ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ซันเด&เรนนี่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 22:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซันเด&เรนนี่
แบบอักษร

เป็นเอก part

“ตื่นได้แล้วครับพ่อ” เสียงเด็กชายปลุกผมให้ลืมตาตื่น

“หนูเป็นใครแล้วฉันอยู่ที่ไหน”

“พ่อครับผมคิดถึงพ่อที่สุดเลยนี้ผมเองซันลูกพ่อไง”

“ซันงั้นหรอนี้พ่อตายแล้วหรอถึงมาอยู่กับลูกแบบนี้ แล้วเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างซันเป็นใครกันครับ”

“พ่อยังไม่ตายสักหน่อยผมแค่อยากมาหาพ่อเท่านั้นเอง แล้วนี้ก็น้องสาวผมแต่พ่อครับ พ่อยังไม่ตอบผมเลยนะว่าคิดถึงผมไหม”

“คิดถึงสิพ่อคิดถึงน้องซันมากๆ เลยครับมาให้พ่อกอดหน่อยได้ไหม” น้องซันเดินเข้ามาให้ผมกอดอย่างว่าง่ายและเด็กผู้หญิงตัวเล็กก็ยังอยู่ข้างๆน้องซันไม่ยอมห่างเลยผมเลยถามชื่อเธอ

“แล้วสาวน้อยคนนี้ชื่ออะไรครับ”

“พ่อตั้งให้น้องสิครับน้องยังไม่มีชื่อเลย”

“งันหรองันชื่อน้องเรนนี่ดีไหมค่ะ” ผมยิ้มให้สาวน้อยตรงน่าผมที่มีน่าตาน่ารักเหมือนเกรซเลย ส่วนน้องซันก็หล่อเหมือนกัน

“ดูเหมือนน้องจะชอบนะครับยิ้มใหญ่เลย เป็นไงชอบที่พ่อตั้งให้ใช่ไหมครับน้องเรนนี่”

“ใช่ค่ะพี่ซันหนูชอบมากเลย ขอบคุณมากนะคะพ่อ”

“พ่อหรอ”

“ใช่ครับผมมีอะไรจะบอกพ่อด้วยนะ ผมจะได้กับมาอยู่กับพ่อแล้วนะ แล้วน้องก็จะมากับผมด้วย”

“จริงหรอครับน้องซัน ดีจังพ่อจะรอนะ รอวันที่ลูกทั้งสองเกิดมาอยู่กับพ่อ แล้วก็แม่ถ้า แม่รู้คงดีใจน่าดูเลย ไหนเรนนี่มาให้พ่อกอดหน่อย” เรนนี่ก็เดินเข้ามาให้ผมกอดง่ายๆเหมือนกัน

“ลูกสาวพ่อน่ารักขนาดนี้เลยหรอเนี้ย” เห้อผมถอนหายใจออกมาเสียงดังเพราะความหนักใจ

“ทำไมพ่อต้องทำเสียงแบบนั้นด้วยคะ”

“นั้นสิครับพ่อ ทำไม่ต้องถอนหายใจแรงขนาดนั้น”

“ก็ดูเรนนี่สิถ้าโตมาต้องมีพวกผู้ชายมันมาจีบลูกสาวพ่อแน่ๆ พ่อไม่ยอมนะ”

“โถพ่อคิดว่าเรื่องอะไรมันยังอีกนานครับ นี้น้องยังไม่ไปเกิดเลยนะ”

“ไม่ได้พ่อหวง น้องซันก็ต้องหวงน้องนะ ต้องดูแลน้องดีๆ”

“หนูจะอยู่กับพ่อคนเดียวไม่ต้องห่วงนะคะ”

“พ่อครับกับไปได้แล้วครับแม่รออยู่ นี้พ่ออยู่ที่นี้มาสักพักแล้ว รีบกับเถอะเดี๋ยวจะแม่จะร้องไห้เอา”

“ได้ครับพ่อจะรอน้องซันกับเรนนี่ที่โลกนั้นนะอีกไม่นานแล้วเราก็จะได้เจอกันแล้วนะ.

“ไว้เจอกันนะ ครับ/ค่ะ” หลังจากนั้นผมก็ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องสีขาวของ รพ.

“พี่เอกเป็นไงบ้างเจ็บหรือป่าวให้หนูช่วยไหม”เสียงเกรซดังขึ้นข้างผม

“เกรซลูกเป็นไงบ้างยังอยู่กับเราใช่ไหม”

“อืมลูกยังอยู่ค่ะ แต่พี่เจ็บตรงไหนไหม”

“เจ็บแผลนิดหน่อยแล้วเกรซเจ็บตรงไหนไหมครับ”

ปัง!เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับการมาของเพื่อนผม

“ตื่นมาก็เป็นหว่งน้องเกรซเลยนะมึงไม่ดูสภาพตัวเองเลย”

“ใช่ๆไอ้ลูคัสพูดถูกแล้วมึงก็ทิ้งให้พวกกูเหนื่อยกันชิปทั้งเรื่องตำรวจแล้วก็เรื่องมึงเฮ้อ”

“บ่นมากนะมึงไอ้แทนเรื่องตำรวจกูเคลียร์เองเหอะมึงไม่ได้ทำอะไรเลย”

“เออแล้วมึงทำอะไรวะไอ้แทนบ่นเก่งชิป”

“ทำดิว่ะก็คอยดึงสติมันไงยิ่งกว่าหมาบ้าอีก กระทืบไอ้โอจนเกือบตาย ดีที่ตำรวจเข้ามาช่วยกูดึงมึงทัน ไม่งั้นไม่มีคนให้จับแน่ แล้วนี้เราก็ช่วยทางตำรวจได้เยอะเลยนะโว๊ยทั้งคลังอาวุธทั้งยาเสพติดของมันจับได้หมดเลยด้วย”

“จริงๆมันสมควรตาย ที่มันเตะต้องโย ตอนนี้น้องต้องให้ยาอยู่ น้องดูหวาดกลัวทุกอย่างทุกคนแม้แต่กู

“ใจเย็นมึงเดี๋ยวน้องก็ดีขึ้น” ไอ้ลูคัสมันพยายามปลอบใจใต้ฝุ่นที่ตอนนี้มันดูเครียดมาก

“ไอ้ฝุ่นน้องโยเป็นเยอะเลยหรอวะ”

“หนูอยากไปหาโย”

“ตอนนี้น้องเกรซอย่าพึ่งเข้าไปหาโยเลย พี่ขอดูแลโยเองนะ ตอนนี้โยกลัวทุกคนที่เข้าใกล้ หมอบอกว่ามันเกิดจากการกลัวสิ่งที่พึ่งเจอมามากๆ เลยทำให้เกิดภาพซ้อนของวันนั้นขึ้นมาน่ะ”

“แล้วหน้ามึงไปโดนอะไรมาวะไอ้ฝุ่น”ผมเห็นหน้ามันซำเลยถามแต่ไอ้แทนมันก็บอกทุกอย่าง

“พี่นายพี่ชายโยจัดการมันที่ทำให้น้องเขาเป็นแบบนี้”

“หะ นี้พี่นายกับมาจากอังกฤษแล้วหรอ

“เห็นพ่อกับแม่น้องโยบอกว่ากับมาเมื่อวานหลังจากรู้เรื่องน้องโยน่ะ พอมาถึงก็รีบมาหาน้องโยเลย แต่โดนน้องโยโวยวายแล้วไล่ให้ออกมาจากห้องน่ะ พวกหมอเลยต้องเข้าไปฉีดยาให้น้องหลับพอพี่เขาออกมาเจอกับไอ้ฝุ่นมันก็เลยโดนอย่างที่เห็น”

“แค่นี้ไม่เท่าไร แต่น้องเกรซพี่ยินดีด้วยนะเรื่องท้องมาสักที่นะเอกน้อยหลานของลุง”

“ใช่หายดีออกจากรพ.เมือไรมึงต้องเลื้ยงพวกกูด้วย”

“ใช่มาเลื้ยงฉลองรับหลานคนแรกของกลุ่มกันเหอะ”

“พวกมึงนี้นะ งั้นรอให้พวกน้องโยน้องไอซ์หายดีด้วยแล้ว กันค่อยเลื้ยง”

“พวกมึงกูมานานแล้ว กูขอตัวไปหาโยก่อนนะ กูจะรีบไปดูแล กูกลัวน้องจะตื่นมาแล้วร้องไห้อีก”

“แล้วมึงจะไม่โดนน้องตีจนเจ็บแล้วออกมาอีกใช่ไหม”

“กูไม่กลัวเจ็บวะลูคัส กูกลัวน้องอยู่คนเดียวแล้วทำร้ายตัวเองมาก กว่างั้นกูไปแหละ”

“งันกูไปด้วยจะไปดูน้องน้ำแข็งหน่อยว่าเป็นไงบ้าง”

“พี่แทนเดี๋ยวก่อนค่ะ ไอซ์มันเป็นยังไงบ้างคะ”

“พี่รีบให้ไอ้ลูคัสมันเล่าทุกอย่าให้ฟังแล้วกันนะครับพี่ไปแหละ”

“เดียวพี่เล่าให้ฟังเองครับน้องเกรซ”

หลังจากที่ไอ้ใต้ฝุ่นและไอ้แทนแยกออกไปดูน้องๆ ไอ้ลูคัสมันก็เล่าให้ทั้งผมและเกรซฟังว่าช่วงที่ผมเข้าไปช่วยเกรซในห้องไอ้ฝุ่น ที่ช่วยน้องโยได้แล้วก็กับเข้ามาช่วยจับตัวไอ้โอพร้อมกับเพื่อนอีกครั้ง แต่ว่ากว่าจะจับได้ก็เกือบแย่ เพราะลูกน้องของมันแยอะมาก จนสู้พวกมันแทบไม่ไหว พวกมันเลยวางแผนให้ตำรวจอ้อมไม่ล้อมพวกมันไว้ด้านหลัง ส่วนพวกมันก็ยิงสู้แบบไม่คิดชีวิตเหมือนกัน จนจับตัวไอ้โอได้ แต่ก่อนที่พวกเจ้าหน้าที่จะเข้ามาเอาตัวไอ้โอมันก็พูดขึ้นประมาณว่าน้องโยเป็นเมียของมันแล้ว พอไอ้ฝุ่นมันได้ยินแบบนั้นก็กระทืบไอ้โอเกือบตายเลย จนมีตำรวจเข้ามาช่วยดึงมันไว้ สักพักไอ้ไคมันก็วิ่งเข้ามาถามหาผม เพราะมันคิดว่าผมอยู่กับพวกเพื่อนผมจนไอ้ฝุ่นและพวกมันวิ่งเข้ามาหาผมกับเกรซในโกดังอีกครั้ง แล้วก็สังเกตเห็นว่ามีอยู่ห้องนึ่งที่ล็อก แล้วดูน่าสงสัยไอ้ฝุ่นมันเลยพังประตูเข้ามาเจอผมแล้วยิงพวกลูกน้องของยัยมีนาจนหมดส่วนยัยอิงฟ้าก็ปล่อยภัยดี แต่ก็โดนจับข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับคนร้าย ตอนนี้เห็นว่ากำลังเดินเรื่องประกันตัวอยู่ส่วนน้องไอซ์ที่ถูกยิ่งก็ปล่อยภัยดี อีกไม่เกินอาทิตย์ก็ออกจากรพ.ได้แล้วส่วยน้องโยไอ้ใต้ฝุ่นให้หมอเช็คร่างการละเอียดยิป สรุปว่าน้องไม่ได้โดนไอ้โอข่มขืน แต่ว่าเพราะก่อนหน้านี้น้องสหลบไปเพราะโดนไอ้โอมันทำร้ายพอตื่นมาเห็นสภาพตัวเองแบบนั้นเลยคิดว่าไอ้โอมันข่นขืน ทำให้ตอนนี้น้องมีสภาวะสภาพจิตไม่ปกติ แต่มันมีทางรักษาและมันหายได้แน่นอน

“เห้อจบสักทีมันคงไม่มีเรื่องอะไรแบบนี้อีกแล้วใช่ไหมพี่เอก”

“มันจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกครับเกรซ พี่ขอโทษที่ดูแลเราได้ไม่ดีนะ”

“ไม่เป็นไรค่ะเกรซเข้าใจ ความรักมันทำให้คนหลงผิดไปได้ขนาดไหนเกรซรู้ดี ว่าแต่พวกพี่รู้ได้ไงว่าพวกหนูอยู่ที่นั้น”

“เรื่องนี้เกรซต้องไปถามน้องไอซ์เองนะครับพี่ว่าเรื่องนี้น้องไอซ์จะอธิบายได้ดีกว่า”

หลังจากนั้นไม่นานทั้งพ่อแม่ของผมแล้วของน้องก็มาเยี่ยมพวมผมพร้อมกับที่ผมบอกข่าวดีพวกท่านว่าตอนนี้เกรซท้องอยู่พวกท่านก็ดีใจกันยกใหญ่บอกจะต้องรีบไปซื้อของใช้หลานบ้างแหละของเล่นบ้างแหละ เยอะแยะไปหมดจนผมบอกว่าผมอย่าแต่งงาน

“เออทุกคนฟังผมหน่อยนะครับคือว่าผมอยากแต่งงาน”

“แกต้องแต่งแน่นอนตาเป็นเอก เพราะพ่อไม่ยอมปล่อยลูกสะใภ้พ่ออยู่กับแกแบบนี้แน่”

“งันเราสองคนไปหาฤกษ์ให้ลูกกันดีไหมจ๊ะน้องวรรณ”

“ดีค่ะงั่นเราไปกันเลยไหมคะ”

“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณแม่ คือหนูอยากเรียนให้จบก่อนแล้วค่อยแต่ง”

“แต่เกรซมันอีตั้ง1ปีเลยนะ แล้วไหนจะเรื่องท้องอีก เรื่องเรียนดรอปไหวก่อนดีไหม พี่จะได้ดูแลเราเต็มที่ด้วย”

“ไม่ได้เกรซอยากเรียนให้จบก่อน แล้วก็ใครบอกพี่ว่าหนูจะเรียนจบในปีหน้า”

“ก็ตอนนี้เกรซอยู่ปี3 นี้อีก1ปีถึงจะจบก็ถูกแล้ว”

“พี่ไม่รู้อะไรเลยสินะ หนูเรียนภาคพิเศษแบบเร่งรัด ให้เรียนจบเร็วขึ้นและอีกอย่างหนูก็จะเรียนจบในอีก2เดือนนี้แล้วด้วยแบบนี้โอเคไหม”

“ยัยตัวแสบถึงว่าทำไมเดี๋ยวนี้เรียนหนักจัง กับมาถึงห้องก็บ่นเหนื่อย”

“เป็นไงหนูเก่งไหมพวกแม่ๆ ถ้าจะหาฤกษ์แต่งงานให้ หนูก็ขอหลังจากนี้อีก2เดือนนะคะ”

“ได้เลยจ๊ะลูกสะใภ้คนเก่งของแม่” ผมได้แต่ยิ้มแล้วก็หัวเรอะกับความแสบของยัยตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างผม และแล้วไอ้อาการณ์เหม็นของผมก็กับมาตอนที่พ่อเกรซเดินเข้ามาใกล้ผม

“อุ๊บ พ่อครับพ่อฉีดอะไรมาทำไมเหม็นขนาดนี้ อุ๊บ”

“นี้แกจะบ้าหรือไงหอมจะตายไปเมียฉันก็ชอบ”

“ใจเย็นไอ้เดชากูว่าลูกกูแพ้ท้องแทนหนูเกรซวะ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า อ่อนจริงๆลูกเขยกู”

“ไม่ต้องมาหัวเราะตาเอกเลยนะ เพราะคุณก็เป็น กินอะไรไม่ได้จนต้องนอนให้น้ำเกลือจำไม่ได้หรือไง”

“ฮ่าฮ่าฮ่า กูก็คิดว่ามึงจะไม่เป็นที่แท้ก็แพ้เหมือนกัน”

“เขาว่ากันว่าถ้าผู้ชายแพ้ท้องแทนผู้หญิง แสดงว่าเขารักเรามากจนแพ้แทนนะ”

“อุ๊บ แม่ครับผมไม่ไว้ขอถุงให้ผมหน่อย”  พอผมได้ถุงเท่านั้นล่ะครับ

“อ้วกกกกอ้วกกกอ้วกกก” มีแต่น้ำที่ออกมาให้ตายเหอะนี้ขนาดผมยังไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำเลยนะแล้วตอนนี้ผมก็อย่ากินอะไรเปรียวๆอีกแล้ว

“แม่ครับขากับมาซื้อมะม่วงเปรียวให้ผมด้วยนะครับ” แม่พยักหน้าให้ผมแล้วพวกท่านก็เดินออกไป

“ทานข้าวให้หมดถึงจะได้กินค่ะ ไม่งั้นก็ไม่ต้องกิน”

“ไม่กินได้ไหมอ่ะมันเหม็น นะครับเกรซ” ผมขออ้อนน้องหน่อยแล้วกัน เกรซหันมามองผมแล้วลงจากเตียงมาหาผม

“เกรซอย่าลงมาจากเตียงนะเดี๋ยวกระเทือนถึงลูกจำที่หมอบอกได้ไหม”

“แค่ลงจากเตียงเองมันไม่กระเทือนมากหรอกน่า พี่เอกเวอร์ตลอด.

“งันมาให้พี่กอดหน่อย” น้องเดินมานั่งลงที่ข้างเตียงผมจากนั้นผมก็กอดน้องเอาไว้แล้วเอามือลูบที่ท้องของน้องแล้วพูดขึ้น

“ซันเด เรนนี่ครับ อย่าแกล้งพ่อเลยนะครับ แค่นี้พ่อก็ไม่มีแรงแล้ว เดี๋ยวไม่มีใครดูแลแม่นะ”

เกรซ Part

เอ๊ะ ทำไมพี่เป็นเอกถึงพูดว่าซันเดและเรนนี่แหละทำอย่างกับว่าฉันท้องแฝดไปได้ ยังไม่รู้สักหน่อยนี้ฉันพึ่งท้องได้สองสัปดาห์เองนะ

“ทำไมพี่ถึงพูดมา 2 ชื่อแหละพี่เอก”

“ความลับครับ เดี๋ยวถึงเวลาหนูก็รู้เอง แต่ว่าตอนนี้เกรซต้องดูแลตัวเองดีๆนะครับ มหาลัยไม่ต้องไปก็ได้เดี๋ยวพี่คุยกับไอ้ใต้ฝุ่นเองว่าให้เกรซส่งแค่งานอย่างเดียว แต่ไม่ขอเข้าไปเรียนนะครับพี่ขอพี่อยากดูแลเรา”

“แต่มันก็แค่อีก2เดือนเองนะพี่เอกหนูไปเรียนไหว”

“ถ้าไม่ยอมพี่จะให้เราเลิกเรียนนะเกรซเมียคนเดียวพี่เลียงได้ทั้งชีวิต”

“ก็ได้ๆ หนูยอมแล้วแต่พี่ก็ต้องกินข้าวนี้ให้หมดอยู่ดีนะคะพี่เอก” ตอนนี้หน้าพี่เป็นเอกบอกบุญไม่รับเลยไม่อยากกินแต่ก็ต้องยอมกินมันลง ไปเพราะฉันนั่งมองเขาอยู่ หลังจากนั้นอีกหนึ่งอาทิตย์ฉันและพี่เป็นเอกก็ได้ออกจากโรพยาบาลสักทีและตอนนี้ฉันกำลังจะไปหาโยตอนนี้มันดีขึ้นแล้วแต่พี่ใต้ฝุ่นก็ยังอยากให้มันอยู่ที่ รพ.ต่ออีกนิด เพราะมันยังกลัวดูกลัวคนที่เข้ามาอยู่

ปัง !ฉันเปิดประตูเข้ามาหาโยมันดูตกใจเล็กน้อยแต่มันก็ยิ้มกับมาให้ฉันและในห้องนนี้ก็มีทั้งพวกเพื่อนของพี่เป็นเอกแล้วก็ยัยไอซ์แล้วที่สำคัญยัยเบียร์มันก็อยู่ในห้องนี้ด้วย

“เป็นไงบ้างโยฉันมาหาแกแล้วนะฉันเดินเข้าไปกอดมันไว้”

“ฉันโอเคขึ้นแล้วเกรซ แกเป็นยังไงบ้างหายดีแล้วใช่ไหม แล้วหลานฉันแหละยังอยู่ดีใช่ไหม”

“ยังอยู่ดีแต่ที่ไม่ดีก็นู้นพี่เป็นเอกอ้วกจนไม่มีแรงแล้วนั้น”

“ใช่น้องโยพี่จะตายแล้วลูกพี่เล่นกันแรงเหลือเกิน” ทั้งห้องตอนนี้ถึงกับหัวเราะกันออกมาเสียงดัง 555555555

“สู้ๆนะคะหลานพวกหนูชอบแกล้งพ่อของเขา”

“ดีแค่ไหนแล้วพี่เป็นเอกที่เกรซมันไม่ได้เป็นคนแพ้ ถ้าเกิดมันเป็นคนแพ้ท้องแล้วเหม็นหน้าพี่แทน พี่จะทำใจได้ใช่ไหม”

“ไม่พี่แพ้เองดีกว่าถ้าเป็นแบบนั้น”

“ทำไมน้องน้ำแข็งของพี่รู้เยอะจังเก่งนะเราอ่ะ”

“ใช่เพราะน้องเขาเก่งแล้วก็ไม่ได้โง่เหมือนมึงไงไอ้แทน 5555”

“ถ้ากูโง่มึงไม่ยิ่งกว่ากูหรือไง 3ปีเต็มกับการหาคนคนเดียว แล้วก็เสือกหาไม่เจอด้วย”

“สัสแทนมึง”

“ถ้าจะทะเลาะกันพวกมึง2ตัวออกจากห้องโยไปเลยตอนนี้ โยจะได้ไม่ต้องมานั่งดูหมาบ้าแบบพวกมึงตีกันให้เสียสายตา”

“เออพวกมึงออกไปหาอะไรกินกับกูดีกว่า ไปมึงด้วยไอ้ฝุ่นไปกับพวกกูด้วย ให้พวกน้องเขาได้คุยกันมั่งนานๆจะเจอกันครบทุกคน” ฉันอยากจะกระโดดกอดว่าที่สามีฉันจริงๆรู้ใจฉันตลอดเลย พี่ใต้ฝุ่นหันมาหาโยก่อนหลังจากนั้นโยมันก็บอกว่าให้ไปกับพวกพี่เป็นเอกเลยมันอยู่กับพวกฉันได้ เขาถึงยอมเดินออกไป หลังจากนั้นฉันก็จะฟอกขาวยัยเบียร์เพื่อนตัวดีที่หนีพวกฉันไปนานถึงสามปีเลย

“แกหายตัวไปอยู่ที่ไหนมานี้ถ้าพวกฉันสามคนไม่เจ็บหนักกันแกจะไม่มีทางกับมาหาพวกฉันเลยใช่ไหมยัยเบียร์”

“โอ๋ๆไม่งอนนะฉันว่าจะกับมาหลังจากเรียนจบอยู่แล้ว แล้วก็ที่ฉันหายไปก็แค่ไปตั้งต้นชีวิตใหม่ก็เท่านั้นเอง แล้วก็ไม่อยากให้พวกแกเป็นห่วงเลยไม่ได้ติดต่อมา”

“แล้วนี้คือเรียนจบแล้วถึงกับมา ?”

“ยังเหลือเรียนอีกเดือนก็จบแล้ว แต่ฉันก็ทำเรื่องมาเรียนต่อที่นี้เรียบร้อยแล้วแหละแต่คงไม่ได้เรียนคณะเดียวกับพวกแกนะเพราะฉันย้ายไปเรียนบริหารน่ะ”

“อืมแค่แกกับมาฉันก็ดีใจแล้วละนะแกไปอยู่ที่นั้นสบายดีใช่ไหมถึงช่วงหลังฉันจะติดต่อแกได้แต่มันก็น้อยครั้งมาก”

“ฉันสบายดีแล้วก็นะฉันมีคนที่อยากให้พวกแกรู้จักด้วยเดี๋ยวเขาก็ขึ้นมาแล้วฉันจะแนะนำให้รู้จักนะเขาเป็นคนที่ดีคนหนึ่งของฉันตอนที่อยู่ฝรั่งเศสเลยละ”

“ไปอยู่ที่นั้นนานมีผู้ชายมาติดเพื่อนเราเยอะใช่เล่นเลยนะ จากที่ฉันสืบมา”

“เออไอซ์พูดถึงเรื่องนี้ก็ดีแกรู้ได้ไงว่าพวกฉันโดนจับตัวไปที่นั้น แล้วก็นะวันนั้นแกก็มีปีนด้วยแถมยังยิงสู้กับพวกนั้นอีก”

“ไว้ฉันจัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จแล้ว ฉันจะบอกพวกแกทั้งหมดนะ รออีกหน่อยมันใกล้จะจบแล้วสำหรับฉัน”

“ฉันจะรอพวกแกทั้งคู่บอกเรื่องที่พวกแกแบกไหวนะเบียร์ไอซ์”

เบียร์:ฉันจะบอกพวกแกเลยเมือฉันพร้อมแล้วก็นะฉันมีอะไรจะบอกฉัน!@#$$%%^^&*!!#$$#^#$!$%%$!

(ไปฟังต่อที่เรื่องของเบียร์นะคะ)

หลังจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันกลับฉันที่ตอนนี้นั่งคิดเรื่องของเพื่อนฉันที่ผ่านมามันต้องเจอกับอะไรบ้างก็เศร้านิดหน่อยเอาง่ายๆอารมณ์คนท้องอะมันก็จิตตกหน่อยๆจนทำให้พี่เป็นเอกสังเกตเห็น

“เกรซหนูโอเคหรือป่าวสีหน้าหนูไม่ค่อยดีเลย มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือป่าว หรือว่าพี่ขับรถไม่ดี”

“ป่าวหนูก็แค่เศร้านิดหน่อย อารมณ์คนท้องก็แบบนี้แหละพี่เอก”

“งันไปหาอะไรทานแกเศร้าหน่อยเป็นไงของหวานดีไหม” ฉันหันไปทำตาวิ้งๆให้พี่เป็นเอกทันที่ก็เล่นเอาของหวานมาล่อนี้ช่วยนี้ยิ่งหิวบ่อยด้วยสิ ดีนะที่ฉันไม่มีอาการณ์แพ้ท้องเลย จะมีก็แต่พี่เป็นเอกที่อ้วกเอาอ้วกเอา

“ตาเป็นประกายเลยนะครับตัวแสบ แต่ถ้าวันนี้ทานแล้วจะต้องงดไปอีก3วันนะครับไม่งันหนูอาจจะเป็นโรคเบาหวานในคนท้องได้พี่ไปซื้อหนังสือมาอ่านหมดแล้วนี้ไง” พี่เป็นเอกชี้ไปที่กองหนังสือที่มีอยู่เต็มเบาะหลัง นี่เขาจะอ่านทั้งหมดเลยหรอทั้งคู่มือคุณพ่อมือใหม่คู่มือเลี้ยงลูกและอีกมากมาย

“โหพี่เอกนี้ที่พี่ออกไปกับเพื่อนหนูคิดว่าพี่ไปแค่กินข้าวกันซะอีก นี้พวกเพื่อนพี่ไม่ว่าพี่ตายเลยหรอ”

“ไม่นะก็พวกมันน่ะแหละที่ช่วยพี่เลือกหนักสือ”

เออแก๊งนี้เขาเข้าใจกันดีจริงๆพวกพี่ว๊ากที่ฉันเคยรู้จักเมื่อ3ปีที่แล้วหายไปไหนกันหมดแล้วนะ

 

 

 

 

 

 

จริงด้วยพวกพี่วีากสุดโหดไปไหนกันหมดแล้วนะ 

ยังจำเบียร์กันได้อยู่หรือป่าวนะเดี๋ยวเรื่องของเบียร์จะมาแล้วนะ 

ตอนหน้าจบแล้วนะอาจมีตอนแถมนิดหน่อยรอตามกันด้วยนะ 

ความคิดเห็น