Line-icon

เขียนยัังไงให้ถูกใจคนอ่าน...

ชื่อตอน : ตอนที่ 30

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.พ. 2563 15:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30
แบบอักษร

โรงประมูล T Hunter 23.00 น.

หลังจากปั่นราคาได้ตามเป้าที่ต้องการแล้ว ในระหว่างประมูลช่วงสุดท้าย ไม่ว่ารองประทานสมาคมนักล่าต้องการอะไร ผมก็จะเข้าร่วมประมูลเพื่อไปปั่นให้เสียเงินมากขึ้น พร้อมพูดเหน็บบ้าง แขวะบ้าง กวนบ้าง ก่อนที่ผมจะย้อมแพ้การประมูลทุกครั้ง จนเวลาผ่านไปถึง 5 ทุ่ม การประมูลก็จบลง

"ได้ปั่นคนนี่มันสนุกจังน้า"ผมเอ่ยออกมาด้วยใบหน้ายิ้มขี้เล่น ก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องประมูลไป และกำลังจะเดินออกจากโรงประมูลเพื่อกลับมารับเงิน

แต่ผมก็ต้องหยุดลง เพราะขณะที่ผมกำลังจะเดินออกจากโถงทางเดินห้องประมูลนั้น ก็ได้มีกลุ่มชาย 5 คนออกมาจากมุมกำแพงยืนขวางผมไว้ นำโดยชายสวมแว่นแต่งชุดพ่อบ้านถือไม้เท้าที่มีพลังเคฟอสระดับ A และอีก 4 คน แต่งชุดบอดี้การ์ดมีพลังเคฟอสระดับ B ยืนอยู่ด้านหลัง

"หืม มีอะไรหรอครับถึงมาขวางทางผมแบบนี้"ผมเอ่ยขึ้นอย่างไม่ทุกข์ร้อนในท่ายืนล้วงกระเป๋า

"ไม่มีอะไรหรอกครับ เพียงแค่คุณมาทำให้คุณท่านของผมไม่พอใจ ผมจึงอยากขอร้องคุณให้คุณตายได้ไหมครับ"พ่อบ้านฟาลเชี่ยนเอ่ยขึ้นก่อนจะใช้มือชี้นิ้วขึ้นมาขยับแว่นพลางยิ้มเหี้ยม

'เราสัมผัสพลังเคฟอสของมันไม่ได้ สังสัยมันจะเป็นคนแค่ธรรมดา คงจัดการได้ง่ายๆโดยไม่ต้องใช่พลังด้วยซ้ำ'พ่อบ้านคิดในใจอย่างดูถูก แต่หารู้ไม่ว่าชายที่อยู่ด้านหน้าของมันได้ปกปิดพลังเอาไว้จนทำให้เหมือนคนธรรมดา

พรึบ~~ x 4 แกร๊ก~~

บอดี้การ์ดทั้ง 4 เรียกอาวุธที่เป็นดาบสั้นและมีดสั้นออกมา ส่วนพ่อบ้านได้ยกไม่เท้าขึ้นก่อนจะชักออกมาเป็นดาบสั้น

"โว้ว~~ ของมีคมอันตรายนะคร๊าบ"ผมพูดออกมาด้วยท่าทางขี้เล่น แต่ฝั่งตรงข้ามกลับไม่เล่นด้วย พวกมันได้พุ่งเข้าหาผมด้วยร่างกายธรรมดาโดยไม่ใช้พลังเคฟอสเลย

"แต่แค่นี้มันก็ไม่เร็วเท่ากระสุนหรอกน๊า"ผมเอ่ยขึิ้นเมื่อผมเห็นกลุ่มที่พุ่งมานั้นอยู่ห่างจากจากผมตินนี้ไม่เกิน 1 เมตร

ปั้ง~~ x5 ผลุ~~ x5

ในเสี้ยววิผมนำปืนพกระดับ A .44แม็กนั่ม ยิงสวนกลับไปอย่างรวดเร็ว

ตุบ~~ x5 เกร๊ง~~ x5

โดยการ์ดทั้ง 4 นั้นโดนยิงจนศรีษะทะลุเป็นรูเท่ากำปั้นก่อนจะทิ้งตัวลงบนพื้นพร้อมเลือดและสมองที่ไหลออกมาท่วมบริเวร ส่วนพ่อบ้านนั้นกำลังนั่งคุกเข่านำมือกุมอกเพราะถูกยิงกลางหน้าอกจนคอร์กักเก็บพลังเคฟอสถูกทำลาย

"ถ้าพวกคุณใช้พลังเคฟอสมันคงจะไม่จบง่ายแบบนี้"ผมเดินเข้ามาใกล้ๆพ่อบ้านพร้อมเอ่ยขึ้น เพราะพวกเขาที่กระโจนเข้าหากระสุนปืนของผมไม่มีใครใช้พลังเคฟอสเลย ถ้าใช้อาจจะแค่สาหัสไม่ถึงตายก็ได้(มั้ง)

'มันกล้าฆ่าคนในที่แบบนี้ มันเป็นใครกัน'พ่อบ้านคิดในใจอย่างหวาดหวั่น แต่มันก็ต้องลอบถอนหายใจเมื่อเสียงหนึ่งดังขึ้น

"เกิดอะไรขึ้น นั่นแกกำลังจะทำอะไร"ได้มีเสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้น และเมื่อผมกันกลับไปมองก็พบกับรองประทานสมาคมนักล่า No.1 เมกาเดี้ยน ฟาลเชี่ยน ที่มาพร้อมกลับอลันเดลและคนที่เข้าร่วมประมูลขึ้นอื่นๆก็เริ่มทะยอยมายังจุดเกิดเหตุเช่นกัน

"ก็เห็นอยู่นี่นา ว่ากำลังจะฆ่าคนอยู่ ท่านรองประท่านสมาคมนักล่า"ผมเอ่ยตอบกลับไปพร้อมยกปืนขึ้นจ่อหัวของชายที่สวมชุดพ่อบ้านที่ตอนนี้ไม่มีแรงแม้จะขัดขืนเพราะพลังถูกทำลาย และเลือดก็ไหลออกจากตัวไม่มีีท่าจะหยุด

"ถ้า...."เมกาเดี้ยนกำลังจะพูดบางอย่างแต่ก็ถูกขัดด้วยเสียงของ...

ปั้ง~~ ผลุ~~

เสียงของปืนดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่ร่างของพ่อบ้านที่มีรูบนหัวจะนอนลงจมกองเลือดและสมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง

คนรอบๆรวมถึงอลันเดลและเมกาเดี้ยนด้วยเช่นกัน

"นี่แกกล้าฆ่าคนของชั้น จัดการมัน"เมกาเดี้ยนกัดฟันพูดขึ้นด้วยโทสะ ก่อนจะสั่งให้บอดี้การ์ที่เหลือ อีก 6 คนที่อยู่ด้านหลัง และทุกคนก็นำอาวุธออกมาทันทีรวมทั้งการ์ดของโรงประมูลที่พึ่งมาถึงด้วย แต่ทุกคนก็ต้องชะงักเพราะสิ่งที่ผมหยิบขึ้นมาโชว์

พรึบ~~

มันคือตรานักล่าผู้ตรวจการณ์และบัตรนักล่าผู้ตรวจการณ์(ปลอม)นั่นเอง

"ใครที่นำอาวุธออกมาคงเตรียมตัวที่จะตายแล้วสินะ เพราะกฏของหน่วยงานของชั้นสามารถฆ่าได้ทันทีถ้ามีคนหันอาวุธมาทางชั้นเหมือนไอ้พวกที่นอนอยู่ที่ตีนของชั้นตอนนี้"ผมพูดเสียงราบเรียบ แววตาฉายแววสังหารพร้อมปลดปล่อยจิตสังหารออกมาครึ่งนึง

ตุบ~~ ตุบ~~ ตุบ~~ ตุบ~~ เคร๊ง~~

คนที่ต่ำกว่าระดับ B ล่วงลงไปนอนกับพื้นหมดสติทันที มีเพียงระดับ A ที่ยังยืนตัวสั่นอยู่ 3 คน รวมถึงอลันเดลที่แม้พลังเคฟอสจะน้อย แต่พลังเอ็มฟอสระดับ A จึงทนรับได้

"""อ...อึก น่ะ...นักล่า...ผ่ะ

...ผู้...ตรวจ...การณ์"""คนที่ยังยืนอยู่ได้เอ่ยขึ้นมาพร้อมกันอย่างติดขัด

"แล้วเมื่อกี๊แกบอกว่าพวกขยะนี่เป็นคนของแกงั้นหรอ พวกมันบอกว่าชั้นไปทำให้นายของมันไม่พอใจเลยจะมาจัดการชั้น ใช่แกหรือป่าวไอ้คุณรองประทานสมาคมนักล่าที่สั่งพวกมันมา คิดจะลอบทำร้ายผู้ตรวจการณ์โทษถึงตายเลยนะ สงสัยผมต้องไปคุยกับประทานสมาคมนักล่าของประเทศนี้ซะแล้ว"ผมเอ่ยกดเสียงต่ำพลางยกปืนเล็งไปที่เมกาเดี้ยน

"ท่ะ...ท่านผู้ตรวจการณ์ บางทีอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด ผมขออภัยที่ดูแลคนของผมไม่ดีจนหันอาวุธใส่ท่านผู้ตรวจการณ์ครับ"เมกาเดี้ยนกล่าวเสียงกระตุกพร้อมก้มหัวขอโทษโดยที่ไม่สนว่สผมอายุน้อยกว่า เห็นดังนั้นผมก็เก็บจิตสังหารและเก็บอาวุธเข้าไปในตุ้มหูเก็บของพร้อมหยิบบุหรี่ขึ้นมา 1 มวนจุดสูบ

ซูด~~

"ถ้ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิดฉันก็จะไม่ใส่ใจกับขยะพวกนี้ คราวหน้าก็ขอให้ดูแลคนของตัวเองดีๆจะได้ไม่ตายฟรี"ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินมายืนอยู่ตรงหน้าเมกาเดี้ยน

"ฟู่ว~~ และชั้นก็ขอให้มันเป็นเพียงแค่เรื่องเข้าใจผิดนะท่านรองประทานสมาคมนักล่า ไม่งั้นแล้ว....หึหึ"ผมพ่นควันใส่หน้าของเมกาเดี้ยนก่อนจะก้มไปกระซิบเบาๆให้ได้ยินกันเพียง 2 คนพร้อมแค่นเสียงเย็น ก่อนจะเดินออกจากโรงประมูลไป

"กลับคอนโดนอนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปเรียนอีก ส่วนเงินก็ค่อยมาเอาพรุ่งนี้ตอนเย็นแล้วกัน"ผมที่เข้าไปในห้องน้ำและปรับเปลี่ยนกับมาอยู่ในรูปลักษ์เดิมได้เอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินทางกลับคอนโดและหลับพักผ่อน

.....

....

...

จบตอน

...

....

.....

___________________

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว