัญญาจะไม่ให้ทีทีเล่นแรงๆ " 

เจ้าตุ๊บป่องจึงยอมออกมา แต่ก็หันไปหรี่ตาใส่เด็กชายสองขวบที่กำลังหน้างอ "ข้าไม่ใช่รถถังนะ จะเอาไปชนกับอะไรเกรงใจกันหน่อยสิ ไอ้ลูกครึ่งงู" แต่ทีทีไม่สนใจแล้ว เด็กน้อยตาเป็นประกาย มือป้อมๆ คว้าเต่าตัวจิ๋วได้ ก็รีบเดินเตาะแตะไปมุมของเล่นของตัวเอง.. เจ้าเต่าน่าสงสารจึงได้แต่ตีขาไปมากระดุ๊กกระดิ๊ก โวยวายไปด้วยว่าไม่อยากเล่นด้วย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องเล่นเป็นเต่าอภินิหารบินๆ ไปมา 

ผณินวารีจึงรีบเดินตามไปเตือนลูกชาย "เล่นกับพี่เต่าดีๆ นะครับ ไม่แกล้งเขานะ พี่เต่าเขาก็เจ็บเหมือนกันนะครับ" แล้วก็จุ๊บหน้าผากลูกชายที่ทำหน้าพยักเพยิดแต่ไม่สนใจเท่าไรหรอก 

คีตเทพกรรณเดินตามมาก็รวบเอวบางเข้าหา แววตากรุ้มกริ่ม "ทีทีคงเล่นกับเจ้าตุ๊บป่องอีกสักพัก.. เราไปช่วยกันเปลี่ยนผ้าปูเตียงดีไหม ?" 

หญิงสาวหันมาหัวเราะเบาๆ รู้ดีว่าเขาอยากจะทำเหมือนวันนั้นที่เธอพาเขามาที่บ้านแล้วเขาจัดการปูเตียงนอนเปลี่ยนปลอกหมอนให้เธอ ที่เปลี่ยนเสร็จก็ใช้งานอย่างหนักต่อเลยทันที.. 

ผณินวารียิ้มมีความสุข ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี คีตเทพกรรณก็ยังคงอ่อนโยนเสมอต้นเสมอปลายเป็นพ่อบ้านน่ารักสำหรับเธอเสมอ มันทำให้เวลาไม่กี่ปีที่ใช้ชีวิตร่วมกันจนกระทั่งมีลูกดูคุ้มค่า มีความหมายมากกว่าเวลามากมายที่เธอเคยใช้เที่ยวเตร่สนุกสนานกินเหล้าเข้าผับหรือควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้า 

เธอไม่เคยนึกเหมือนกันว่า แค่ผู้ชายคนเดียวจะทำให้เธอหยุดเหงาได้ แต่เขาก็ทำได้จริงๆ ดวงตากลมโตมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าตัวเองโชคดี.. 

คีตเทพกรรณเห็นแววตาฉ่ำหวานของภรรยาก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม เขาจูงเธอเข้าไปในห้องนอนของทั้งคู่ ปิดประตูลงเบาๆ แล้วก็รัดเธอเข้าหาเขา ดวงตาคู่สวยเขามองเธออย่างอิ่มอกอิ่มใจ ชายหนุ่มยิ้ม "อยากมีอีกคนไหม ? ทีทีจะได้ไม่เหงา ?" 

ผณินวารีตาโต แก้มระเรื่อ ถึงจะร่วมเตียงกับเขามาไม่รู้เท่าไรแล้ว แต่เวลาเขาชวนมีทายาททีไร เวลาเปลือยกายกอดรัดกันมันก็มักจะยาวนานกว่าปกติทุกที รสชาติความซ่านเสียวก็มากกว่าด้วย 

เธอกัดริมฝีปากด้วยความตื่นเต้น สามีของเธอเป็นคนหื่นจริงๆ แต่เธอก็ชอบแบบนี้ เพราะสำหรับเธอ ความรักไม่ควรบังคับให้ใครต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ถ้ารักแล้ว ก็คือเลือกแล้ว.. 

และเธอเลือกเขา เลือกเขาเหนือสิ่งอื่นใดที่เป็นความสุขสนุกสนานฉาบฉวย..  

หญิงสาวยิ้มแล้วทำเหมือนทุกครั้งที่่ผ่านมา คือไม่รอช้าที่จะเป็นฝ่ายเริ่มบอกรักก่อน... 

----------------------- 

กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป ในผับแห่งหนึ่งกลางกรุง... 

ผู้หญิงนุ่งกระโปรงสั้นกุด แต่งตัวเซ็กซี่กลุ่มหนึ่งหันไปซุบซิบกัน "เธอ ดูสิ วันนี้ พี่ ทีที มาด้วยอ่ะ มาคนเดียว ไม่มียายนางแบบขี้อ่อยมาด้วยแล้วแหละ"  

เสียงซุบซิบทำให้ สลิล ที่ทำงานเป็นสาวเสริฟมือใหม่หันไปตามเสียง เธอได้ยินชื่อคุณ นทีธาร หรือ คุณ ทีที มานานแล้ว ว่า เป็นหลานชายสุดหล่อของคุณสมุทร นาคินทร์ เจ้าของผับหรูหราแห่งนี้ ใครๆ ก็บอกว่าเขาหล่อขาดใจจน สาวน้อยสาวใหญ่ สาวแท้สาวประเภทสองต่างอยากได้ตัวเขา แต่เขาไม่ให้ใครเข้าหาง่ายๆ เขาเลือกผู้หญิงข้างตัวเขาเอง และถ้าเขาต้องการใครเขาจะจีบจนติดจนได้ ไม่เคยมีใครปฏิเสธเขาได้ และเมื่อเขาเบื่อ จะดึงรั้งทำอย่างไรเขาก็ไม่สนใจ 

ช่างเป็นผู้ชายเลือดเย็นเหมือนงูเสียจริง.. 

"หูย ดูสิ หล่อมาาากกก แก ฉันอยากให้เขาเป็นพ่อของลูกฉัน"  

"ไม่ได้ย่ะ ฉันจอง ของฉัน หล่อขาวออร่า น่ากิน ล่ำกล้ามเป็นมัดแบบนี้ ต้องของฉันเท่านั้นย่ะ" 

สลิล อยากจะเงยหน้าขึ้นมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นเหมือนกัน แต่วันนี้ ลูกค้ารอโต๊ะเยอะเกินไป เธอต้องเร่งมือเก็บแก้วเคลียร์ให้เสร็จก่อนจะโดนดุ หญิงสาวจึงก้มหน้าทำงาน ปล่อยให้เสียงนกเสียงกาเข้าหูผ่านไป ช่างมันเถอะ คนหล่อมีมากมาย ไม่เห็นสักคนคงไม่เป็นไร.. 

"เธอชื่อ ลินใช่ไหม ? เก็บโต๊ะแล้วมารับออเดอร์ด้วยนะ" เสียงเป็นงานเป็นการจากผู้ใหญ่ที่ยืนข้างหลังทำให้สลิลหันไปเห็น สมุทรนาคินทร์ เจ้าของร้านที่ทำตัวไม่เหมือนเจ้าของร้าน เขาเป็นผู้ชายร่างใหญ่ ไหล่กว้างผึ่งผาย ผิวบ่มแดด วันนี้เขาไม่ใส่เสื้อฮาวายแบะอกแล้ว แต่ใส่เสื้อเชิ้ตสีเข้มกับกางเกงยีนส์เข้ารูป ผมยาวของเขารวบเป็นหางม้า มีสีเทาแซมนิดหน่อยพอให้ดูมีสง่าราศี  

สลิลรู้ว่า คุณสมุทร เป็นคนเจ้าชู้ แต่เขาไม่เคยทำตัวเป็นสมภารกิ่นไก่วัดกับเด็กในร้าน เธอจึงไม่เคยลำบากใจเวลาเห็นหน้าเขา หญิงสาวพยักหน้า ทัดผมที่หลุดจากมวยบนหัว "ค่ะ สักครู่ค่ะ" ร่างบางประคองถาดใส่แก้วน้ำแก้วเหล้า ขวดเหล้าออกไปอย่างทุลักทุเล 

ในขณะที่เธอเดินประคองแก้วที่พูนจนสูงออกไปนั้น.. 

หนุ่มหล่อที่สาวทุกคนในผับต่างหันมามองกำลังจะเดินสวนกับเธอพอดี ..  

สลิลอึ้ง.. ใบหน้าคมคาย หล่อเหมือนปั้นแต่งมาอย่างปราณีต เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแล็ครองเท้าหนังขัดมัน ริมฝีปากเรียวคาบบุหรี่ แววตาเขาเย็นชาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ 

ท่าทางของเขาที่มั่นใจไม่กลัวใคร แต่ไม่กร่างหาเรื่อง ทำให้เขายิ่งดูมีเสน่ห์ลึกลับอันตราย เหมือนงูพิษที่เลื้อยมาเงียบๆ แต่พร้อมจะแผ่แม่เบี้ยเมื่อโดนคุกคาม..  

สลิลกลืนน้ำลาย เขาหล่อบาดใจเหลือเกิน แต่เขาก็น่ากลัวในเวลาเดียวกัน ..  

เสี้ยววินาทีนั้น ! เขาตวัดสายตาเย็นชาของเขามามองเธอ.. ! แล้วแววตานิ่งไร้หัวใจของเขาก็สะกดให้เธอตะลึงอยู่กับที่ 

กลายเป็นเธอที่ก้มหน้า หลบสายตา บังคับตัวเองให้เดินหลบไป.. 

แม้รู้สึกว่าแผ่นหลังตัวเองจะเย็นเยือกราวโดนน้ำแข็งเทใส่จากสายตาของเขา.. 

สลิลไม่รู้สึกโชคดีเลย เธอรู้สึกขนลุกด้วยความกลัวมากกว่า.. 

--------------- 

"พี่ หนูไม่เสริฟโต๊ะนั้นได้ไหมอ่ะ ?" สลิลถามพี่เอ๋ย หัวหน้าคนเสริฟ แต่เขาไม่มีเวลาจะสนใจเธอ เพราะงานเขาก็ล้นมือ เขาจึงสั่ง "ไม่ เธอนะแหละไป ทำให้คุ้มๆ หน่อย คุณสมุทรเขาจะได้อยากจ้างไว้ประจำ" แล้วก็ยัดแทบเบล็ตเมนูมาให้.. 

สลิลจำใจเดินก้มหน้าก้มตาไปยังโต๊ะวีไอพีชั้นลอยที่มองลงมาเห็นบาร์ข้างล่าง ที่โต๊ะมองเห็นวิวดีที่สุดเพียงโต๊ะเดียว สมุทร ผู้เป็นเจ้านายของเธอกำลังนั่งรอพร้อมกับเขา.. 

ทีที ผู้ชายสายตาอันตรายเยือกเย็น..  

"ทีที เที่ยวให้น้อยหน่อยเหอะ จะได้เรียนจบเสียที หัวก็ดี ขี้เกียจหรือไง ?" สมุทรนาคินทร์ตำหนิหลานชาย ลูกของผณินวารีกับคีตเทพกรรณที่หน้าคมเหมือนแม่ ผิวขาวเหมือนพ่อ เที่ยวเก่งเหมือนแม่ ขี้อ่อย เล่นดนตรีเก่งเหมือนพ่อ.. อ้อ แล้วก็กินเหล้าเก่งเล่นกีฬาเก่งเหมือนลุง สมุทรนาคินทร์เอ็นดูหลานชายพอควร รู้ดีว่า มันบ้าพอกับเขาที่ไม่ยอมกลับไปอยู่โลกบาดาลเช่นกัน แต่เขาก็ไม่บ่น เพราะ ทีที ดูจะสนใจช่วยเขาดูแลทรัพย์สินกิจการมากกว่าลูกคนอื่นของผณินวารี 

ทีทียิ้มมุมปาก ทั้งที่เป็นคนไม่ค่อยยิ้ม เขาเสยผม แววตาเจ้าเล่ห์ "ลุงจ้างผมดิ เดี๋ยวผมเรียนจบให้" 

สมุทรนาคินทร์หัวเราะดัง "แกนี่ จะให้ลุงล่มจมหรือไง ? ไม่ให้ ! เรียนจบง่ายอยู่แล้ว หัวก็ดี ทำเป็นขี้เกียจอย่างนั้นเอง อย่านึกว่าไม่รู้นะ" 

ทีทีหัวเราะออกมา ใบหน้าเย็นชาของเขามีชีวิตชีวาน่าหลงใหลขึ้นมาทันที "ผมคิดว่า..." 

สลิลกลั้นหายใจขัดจังหวะเสียงสั่น "ขอโทษนะคะ รับอะไร ดะ ดี คะ ?" 

ควับ ! ทีทีหันมามองเธอ แววตากลายเป็นเยือกเย็นดุดัน สีหน้าเขากลายเป็นเรียบเฉย "ไม่รับ ไปให้พ้น !"  

แล้วดวงตาเขาก็วาวกลายเป็นสีทอง... 

ทองเหมือนลาวาเถ้าภูเขาไฟร้อนๆ ไหลไปมา.. 

สลิลยืนค้าง..  

ตุบ ! แท็บเบล็ตที่ต้องจดออเดอร์ลูกค้าร่วงจากมือ..  

สมองของเธอมีแสงสว่างวาบ... มันทำให้เธอตัวชา.. 

สมุทรนาคินทร์รีบห้ามเสียงหลง "หยุด ! หยุดเดี๋ยวนี้ ! ไอ้ที ! อย่าล้างสมองเด็กร้านลุง !" 

ทีทีจึงยอมหยุด เขาก้มหน้า หันไปหาลุงของเขา สีหน้าสำนึกผิด "ขอโทษครับ"  

สลิลที่เพิ่งรู้สึกตัวรีบก้มหน้ายกมือไหว้ "ขอโทษค่ะ" แล้วก็วิ่งหนีไป ! 

สมุทรนาคินทร์ตบหัวหลานชายไปหนึ่งที ! แล้วก็ดุ "แกนี่ อย่าทำตัวเหมือนแม่แกสิ ! เที่ยวไปลบความจำมนุษย์มันไม่ได้นะ !" 

ทีทีไม่สู้ แต่แววตาเขาวาว "ทำไมละครับ ? ก็แค่ผู้หญิงคนนึง ทำไมจะต้องสนใจด้วย ?" 

สมุทรนาคินทร์จ้องหน้าหลานชาย "ลุงไม่ชอบให้ทีทีทำตัวแบบนี้ มันไม่ใช่ลูกผู้ชาย อย่าเที่ยวรังแกผู้หญิง แม่ทีทีรู้เขาจะเสียใจ"  

ทีทีนิ่งสีหน้าราบเรียบเหมือนเป็นเด็กเรียบร้อยขึ้นมาทันใด "ผมไม่รังแกหรอกครับ ลุงไม่ต้องเป็นห่วง"  

เขายิ้มพรายเจ้าเล่ห์ "แต่ผมมีสิทธิเล่นกับเหยื่อผมก่อนกินตามธรรมชาติของเราไม่ใช่หรือครับ ?" 

เพราะสำหรับเขา ความเสน่หาระหว่างชายหญิงมันเป็นเรื่องธรรมชาติเหมือนสายน้ำที่อิสระเสรี  

ไม่มีสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิดนอกจากสิ่งที่หัวใจต้องการ ! 

------------จบตอนพิเศษ------------------ 

เรื่อง โปรดรักผมหน่อย เขียนขึ้นเพราะอยากทดลองว่า จะสามารถเขียนนางเอกที่มีความเป็นอิสระสูง ไม่ค่อยทำตัวเป็นนางเอกได้ไหม แล้วก็อยากให้คีตเทพกรรณมีคู่ เพราะรู้สึกผิดที่แกล้งเขาไปเยอะในเรื่อง เจ้าจะไม่มีวันได้เป็นเจ้าสาว  

ตอนแถมนี้เขียนให้ตามคำเรียกร้องค่ะ :) แต่คงจบไว้แค่นี้ก่อน ไว้ว่างๆ อาจไปเปิดเป็นเรื่องใหม่ให้ทีที กับสลิลเป็นคู่พระนาง แต่ขอเวลาคิดพล็อตก่อนนะคะ 

ขอบคุณมากที่ติดตามค่ะ ดีใจมากเลย 

เพียงรำเพย 

ความคิดเห็น