ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ฟาร์มเลเวลให้ระบบ

ชื่อตอน : ฟาร์มเลเวลให้ระบบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2563 16:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฟาร์มเลเวลให้ระบบ
แบบอักษร

 

 

 

ฮิตซูได้ส่งเอเมอรอลคอมมานด์บล็อคให้ผม ผมรับมันมาก่อนที่จะนั่งสมาธิลงโดยวางคอมมานด์บล็อคนี้ลงกับตัก

 

ฮิตซูที่เห็นผมทำแบบนี้เขาก็สงสัยและถามออกมา

 

ฮิตซู : นายจะทำอะไรหนะ ?

 

ฮาซุย : เอ้าก็ซึมซับพลังไง

 

 

ฮิตซูหัวเราะออกมาราวกับผมเผลอทำอะไรผิด ก่อนที่ฮิตซูจะมาจับผมยืนขึ้นแล้วพูด

 

ฮิตซู : วิธีนั้นหนะมันไม่ถูก เอเมอรอลคอมมานด์บล็อคหนะมันมีความพิเศษมากกว่าคอมมานด์บล็อคทุกชนิด รู้ไหมว่าเพราะอะไร ?

 

 

ฮาซุย : ไม่รู้ครับ ?

 

 

ฮิตซู : เพราะมันคือสุดยอดพลังที่อยู่จุดสูงสุดของพลังคอมมานด์บล็อคยังไงหละ

 

 

คำพูดของฮิตซูทำให้ผมตาเบิกกว้าง อยู่จุดสูงสุดของคอมมานด์บล็อค ปกติผมเคยเห็นพลังของผู้ใช้คอมมานด์บล็อคมาก่อนจากทางโทรทัศน์และได้เห็นความแข็งแกร่งของมันที่สร้างความตื่นตาตรึงใจให้ผมมามากแล้ว แต่นี่คือพลังที่อยู่จุดสูงสุดงั้นเหรอ ?

 

 

ฮิตซู : จริงๆแล้ว คอมมานด์บล็อคที่ได้รับการสร้างแบบสมบูรณ์นั้นมันคือเจ้าเอเมอรอลคอมมานด์บล็อค คอมมานด์บล็อคที่สมบูรณ์แบบที่สุด

 

แต่พวกคอมมานด์บล็อคทอง เขียวและแดงที่นายเคยเห็นผ่านตานั้นเป็นคอมมานด์บล็อคที่ได้รับการแตกแขนงจากเอเมอรอลคอมมานด์บล็อค เพระะด้วยกาลเวลาที่ผ่านไปทำให้มีการคิดแผนการสร้างคอมมานด์บล็อคแบบใหม่ขึ้น ทำให้ได้เป็นคอมมานด์บล็อคที่มีพลังด้อยลงและแตกแขนงออกไปเป็นคอมมานด์บล็อคสามสี

 

ซึ่งนั่นก็หมายความว่าถ้าหากนายซึมซับพลังจากคอมมานด์บล็อคนี้มาได้นายก็จะสามารถแตกแขนงพลังตัวเองออกและอาจสามารถใช้พลังของคอมสานด์บล็อคทั้งสามรูปแบบได้เลยหากทำการฝึกฝนดีๆจนมีการพัฒนา

 

เมื่อผมได้ยินถึงความสามารถของเจ้าคอมมานด์บล็อคลูกนี้ผมก็ตาเป็นประกายทันทีเพราะมันเป็นคอมมานด์บล็อคที่น่าจะเป็นที่ใฝ่ฝันของคนหลายคน เพราะขนาดปีศาจนั้นจะมีพลังของคอมมานด์บล็อคได้สูงสุดสองถึงสามบล็อค แต่ถ้าหากผมมีเจ้าสิ่งนี้

 

ผมจะสามารถใช้ได้ทั้งสี่รูปแบบบล็อค พลังของผมอาจอยู่ระดับราชานักเวทย์ หรืออาจเป็นมังกร หรือเป็นเทวทูติเลยก็ได้!

