เรื่องที่ 5 มาเสิร์ฟแล้วจ้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Catch My Breath II 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2563 16:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Catch My Breath II 7
แบบอักษร

 

หลังจากวันนั้น ปรานนท์ เริ่มสนิทกับเดซี่มากขึ้น วันไหนที่เขาแวะมาทำธุระแถวนี้ มักจะซื้อของอร่อยๆมาฝากพวกเธอเสมอ และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียน้ำใจ เธอจึงทำอาหารเลี้ยงขอบคุณเขาทุกครั้ง

อย่างวันนี้ก็เช่นกัน

“ ขยันมาจริงจริ้งงง แถวนี้ผู้ร้ายมันชุกชุมรึไงย่ะ ”

“ แล้วใครบอกว่าผมมาจับผู้ร้าย ”

“ แล้วมาแถวนี้ทำไมบ่อยๆนักหนา ”

“ จำเป็นต้องบอกคุณด้วยหรอ ”

“ ฉันไม่ยุ่งก็ได้ ไปดีกว่า ชิ ”

โรสส่งสายตามองแรงให้ ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก ปล่อยให้สองคนได้มีเวลาอยู่กันตามลำพังบ้าง เธอมักจะอยู่เป็น กขค ช่วงแรกๆ จนแน่ใจแล้วว่าเขาไม่ใช่คนอันตราย จึงวางใจให้อยู่ใกล้แฝดน้อง แต่ก็ใช่ว่าจะวางใจไปสะหมด บอกเลยว่ายังต้องดูกันไปอีกนาน

“ สารวัตรชอบแกล้งพี่โรส แอบคิดอะไรกับพี่เค้ารึป่าวคะ ” เดซี่พูดแหย่ เห็นทั้งสองชอบเถียงกันทุกครั้งที่เจอหน้า แต่กลับดูน่ารักในสายตาคนมอง

“ กับคนพี่ไม่คิด แต่กับคนน้องไม่แน่ครับ ”

“ คะ? ”

“ เอ่อ...ออกไปกินขนมหวานกันต่อมั้ยครับ ”

“ ได้ค่ะ เดซี่อยากกินฮันนี่โทสต์อยู่พอดี ” เธอนึกถึงเมนูโปรดที่ชอบสั่งเป็นประจำ ไม่คิดว่าผู้ชายกล้ามโตอย่างเขาจะชอบกินของหวานด้วย

“ ถ้าท็อปด้วยไอติมช็อกโกแลตจะดีมากๆ ”

“ แล้วราดซอสคาราเมล ตัดกับ สตรอว์เบอร์รี่ เยี่ยมสุดๆไปเลยค่ะ ”

สารวัตรแอบยิ้มในใจ แค่เธอชอบอะไรคล้ายๆเขาก็รู้สึกมีชัยไปกว่าครึ่ง ไลฟสไตล์ชีวิตค่อยข้างเหมือนกัน เห็นสวยๆหวานๆแบบนี้ ก็ชอบกีฬาลุยๆ ปีนเขา ฟันดาบ ต่างจากผู้หญิงลุคคุณหนูที่เขาเคยพบ

หนุ่มสาวพากันออกมาย่านนักท่องเที่ยว มีร้านอาหาร ของกินของใช้ มากมายให้เลือกซื้อ มองผ่านๆ ราวกับคู่รักมาออกเดท ปรานนท์เดินหยอกล้อหญิงสาวไปตลอดทาง

ตาคมสอดส่องทุกการกระทำของทั้งคู่มาแต่ไกล ที่บอกให้เขาตัดใจ ให้เลิกยุ่ง เพราะกำลังปลูกต้นรักกับสารวัตรอย่างนั้นเองเหรอ?

ใครจะยอมให้เมียตัวเอง ตกไปเป็นของคนอื่นต่อหน้าต่อตา

ต่อให้เธอไม่รัก ผมจะยัดเยียดความรักให้เธอเอง

เมื่อความรักมันบังหูบังตา เขาไม่สนว่าสิ่งที่ทำอยู่มันจะถูกหรือผิด ร่างสูงเดินเข้าไปกระชากแขนเรียวให้เดินตามมา

“ ว๊ายยย ณภัทร! มาได้ไงเนี่ย แล้วจะพาเดย์ไปไหน ”

สารวัตรหนุ่มยื้อแขนเรียวไว้ ก่อนจะถูกณภัทรสวนกลับด้วยหมัดเน้นๆ จนเขาเสถลาไปด้านหลัง เดซี่ตกใจกับพฤติกรรมของเขา ณภัทรคนอ่อนโยนหายไปไหน?

“ นายเป็นบ้าอะไร ไปต่อยสารวัตรเค้าทำไม ”

“ นี่ใช่มั้ย เหตุผลที่เธอไม่คุย ไม่อ่าน ไม่ตอบไลน์ฉัน ”

“ แล้วภัทรทักเรามาตอนไหน ไม่เห็นมีเลย ”

“ ฉันทักเธอทุกวัน ทำไมล่ะโรส อยู่ต่อหน้าคนอื่นเธอช่วยเป็นโรสคนเดิมได้มั้ย ฉันไม่อยากให้เธอหลอกตัวเอง ”

เดซี่สะบัดมือเขาทิ้ง ก่อนจะพยายามอธิบายความจริง

“ ฟังนะ คนที่หลอกตัวเองไม่ใช่เรา แต่เป็นนาย ! นายต่างหากที่หลอกตัวเอง ”

“ ภัทร ผู้หญิงคนนี้คือเดซี่ ไม่ใช่โรส เมื่อไหร่นายจะเข้าใจสักที ”เสียงทุ้มเอ่ยเรียกสติ

“ ใช่สิ พี่ก็แอบเล็งมานานแล้วนิ ไปกันถึงไหนต่อไหนแล้วล่ะ ถึงเป็นห่วงเป็นใยกันขนาดนี้ ”

ผั๊วะ....

สารวัตรสวนหมัดหนักๆใส่ใบหน้าหล่อ โกรธที่น้องเพื่อนพูดจาดูถูกสาวน้อยทั้งๆที่เขาไม่พยายามเข้าใจอะไรเลย

ร่างสูงไม่ทันตั้งหลัก ล้มไปกองกับพื้น ทำได้แค่มองเพื่อนพี่ชายจูงมือเธอเดินจากไป

กับผมเธอบอกว่าเป็นแค่ความผิดพลาด แต่กับพี่นนท์คงเป็นสิ่งใหม่ที่เธออยากเรียนรู้ เหอะ

....ผู้หญิงนิสัยไม่ดี....

จุดจบของคนอกหักก็มีไม่กี่ที่ ณภัทรเดินไปตามทางเรื่อยๆ จนมาหยุดที่คลับแห่งหนึ่ง ร่างสูงเดินตรงไปนั่งที่บาร์ สั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาจิบแก้เซ็ง ฟังเพลงเพลินๆให้สมองมึนเมา และลืมเธอไปในที่สุด

แต่เหมือนยิ่งลืม กลับยิ่งเจอ เธอยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่ไปไหน เหมือนเห็นเธอนั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ตอนนี้เธอปล่อยผมยาวสยาย แต่งหน้าปากแดง แต่งตัวแรง โชว์ผิวขาวๆของเธอ โรสคนที่ผมรู้จักต้องเป็นแบบนี้

ผมลองเรียกชื่อเธออีกครั้งเบาๆ แต่มันดังพอที่จะทำให้เธอได้ยิน

“ โรส... ”

เธอหันมาทางผม ทำหน้าตกใจเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไป ราวกับว่ามองไม่เห็น

ดั่งที่สุภาษิตว่าไว้ ยิ่งหนียิ่งเจอ ฉันอุตส่าห์เลือกร้านเล็กๆ มานั่งชิลล์คนเดียว พยายามลืมเรื่องวุ่นๆที่ปั่นป่วนหัวใจฉันมาตลอดทั้งอาทิตย์ แต่กลับมาเจอต้นเหตุที่ทำให้ฉันต้องมานั่งอยู่ในร้านตอนนี้

หญิงสาวนั่งจิบเงียบๆไปอย่างไม่สนใจ จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงครึ่งคืน สมควรที่จะกลับบ้าน โรสจ่ายเงินก่อนลุกไปเข้าห้องน้ำ โชคดีที่ไม่ต้องต่อคิวเหมือนร้านดังๆในเมือง ไม่อย่างนั้นเธอคงจะฉี่ราด หลังเสร็จภารกิจ มือเล็กเปิดประตูออกแต่ทว่า กลับมีอีกแรงที่ผลักประตูเข้ามาด้านใน

“ ณภัทร! ”

เขาปิดประตูลงกอน ก่อนจะหันไปมองลูกแกะที่เดินหนีจนหลังติดกำแพง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยให้เห็นออกมา

เขายืมคร่อมฉันไว้อย่างหมดทางสู้ ณภัทรในเวลานี้ดูไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่นัก กลิ่นแอลกอฮอล์ดับกลิ่นน้ำหอมเขาไปหมด

“ จำกันได้แล้วหรอ ”

“ นายเมามากแล้วนะ ”

“ หรออ คงจะเมาจริงๆแหละ ตอนนี้ฉันแยกไม่ออกเลย ว่าเธอเป็นโรสหรือเดซี่ ”

“ ฉันคือโรส ”

“ พึ่งรู้นะเนี่ยว่าเธอมีสองร่าง กลางวันอยู่กับอีกคน กลางคืนมาอ่อยอีกคน หึหึ ”

“ นายพูดบ้าอะไร ฉันอยู่ของฉันดีๆ ”

ฟอดดด จมูกโด่งกดลงที่ซอกคอหอม พิสูจน์ตัวตนของหญิงสาวตรงหน้า

“ กลิ่นเดิมไม่มีผิด เมื่อกลางวันฉันน่าจะหอมเธอให้รู้แล้วรู้รอด ”

“ ภัทร กลับบ้านกันเถอะนะ ดึกแล้ว ” น้ำเสียงอ้อนวอน หวังให้เขาเมตตาไม่เผลอทำอะไรสิ้นคิด

“ หาวิธีเอาตัวรอดเก่งเหมือนเดิมนิ เหอะ แต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้มาซะขนาดนี้ จะปล่อยกลับง่ายๆได้ยังไง ”

“ นายจะทำอะไร ”

“ อยู่กันสองต่อสองแบบนี้จะให้ทำอะไรดีล่ะ ”

“ อย่าทำอะไรบ้าๆนะ นี่ไม่ใช่บ้านนายนะ! ”

“ เธอสะดวกทุกที่อยู่แล้วนิ มาลำลึกความหลังกันดีกว่า ”

“ อะ อื้ออ... ”

ไม่ทันได้ถกเถียง ณภัทรปิดปากเรียวด้วยรสจูบที่แสนคุ้นเคย เหลือแต่เสียงครางประท้วงอู้อี้ เขาหาได้สนใจไม่

และสิ่งที่เธอกลัวมันกำลังจะเกิดขึ้น เขารู้จุดอ่อนเธอดีทุกอย่าง ร่างกายเริ่มสมยอมไปอย่างช้าๆ ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มโชว์ประสิทธิภาพของมัน สติอันน้อยนิดเริ่มเตลิดไปตามการเล้าโลม

มือไม้ลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆ บีบสะโพกขาวอย่างหมั่นเขี้ยว ลิ้นเล็กโอนอ่อนไปตามที่เขาชักจูง ณภัทรถอนริมฝีปากออกช้าๆ แกล้งมองเธอนิ่งๆ ตาหวานปรือขึ้นอย่างร้องขอ

“ เรียกชื่อฉัน ”

“ ภัทร....อื้อ ”

 

 

##########################

ตัดจบแบบนี้จะโกรธมั้ย555555

พ่อหนุ่มเลือดร้อน ยัง งงๆ ว่าโรส กับ เดซี่ เป็นคนๆเดียวกันอยู่ นางไม่เชื่อว่าโรสมีแฝด

เดี๋ยวตอนนี้ สารวัตรช่วยเฉลยให้ค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว