นารีมีมง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รสรักแฟนเก่า-10-ห้องขัง

ชื่อตอน : รสรักแฟนเก่า-10-ห้องขัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2563 02:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รสรักแฟนเก่า-10-ห้องขัง
แบบอักษร

 

แสงสว่างจากม่านกั้นอันเทาทึบ ลอดเข้ามาเล็มเลียผิวกายของเอวาที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงนุ่มขนาดคิงไซต์

ดวงตากลมโตเบิกขึ้นริบหรี่ ขยี้ตาเพียงนิดเหยียดขายาวตรงบิดตัวแอ่นสะโพกโยกไปข้างหลัง สองมือประสานขึ้นเหนือหัวลุกขึ้นนั่งยืดอกตัวตรง

เธอกำลังเพ่งมองไปรอบๆห้องที่ไม่คุ้นชิน ไม่คุ้นตา ไม่คุ้นอะไรเอาซะเลย

ที่นี่คือที่ไหนแล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ ในหัวฉงนขบคิดไม่วางวายนึกแปลกใจคล้ายลืมไปชั่วขณะว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน

สภาพของเธอในตอนนี้มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวตัวโคร่งคลุมไว้เท่านั้น ซึ่งภายในโล่งเล่าเปล่าเปลือยไร้ซึ่งสิ่งปกปิดชิ้นเล็กที่เรียกกันว่าชุดชั้นใน

สาววัย24ก้มลงมองตัวเองในสภาพผิดแปลกไป ในใจเต้นโครมคราม ถามหาสาเหตุว่าทำไมถึงอยู่ในสภาพเช่นนี้ ครั้นจะลุกขึ้นยืนก็แทบไม่มีแรง

"อ๊ะ!"

แถมช่วงล่างตรงกลางกายสาวยังรู้สึกระบมเจ็บแปลบแสบไปทั่วอณาบริเวณเหมือนพึ่งจะเจอมรสุมครั้งใหญ่มาก็ว่าได้

มือเล็กเลื่อนไปกอบกุมดอกไม้งามไว้ ตาใสจ้องมองอย่างไม่เข้าใจนักที่เห็นกุหลาบไร้หนามแสนจะบวมช้ำ มิหนำซ้ำรอบๆข้างขายังเต็มไปด้วยรอยแปลกๆที่แดงเป็นจ้ำๆอีกต่างหาก

เอวาได้สติรีบก้มงุดมุดเอาหน้าซุกเข้าไปในเสื้อ ถึงได้รู้ว่าไอ้รอยบ้าๆนั่นมันไม่ได้มีแค่ที่ขา แต่มันมีเต็มตัวเธอไปหมดตั้งแต่หน้าอก ลงไปหน้าท้องจนลายพล้อยเหมือนเป็นผื่นขึ้นตามตัว

 

คิดแล้วอยากจะร้องไห้ขึ้นมาเสียจริงๆ ไม่รู้หรอกนะว่ารอยแบบนี้มันคือรอยอะไรแต่ถ้าให้เดาคงไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่ๆ...

 

ทว่าเมื่อเธอพยายามจะลุกขึ้นเดิน ขาเรียวยาวกลับสั่นพร่าแทบล้มไปกองกับพื้น จะขยับเดินก็เจ็บจนต้องจำใจนั่งกลับตามเดิม

พลันสมองอันชาญฉลาดก็หมายมาดคิดคั้นความรู้สึกและเหตุการณ์ที่ผ่านมาให้แสดงขึ้นในสมองให้จงได้ เธอคล้ายจะนึกออกขึ้นมาอยู่รำไร

มันเหมือนจะเห็นเป็นภาพเงาดำของผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังกระทำบางอย่างกับร่างกายของเธอ ซึ่งบางสิ่งบางอย่างที่ว่านั่นก็คือสาเหตุที่ทำให้เธอต้องตื่นมาในสภาพแบบนี้

เมื่อจวนจะจำเรื่องราวได้แล้วสาวเจ้าก็รู้ทันทีว่าห้องที่เธออาศัยอยู่นี่เป็นของผู้ใด

เอวาเริ่มหันรีหันขวางไปทั่วห้อง เพื่อมองหารูปหน้าของผู้ชายที่ว่าให้มั่นใจแน่ชัดว่าไม่ผิดคน จนสายตาสะดุดเข้ากับโพสอิทสีเทาตรงโคมไฟสไตล์ยุโรป ข้างๆมีถ้วยโจ๊กขนาดกลางแก้วน้ำและยาไม่ทราบชื่อตั้งอยู่ใกล้ๆกัน

เธอขืนตัวขยับเข้าไปชิดริมหัวเตียง ดึงโพสอิทสี่เหลี่ยมขนาดเล็กมาอ่าน ในนั้นเขียนไว้ว่า

 

'ถ้าเธอตื่นแล้วก็กินข้าวกินยาซะ

ฉันจะกลับมาก่อนเที่ยง

ห้ามหนีไปไหน!!'

 

เขาเขียนไว้แค่นั้นก่อนจะจบด้วยคำสั่งที่ว่า'ห้ามไปไหน' ซึ่งเธอยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไม? ทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับเธอ

ในเมื่อที่ผ่านมาเขาไม่เคยรักไม่เคยชอบพอกับเธอเลยสักนิด เพราะเธอมันคนไม่สวยที่เคยเป็นยัยป้าแว่นหนาเตอะมาก่อน แล้วทำไมล่ะเธอไม่ใช่คนหรอ เธอก็เป็นเพียงผู้หญิงคนนึงที่อยากจะมีความรักดีๆกับคนอื่นเขาบ้าง

โคตรจะไม่เข้าใจเลยว่าเธอทำอะไรผิดนักหนา ทำไมถึงต้องใช้ความรักของเธอเป็นเครื่องมือในการพนันทำเรื่องบ้าๆนี่ ย่ำยีหัวใจเธออย่างเดียวไม่พอยังจะมาย่ำยีร่างกายของเธออีก

กรรมสาดกรรมซัดเขามันจะไปรู้อะไร แค่เพราะอยากสนุกจนถึงขนาดทำให้ผู้หญิงคนนึงต้องจำฝังใจมาถึงทุกวันนี้ มันทำให้เธอต้องผูกใจเจ็บ ไม่แม้แต่จะกล้ารักใครอีก เพราะกลัวโดนหลอกเหมือนที่เขาเคยทำกับเธอ ใครที่เข้ามาจีบเธอก็แทบจะปฏิเสธไปหมด จนชาตินี้คิดว่าจะอยู่เป็นโสดตลอดไปด้วยซ้ำ

เมื่อนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์5ปีก่อนบวกกับเหตุการณ์ผสมโรงที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ก็ทำให้เธออดที่จะสบถคำด่าออกมาไม่ได้

"ไอ้คนเลว!!"

เจ้าหล่อนกัดฟันกรอด กำหมัดเล็กแน่นทุบลงกับเตียงนุ่ม ขยำจนโพสอิทยับไม่เป็นรูปเป็นรอย นัยน์ตาคู่สวยเริ่มมีน้ำตาเอ่อล้นออกมา ทว่าเธอกลับรีบยกหลังมือปาดทิ้งไปไม่ทันที่มันจะตกลงมาให้แก้มนวลต้องเปียกเปื้อน

 

ไอ้คนน่ารังเกียจ...

 

นาฬิกาเดินไปข้างหน้าพาเวลาไปไม่ย้อนกลับอะไรที่เกิดขึ้นแล้ว ก็ปล่อยมันไปเพราะไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้อีก

เอวาส่ายหัวไปมาปัดป่ายความคิดไร้สาระทิ้งไป ในใจบอกตัวเองให้ฮึดสู้อีกครั้ง สองขาเรียวยาวย่างก้าวทีละนิดนำร่างลุกออกจากเตียง เธอพยายามอย่างมากที่จะหอบร่างตัวเองไปยังประตูห้องนอนที่อยู่ไม่ไกล

คนตัวเล็กถดๆถอยๆ เยื้องย่างเป็นบางทีเพื่อไม่ให้ตรงกลางบวมช้ำกว่าเดิมแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเจ็บมากอยู่ดี จนเธอต้องหักใจที่จะเดินต่อ เปลี่ยนเป็นลงไปคลานบนพื้นแทน

สองเข่าถ่อร่างตัวเองไปจนถึงประตูบานสี่เหลี่ยม ยกขึ้นหมุนเบาๆตรงลูกบิด หากแต่ว่าต้องถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดในวินาทีถัดมา

ประตูมันล็อคจากข้างนอกนี่เขาขังเธอไว้ใช่ไหม แล้วจะมาบอกทำไมว่าห้ามหนีในเมื่อตัวเองล็อคห้องเอาไว้ คิดว่าคนอย่างเธอจะกล้ากระโดดตึกหนีไปงั้นสิ ไม่มีทาง รักชีวิตไม่คิดเสี่ยงตายย่ะ

คนอย่างเอวาจะไม่มีทางตายก่อนที่จะได้เห็นนายเสียใจเพราะความรักหรอก ถึงแม้จะไม่รู้ว่าชีวิตนี้นายจะมีมันหรือเปล่าก็ตาม...

เหอะ!

ลมหายใจถูกเป่าพ่นขึ้นเบื้องบนจนเส้นผมขยับเปิด อย่างสุดจะเหนื่อยหน่าย กลายเป็นว่าเธอต้องรอให้เขากลับมาปล่อยเธอไปสินะ

เอวาถึงกับคอตกถ่อสังขารกลับไปนั่งบนเตียงเหมือนเดิม ก่อนจะหยิบบางสิ่งบางอย่างที่เป็นแผงขนาดเล็กขึ้นมาดู มันคือ 'ยาคุม' ใช่หรือไม่ เธอตรวจดูสักพักจึงแน่ใจว่ามันใช่ยาคุมดังว่าเพราะเคยเรียนสุขศึกษาแล้วเห็นรูปผ่านๆมาบ้าง

แต่กินตอนนี้มันจะได้ผลมั้ยนะช่างเหอะยังไงก็ต้องกินเข้าไปก่อน...

เพราะเธอไม่อยากจะท้องกับผู้ชายคนนี้ และดูท่าทางเขาก็คงไม่อยากรับผิดชอบแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่เตรียมมันไว้ให้อย่างพร้อมใช้งานเช่นนี้

 

แกร็ก~~

 

เสียงลูกบิดถูกหมุนออกจากด้านนอก เรียกความสนใจจากเอวาให้เงยหน้าขึ้นไปมอง

"ตื่นแล้วหรอ"เพียงแค่เห็นหน้าเขาก็เอ่ยถามเธอขึ้นมาทันที

"ไง..จะไม่พูดอะไรหน่อยหรอ"ชายหนุ่มในชุดสูทพอดีตัวยืนล้วงกระเป๋าอยู่ข้างหน้าเธอ พูดจากลั้วหัวเราะเพียงเบาๆไม่รู้ว่าถูกใจอะไรนักหนา

"นายพาฉันมาที่นี่ทำไม"

"ก็อยากพามาหรือเธอจะนอนให้ยุงกัดตายที่บริษัทล่ะ"

"ดีสิ!ฉันจะได้เป็นไข้เลือดออกตายๆไปเลยจะได้ไม่ต้องพบเจอคนอย่างนายอีก"

"จะรีบตายไปไหนเล่าฉันยังเอาเธอไม่สมใจเลย"

เขาทำหน้าตาทะเล้นใส่เธอ อย่างไม่รู้สึกผิดได้อย่างไรกัน มันชักจะเกินไปแล้ว

"ไอ้ชั่ว..นายมันปีศาจที่เกิดมาจากนรกขอให้ชาตินี้นายอย่าได้พบเจอคนจริงใจรักใครก็ขอให้เขาทิ้งนายไปหมดขอให้นายเจ็บมากกว่าที่ฉันเจ็บร้อยเท่าพันเท่าอย่าได้พบเจอรักแท้อีกเลย"

"พล่ามจบยัง"

"..."

"ฉันถามว่าพล่ามจบยัง!!!"

ดวงตาสีเข้มเปลี่ยนไปจากแววตาทะเล้นในนาทีแรก ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเรียบนิ่งเย็นชาหาเดาออกไม่ ลิ้นหนาเดาะขึ้นจนได้ยินเสียงเบาๆคล้ายกำลังหงุดหงิด มือหยาบกร้านเลื่อนขึ้นไปดึงทึ้งเนคไท้ออกจากปกคอเสื้ออย่างทุลักทุเล แล้วเขวี้ยงลงบนพื้นอย่างแรง

"จะ..จบแล้วนายถามทำไม"

"เหอะ!ถ้าจบแล้วฉันจะได้เอาเธอต่อให้หายเงี่ยนไงล่ะ"

.

.

เอาอีกแล้วเถื่อนเกินไปแล้วท่านรองน้องบอบบางอย่าใจร้ายนักดิสงสารน้อง

แฮร่!!มาอัพแล้วอย่าพึ่งหายกันไปไหนนะคะคุณผู้อ่านคอมเม้นมาคุยกันได้นะไรท์อยากอ่าน เพราะว่าอ่านเม้นแล้วมีความสุข😇🥰

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น