 

ฮิตซู : ส่วนสำหรับเรื่องวิธีซึมซับ นายจะต้องเอามือทั้งสองกุมมันไว้แบบนี้

 

ฮิตซูเขาพูดอธิบายพร้อมจับมือทั้งสองข้างของผมให้มากุมคอมมานด์บล็อคเอาไว้ ทันใดนั้นก็ได้เกิดวงแหวนขึ้นเหนือฝ่ามือผม ในวงแหวนมีตัวอักษรโบราณที่ผมอ่านไม่ออกอยู่แต่ละจุดของวงแหวนจุดละคำสองคำ

 

ฮิตซู : ที่ชั้นจะพูดต่อไปนี้เป็นรหัสเปิดใช้งาน รหัสคือ "อสูรพันธ์รุ่งโรจ แสงอรุณสว่างเช้า แสงจันทราสว่างค่ำ ปลุกระดมความกล้า เอเมอรอลคอมมานด์รับข้าเป็นเจ้าของซะ"

 

ผมตั้งใจฟังให้ดีก่อนที่ผมจะนิ่งอยู่ครู่นึงแล้วพูดออกมา

 

ฮาซุย : "อสูรพันธ์รุ่งโรจ แสงอรุณสว่างเช้า แสงจันทราสว่างค่ำ ปลุกระดมความกล้า เอเมอรอลคอมมานด์รับข้าเป็นเจ้าของซะ!"

 

เมื่อสิ้นเสียงพูดรหัสของผมที่แสนจะหนักแน่น ทันใดนั้นเอเมอรอลคอมมานด์ก็ได้ส่องแสงออกมาก่อนที่มันจะแตกออกเป็นกลุ่มพลังงานที่มีลักษณะเป็นเส้นสีรุ้งเจ็ดสี ก่อนที่มันจะมาล้อมรอบร่างของผมเป็นมาเรียสีรุ้งที่หมุนวนไปมาและหมุนเร็วมากขึ้น เกิดภาพหัวกะโหลกปีศาจส่งเสียงหัวเราะอยู่ครู่นึงก่อนที่หัวนั่นจะพุ่งมาชนที่หน้าอกผมแล้วซึมหายเข้าไป

 

เมื่อผมแหวกอกเสื้อออกก็ปรากฏเป็นตราประทับสีแดงจ้ำเหมือนการถูกจี้ด้วยเปลวไฟที่ผิวหนังเป็นหน้าของหัวกะโหลกปีศาจตนนั้น

 

ก่อนที่บาเรียนั่นจะยิงกลุ่มพลังงานเป็นเหมือนเม็ดไข่มุกเข้ามาติดอยู่ตามจุดต่างๆของร่างกายผม ร่างกายผมมีแสงสว่างปรากฏขึ้นเมื่อถูกเม็ดพลังงานไข่มุกพวกนั้นเกาะ

 

จนกระทั่งเพียงชั่วครู่มันก็มาเกาะทุกจุดบนร่างผมจนราางผมส่องแสงสว่างจ้าทั่วตัง ร่างผมลอยขึ้นอ้าแขนอ้าขาออกก่อนที่ผมจะส่งเสียงร้องออกมา

 

ฮาซุย : ย้าาาาาาาาา!!

 

 

พู้ม~~!!

 

ทันใดนั้นบาเรียก็ระเบิดออกเป็นคลื่นกระจายตัวออกเป็นวงกว้าง ในบ้านมีเพียงเกรด้าคนเดียวที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ส่วนเจ้าจิมมี่มันยังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ คุณนายราเม็นก็เหมือนกัน

 

ผมพบว่าตัวเองได้นอนฟุบอยู่ที่ใกล้แม่น้ำ ผมได้คุกเข่าลงกับพื้นและมองดูแขนตัวเอง

 

วิ้งๆๆ~

 

ในตอนนั้นเองแขนของผมมันก็ได้สะท้อนกับแสงจันทร์ที่ตกกระทบมาบนผิวผม แขนผมมันมีแสงออร่าเป็นเหมือนสีรุ้งที่เกิดจากการหักเหแสงขึ้น ผมยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความตะลึงผนตื่นเต้น อะไรมันจะบ้าขนาดนี้!

 

ฮาซุย : แล้วผมจะรู้ได้ไงว่าต้องทำยังไง ?

 

ฮิตซู : เรื่องนั้นข้าจะบอกเจ้าพรุ่วนี้เช้า ตอนนี้เจ้าเสียแรงมาเยอะแล้ว ส่วนนี่คือความรู้ทั้งหมดที่ตัวข้าในชาติที่แล้วเก็บเอาไว้ รับไปซะ

 

ในตอนนั้นเองฮิตซูก็ได้ส่งหิ่งห่อยสีขาวตัวนึงออกมา เขาเป่าให้มันบินออกจากมือเขามาเกาะที่หน้าผากผมก่อนที่หน้าผากผมจะส่องแสงและ

 

ฟู้มมมมม~!!

 

 

ฮาซุย : อ้ากกกกกกก!!

 

ผมเอามือกุมศีรษะทั้งสองข้างและแหกปากร้องออกมาดังลั่นเพราะรู้สึกปวดศีรษะสุดๆ ผมมองเห็นภาพความทรงจำและความรู้ด้านคอมมานด์ครีเอเตอร์ของท่านฮิตซูทั้งหมด! ความรู้ตั้งแต่บรรพกาลไหลเข้ามาในหัว! มันมากเกินจนทำให้ผมรู้สึกปวดหัวก่อนที่สติผมจะดับวูบไปแล้วผมก็ลงไปนอนกองกับพื้นทันที

 

 

.

 

.

 

.

 

เช้าวันต่อมา

 

ผมได้มารู้สึกตัวตื่นอีกครั้งที่เตียงนอนของผม และที่ข้างเตียงก็มีเกรด้าที่นอนเฝ้าอยู่เมื่อเธอเห็นว่าผมลืมตาเธอก็หันไปตะโกนเรียกจิมมี่ทันที

 

เกรด้า : เฮ้! เขาตื่นแล้ว!

 

 

ฮาซุย : ฮืม~ เกิดอะไรขึ้นหนะ ?

 

ผมถามออกไป จิมมี่วิ่งมาดูอาการผมครู่นึงก่อนที่เกรด้าจะตอบ

 

เกรด้า : เมื่อคืนนี้ชั้นได้ยินเสียงนายร้องโหยหวนและออกไปก็เจอนายนอนสลบอยู่ ชั้นว่าันนี้นายยังไม่ต้องไปทำงานหรอก อยู่ดูอาการไปก่อน

 

 

เกรด้าพูดพร้อมเอามือลูบหัวผม ทำราวกับผมเป็นเด็กป่วยนอนติดเตียงไปได้ แน่นอนว่าผมไม่ใช่คนที่จะนอนอยู่เฉยๆและให้ตัวเองเป็นภาระใครแน่ผมเลยลุกขึ้นนั่งแต่ไม่ทันที่จะออกตัวเดิน ซักพักนึงเกรด้าก็เดินไปเอาถ้วยใส่ซุปมาให้

 

เกรด้า : นายยังไม่ต้องไปไหนเลย ซุปนี่ป้าราเม็นใส่สมุนไพรบำรุงสุขภาพไปด้วย มันคงช่วยให้นายดีขึ้น กินให้หมดก่อนแล้วค่อยลุกอย่าไปทำงาน ไม่งั้นนายโดนอัดเละแน่ =_=

 

เกรด้าพูดพร้อมชี้นิ้วมาที่หน้าผม ผมก็พูดกลับไปแบบไม่กลัว

 

ฮาซุย : เธอไม่อัดชั้นหรอก

 

 

เกรด้า : จิมมี่ถ้าเขาลุกเตะก้านคอเขาเลย =_=

 

 

จิมมี่ : ชั้นยินดีเตะผ่าหมากเขายังได้เลย ^_^

 

โดนแบบนี้เข้าไปก็เวรกรรมซิครับ ถึงเกรด้าจะไม่ทำร้ายผมแต่ไอ้เพื่อนผมจิมมี่มันกล้าพอที่จะเตะผ่าหมากผมจริงๆโดยไม่สนว่าผมจะเป็นเพื่อนรึเปล่า หนำซ้ำเจ้าจิมมี่มันก็ใช้ขาคล่องอยู่แล้วถ้าโดนมันเตะทีผมคงสูญพันธ์เลยแหละ

 

ผมเลยจำใจต้องยอมกินน้ำซุปสมุนไพรทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ป่วยอะไร และถึงแม้ว่าซุปของเกรด้าจะพอกินได้มากแค่ไหนแต่พอมันใส่สมุนไพรของคุณนายราเม็นมามีไรรสชาติมันก็ชวนเลี่ยนทุกที

 

 

หลังกินเสร็จผมจึงสามารถลุกไปไหนมาไหนได้ แต่ก็ยังคงถูกำชับว่าอย่าพึ่งออกไปไหน เรื่องราวที่ผมคุยกับฮิตซูเมื่อคืนนี้ถูกเก็บเป็นความลับ

 

ผมมายังหลังบ้านมายังทางแม่น้ำอีกครั้ง โดยผมลืมบอกไปว่าอีกฟากนึงของแม่น้ำนั้นมันเป็นป่าทึบและมีมอนเสตอร์อาศียอยู่แต่เพราะด้วยกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวบวกกับไม่มีโขดหินหรือทางให้เดินข้ามแม่น้ำมาได้

 

จึงหมดห่วงเรื่องมอนเสตอร์ข้ามฝั่งแม่น้ำมาหาได้

 

ฮาซุย : ( คุณฮิตซูไปอยู่ไหนเนี่ย ? )

 

ผมคิดพร้อมพยายามมองหาคุณฮิตซูแต่ทันใดนั้นเอง

 

( ฮิตซู : หวัดดีไอ้หนู )

 

ฮาซุย : เหวอ!? คุณฮิตซู!?

 

ผมตกใจมากเมื่อจู่ๆก็มีเสียงของฮิตซูดังขึ้นเองจากในหัวผม ผมจึงนึกได้ถึงคำพูดของเขาเมื่อคืนนี้ที่พูด

 

ฮาซุย : คุณมาเป็นส่วนหนึ่งกับจิตของผมแล้วอย่างงั้นเหรอ ?

 

 

ฮิตซู : ใช่แล้ว ตอนนี้ชั้นเป็นจิตวิญญาณที่จะคอยช่วยชี้แนะนายในเรื่องต่างๆ อยากรู้อะไรถามมาเลยชั้นตอบให้ได้

 

 

ฮาซุย : ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน ?

 

 

ฮิตซู : ...เอ่อ...คำถามอื่นซิ

 

ผมหัวเราะออกมาหน่อยๆ ถ้ามีคนมาเห็นผมตอนนี้คงหาว่าผมบ้าเพราะว่าผมยืนพูดและขำอยู่คนเดียว ทำให้ฮิตซูแนะนำให้ผมพูดกับเขาในใจก็พอ

 

หลังจากนั้นคุณฮิตซูก็บอกให้ผมทดสอบพลังตัวเองที่ได้มา

 

ฮิตซู : ก่อนอื่นเลยตรวจดูสถานะตัวเองซะก่อน วิธีตรวจก็คือเอามือแตะที่อกซ้าย

 

ผมทำตามที่เขาบอก ผมเอานิ้วชี้แตะที่อกซ้ายซึ่งเป็นตพแหน่งหัวใจผม ทันใดนั้นก็ได้เกิดแสงสว่างฉายภาพเป็นแผ่นหน้าจอที่มีแค่ผมคนเดียวที่เห็น

 

ผมอ่านรายละเอียดบนบอร์ดโปร่งแสงนี้

 

[ ชื่อ : ฮาซุย

 

นามสกุล : ( ไม่มี )

 

อายุ : 12 ปี

 

ฐานะ : ทาส

 

ระดับพลังอสูร : หมาป่า lv.12

 

พลังชีวิต : 80/80

 

ความแข็งแรง : 40

 

ความเร็ว : 40

 

พลังคอมมานด์ : ศิลปะ ]

 

 

ฮาซุย : คุณฮิตซู ผมคิดไปเองหรือว่าพลังของผมมันต่ำจัง ?

 

( ฮิตซู : ก็ต้องต่ำซิ ก็นายพึ่งได้พลังไปหนิ ถ้าอยากเก่งขึ้นนายต้องฝึกตัวเองให้เลเวลเพิ่มขึ้น ซึ่งการฝึกที่ดูรวดเร็วและเป็นที่นิยมสำหรับพวกที่ซึมซับคอมมานด์บล็อคใหม่ๆเลยนั่นคือการฆ่ามอนเสตอร์ป่า )

 

ฮาซุย : แต่ป่าที่มอนเสตอร์อยู่มันอยู่อีกฟากนึงของแม่น้ำนะ

 

( ฮิตซู : นายลืมไปแล้วเหรอว่าตอนนี้นายมีพลังของเอเมอรอลคอมมานด์ พลังตัวนายหนะมันเพิ่มขึ้นแล้วนะ ลองกระโดดดูดิ )

 

 

ฮิตซูพูดผมลองเชื่อเขา ผมไปยืนอยู่ใกล้แม่น้ำที่ไกลเชี่ยวจนขนาดหมีตัวใหญ่ยังไม่สามารถข้ามมาได้ ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนที่จะตัดสินใจกระโดดข้ามแม่น้ำนั้นตามที่คุณฮิตซูบอก

 

ฟุ้บ~!

 

ฮาซุย : โว้ว!?

 

และมันก็เป็นอย่างที่เขาบอกจริงๆ พลังของผมเพิ่มขึ้น เพียงการกระโดดของผมครั้งเดียวผมก็สามารถข้ามแม่น้ำที่ระยะห่างของฝั่งทั้งสองด้านมันเกือบ 6 เมตรได้

 

แต่ดูเหมือนว่าผมจะใส่แรงมากเกินไปหน่อยทำให้

 

ปั้ก!

 

ฮาซุย : โอ้ย!?

 

ผมลอยไปหน้ากระแทกกับกิ่งไม้อย่างจังและร่วงลงไปนอนกองกับพื้น ผมนอนปวดกบาลอยู่ครู่นึงก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วเดินเข้าป่าไปฟาร์มเลเวลในป่า

 

( ฮัตซู : เกือบลืมบอกไป ตัวนายนอกจากจะเช็คสถานะตัวเองได้แล้วยังสามารถเช็คสถานะของคนอื่นได้ด้วยนะ )

 

ฮาซุย : โอเคครับ แล้วผมจะลองฝึกใช้พลังกับใครดีหละ ? หนำซ้ำพลังของผมมันก็ดูแปลกซะด้วยซิ มีชื่อระบุเอาไว้แค่ว่า"ศิลปะ"เนี่ย

 

 

ฮิตซู : ทำไมนายไม่ลองกับเจ้าตัวนั้นหละ ? ^_^

 

 

จู่ๆเมื่อผมหันหน้าไปมองทางซ้ายก็ได้มีหมาปีศาจตาแดงกระโจนเข้าใส่ผมทันที

 

ฮาซุย : จ้าก!?

 

 

ตุ้บ!

 

โฮ่งๆๆๆๆ!

 

หมามอนเสตอร์ตาแดงตัวนี้มันพยายามจะกัดผม ผมใช้มือดันคอมันเอาไว้ แน่นอนว่ามันต้านแรงผมไม่ไหวและเมื่อผมออกแรงผลักมันเท่านั้นแหละ

 

ฮาซุย : ฮึ้ย!

 

 

พัก!!

 

ร่างของหมาตัวนั้นก็กระเด็นไปกระแทกต้นไม้ทันที พละกำลังของผมเพิ่มมากขึ้นจริงๆด้วย ผมรีบเช็คสถานะมอนเสตอร์ที่ผมสู้อยู่ทันที

 

 

[ ชื่อ : หมาล่าเนื้อก็อบลิน

 

ระดับพลังอสูร : หมาป่า lv.16

 

พลังชีวิต : 50/50

 

ความแข็งแรง : 45

 

ความเร็ว : 45

 

ความสามารถพิเศษ : - ]

 

 

ฮาซุย : ( ระดับพลังมันสูงกว่าเรา นิดหน่อยน่าจะพอสู้ได้อยู่ )

 

แฮร่~!

 

ในตอนนั้นเองหมาป่าตัวนั้นก็วิ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว

 

( ฮิตซู : นายต้องควบคุมพลังนายซะ จิตนายต้องนิ่งและมีสมาธิ )

 

 

ฮิตซูพูด ผมทำตามที่เขาบอก ผมวาดมือทั้งสองข้างวนไปวนมาทันใดนั้นมือของผมทั้งสองข้างก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีดำ ก่อนที่เจ้าหมาตัวนั้นจะกระโจนเข้าหาผมพร้อมแยกเขี้ยวจะกัด

 

แฮร่~!

 

และทันทีที่ผมพุ่งมือทั้งสองข้างไปข้างหน้า

 

ฉึก!!

 

 

แอ๋ง~

 

มือทั้งสองข้างของผมก็เปลี่ยนเป็นดาบของเหลวสีดำที่เหมือนจะเป็นน้ำหมึกพุ่งไปแทงอกของหมามอนเสตอร์ตัวนั้นจนมันร้องเสียงหลง ก่อนที่ผมจะปล่อยมันทิ้งและเพียงแป๊บเดียวมันก็ตาย

 

ก่อนที่จะมีเสียงดังขึ้นในหัวผม

 

ติ๊ง~

 

[ ท่านได้รับ Exp.80 หมาป่า 12 --> 20 ]

 

ติ๋ง~

 

[ ยินดีด้วย ท่านได้พัฒนาเป็นระดับอมนุษย์ 21 ]

 

ฮาซุย : สุดยอด~ ทั้งๆที่ตัวเองมีระดับพลังต่ำกว่าแต่กลับสามารถฆ่าหมาล่าเนื้อได้ หนำซ้ำเลเวลยังพุ่งสูงมากเลยด้วบ นี่มันพลังอะไรกันครับเนี่ย ? 0_0

 

 

( ฮิตซู : ฮึๆ พลังของเอเมอรอลคอมมานด์บล็อคมันเป็นพลังแห่งจินตนาการ )

 

 

ฮาซุย : พลังจินตนาการ ? 0_0

 

 

( ฮิตซู : นายสามารถสร้างสิ่งต่างๆขึ้นมาจากความว่างเปล่าได้ รวมไปถึงยังสามารถหลอมรวมร่างตัวเองกับสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้นมาได้ด้วย ยิ่งนายมีจินตนาการที่ลื่นไหลและความคิดสร้างสรรค์มากเท่าไหร่ นายก็จะใช้พลังได้ดีเท่านั้น พลังของนายมันอยู่ในรูปแบบศิลปะทำให้นายสามารถสร้างสิ่งต่างๆจากน้ำหมึกได้ )

 

 

ฮาซุย : งั้น ดาบเมื่อกี้ที่ผมใช้ไป มันก็เป็นน้ำหมึกเหรอ ? 0_0

 

 

( ฮิตซู : ใช่ เร็วซิ อย่ามัวรอช้า ไปฟาร์มเลเวลต่อเร็วเข้า! ^_^ )

 

ฮิตซูกล่าวเร่งผม ผมเริ่มยกยิ้มขึ้นมาอย่างมั่นใจก่อนที่ผมจะวิ่งลึกเข้าไปในป่าเพื่อตามหามอนเสตอร์ตัวอื่นต่อ

 

เมื่อวิ่งเข้าไปเรื่อยๆผมก็เจอกับมอนเสตอร์ที่มีหน้าตาเหมือนค้างคาวแต่ผิวมันเป็นสีขาว ไม่มีตา ร่างกายใหญ่เท่าวัว พวกมันอยู่กับเป็นฝูงจำนวน 8 ตัว

 

[ ชื่อ : ค้างคาวตะวัน

 

ระดับพลังอสูร : หมาป่า lv.18

 

พลังชีวิต : 100/100

 

ความแข็งแรง : 50

 

ความเร็ว : 70

 

ความสามารถพิเศษ : - ]

 

ผมไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปหามันก่อนที่ผมจะกระโดดตีลังกาข้ามหัวมันตัวนึง โดยในมือข้างนึงของผมได้สร้างน้ำหมึกขั้นมาเป็นแส้สีดำแล้วผมก็ฟาดแส้ลงไปพันที่คอมัน

 

มันส่งเสียงร้องออกมาแต่ไม่ทันได้ขัดขืนผมก็ออกแรงกระชากแส้จนทำให้คอของมันขาดและมันก็ตายไปตัวนึง

 

พวกที่เหลืออีกเจ็ดตัวหันมาหาผมก่อนที่มันจะกางปีกและส่งเสียงร้องคำรามใส่ผม

 

ฮาซุย : เข้ามาเลย!

 

ดูเหมือนว่าการที่ผมได้มาสู้กับพวกมอนเสตอร์นี่จะทำให้ผมได้ระบายอารมย์ความแค้นที่มีตัวพวกอสูรใส่พวกมัน

 

ผมได้ใช้แส้น้ำหมึกของผมขว้างเข้าไปปักที่กลางอกของค้างคาวตะวันตัวนึงก่อนออกแรงดึงแส้กลับมา ผมไม่อยากเสียแรงและเวลามากผมจึงเน้นโจมตีไปที่จุดสำคัญแบบที่ว่าทีเดียวตาย

 

ฮาซุย : ย้า!

 

ฉัวะ!

 

ผมได้ฟาดแส้น้ำหมึกใส่ศีรษะค้างคาวตะวันตัวนึงจนทำให้หัวขาดออกเป็นสองส่วน อีกสามตัวกระโจนเข้ามาหาผมทางด้านหลังผมได้เปลี่ยนให้แส้น้ำหมึกเป็นดาบยาวสีดำก่อนที่ผมจะหันไปแล้วฟันดาบ

 

ฮาซุย : ย้าาา!

 

ฉัวะๆๆ!!

 

 

ดาบของผมสะบั้นคอพวกมันสามตัวขาดแบบรวดเดียว

 

เหลืออยู่อีกแค่สองตัวเท่านั้น ผมได้เอามือทั้งสองจับดาบน้ำหมึกตัวเองก่อนดึงแยกมันออกจนกลายเป็นดาบยาวสองเล่มจากนัเนผมก็วิ่งไปแล้วใช้ดาบน้ำหมึกจัดการมันสองตัวแบบง่ายดาย

 

ฉัวะๆ!

 

 

[ ท่านได้สังหารค้างคาวตะวัน 8 ตัว Exp.780 อมนุษย์ 21 --> 40 ]

 

ติ๋ง~

 

[ ยินดีด้วยท่านได้พัฒนาเป็นระดับมิโนทอร์ lv.42 ]

 

ฮาซุย : ฟาร์มเร็วดีจัง ชักเริ่มติดใจแล้วซิ ย้าาา!!

 

 

ผมได้ขว้างหอกน้ำหมึกใส่มอนเสตอร์ปลาหมึกยักษ์ตัวนึงก่อนจะวิ่งไปบนตัวมันแล้วสะบัดดาบฟันตัดหนวดมันขาดสามเส้นแล้วค่อยแทงดาบลงไปที่กลางศีรษะของมันจนทะลุ

 

แล้วมันก็ถูกผมจัดการ ผมทำการฆ่ามอนเสตอร์ไปเรื่อยๆจนระดับพลังอสูรของผมมันเป็นระดับมิโนทอร์ lv.56

 

ผมสังเกตุเห็นว่ายิ่งตัวเองมีเลเวลสูงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้ Exp. เยอะในการพัฒนาเลเวล ทำให้ผมต้องออกตามหามอนเสตอร์ที่แข็งแกร่งไปเรื่อยๆด้วยและในตอนนั้นเอง

 

ติ๋ง~

 

( ท่านได้ลงมือสังหารมอนเสตอร์จำนวน 10 ตัว ) [ รางวัลเงินจำนวน 200 เหรียญเงิน ]

 

 

ฮาซุย : สะ...สองร้อยเหรียญเงิน!?

 

ผมพูดเสียงสั่นเครือในทันทีเพราะเงินที่ผมได้มานั้นมันเยอะมากกว่าเงินเดือนของผมที่ได้แต่ละเดือนเป็นเท่าตัวเลย!

 

( ฮิตซู : โอ้ลืมบอกไป พลังนี้หนะมันจะมีการมอบรางวัลเมื่อนายประสบความสำเร็จในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง )

 

ฮาซุย : ถ้าผมประสบความสำเร็จในหัวข้อที่มันกำหนดผมจะได้เงินเยอะกว่านี้เหรอ ?

 

( ฮิตซู : ไม่ใช่แค่เงินนะ แต่บางครั้งนายจะได้รับโพชั่น ของเสริมพลังหรืออาจเป็นอย่างอื่น )

 

 

ฮาซุย : แล้วผมจะเก็บเงินตั้งเยอะตั้งแยะนี่ได้ไงเนี่ย ?

 

ผมถามพร้อมใช้มือกอบโกยเงินที่ได้มาที่ตอนนี้กองอยู่ที่พื้นเป็นจำนวนมาก(สำหรับทาส)มารวมกัน

 

( ฮิตซู : งั้นนายเอานี่ไป )

 

วิ้ง~

 

จู่ๆก็มีแหวนที่มีออร่าเป็นสีรุ้งปรากฏขึ้นที่นิ้วนางผม ผมมองมันก่อนที่ฮิตซูจะอธิบาย

 

( ฮิตซู : นายสามารถเก็บของต่างๆเข้าไปในแหวนนี้ได้ นี่เป็นเมจิคไอเท็มของชั้นเอง )

 

 

ฮาซุย : โอ้ ขอบคุณฮะ

 

ผมเอ่ยออกมาก่อนที่จะยื่นมือไปใกล้กองเงิน ทันใดนั้นเงินทั้งหลายที่กองอยู่ก็ถูกดูดเข้ามาในแหวนอย่างรวดเร็ว กิดเป็นแสงสว่างชั่วครู่ก่อนที่แสงนั้นจะดับไปและเงินทุกเหรียญก็ถูกเก็บมาในตัวผมเป็นที่เรียบร้อย

 

ฮาซุย : เป็นอสูรพันธ์นี่ดีชะมัด ทำอะไรก็สะดวกสะบายไปหมดเลย ^_^

 

 

ฉิ้ง~!

 

ทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีดาบยาวมาจ่อที่คอผมจากด้านหลัง ทันใดนั้นก็มีเสียงของหญิงสาวพูดกับผมด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

 

"ส่งของมีค่ามาให้หมด"

 

 

ผมเงียบและค่อยๆเหลือบดูด้านหลังผม ผมมองเห็นดาร์คเอลฟ์สาวคนนึง ผมสีขาวยาว สวมชุดรัดรูปสีดำม่วง หน้าตาสะสวย ผิวสีม่วง ร่างกายของเธอและมีส่วนเว้าส่วนโค้งดูน่าเย้ายวนมาก หน้าอกก็ใหญ่เกือบเท่าหัวผมเลย

 

ฮาซุย : แล้วนี่คุณคือ...

 

 

"ชั้นคือเมลฟาส หัวโขมยมือหนึ่งแห่งอาณาจักรอสูรนี้!"

 

 

 

เมลฟาส

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว