อดทน
-
..........
-
..........
-
แบมแบม
-
เป็นคุณมาร์คเข้ามาในห้องด้วยความเมา ผมได้กลิ่นเหล้าหึ่งเลย เข้ามาพร้อมกับผู้หญิงรูปร่างดีคนนึงที่ประคองคุณมาร์คเข้ามา
-
มาร์ค ต้วนหลบไป!!
-
มาร์ค ต้วนกูจะใช้เตียง!!
-
พรึ่บ!
-
แบมแบมโอ้ยย!!
-
ผมล้มลงกับพื้นอย่างเเรงเมื่อคุณมาร์คโถมตัวมาผลักผมออกจากเตียง แล้วดันร่างผู้หญิงคนนั้นนอนราบลงกับเตียงที่ผมเพิ่งจะลงมา
-
มาร์ค ต้วนยืนบื้อไร!!
-
มาร์ค ต้วนอยากดูหนังสดหรอ
-
มาร์ค ต้วนดี!!
-
มาร์ค ต้วนงั้นก็ดูไว้นะ จะได้มีลีลาขึ้นมาบ้าง
-
มาร์ค ต้วนไม่ใช่นอนถื่อเป็นหุ่นแบบที่ผ่านๆมา!!
-
ผมไม่ได้พูดอะไรออกไป ได้แต่นั่งอึ่งอยู่ที่พื้นเพราะกำลังงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า
-
เมื่อตั้งสติได้ ผมก็ลุกขึ้นด้วยความทรมาน เพราะผมเริ่มเจ็บผมขึ้นมาอีกแล้ว
-
แบมแบมฮึกก..
-
ผมหลุดสะอื้นออกมาเมื่อหันไปดูภาพที่คุณมาร์คกำลังเริ่มบทรักกับผู้หญิงคนนั้น
-
ที่ร้องไห้ออกมา ผมไม่ได้เสียใจที่คุณมาร์คมีอะไรกับคนอื่นนะ แต่ผมเสียใจที่คุณมาร์คทำกับผมเหมือนผมไม่มีความรู้สึก
-
มาร์ค ต้วนหยุด!!
-
มาร์ค ต้วนจะได้ไหน..
-
ผมหยุดสองขาทันทีที่ได้ยินเสียงของคุณมาร์คพูดตะโกนออกมา
-
แบมแบมผมจะไปห้องตัวเองคับ..
-
ผมบอกออกไปเสียงสั่น
-
มาร์ค ต้วนไม่ต้อง..นั่งลงซะ
-
มาร์ค ต้วนแล้วถ่างตาดูแล้วว่าลีลาแบบไหน ถึงจะถูกใจฉัน
-
แบมแบมฮึก..
-
มาร์ค ต้วนเงียบ!!
-
มาร์ค ต้วนลำคาญ!!
-
ผมได้แต่นั่งตามคำสั่งของคุณมาร์ค หลั้นเสียงร้องไห้ของตัวเองเอาไว้ แล้วปล่อยให้น้ำตามันไหลลงมาเองเรื่อยๆ
-
เบลจะดีหรอคะมาร์ค~
-
เบลเบลอายนะคะ
-
มาร์ค ต้วนอย่าพูดมากหน่า
-
มาร์ค ต้วนทำให้มันดูไว้ เวลาเทอไม่ว่าง
-
มาร์ค ต้วนมันจะได้ทำให้ฉันไง
-
เบลเมียคุณเค้าจะรับได้หรอ..
-
มาร์ค ต้วนไม่ใช่เมียหรอก
-
มาร์ค ต้วนก็แค่ของเล่นขัดดอกน่ะ
-
มาร์ค ต้วนอย่าไปสนใจเลย ต่อเถอะ..
-
แบมแบมฮืกก..
-
นั่นสิ่นะ ผมมันแค่ของเล่นขัดดอก ไม่มีสิทธิ์ที่ตะรู้สึกหรือเสียใจได้เลย
-
..........
-
..........
-
ผมตื่นขึ้นมาก็ๆม่เห็นว่ามีใครอยู่ในห้องแล้ว ทั้งคุณมาร์คและผู้หญิงคนนั้น
-
แบมแบมอ๊ะ..
-
ผมตกใจนิดหน่อยที่มองซ้ายมองขวาแล้ว ตัวผมที่คอนแรกนอนอยู่ที่พื้นกลับขึ้นมานอนอยู่บนเตียงสะแล้ว
-
ก๊อกๆๆๆ ก๊อกๆๆๆ
-
แม่บ้านแบมแบม
-
แม่บ้านตื่นหรือยังลูก
-
แบมแบมตื่นแล้วครับ
-
ผมตอบกลับไปเมื่อรู้ว่าคนหน้าประตูเป็นใคร
-
แม่บ้านถ้าตื่นแล้วลงไปกินข้าวนะ ป้าเตรียมไว้ให้แล้ว
-
แบมแบมครับ เดี๋ยวผมตามไปนะครับ
-
แม่บ้านจ้าา
-
สิ้นเสียงของป้าแล้ว ผมก็ลุกขึ้นจัดการตัวเองแล้วลงไปข้างล่างทันที..
-
แม่บ้านอะนี่ ข้าวต้มปลา
-
แม่บ้านกินซะ จะได้กินนานะ
-
แบมแบมขอบคุณนะคับ
-
แบมแบมแล้วนี่ทำไมบ้านเงียบๆหล่ะคับ
-
ผมถามเพราะมองไปรอบๆแล้วไม่เห็นว่าบ้านเงียบผิดปกติ
-
แม่บ้านอ๋อ วันนี้คุณท่านกลับมาน่ะ คุณมาร์คเลยออกไปแต่เช้า
-
แม่บ้านเห็นว่ามีธุระอะไรกันสักอย่างเรื่องคู่หมั้นน่ะ
-
แบมแบมคับ..?
-
คู่หมั้นงั้นหรอ..?
-
แม่บ้านจ่ะ..คุณมาร์คมีคู่หมั้นอยู่แล้วหล่ะ
-
แม่บ้านเทอนะทั้งสวยทั้งเพียบพร้อมไปซะทุกเรื่อง
-
แม่บ้านยกเว้น...นิสัย
-
แบมแบม...
-
ทำไมพอได้ยินเรื่องคู่หมั้นของคุณมาร์คแล้วผมถึงจุกแบบนี้นะ
-
แม่บ้านแต่คุณมาร์คก็ไม่ได้รักเทอหรอกนะ
-
แม่บ้านออกจะพลักไสด้วยซ้ำ
-
แม่บ้านแต่ที่ยอมเพราะธุรกิจของคุณท่านน่ะ
-
แบมแบมหรอคับ..
-
ในเมื่อคุณมาร์คก็มีคนของคุณมาร์คอยู่แล้ว ผมอยู่ไปจะมีประโยชน์อะไรกันหล่ะ..
-
แม่บ้านกินข้าวเถอะจ่ะ..จะได้กินยาแล้วพักผ่อน
-
แม่บ้านหน้าเรายังซีดๆอยู่เลยนะ
-
แบมแบมคับป้า..
-
ผมก้มหน้ากินข้าวต่อไป พลางคิดว่าจะทำยังไงให้มีเงินมาใช้หนี้คุณมาร์คได้ทีละเยอะๆเพื่อที่ผมจะได้หลุดพ้นจากซาตานใจร้ายนี่สักที
-
..........
-
..........
-
ไพศาล
-
นี่ก็เป็นระยะเวลาเกือบเดือนแล้วที่ผมตัดใจส่งลูกช่ยเพียงคนเดียวที่ผมรักสุดหัวมจ ไปให้กับลูกชายของคุณไมเคิล เจ้าหนี้ของผม
-
ที่จริง..เรื่องที่ผมคิดหนี้เพราะบริษัทล้มละลายน่ะ แบมแบมยังไม่รู้ความจริงทั้งหมดหรอกนะครับ
-
ผมไม่กล้าบอกแก ว่าเงินครึ่งนึงเสียไปกับการเล่นพนันของผม ผมไม่ทันได้ยั้งมือ เพราะเวลาที่ทุนหมด คถณไมเคิลก็ให้ทุนผมมาต่อเรื่อยๆจนมันบานปลายมานี่แหล่ะ
-
ส่วยเรื่องที่บริษัทเจ๊งนั่นก็เพราะผมไม่ได้เข้าไปบริหารเอง จนถูกมือดียักยอกจนหมดตัว ถึงตอนนั้นผมยังไม่คิดอะไรจรกระทั่งต้องเสียลูกให้เค้าไป ผมถึงกลับมาคิดได้
-
นี่สินะครับ ที่เค้าว่ากันว่า ไม่เห็นโรงศพไม่หลั่งน้ำตา
-
ตอนนี้หลังจากที่ผมส่งแบมแบมไปให้เค้าแล้ว ผมก็เอาเศษเงินที่พอมีติดตัวอยู่บ้างมาเช่าห้องเช่าถูกอยู่แล้วพยายามติดต่อหาใครบางคน ที่เค้าพอจะช่วยเราสองคนพ่อลูกให้หยุดพ้นจากปมๆนี้ได้บ้าง..
-
ไพศาลขอบคุณนะคับ..ที่ช่วยเราสองคนพ่อลูก..
-
ไพศาลคับ..
-
ไพศาลแค่นี้นะคับ
-
..........
-
เมื่อผมวางสายจากใครบางคนแล้ว ผมก็ตรงไปหาแบมแบมที่บ้านของคุณไมเคิลทันที
-
แบมแบมพ่อครับ..ฮึก
-
เมื่อแบมแบมเห็นผมที่แอบเข้ามาให้บ้านของคุณไมเคิล ก็ร้องไห้ออกมาอย่างห้ามไม่ได้
-
ไพศาลพ่อขอโทษนะ..
-
ไพศาลพ่อจะพยายามหาทางช่วยแกเอง
-
ผมกอดลูกชายตัวเองไว้แน่นเมื่อเห็นสภาพที่ดูแล้วก็รู้ได้ทันทีเลย ว่าถูกทรมานมากขนาดไหน..
-
ไพศาลทนอีกหน่อย
-
ไพศาลแล้วเราจะได้กลับไปอยู่ด้วยกันแล้ว
-
แบมแบมคับ..ฮึก
-
ไพศาลพ่อต้องไปคุยธุระต่อแล้ว
-
ไพศาลอยู่ที่นี่ ทำตัวดีๆเข้าไว้นะ
-
ไพศาลอ่อ..เรื่องที่พ่อมาอย่าเอ็ทไปเชี่ยว
-
ไพศาลเข้าใจมั้ยลูก
-
แบมแบมคับ..
-
ผมโผลเข้ากอดลูกชายอีกครั้งก่อนเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นอย่างหลบซ่อน
-
ผมไม่อยากให้แบมแบมเด็กที่ร่าเริงสดใสต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้เลย แต่เพราะทางเลือกของเรา มีไม่มาก ผมเลือกอะไรไม่ได้จริงๆ
-
..........
-
มาร์ค ต้วน
-
วันนี้ผมมีนักกับลูกค้ารายใหญ่ที่จะมาดีลกับบริษัทผมครับ ปกติเวลามีนัดอะไรแบบนี้ ผมไม่ค่อยสนใจนะ จะให้ตัวเเทนมาแทนสะมากกว่า
-
ผมทำงานล่วงเลยไปกระทั่งถึงเวลานัด ผมก็เดินทางมาที่ร้านอาหารที่นัดไว้ทันที
-
เมื่อเจอลูกค้า ทำสัญญาอะไรกันเรียบร้อยแล้ว ผมและลูกค้าเลยถือโอกาศดื่มกันนิดหน่อย
-
คุณจางคุยมาตั้งนาน
-
คุณจางผมยังไม่รู้เลยนะคับ ว่าคุณมีคนรักหรือยัง..
-
ผมแปลใจกับคำถามของคุณจางนิดหน่อย
-
มาร์ค ต้วนยังไม่มีหรอกคับ
-
มาร์ค ต้วนที่มีก็มีแต่คู่หมั่น กับ ของเล่นชิ้นโปรดเท่านั้น..
-
มาร์ค ต้วนผมไม่ได้คิดจริงจังกับใครหรอก
-
คุณจางของเล่นงั้นหรอคับ..
-
มาร์ค ต้วนคับ มีที่บ้านตัวนึง
-
คุณจางหึ..ผมชักจะอยากเห็นของเล่นของคุณสะแล้วคุณมาร์ค
-
มาร์ค ต้วนไว้ผมจะพามาให้ดูนะคับ
-
ผมกับคุณจางคุยกันอีกเล็กน้อย คุณจางก็ขอตัวกลับก่อน ผมจึงได้โอกาสกลับบ้านด้วยเหมือนกัน
-
..........
-
แบมแบม
-
วันนี้ผมเก็บข้าวของของตัวเองที่อยู่ในห้องของคุณมาร์ค ย้ายกลับมาไว้ที่ห้องของผมที่เคยใช้นอนอยู่
-
เพราะตั้งแต่วันนั้นมันทำให้ผมคิดว่าถ้าคุณมาร์คพาใครมานอนที่บ้านอีก ผมจะได้ไม่เกะกะเค้า
-
ปรี๊นนน!!
-
สงสัยจะเป็นเสียงรถของคุณมาร์คเพราะนี่มันก็ค่อนข้างเย็นแล้ว เมื่อคิดได้แบบนั้น ผมก็รับเก็บโดยไว แล้วรีบวิ่งไปที่ประตู
-
กึก
-
ในขณะที่ผมกำลังจะจับลูกบิด ประตูห้องก็เปิดเข้ามาก่อน
-
มาร์ค ต้วนจะไปไหน..
-
เป็นคุณมาร์คที่เข้ามา แล้วเอ่ยถามผมขึ้นเสียงเรียบ
-
แบมแบมผมจะกลับห้องคับ..
-
เพี๊ยะ!!
-
ผมพูดจบยังไม่ทันขาดคำ ฝามือหนักๆของคุณมาร์คก็ตบลงมาที่หน้าผมอย่างแรง จนผมล้มลงไปกองอยู่กับพื้นห้อง ข้าวของที่เก็บมาก็กระจายไปทั่ว ผมได้แต่นั่งกุมมือไว้ที่หน้าตัวเอง แล้วปล่อยให้น้ำตามันไหลลงมาช้าๆ
-
มาร์ค ต้วนใครสั่งมึง!!
-
แบมแบม..
-
คุณมาร์คตะคอกถามผมเสียงดังลั่น แต่ผมไม่ได้ตอบอะไรออกไป เพราะรู้ว่าถึงตอบไปผมก็โดนอยู่ดี
-
มาร์ค ต้วนกูถาม..
-
มาร์ค ต้วนทำไมไม่ตอบ!!
-
เพี๊ยะ!!
-
คุณมาร์คก้มลงมาหาผม กดเสียงถามนิ่งๆ แล้วตบมาที่หน้าผมอีกครั้งจนผมรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือที่มุมปากจางๆ
-
แบมแบมไม่มีคับ
-
แบมแบมฮึก..
-
เมื่อสุดจะทนแล้ว ผมจึงปล่อยลูกสะอื้นออกมา เมื่อรู้ว่าต้องเจออะไรบ้างในค่ำคืนที่จะถึงนี้ เพราะตอนนี้คุณมาร์คกำลังกระชากแขนผมไปที่เตียง
-
คุณมาร์คจัดการกำจัดเสื้อผ้าทั้งของผมและของตัวเองจนหมด แล้วเริ่มทำการมอบเซ็กส์ที่แสนจะเจ็บปวดและทรมานลงมาให้ผมอย่างที่ผมไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้เลย..
-
. . . . . . . . . . . .
-
🥀🥀🥀🥀
-
แบมแบมอย่างเกลียดไรท์นะ..
-
แบมแบมถ้าชอบรีวิวให้หน่อยนะคะ
-
แบมแบม😊😊
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()