ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนคะ : ) มือใหม่จริงคะ กรุณาเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ

ตอนที่ 13 : ทำสินค้าตัวอย่าง

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 : ทำสินค้าตัวอย่าง

คำค้น : ย้อนอดีต,โรงเตี๊ยมแม่ลูกอ่อน,โรงเตี๊ยม,ตอนที่ 13,ทำสินค้าตัวอย่าง

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 04:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 : ทำสินค้าตัวอย่าง
แบบอักษร

ตอนที่ 13 : ทำสินค้าตัวอย่าง 

 

สองวันต่อมา คือวันที่รอค่อยของฉัน ^_^ 

ผักที่ดองไว้คงจะเริ่มกินได้แล้วกระมัง ต้องไปเช็คดูสักหน่อยสิ ถ้ากินได้แล้วจะไดเริ่มปฎิบัติการทำสินค้าตัวอย่างไปให้เจ้าของโรงเตี๊ยมชิม จะได้เสนอสอนทำอาหารให้แม่ครัวโรงเตี๊ยมและเราก็ทำผักกาดดองขายส่งโรงเตี๊ยม ไม่ต้องหาร้านขายเอง ทีนี้เราก็เริ่มมีรายได้แล้วสิ อิอิ 

เจ้าของโรงเตี๊ยมก็คือท่านลุงท่านป้าหลิน พวกเขาต้องยินดีเป็นแน่ที่มีเมนูอาหารใหม่เพิ่มความแปลกใหม่เชิญชวนแขกให้สั่งอาหารกินยิ่งขึ้น พอเป็นที่รู้จักเราก็หาร้านเล็กขายอาหารและขายผักกาดดอง พอคิดแผนการได้ดังนั้น วันนี้ไปตลาดดีกว่า 

"แม่นม! ข้าจะไปตลาดกัน ท่านจะไปด้วยหรือจะอยู่ตัดเย็บเสื้อให้เด็ก?" 

"คุณหนูวันนี้นมขออยู่บ้านดูแลเสวี่ยอี้ที่ป่วย นางกำลังดีขึ้นนมเลยว่าจะพาออกมาเดินช่วงสายๆบ้างเจ้าค่ะ และนม กับ หลินเอ๋อร์ ชิงเอ๋อร์ตัดเย็บเสื้อผ้าให้เด็กได้หลายชุดแล้ว ตอนนี้กำลังตัดเย็บให้คนละสามชุดเกือบครบทุกคนแล้ว นมจึงอยากรีบเย็บให้เสร็จเร็วๆจะได้ตัดเย็บอย่างอื่นอีกเจ้าค่ะ" นางยิ้มและหยิบมาอวดอย่างภูมิใจ 

"ดี! ชุดดูดีน่ารัก แต่อี้เอ๋อร์ ถ้านางมีแรง ลุกขึ้นไหวก็พาลุกเดิน เล็กๆน้อยๆ หรือพามานั่งในสวนโดนแดดบ้างก็ดี จะได้ไม่อุดอู้อยู่แต่ในห้อง งั้นแม่นมก็อยู่บ้านแล้วกัน" 

"เจ้าค่ะ" แม่นมยิ้มรับคำ มือก็เย็บผ้าไปด้วย 

" ชุนเอ๋อร์ไปดูสิว่า หรู้เอ๋อร์ ซุ่นเอ๋อร์รดน้ำต้นไม่เสร็จหรือยัง? ไปตลาดกับข้าได้หรือไม่" 

"เจ้าค่ะ" แล้วนางวิ่งไปแป๊บเดียว ก็พากันเดินมา 

"คุณหนูเรียกบ่าวเหรอเจ้าคะ?" 

"ข้าจะไปตลาด เจ้ากับซุ่นเอ๋อร์ รดน้ำต้นไม้เสร็จรึยัง ไปตลาดด้วยกันกับข้าได้หรือไม่?" 

"ได้ๆเจ้าค่ะ กลับจากตลาดข้าค่อยทำสวนต่อได้เจ้าค่ะ" ซุ่นเอ๋อร์พยักตาเป็นประกายด้วยความดีใจ 

"ไปๆเจ้าค่ะ" รอยยิ้มน้อยๆบังเกิด 

"ทำสวนงั้นรึ แล้วขาดเหลือสิ่งใดหรือไม่ ดีเลยข้าคิดไว้ว่าจะแวะไปร้านพี่ชายรองหวัง ซื้อเมล็ดพันธุ์พืชผักมาปลูก หลังบ้านเราทำแปลงผักดีหรือไม่ เจ้าชอบดูแลต้นไม้รึ" 

"ใช่ๆ บ่าวชอบดูแลต้นไม้ปลูกต้นไม้รู้สึกสนุกและมีความสุขที่ได้ทำเจ้าค่ะ" 

"หรู้เอ๋อร์ ต่อไปเรียกแทนตัวเองด้วยชื่อ อย่าใช้คำว่าบ่าวกับข้า ข้าคิดกับหรู้เอ๋อร์ หลินเอ๋อร์ ชุนเอ๋อร์ ชิงเอ๋อร์ เด็กๆและทุกคนในบ้านเช่นเพื่อน ญาติ พี่น้อง เราอยู่กันแบบนี้ดีกว่า" นางตาแดงน้ำตาคลอ 

"เจ้าค่ะ หรู้เอ๋อร์จดจำไว้ เจ้าค่ะ" 

"ไป ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งตัวสักหน่อย เอาซุ่นเอ๋อร์ไปด้วย เราจะไปตลาดกัน" แล้วหันหยิบพู่กันกับกระดาษ วาดภาพผ้ากันเปื้อนแบบมีกระเป๋าหน้า และไม่มีกระเป๋าหน้า ส่วนอีกแบบผูกแค่เอวสำหรับผู้ชาย มีกระเป๋าซ้ายขวาข้างละสองชั้น ส่งให้แม่นม 

"แม่นมข้าถ้าตัดเสื้อผ้าเด็กเสร็จ ท่านตัดแบบนี้ กับแบบนี้ ลองตัดเย็บมาแบบละตัวให้ข้าดูก่อน" อธิบายจนแม่นมพยักหน้าเข้าใจ พอดีหรู้เอ๋อกับซุ่นเอ๋อร์มาพอดี ฉันหันไปบอกชุนเอ๋อร์ก่อนไปตลาดว่าให้ไปบอกท่านลุงท่านป้าหลินว่าวันนี้เย็นฉันจะเข้าไปกินข้าวเย็นด้วย และจะเอากับข้าวร่วมกินด้วยสามอย่าง กำลังออกจากบ้านเห็นเอาของสำหรับทำอ่างแช่ตัวมาส่ง ก็มีพวกผงหินอิฐ คงเหมือนสมัยที่ฉันจากมาเรียกว่าปูนซิเมนต์กระมัง เห็นพี่หลงพี่ตงเคยบอกว่าเอามาผสมน้ำฉาบกับหินก้อนก่อเป็นบ่อน้ำเตี้ยๆให้พวกเขาจัดการไปเงินไม่พอก็มาเบิกเพิ่ม 

จากนั้นก็ไปตลาดซื้อไส้อ่อน กระดูกหมูกับกระเพาะหมู เนื้อหมูกับไข่และเดินไปร้านผ้าว่าจะซื้อผ้าให้แม่นมเพิ่ม 

เมนูนำเสนอวันนี้คือ 

*ต้มเกี่ยมฉ่ายตือฮวน 

ผัดเกี่ยมฉ่ายใส่ไข่ 

ผัดเกี่ยมฉ่ายกระเพาะหมู 

วันนี้เดินตลาดรู้สึกแปลกใจนิดนึงที่ไม่เห็นเด็กสาวที่ขายปลาขายผักกาดเขียวคนนั้นมาขายของ แต่คนเราก็ต้องมีธุระหรืออาจมาสายหน่อยบ้างก็เป็นได้ฉันจึงไม่ได้สนใจ เพราะจะต้องไปร้านพี่ชายรองหวังคนหล่อ ^_^ 

พอถึงร้านคนเข้าออกเยอะ เราก็เดินดูไม่ได้บอกเด็กในร้านว่ามาหาพี่ชายรองหวัง พอดีมีชาวเปอร์เซียเดินเข้ามาสองคนกำลังคุยกับล่ามคนจีนด้วยภาษาอังกฤษ! เย้!เช่นนั้นลองถามเด็กในร้านดูสิว่ามีโกโก้และกาแฟหรือไม่ 

"ข้าอยากได้โกโก้ และกาแฟร้านท่านมีขายหรือไม่" 

"มันคือสิ่งใดรึ ? บอกลักษณะของมันกับข้าน้อยได้หรือไม่?" ฉันจึงบอกว่าให้ลองถามชาวเปอร์เซียดู คนขายในร้านคนนั้นก็คุยกับล่าม ฉันได้ยินจึงแน่ใจว่าเขาพูดสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษแน่ ฉันยิ้มในใจแล้วเดินไปหาชาวเปอร์เซีย 

ฉันเห็นว่ายังเช้าจึงทักไปว่า " Good morning สวัสดีตอนเช้า ฉันอยากได้กาแฟและโกโก้ คุณมีหรือไม่ "ชาวเปอร์เซียรีบหันมาตามเสียงและยิ้มให้ตอบกลับด้วยประโยคเช่นเดียวกัน เขาบอกว่าแปลกใจที่ได้รู้ว่าฉันที่เป็นสตรีสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ และยังบอกว่าเขามีกาแฟและโกโก้ แต่ไม่ได้เอามาเสนอขายเพราะไม่คิดว่าประเทศของเราจะมีคนดื่มกินเป็น ฉันกำลังจะสั่งก็มีเสียงทักมา 

"เหม่ยเอ๋อร์! เจ้ามาทำไมไม่ให้ใครไปบอกพี่"ฉันหันไปยิ้มหวานให้ 

"เหม่ยเอ๋อร์คารวะพี่ชายรองเจ้าค่ะ ข้าเพิ่งมาถึงไม่นาน พอดีเห็นพวกเปอร์เซียจึงได้ถามหากาแฟ และโกโก้กับพวกเขาเจ้าค่ะ พี่ชายรองมาพอดี พี่ช่วยสั่งกาแฟกับโกโก้ให้ข้าหน่อยนะเจ้าคะ" พูดพร้อมยิ้มหวานเดินเขาไปจับแขนเสื้อแบบอ้อนนิดๆแต่พองาม ^_^ 

"ได้สิ เดี๋ยวพี่รองจะช่วยสั่งให้แต่ว่า..."ฉันทำหน้าสงสัย 

"แต่ว่าอะไรเจ้าคะ?" เขาก็ยิ้มแบบมีลับลมคมใน ??? 

"ข้าขายให้เจ้าซื้อในราคาที่พวกเปอร์เซียขายมา แต่...แต่เจ้าต้องเลี้ยงข้าวข้า สองมื้อ" 

"โธ่เอ๊ย! ข้าก็คิดว่าอะไร ข้าทำอาหารให้ท่านกินหลายๆมื้อ หรือพี่ชายรองจะไปกินบ้านข้าทุกวันยังได้เลยเจ้าค่ะ" 

"ดี! ดียิ่งนัก! งั้นเอาตามนั้น" แล้วเขาก็เดินไปคุยกับพวกเปอร์เซีย พวกเข้าจะมาสองเดือนครั้ง ข้าได้ผงโกโก้หนึ่งลังในลังมีหกขวดโหลและเม็ดกาแฟหนึ่งกระสอบๆละยี่สิบชั่ง เลือกเอาแก้วกาแฟมาสิบใบ และเอาโหลแก้วใส่น้ำ2-3ลิตรได้มาสองใบ และยังได้ เมล็ดพันธุ์ผักกาดเขียว,ขาว ผักชี ,ผักบุ้งจีน,เม็ดถั่วเขียวและโหระพาฝรั่งมาปลูกด้วย 

หันไปหาหรู้เอ๋อร์ซุ่นเอ๋อร์ให้สั่งนมให้มาส่งให้ทุกวัน พอถึงเวลาจ่ายเงิน 

" ข้าไม่เอาเงิน ข้าให้เจ้า แลกกับให้ข้าได้กินฝีมือทำอาหารของเจ้าบ่อยๆก็พอ" ฉันตาโตเป็นประกาย คิดในใจ เลือกน้อยไปนะเรารู้งี้เอาอีกหลายๆอย่างก็ดี อิอิ 

"จริงเหรอเจ้าคะพี่ชายรอง" เขาพยักหน้ายิ้มๆ 

"แน่นอนว่า จริง" ฉันยิ้มแก้มแทบปริ 

"ขอบคุณมากเจ้าค่ะ พี่ชายรองใจดียิ่งนัก แต่เย็นนี้ข้าจะต้องไปกินข้าวกับอันเอ๋อร์ เช่นนั้นข้าจะทำอาหารมาส่งให้พี่ชายที่ร้านนี้ดีหรือไม่เจ้าค่ะ" 

"ได้! แต่พรุ่งนี้พี่กับฮวาเอ๋อร์จะไปกินข้าวบ้านเจ้าตอนเย็นได้หรือไม่?" 

"แน่นอนว่าได้ ยินดีอย่างยิ่งเจ้าค่ะ" จากนั้นก็ให้ขนของขึ้นรถและลากลับ 

ถึงบ้านหลินเอ๋อร์เข้ามาช่วยหุ่งข้าว ฉันให้หรู้เอ๋อร์เอาไส้กับกระเพาะมาล้างด้วยเกลือล้างจนสะอาดและนวดด้วยแป้งมันทิ้งไว้แป๊บนึงแล้วล้างออกมาต้มสองชั่วโมง เอาน้ำทิ้งไปต้มน้ำใหม่ต้มกระดูกหมู หันไส่หันทำต้มเกี่ยมฉ่ายตือฮวนทิ้งไว้เย็นค่อยอุ่นอีกลอบก็ใช้ได้ 

ทำอาหารเที่ยงง่ายๆ ต้มจืดเต้าหู้ยัดไส่หมูสับ ตับหมูผัดดอกหอม หมูทอดกระเทียมพริกไทย อาหารเสร็จฉันกาแฟชงอ่อนๆโดยมีชุนเอ๋อร์กับชิงเอ๋อร์เป็นผู้ช้วยและสอนชงกาแฟ ชงโกโก้ วันนี้ชงให้ลองชิมว่าใครชอบบ้าง ส่วนชงโกโก้ให้ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่เพื่อทุกคนเลย จากนั้นเรียกทุกคนให้มากิน 

เด็กๆดื่มโกโก้แล้วตาเป็นประกายแวววาว เสี่ยวเป่าถามทันที"นี่ๆน้ำอันใดขอรับนายหญิงมันหอมหวานมาก" ยังไม่ทันตอบเจ้าเสี่ยวเสียงก็พูด" หอมอร่อยมากขอรับ"แล้วยิ้มตาหยี ส่วนซุ่นเอ๋อร์กับซิงเอ๋อร์ขี้อาย พอดีฉันหันไปเห็นอี้เอ๋อร์ที่เคยป่วยดีขึ้นเกือบหายสนิทแล้วเดินมากับแม่นมพอมานั่ง ชิงเอ๋อกับชุนเอ๋อร์รินโกโก้ให้ทั้งสอง พอดีพี่ตงพี่หลงได้ชิมกาแฟแล้วบอกว่าหอมออกขมนิดๆ ฉันจึงให้เอาแก้วกาแฟพวกเขาที่ยังมีกาแฟรินโกโก้ผสมไปให้ชิมใหม่ พี่หลงพี่ตงบอกอร่อยกลมกล่อมเขาชอบ แม่นมก็เลยลองชิมบอกโกโก้อย่างเดี่ยวอร่อยกว่า สาวๆก็ชอบโกโก้ มีหรู้เอ๋อร์กับชุนเอ๋อร์บอกอร่อยคนละแบบ เอากาแฟชงผสมโกโก้ยิ่งอร่อย ฉันเลยบอกว่ากาแฟให้ชงดื่มได้เช้าถึงเที่ยง และอย่าดื่มมากเกินไปจะทำให้นอนไม่หลับ ทั้งหมดกินข้าวพร้อมกันในครัวโดยฉันนั่งร่วมวงด้วยคงไม่บ้านเรือนไหนบ่าวกับนายกินข้าวร่วมโต๊ะกันทุกวัน แถมบางวันนายทำอาหารก้นข้าวพร้อมกันและเฮฮา ครึกครื้นเช่นนี้ ให้คนเดียวมันเหงาแบบนี้สิชีวิตมีความสุขขึ้นเยอะ 

พออิ่มก็ให้พักผ่อนกันตามอัธยาศัย กลับไม่มีใครไปพัก สาวๆกลับไปหยิบเสื้อผ้าที่เย็บค้างไว้มาทำต่ออยู่ใกล้ข้า ฉันจึงเดินดูสวนใกล้ศาลาที่นั่งอยู่ มองหามุมทำแปลงผักแบบเป็นโซน และทำป้ายปักว่านี่คือปลูกอะไร พวกผู้ชายก็ซ่อมแซมห้องเก็บของเสร็จแล้ว กำลังต่อเติมห้องเพิ่มจากห้องเก็บของอีกสองห้อง แล้วจึงทำอ่างน้ำและห้องน้ำเพราะรอที่นั่งแบบชักโครกที่สั่งไปมาส่ง ห้องขับถ่ายห้องอาบน้ำปรับปรุงให้แยกชายหญิงกว้างหน่อยเพื่อทำอ่างน้ำแช่ตัว เมื่อเสร็จห้องขับถ่ายและห้องอาบน้ำแล้ว ต่อไปต้องทำโรงเก็บรถและคอกม้าให้กว้างขวางอีกหน่อยและจะซื้อม้าเพิ่ม บางครั้งให้พี่หลงหรือพี่ตงไปธุระคนเดียวจะได้ขี่ม้าไป ใช้งานได้สะดวกรวดเร็วขึ้น 

พอถึงเข้าทำอาหารเย็น ตอนนี้ลูกมือลงตัว รู้งานแล้วว่าเข้ามาแล้วทำอะไรบ้างไม่ต้องพูดเยอะ พอทำสินค้าตัวอย่างเสร็จ ฉันให้จัดไปส่งพี่ชายหนึ่งชุด พร้อมชงโกโก้ร้อนใส่นมใส่ถุงหนังให้ด้วย ออกไปส่งฉัน ชิงเอ๋อร์และชุนเอ๋อร์ที่บ้านอันเอ๋อร์แล้วค่อยไปส่งอาหารให้พี่ชายรอง 

พอฉันบอกชุนเอ๋อร์และแม่นมเอาอาหารจัดใส่จานแล่วยกขึ้นโต๊ะฉันก็อธิบายว่าอาหารมีชื่ออะไรบ้าง ต้มเกี่ยมฉ่ายตือฮวน เกี่ยมฉ่ายผัดไข่ ผัดเกี่ยมฉ่ายกระเพาะหมู ทั้งสามอย่างเป็นที่ชื่นชอบและท่านลุงท่านป้ายินดีอย่างยิ่งที่โรงเตี๊ยมมีเมนูแปลใหม่เรียกลูกค้าได้ ยังยอมรับเงื่อนไขฉันอีกด้วย 

ฉันไปสอนพ่อครัวทำอาหารสามอย่างนี้ และหลังจากนั้นฉันทำแต่ผักดองส่ง ที่นี้ก็รอไข่เค็ม ต่อไปก็เต้าเจี้ยวและซีอิ๊วขาวตามลำดับ บังเอิญฉันเดินออกไปหน้าโรงเตี๊ยมดูๆว่าช่วงค่ำแบบนี้ยังขายของกินกันหรือไม่ หรือเราขายข้าวต้มโต้รุ่งมันซะเลยดีไหมหึ! คิดขำๆไปเพราะยังนึกไม่ออกจะขายอะไรดี 

(นี้คือหน้าตาโหระพาฝรั่งใบจะงองุ้มใหญ่กว่าโหระพาของไทย) 

 

*ต้มเกี่ยมฉ่ายตือฮวน คือต้มผักกาดดองไส้หมูเครื่องในหมู 

(เกี่ยมฉ่าย หรือ เกี่ยมไฉ่ คือ ผักกาดดอง , ตือฮวน คือไส้หมู เครื่องในหมู) 

  

  

ความคิดเห็น