Line-icon

เขียนยัังไงให้ถูกใจคนอ่าน...

ชื่อตอน : ตอนที่ 25

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2563 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25
แบบอักษร

ปล.ระวังจมน้ำตาย

.....

....

...

..

.

 

ผมเดินไปหาเกรซและล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะเอากล่องของขวัญใบเล็กออกมาและนำมันยื่นให้เธอ

"สุขสันต์วันเกิดนะเกรซ"ผมเอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มให้

"อื้ม ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ"เกรซยื่นมืิอมารับพร้อมเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะแกะกระดาษที่ห่อออกจนพบกับกล่องผ้ากำมะหยี่สีแดงด้านในห่อ

แต่มันก็ต้องมีมารผจญเหมือนในนิยายนั่นแหล่ะ

"กล่องใบแค่นี้อย่างมากข้างในก็คงใส่เครื่องประดับถูกๆเอาไว้ เหอะ"ครอสพูดเหน็บแนมพลางเเค่นเสียงดูถูก

"ถึงมันจะถูกในสายตาใครก็ตาม แต่อย่างน้อยมันก็เป็นเงินที่ชั้นหามาด้วยตัวเอง ไม่ได้มัวแต่ขอเงินพ่อแม่แล้วนำไปซื้อของแพงแล้วเอามามอบให้เพื่อเอาหน้า"ผมเอ่ยตอบพลางยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน

"แก"ครอสกัดฟันเอ่ยและกำลังจะเดินเข้ามาเอาเรื่องผม

"อะแฮ่ม"แต่ก็เป็นพ่อของเกรซที่กระแอมขึ้นขัดจังหว่ะ ครอสที่ได้ยินจึงหยุด

"เปิดดูสิ ชั้นอยากรู้ว่าเกรซจะชอบมันไหม"ผมพูดกับเกรซโดยไม่สนใจครอสซักนิด เกรซพยักหน้ารับก่อนจะเปิดจนพบกับแหวนแพลตตินั่ม(ทองคำขาว)รูปร่างธรรมดาซึ่งผมซื้อมาแค่ 60,000 เครดิตเท่านั้น

.....

รูปแหวน

 

 

.....

"ทำเป็นพูดดี ก็แค่แหวนกระจอกๆล่ะว้า"ครอสที่เห็นก็เอ่ยพลางยิ้มเยาะ แต่มันก็ต้องหุบยิ้มในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเกรซ

"ชั้นชอบมันมากเลย ไนท์ช่วยสวมให้ชั้นหน่อยได้ไหม"เกรซก้มหน้าหลบตาเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นกล่องและมืออีกข้างมาทางผม

"............."ทุกคนที่มาร่วมงานต่างเงียยกริบกับคำพูดของเกรซ

"ได้สิ"ผมเอ่ยตอบพลางรับกล่องกลับมา ก่อนจะหยิบแหวนพร้อมประครองมือนิ่มของเกรซและสวมไปที่นิ้วชี้ของเธอแต่มันดันติดข้อตรงกลางนิ้วน่ะสิ

"มันติดอ่ะ แห่ะๆ"ผมเอ่ยพลางกลั้วหัวเราะ ก่อนจะรูดออกมาจากนิ้วชี้และสวมไปที่นิ้วนางแทน และมันกลับพอดีเด๊ะ

">\\\<"เกรซที่ถูกสวมตอนนี้ได้หลุดมาดนิ่งขรึมอย่างที่ผมรู้จักกลายเป็นเด็กสาวขี้อายยืนก้มหน้าบิดม้วนตัวไปมา

คนที่มาร่วมงานที่เห็นภาพนี้ กลุ่มผู้หญิงเอามือปิดปากพร้อมมโนไปต่างๆนาๆ กลุ่มผู้ชายต่างกำหมัดกัดฟันกรอดมองด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อโดยเฉพาะครอส เพราะผู้ชายที่มารวมงานส่วนใหญ่ต่างชมชอบแอบรักเกรซทั้งสิ้น จึงหวังมาทำคะแนน แต่กลับถูกใครที่ไหนไม่รู้ที่แต่งตัวธรรมดามาทำสร้างภาพบาดตา จะไม่ให้พวกมันโกรธได้ไง ส่วนที่อึ้งหนักสุดคงเป็นพ่อแม่ของเกรซที่ตอนนี้มองไปยังลูกสาวตาปริบๆ

"อะแฮ่มๆ"ครั้งนี้ก็เป็นพ่อของเกรซกระแอมขัดจังหวะอีกเช่นเคย ผมที่ได้ยินจึงปล่อยมือของเกรซและเดินถอยออกมา

"อ...เอ่อ...ยังไงก็ขอให้ทุกคนเดินทางกลับอย่างปลอดภัยนะ"เกรซที่พึ่งได้สติพูดลาคนที่มาร่วมงานทันที เพราะผมเป็นคนให้ของขวัญคนสุดท้าย

ได้ยินเช่นนั้นคนที่มาร่วมงานก็ได้พูดลากับเกรซและไปทำความเคารพกับพ่อแม่ของเกรซและค่อยๆทยอยกันกลับ ก่อนกลับพวกผู้ชายก็ไม่วายหันมามองผมอย่างกับจะฆ่ากันให้ตาย กลุ่มผู้หญิงก็คุยกลั้วหัวเราะกันแล้วหันมาทางผม เห็นดังนั้นผมก็ยังทำตัวไม่ทุกข์ร้อน

"เจอกันที่โรงเรียนนะเกรซ ชั้นขอตัวกลับก่อน"ผมเดินเข้าไปพูดลาเกรซ

"อื้ม ถ้าถึงบ้านก็ส่งข้อความมาบอกชั้นด้วยนะ"เกรซเอ่ยตอบพลางส่งยิ้มมาให้ ผมจึงพยักหน้ารับ

"อะแฮ่ม ลูกจะไม่แนะนำพ่อหนุ่มนี่ให้พ่อกับแม่รู้จักหน่อยหรอ"เป็นแม่ของเกรซที่เอ่ยถามขึ้น แต่ผมก็เป็นคนเริ่มแนะนำตัวก่อนที่เกรซจะพูดแนะนำผม

"สวัสดีครับ ผม อิมท์ไนท์ เมอาดูบัท เรียกไนท์ก็ได้ครับ ผมเป็นเพื่อนร่วมห้องกับเกรซและพึ่งมาร่วมงานวันเกิดของเธอเป็นครั้งแรก ผมขออภัยที่ไม่ได้แนะนำตัวตอนพบท่านทั้ง 2 ครั้งแรกเพราะเห็นว่าพวกท่านกำลังยุ่ง"ผมพูดแนะนำตัวพลางค้อมหัวคารพตามมารยาท

"อื้ม...อย่างนี้นี่เอง พึ่งมาครั้งแรกสินะแม่ถึงไม่คุ้นหน้า แค่เห็นว่าเธอดูสนิทกับลูกสาวของแม่ดี เลยถามน่ะ แม่ชื่อ เกรร่า ดูแลนเดอร์ เป็นแม่ของเกรซ เรียกคุณแม่ก็ได้ ส่วนนี่ คอนสัน ดูแลนเดอร์ เป็นพ่อของเกรซ หรือไนท์จะเรียกเขาว่าคุณพ่อก็ได้ เพราะส่วนใหญ่เพื่อนเกรซก็เรียกแบบนั้น"เกรร่าแม่ของเกรซเอ่ยพลางนำนำตนกับสามีของเธอ

"อย่..."คอนสันพ่อของเกรซกำลังจะเอ่ยแย้งว่าไม่ให้เรียกตนว่าคุณพ่อ แต่ก็ถูกเกรร่าแม่ของเกรซมองแรงจนหุบปากไป

"ครับ คุณพ่อคุณแม่ วันนี้ผมขอตัวลากลับก่อนนะครับ ไว้ว่างๆผมจะมาเยี่ยม"ผมเอ่ยลาทันที เพราะดูแล้วพ่อของเกรซจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

"กลับก่อนนะเกรซ"ก่อนจะหันไปลาเกรซอีกรอบ เธอก็พยักหน้ารับ เห็นดังนั้นผมจึงรีบเดินออกจากงานไป ไม่งั้นคงมีเรื่องกับพ่อของเกรซแน่ๆเพราะผมเห็นเขาจับไปที่อุปกรณ์เก็บของที่เป็นเข็มกลัดรอแล้ว ผมไม่ได้กลัวนะแค่ไม่อยากให้เกรซลำบากใจ

"ทำเอานึกถึงบทพ่อหวงลูกสาวในนิยายเลยแฮะ ฮ่ะๆ หวังว่าเกรซจะชอบของขวัญที่อยู่ในเเหวนนะ"ผมเดินล้วงกระเป๋าออกมาจากประตูของตระกูลดูแลนเดอร์ ส่วนของที่ผมให้เกรซเป็นของขวัญใครหลายๆคนอาจจะเดาได้ ใช้แล้วแหวนที่ผมซื้อในห้างนี่นแหล่ะ แต่แค่เอาไปลงอักขระทำเป็นอุปกรณ์เก็บของ และด้านในผมก็ใส่หอกยาวระดับ D ที่ลงอักขระเพิ่มความแหลมคมและเพิ่มการทะลวง 2 เท่า กับยาฝึกร่างกายระดับ E ระดับ 10 ไว้ 5 ขวด(ขวดล่ะ 20 เม็ด)

เมื่อเดินพ้นออกมาผมก็นำรถสปอร์ตออกมาจากตุ้มหูเก็บของและขับกลับคอนโด

.

"ไม่คิดว่าลูกสาวแม่จะโตเป็นสาวแล้ว วันเกิดครบ 18 ปี ก็มีหนุ่มมาสวมแหวนให้แล้ว วัยรุ่นนี่ดีจังนะคุณ"เมื่อเห็นผมเดินพ้นสายตาแม่ของเกรซก็พูดหยอกล้อลูกสาวของเธอก่อนจะหันไปถามความเห็นกับพ่อของเกรซ

"เฮอะ ต้องผ่านด่านชั้นไปก่อนล่ะ"พ่อของเกรซแค่นเสียงอย่างไม่พอใจ

"คุณพ่อคุณแม่คะ เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของเกรซนะคะ เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว"เกรซเอ่ยพลางหลบตา และมันก็ยิ่งบอกความจริงได้หลายอย่างเพราะพ่อกับแม่ของเกรซก็เคยผ่านมาก่อนจึงดูออก

"จ้าๆ แล้วลูกจะไม่เปิดดูของขวัญที่พ่อหนุ่มไนท์ให้ก่อนหรอ"เเม่ของเกรซเอ่ย เพราะเธอแค่มองก็รู้แล้วว่าสิ่งที่ชายหนุ่มที่ชื่อไนท์มอบให้ลูกสาวตนไม่ใช่แหวนธรรมดา แต่เป็นแหวนเก็บของที่ลงอักขระพื้นที่มิติ

"คะ"เกรซส่งเสียงสงสัยออกมาเมื่อได้ฟังคำพูดของเกรร่าแม่ของเธอ

"ลูกไม่รู้หรอว่านั่นเป็นอุปกรณ์เก็บของ พ่อก็อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้หนุ่มนั่นใส่อะไรไว้ด้านในเป็นของขวัญลูก"คอนสันพ่อของเกรซเอ่ยขึ้น เพราะเขาก็รู้เหมือนกัน

"เอ่อ...ค่ะ"เกรซที่ได้ยินก็ตอบกะตุกก่อนจะยกมือที่ถูกสวมแหวนขึ้นมา ก่อนที่จะรับรู้ได้ว่ามันเป็นแหวนเก็บของจริงๆ และมีพื้นที่จุถึง 5 ลบ.ม และพบว่าด้านในมียาฟึกร่างกายระดับ E 5 ขวด และหอกยาว 1 เล่ม

วูบ~~

เห็นดังนั้นเกรซจึงเรียกหอกยาวและยา 1 ขวดออกมาให้พ่อกับเเม่ของเธอดู

.....

รูปหอก

 

 

.....

"นั่นมันหอกระดับ D นี่นา แถมยังลงอักขระถึง 2 อย่างด้วย ส่วนยานี่ถึงแม้จะเป็นยาฝึกร่างกายระดับ E แต่กลับมีความบริสุทธิ์ ระดับ 10 เป็นแฟนที่ดีจังน๊า"แม่ของเกรซเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่ลูกสาวของเธอนำออกมา ก่อนจะเอ่ยหยอกล้อลูกสาวของเธออีกครั้ง

"ฟงแฟนอะไรกันคะ ไม่ใช่ซักหน่อย"เกรซที่ได้ยินก็เขินอายรีบเก็บสิ่งที่นำออกมาไว้ในแหวนเช่นเดิมและวิ่งเข้าบ้านไป

คอนโด K.O Hunter

ผมที่มาถึงคอนโด ก็ไม่ลืมส่งข้อความไปบอกเกรซว่าถึงแล้ว ก่อนจะไปฝึกประจำวันเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือสั่งอาหารจากเนื้อสัตว์กลายพันธุ์นะดับ E ขึ้นมารออีก 10 กก. เพราะวันนี้ยังกินไม่อิ่ม ผมฝึกจนถึงเที่ยงคืนก่อนจะออกจากห้องฝึกมาอาบน้ำและทานมื้อหลังเลิกฝึกและพุ่งเข้าห้องนอน

"สถานะ"ผมได้เรียกสถานะออกมาดูพัฒนาหลังฝึกเช่นเคย

....

[อิมท์ไนท์ เมอาดูบัท (ไนท์)

อายุ 17 ปี

อาชีพ

-นักเรียน

-ผู้ใช้พลังจิต แร๊งค์ S

-นักสกัดยา แร๊งค์ A+

-นักอักขระ แร๊ง S

 

พลัง

K Force 105/105

M Force ???/600

 

การต่อสู้

-ประชิด/อาวุธประชิด E

-พลังจิต(การควบคุม)(ตรวจจับ) S

-ระยะไกล/อาวุธระยะไกล S+]

.....

"ขีดจำกัดพลังเคฟอสขึ้นมาครั้งล่ะ 5 หน่วยเลยหรอ ก่อนเรียนจบม.ปลายชั้นคงถึงระดับ D ได้แน่ๆ แต่ขีดจำกัดพลังเอ็มฟอสมันกลับไม่ขึ้นเลย สงสัยยาลวงจินระดับ A จะใช้ไม่ได้ผลกับพลังเอ็มฟอสระดับ S แล้ว"ผมพูดวิเคราะห์ในขณะดูจอโฮโลแกรมที่ฉายค่าสถานะของผม

"ค่อยไปหาวิธีแล้วกัน วันนี้พักก่อนดีกว่า พรุ่งนี้มีนัดซ้อมกับยัยอ.ซาดิสด้วยสิ"ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะหลับตาพักผ่อนนอนหลับไป จน..

.....

....

...

จบตอน

...

....

.....

____________________

เครดิตภาพ https://www.pinterest.com

____________________

ไรท์:คุณแม่เปิดทางแล้ว ลุยเข้าไปเลยไนท์

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว