นารีมีมง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รสรักแฟนเก่า-12-จะไม่ทน

ชื่อตอน : รสรักแฟนเก่า-12-จะไม่ทน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 17:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รสรักแฟนเก่า-12-จะไม่ทน
แบบอักษร

 

รถคันหรูสีดำขลับขับเข้ามาจอดสนิทหน้าบ้านโมเดิร์นหรู2ชั้น กั้นด้วยรั้วเหล็กสีขาว

"หลังนี้หรอ"

เอวาไม่ได้ตอบคำถามชายหนุ่ม เธอรีบผลักประตูแล้วก้าวลงจากรถทันที ไม่แม้แต่จะหันหลังกลับไป แต่ทว่าคนในรถกลับเอ่ยประโยคไม่เข้าหูขึ้นมา ดักให้ขาเรียวต้องหยุดชงักลง

"ไว้ฉันจะมาหาบ่อยๆ"

"..."

หญิงสาวหันขวับไปมองยังที่มาของเสียง ก่อนจะก้าวฉับๆเดินกลับไปยังประตูรถฝั่งคนขับทันที เธอจ้องเขม็งเข้าสู้สายตาผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่มีความกลัวใดๆ

"นายจะหน้าด้านหน้าทนไปถึงไหนเป็นแค่เจ้านายก็อยู่ส่วนเจ้านายได้ป่ะอย่ามาล้ำเส้นแค่นี้ฉันก็เกลียดนายจนเข้ากระดูกดำแล้ว"

"เกลียดหรอ?ดีจังอย่างน้อยเธอก็ยังเกลียดฉันดีกว่าให้เธอไม่รู้สึกอะไรเลยแบบนั้นฉันคงเสียใจแย่"

"..."

เจ้าหล่อนกำหมัดแน่นแทบจะอดรนทนไม่ไหว พลันดวงตาใสก็เหลือบไปเห็นกระถางต้นไม้ใกล้ๆ มุมปากเล็กจึงเสยยกยิ้มขึ้นแพรวพราวส่งไปให้คนในรถที่ยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง

"ชอบให้เกลียดนักใช่มั้ยได้.."

สองเท้าเล็กเดินเข้าไปใกล้กระถางดอกไม้ หยิบมันขึ้นมาอย่างแมดมั่น ทำเอาคนที่อยู่ในรถเริ่มไม่เป็นสุขหวั่นใจว่าหญิงสาวจะทำอะไรแปลกๆ

"เธอจะทำอะไร"

"ฉันเกลียดนายแล้ว..นายก็ควรจะเกลียดฉันกลับนะมันจะได้แฟร์ๆกัน"

ว่าจบหญิงสาวก็ไม่รีรอ เขวี้ยงกระถางดอกไม้ลงตรงกระโปรงรถสปอร์ตคันหรูอย่างแรงจนมันแตกออก ส่งผลให้มีรอยบุบลงไปอย่างเห็นได้ชัด

เพล้ง!!

กระถางเดียวคงไม่พออย่างนายมันต้องโดนหลายๆกระถาง...

เพล้ง! เพล้ง!

"เห้ย!ยัยบ้าทำอะไรของเธอวะ!"

เอวาหยิบขึ้นมากระถางแล้วกระถางเล่าปาใส่รถของเขาจนมันบุบบู้บี้ไปทั้งคัน เธอไม่แม้แต่จะฟังคำห้ามปรามของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย

กระทั่งเขาหมดความอดทนกับเธอ เปิดประตูรถออกมากระชากท่อนแขนเล็กเข้าหาตัวทันที ในขณะที่ข้อมือเล็กก็ยังกำกระถางต้นไม้อยู่อย่างแน่นหนาไม่ปล่อยทิ้ง

"เป็นบ้ารึไงวะรถฉันพังหมดแล้ว"

"พังก็ซ่อมสินายรวยไม่ใช่หรอ"

ดวงตาโตจ้องอาฆาตชายหนุ่มไม่หยอก ความแข็งกร้าวพร้อมเอาชนะ เธอควักมันขึ้นมาจากหัวอกลึกหลืบเพื่อมาต่อสู้กับปีศาจร้ายตัวนี้

"นี่เธอ!!"

"ทำไม!โกรธหรอ"

ฌอนกัดฟันกรอด จนเห็นสันกรามนูนเด่นขึ้นชัดตา นิ้วเรียวยาวถูกชี้ไปตรงหน้าของหญิงสาว ประกอบกับอารมณ์ของเขาที่มันคุกรุ่นขึ้นมาไม่ยอมหยุด มันทั้งโมโหทั้งโกรธที่หญิงสาวทำลายรถที่เขาแสนจะทนุถนอมและรักดั่งลูกก็ไม่ปาน

แขนแกร่งล่ำสันดึงเอวาเข้าหาตัวอย่างแรงจนแนบชิดติดกัน จะห่างก็แค่ใบหน้าที่จูนกันไม่ติดในเวลานี้

"ปล่อยฉัน!"

"หึ!ชอบท้าทายฉันนักไม่ใช่หรอทีนี้มาขอให้ปล่อยง่ายๆอย่าหวังเลยเอวา"

เหมือนจะขู่แต่เขากลับดึงรั้งคอเจ้าหล่อนเข้ามาประทับจูบป่าเถื่อนดุดัน กลีบปากเล็กถูกบดขยี้อย่างเร่าร้อน ชวนให้หญิงสาวรู้สึกรังเกียจอยากจะผลักออกไปให้พ้นทาง

"อื้อ...อ่อย"

หยุดสักทีเขาไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับเธออีก ในเมื่อไม่ยอมปล่อยคราวนี้เธอก็จะสู้ไม่ถอยเช่นกัน เอาให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปเลย เอวาหลับตาแน่นเริ่มที่จะทำอย่างใจคิดปากเล็กพยายามจูบตอบไปอย่างเร่าร้อนรุกแรงเข้าหาชายหนุ่ม จนฌอนเริ่มที่จะวางใจ

 

หึ!โอนอ่อนง่ายจริงๆ...

 

แต่..มันกลับไม่ใช่อย่างนั้นน่ะสิ เอวาไม่ยอมอีกต่อไปแล้ว พอเห็นว่าชายหนุ่มเผลอเธอก็กัดลงไปบนปากหยักทันทีจนเขาต้องผละออก

"โอ๊ย!.."

รองประธานหนุ่มถอยห่างออกมาเพียงหนึ่งก้าว ยกมือสากขึ้นเช็ดกลีบปากที่มันมีเลือดไหลซิบออกมา ทว่าระหว่างนั้นเขาไม่ทันจะระวังหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย

เพล้ง!!!

กระถางดอกไม้ปั้นด้วยดินเหนียวสีแดงทรงกลมถูกเขวี้ยงเข้าใส่ศีรษะของชายหนุ่มอย่างจัง จนมันพานแตกเป็นแผลส่งผลให้เลือดสีแดงสดไหลลงมาอาบใบหน้าคมคายจนชายหนุ่มต้องยกมือขึ้นกุมศีรษะเอาไว้ในนาทีต่อมา

"โอ๊ยย!!ยัยบ้า"

เสียงโอดครวญร้องลั่นทันทีจนคนละแวกนั้นรวมถึงคนในบ้านต้องวิ่งออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

"คนสถุนอย่างนายเจ็บแค่นี้มันยังน้อยไป"

เอวาพูดจบก็ไม่รอให้ชายหนุ่มรั้งตัวไว้ เธอเบี่ยงตัวหลบทุกสิ่งอย่างบนพื้นหมุนตัวเข้าบ้านไป ก่อนจะสวนทางเข้ากับพี่ชายสุดที่รักที่กำลังจะเดินออกมา ทว่าเธอกลับรีบดึงพี่ชายกลับเข้าบ้านไปด้วยกัน

"เดี๋ยว!เอวาหน้าบ้านเกิดอะไรขึ้น"

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะพอดีคนเมาไม่ได้สติมันเขวี้ยงกระถางดอกไม้น่ะค่ะ"

"จริงหรอแล้วเราเป็นอะไรมั้ยโดนตรงไหนหรือเปล่า"

เอ็มผู้ที่คอยเป็นห่วงเป็นใยน้องสาวอยู่ตลอดเวลา จับเจ้าหล่อนหมุนตัวไปมารอบทิศเพื่อหาบาดแผลตามตัว

"วาไม่ได้เป็นอะไรค่ะพอดีวาหลบทัน"

"งั้นหรอ..ไม่เป็นไรก็ดีแล้วขึ้นไปพักเถอะเราดูโซมๆเอาไว้ดีขึ้นแล้วเราค่อยมาคุยกันพี่จะออกไปดูคนเมานั่นสักหน่อย"

"อย่าไปเลยค่ะเดี๋ยวจะโดนลูกหลงเอาวาเป็นห่วง"

"แต่ว่า.."

"ช่างเขาเถอะค่ะ"เอวาทำหน้าทำตาขอร้องอ้อนวอนไม่ให้พี่ชายของตนออกไป

"เอางั้นก็ได้..เราไปพักเถอะเดี๋ยวพี่ไปเตรียมมื้อเย็นดีกว่าตอนเย็นจะมีแขกมาเยี่ยม"

"ใครหรอคะ"

คนตัวเล็กทำหน้าตาสงสัยส่งไปให้คนพี่ เธอใคร่อยากที่จะรู้ว่าแขกที่ว่านั้นเป็นใครกัน เพราะปกติแล้วก็ไม่ค่อยจะมีใครมาบ้านสักเท่าไหร่

"เพื่อนพี่เองคืนนี้จะมีปาร์ตี้เล็กน้อยน่ะเราเตรียมตัวด้วยล่ะ"

"ค่ะ"

หญิงสาวยิ้มรับโผเข้ากอดพี่ชายหนึ่งที ก่อนจะย้ายสะโพกกลมกลึงส่ายไปส่ายมาเดินขึ้นบันไดชั้นบนไป

 

ฝั่งรองประธานหนุ่มยังคงยืนกุมศีรษะที่แตกเอาไว้ สติเริ่มที่จะพร่าเบลอเต็มที จนในที่สุดก็ต้องตัดสินใจขับรถที่บุบเบี้ยวนำร่างตัวเองไปยังโรงพยาบาลใกล้ๆก่อนที่เลือดจะไหลหมดตัวเอาได้

"โถ่เว้ย!"

มือหนาทุบลงตรงพวงมาลัยรถอย่างแรง เขารู้สึกหงุดหงิด ฉุนเฉียวคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวจะกล้าทำกับเขาขนาดนี้

"ไปทำงานเมื่อไหร่เธอเจอดีแน่ยัยตัวแสบ"

.

.

ความอดทนของคนมีขีดจำกัดถ้าเอวาไม่ทนไรท์ก็ไม่ทนเช่นกัน

วันนี้มาอัพ2ตอนเพราะว่าอยากตามใจนักอ่าน

ยังไงก็คอมเม้นน่ารักๆให้ไรท์สักคนละ1เม้นนะคะ

🥳😘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น