LOVE SADISTIC ผัวขี้หวงNC18+
[-LOVE SADISTIC- 1.] หวงกับห่วง
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

[-LOVE SADISTIC- 1.] หวงกับห่วง

 

 

 

Talk Lomhner

 

"ตกลงไอ้เวรที่มันโทรหาเมื้อกี้ เป็นใคร?" ฉันกรอกตามองบนก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา นี่เขาถามเซ้าซี้แบบนี้เป็นรอบที่สองแล้วนะ

 

 

 

"เพื่อน ก็แค่เพื่อนที่อยู่ในคณะเดียวกันน่ะรู้จักปะ!" ฉันบอก นี่ก็ตอบคำถามเดิมๆนะทำไมอีกคนยังไม่เข้าใจอีก คนข้างๆที่กำลังทำหน้าที่ขับรถอยู่หันมาพูดเสียงคำราม

 

"เพื่อนห่าไรวะ ทักมาแม่งทุกวัน!!" นี่จะไม่จบจริงๆดิ!!

 

"พูดดีๆหน่อยพี่ดิน นั่นเพื่อนเหนือนะ" ฉันปรามคนข้างๆด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

 

"เหอะ!...ปกป้องมันว่างั้น?" นี่พี่ดินเขาประชดเก่งเกินไปแล้วนะ ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วกลับมานั่งกอดอกตัวเองอย่างเงียบๆ

 

ขี้เกียจพูด เพราะยิ่งพูด ทุกอย่างก็ยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ บางทีความเงียบอาจเป็นทางออกที่ดีที่สุด

 

สวัสดี ฉันชื่อลมเหนือ ถ้าทุกคนรู้จักพี่ต้นหนาว ก็คงจะรู้จักฉันด้วย เพราะเป็นพี่น้องต่างแม่กับพี่เขา ตอนนี้ฉันอายุ19จะ20แล้ว

 

ส่วนคนข้างๆที่เอาแต่พูดจาเหมือนกินรังแตนอยู่นี่คือพี่ดินแดน หรือ พี่บดินทร์นั่นแหละ แฟนฉันเอง ถ้าถามว่าเป็นแฟนกันได้ยังไง

 

บอกตามตรงว่าจุดเริ่มต้นความสัมพันธุ์ของเรามันไม่ค่อยดีนักหรอก ซึ่งฉันก็ไม่อยากกลับไปรื้อฟื้นถึงมันอีกเหมือนกัน

 

เอาเป็นว่า ปัจจุบันตอนนี้คือฉันอยู่กินกับพี่ดินได้ปีหนึ่งเกือบสองปีแล้ว และตลอดเวลาที่อยู่กันมา พฤติกรรมที่ดูเหมือนจะหวงแบบออกหน้าออกตานี่ ก็ดูจะไม่ลดลงเลย

 

มันเพิ่มขึ้นทุกวันจนฉันเองก็ยังเอื่อมระอา

 

"จิ๊ แม่ง!...โทษละกัน พอดีรักมาก!! ก็เลยหวงมากไป! แต่ถ้าอึดอัดก็ทนหน่อยนะ" เขาพูด ก่อนจะหันมามองฉัน

 

"เพราะต่อให้อยากไปจากพี่ขนาดไหน ก็ไม่มีวันหรอก!"

 

เครนะคะ...ไม่มีใครกล้าหนีออกไปหรอก...กรงทองของพี่น่ะ ฉันส่ายหน้าเบาๆ ก็เพราะว่ารักมากขนาดนี้ ถึงได้ตามเอาใจเขาจนดูจะเสียนิสัยไปแล้ว

 

"อย่าพูดแบบนั้น เหนือไม่ได้อึดอัดซักหน่อย" ฉันว่าพลางเอนตัวไปซบที่ไหล่อีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะเอามือลูบหน้าอกเป็นเชิงออดอ้อน

 

"หึ" นิสัยที่ชอบแค่นเสียงหัวเราะแบบนั้น ฉันล่ะไม่ชอบจริงๆ แต่ก็ทำได้แค่เก็บไวันั่นแหละ

 

"พอเถอะ เหนือไม่อยากทะเลาะ" ฉันพูดเสียงเบาหวิว รถสปอร์ตคันหรูจอดเทียบท่าสนิทที่หน้าคอนโด มันเป็นคอนโดส่วนตัวน่ะ

 

"พี่ไม่ชวนทะเลาะก็ได้ แต่แค่อยากให้เหนือรู้ พี่ไม่ชอบ ไอ้นั่นมันไม่ได้มาในรูปแบบเพื่อนแน่ๆ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

นี่จะไม่เลิกลาตั้งแง่อัคติกับสไปรท์จริงๆใช่มั้ยเนี่ย เหตุของเรื่องนี้ก็คือ ไปรท์มันทักมาบอกให้กลับบ้านดีๆ ซึ่งก็ถือว่าเป็นคำพูดปกตินะ

 

และถึงแม้ความจริงฉันกับไปรท์อาจไม่ได้สนิทกันมาก เพราะรู้จักผ่านเพื่อนอีกคน แต่ก็ดูมันไม่มีพิษอะไร แถมมันเองก็รู้ว่าฉันมีแฟนแล้วด้วย

 

"เห้อ..โอเคค่ะ เหนือจะพยายามอยู่ห่างๆไปรท์เอาไว้ ดีมั้ย?" ฉันถาม พี่ดินทำหน้าพอใจออกมา เขาคลี่ยิ้มจนเห็นฟันกระต่ายน่ารักๆประจำตัว

 

ก่อนจะยกมือขึ้นมายีหัวแล้วเลื่อนมาบีบจมูกฉันเล่นเพราะความหมั่นเขี้ยวล่ะมั้ง

 

"ดีมากค่ะ...พี่เชื่อใจเหนือนะ" เขาบอก ไม่จริงหรอก...พี่ดินไม่ได้เชื่อใจอะไรฉันหรอก เพราะถ้าเขาเชื่อใจฉันจริงๆ เขาคงไม่หึงหวง คอยระแวงฉันแบบนี้หรอก

 

จนบางที ฉันกลับรู้สึกว่าเป็นแค่ของเล่นชิ้นโปรด ที่โดนเจ้าของหวงมากกว่าคนรักซะอีก ฉันยิ้มกลบเกลื่อนพลางพยักหน้าเบาๆ

 

 

Talk Dindan

 

ผมมองคนตัวเล็กที่ตอนนี้เดินนำหน้าผมเข้าไปในคอนโด เมื่อตอนที่อยู่ในรถ ทำไมผมจะไม่รู้ว่ามันลำบากใจ และกำลังไม่ชอบ

 

ผมเองก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ แต่เพราะรักถึงได้หวงมันมาก ไม่สิ ต้องพูดว่าห่วงต่างหาก ถ้าเกิดว่ามันอยู่ใกล้ผมตลอดเวลา เรื่องนิสัยหรืออารมณ์หึงหวงจะไม่ออกมาเลย

 

แต่นี่ไม่ใช่ มันต้องไปเรียน ต้องห่างผมอยู่หลายครั้ง ผมไว้ใจมันนะ แต่ไม่ไว้ใจไอ้เหี้ยหน้าไหนทั้งนั้น...ถ้าถามว่าทำไม

 

เรื่องนี้ไอ้ต้นหนาวเป็นคนกำชับมาเองกับปาก เตือนผมมาเองกับตัว มันบอกว่าลมเหนือเป็นคนเชื่อคนง่าย น้องจะไว้ใจคนรอบข้างเสมอ

 

จนนิสัยแบบนั้นมันเป็นผลเสียต่อเธอ มีครั้งนึงลมเหนือไปงานรวมรุ่นกับรุ่นพี่ม.ปลาย ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้จักน้องหรอก ไอ้ต้นมันเล่าให้ฟัง

 

มันบอกว่ารุ่นพี่เวรนั่นลวงน้องไปที่ม่านรูด ลวงไปทำไมคงรู้ๆกันอยู่หรอก โชคดีที่มันเองก็ไปเป็นเพื่อน ก็เลยตามช่วยได้ทันก่อน

 

ถึงแม้มันจะบอกว่าตอนนี้ลมเหนือเองก็ไม่ได้เชื่อใจใครง่ายๆแบบเมื่อก่อนแล้ว...แต่นิสัยความใจดีของเธอยังทำให้ผมอดห่วงไม่ได้

 

ความจริงถ้าตอนนั้น ผมรู้จักเหนือมันแล้วอยู่กินกันมาจนถึงตอนนี้ล่ะก็ เหอะ!.บอกไว้เลยไอ้เหี้ยนั่นเลือดอาบตีนผมแน่!

 

"เหนือ" ผมเรียกมัน คนตัวเล็กหันกลับมามอง แม้สีหน้ามันจะดูดีขึ้นแล้ว แต่ผมก็ยังคงหนักใจและคาใจ ไม่อยากให้อีกฝ่ายอึดอัด

 

แต่ความห่วงใยที่เกินตัวของผม ทำให้เธอลำบากและอึดอัดใจมากๆ

 

"มากอดหน่อย" ผมบอกเบาๆ มันหัวเราะก่อนจะเดินดุกดิกเข้ามาสวมกอดแน่น

 

"กอดพี่ดิน อุ่นจังเลย~" ถ้าอุ่นก็อยู่ด้วยกันนานๆ อย่าเพิ่งเบื่อพี่เพราะนิสัยนี้เลย ถึงแม้ปากจะบอกไปว่าไม่มีวันปล่อยเธอออกจากกรงทองนี้

 

แต่ผมทำไม่ได้หรอก ผมรักมันมาก เป็นความรักที่ทนุถนอมอีกฝ่าย ถ้าไม่นับเรื่องบนเตียงที่ดูจะรุนแรงหน่อยน่ะนะ:)

 

และหากวันนึงมันเกิดอยากไป ผมเองก็จะพยายามยื้อให้ถึงที่สุด แต่ถ้าไม่ไหว มันจะไม่มีการทำร้ายหรือรุนแรงเกิดขึ้น ผมจะปล่อยมันไปเอง แล้วคอยมองมันอยู่ห่างๆ

 

แต่พอมาคิดแบบนี้ใจมันก็อดไม่ได้ที่จะเจ็บ

 

"เหนือรู้นะ ว่าพี่คิดอะไร" จู่ๆอีกฝ่ายก็ทักท้วงขึ้นมา มันผละตัวออกก่อนจะทุบกำปั้นที่อกผมอย่างแรง

 

ปึก!!

 

"อัก!..เหนือ พี่เจ็บ" ผมว่า มันเบะปากใส่อย่างทะเล้น

 

"เจ็บสิ จะได้ลืม เลิกคิดมากว่าเหนือจะทิ้งพี่ได้แล้ว เพราะจะไม่มีวันนั้น!!" มันว่าก่อนจะหัวเราะคิกคัก แล้วกระโดดกอดผมพร้อมกับเอาขาเกี่ยวตวัดรอบเอวไว้

 

"เหรอ..ให้มันจริงเถอะ!"

 

"จริงๆ!....เหนือรักพี่ดินจะตาย" มันว่าก่อนจะจุ๊บที่ลำคอผมจนรู้สึกจั๊กจี้

 

"หรอ ถ้ารักต้องทำยังไง?" ผมถามมันเล่นๆ ลมเหนือผละหน้าออก ก่อนจะจุ๊บที่ปากผม หึ..ถือว่ารู้งานดี

 

"พรุ้งนี่เหนือไม่มีเรียน พี่ก็ไม่มี เราไปห้างมั้ย อยากกินติม" โอเค การที่ผมเข้าใจว่ากำลังเลี้ยงเมียและลูกไปพร้อมๆกัน คงไม่ใช่ความคิดที่ผิดใช่มั้ย

 

"อือ" ผมขานรับแล้วอุ้มกระเตงอีกฝ่ายเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะหันหลังแล้วพาอีกคนล้มตัวลงนอน ผมยกมือลูบหัวมันเล่น

 

ฟอดดดดด!

 

ฟอดดดดด!!

 

ฟอดดดดด!!!

 

"หอมพี่เก่งแบบนี้ แสดงว่าไม่อยากนอน?" ผมถาม มันทำหน้าไม่รู้ชี้ ก่อนจะผละตัวลุกนั่ง

 

"ก็แล้วแต่จะคิด...ฮ่าๆ" แล้วแต่จะคิดหรอ ผมว่าผมคิดถูกนะ ดูจากการที่มันยกสะโพกแล้วถูเล่นกับส่วนใจกลางผมแบบนี้

 

คงไม่อยากนอนจริงๆ:)

 

 

ขึ้นมาแล้วกับEP.แรก เซทสุดท้ายแล้วนะ ซินจะพยายามทำให้ดีที่สุดนะคะ รักรีดมากน๊าาาา

 

#           #     ฮาโหลล!! ไรท์เป็นนักเขียนมือสมัคเล่น ใช้นามปากกาว่า nunbusin นั่นเอง  ไรท์อยากลองมาแต่งนิยายดู ที่จริงก็ได้มีประสบการณ์จากการอ่านนิยายมาบ้างแต่ไม่รุ้ว่าจะสู้รุ่นพี่คนอื่นๆได้รึเปล่า แต่ก็อยากจะฝากนิยายของไรค์ไว้หน่อยน้าาา~

##นิยายของไรท์จะเป็นแนวทั่วไปนะคะ ไรท์อยากลองแต่งหลายๆแนวเลย และจะแต่งจนจบเรื่องก่อนที่จะติดเหรียญทั้งหมด 

 

#

 สุดท้ายนี้ไรท์ขอฝากเรื่องคอมเม้นหน่อยนะคะ ไรท์จะยอมรับคำติชมทุกคำด้วยความยินดีค่ะ แต่คำติไรท์ขอเป็นคำที่สร้างกำลังใจมากกว่าบั่นทอนจิตใจกันนะคะ เพราะส่วนตัวไรท์เซนซิทีฟกับเรื่องแบบนี้มาก ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ รักรีดน้าา^^

#

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น