แม่จำปา พ่อเดช แม่เกศสุรางค์

ย่ำค่ำคืนนี้ไปพบข้าที่ห้องพระ

แลให้บ่าวทุกคนลงไปจากเรือนเสีย

นั่นสิเจ้าคะ

เหตุใดจักต้องให้พวกข้าเจ้าลงไปจากเรือน

แล้วผู้ใดจักดูแลรับใช้ท่านๆล่ะเจ้าคะ

นังปริก!!!

เงียบก็ได้เจ้าคะ

ข้าเองก็อยากรู้เจ้าคะคุณลุง

คุณพี่ตกลงมีเรื่องอันใดกันแน่เจ้าคะ

ความฝันของข้าหรือเจ้าค่ะ!!!

คนๆนั้นใครหรือขอรับคุณพ่อ

มาทำไมฤาเจ้าคะ

ชะตาได้ลิขิตเอาไว้แล้ว

ตาเถร!!!

ขุ่นพระ😱

มาแล้วสินะ

ยัยชา นั่นแกใช่มั้ย😃

😑😑😑

คนโว้ยไม่ใช่ผี

ดีใจสุดๆไม่คิดว่าจะได้เจอแกอีก

ผีเรียก กระไรของออเจ้า

ออเจ้าเป็นใคร

เหตุใดจึงเข้ามาที่นี่ได้

หรือจักเป็นขโมย!!!

พีเรียดคะพีเรียด

ไม่ใช่ผีเรียก

พี่ภัทรทำไมมาอยู่ที่นี่

แล้วทำไมแต่งตัวย้อนยุคแบบนี้อะ

เอ่อประทานโทดคะคุณป้าท่านนั้น

ฮะ!!!ชั้นไม่ได้บ้าพี่สิบ้า

พี่เป็นบ้าอะไรของพี่เนี่ย!

เป็นคนแล้วกระเด็นออกมาจากตู้

เห็นเป็นหมูป่ารึไงฮะ!!!

แม่จำปา พ่อเดช นางเป็นคนมิใช่ผี

นางคือคนๆนั้น

กระไรนะแม่เกศสุรางค์!!!

ทางนี้ๆ

นี่พ่อคุณ!!!

เห็นอยู่ว่าป้าคนนี้จะเป็นลม

ถ้าฉันปล่อยแล้วหัวป้าเค้ากระแทกเหลี่ยมโต๊ะจะทำยังไง

ใช้อะไรคิดเนี่ยสมองคนหรือสมองหมูวะ

หยุด!!!

ทุกคนฟังนางเป็นคนมิใช่ผี

นางมาที่นี่เพราะนางต้องมา

ยัยเกดเหรอเนี่ย ทำไมแกมาอยู่ที่นี่ แล้วนี่แกไปทำอะไรมาทำไมสวยขึ้นจนชั้นจำแทบไม่ได้ แล้ว...

แม่เพลิงชัชชาออเจ้าก็เหมือนแม่เกศสุรางค์

ออเจ้ามาเพราะต้องมา

โชคชะตาได้ลิขิตไว้แล้ว

ยัยชาใจเย็นๆ

นี่คือท่านลุงออกญาโหราธิบดีไม่ใช่ปู่แก

นี่คือคุณป้าจำปา

และนั่นคือขุนศรีวิสารวาจา หรือ คุณพี่เดช

เรื่องมันเป็นอย่างนี้....

อ่าฮะ

อ่าฮะ

ให้ตายดิ ??? ผู้ใดตายฤา(ฟื้นจากเป็นลม)

ไหนๆออเจ้าก็ผุดขึ้นมาในเรือนนี้ ก็จงอยู่ที่หนาเถิดหนา

พ่อเดช!!!

ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว ออเจ้าอย่าได้ฝืนหรือพยายามหาคำตอบเลยแม่เพลิงชัชชา

จากนี้สืบไปเบื้องหน้าเจ้าคือแม่หญิงเพลิงชัชชา หลานสาวออกญาโหราธิบดี ลูกพี่เรียงน้องของขุนศรีวิสารวาจา

ไม่ใช่ท่านออกญา เรียกข้าว่าคุณลุงเช่นเดียวกับแม่เกศสุรางค์สิ

😐😐😐

สวัสดี???

สวัสดี แปลว่า ข้าไหว้เจ้าคะ

งั้นฤา

ไหว้พระเถิดหนา

😑😑😑

เรียกข้าว่าคุณพี่เดช หาใช่พี่ขุนศรีวิสารวาจาไม่

ยินดีต้อนรับหนาหลานลุง

แม่จำปาวันพรุ่งจัดห้องหับให้แม่เพลิงชัชชาด้วยหนา คืนนี้ออเจ้ากับแม่เกศสุรางค์ก็พักด้วยกันซะหนา

เอาอย่างนี้ดีหรือไม่เจ้าคะคุณป้า

พรุ่งนี้เช้าเรียกบ่าวทุกคนมาทำความรู้จักกับยัยชา แล้วข้าจักเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้พวกเขาฟัง

ส่วนคนนอกก็บอกแค่ว่า นางคือแม่หญิงเพลิงชัชชา แห่งเมืองนครศรีธรรมราช หลานคุณลุง ลูกพี่ลูกน้องของคุณพี่ เพื่อนสนิทของข้า เพิ่งเดินทางมาถึงอยุธยาเมื่อวันวาน

เอาอย่างที่ออเจ้าว่าเถิดหนาแม่เกศสุรางค์

☺️☺️☺️

นี่ก็ดึกมากแล้วไปพักผ่อนกันได้แล้ววันพรุ่งมีเรื่องให้ทำอีกโข

555นี่แค่หอนอนเล็ก

พรุ่งนี้หลังจากจัดการเรื่องแกเสร็จชั้นจะพาทัวร์เรือนคุณลุง

555ว่าแต่ชั้นแกก็ร้องไห้

555หาวววววง่วงจัง

เดี๋ยว!!!แกจะใส่ชุดนี้นอนไม่ได้

แกต้องเปลี่ยนเป็นชุดแบบชั้น เอาชุดที่แกใส่อยู่ไปเก็บให้มิดชิดหรือเอาไปเผาทิ้งก็ได้ ไม่อย่างนั้นประวัติศาสตร์อาจเปลี่ยนได้นะ โอเค๊ 👌

ก็ใช่น่ะสิ แต่แกก็ต้องทำใจใส่ให้มันชินเพราะแกต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนาน

555แรกๆชั้นก็เป็นแบบแก มาๆชั้นช่วยเปลี่ยน

คริๆได้เห็นแกแต่งตัวแบบนี้อีกครั้งเป็นบุญตาของไอ้เกดจริง (คิดในใจ)

เอ้า! เสร็จแล้วเป็นไงบ้าง

555เดี๋ยวก็ชิน

ฮะ

ใช่ทุกคนดีกับชั้นมาก ชั้นได้มีโอกาสพบบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ได้เจอกับคนที่รักเราจริง

อีกไม่นานแกก็จะได้เจอ

พรุ่งนี้ชั้นมีคนจะแนะนำให้แกรู้จัก

ไม่บอกจะเซอร์ไพรส์พรุ่งนี้ อ้อเมื่อกี้แกเจอคนที่หน้าเหมือนปู่กับพี่ชายแก ต่อไปก็จะได้เจอคนที่หน้าเหมือนกับพ่อแกและไอ้เรือง

จริงสิ ชั้นว่านะแกควรเปลี่ยนคำพูดให้กับยุคนะ

ไม่ต้องงงเดี๋ยวชั้นเทรนแกเอง

วันนี้ที่ข้าเรียกพวกเอ็งทุกคนมาที่นี่เพราะมีเรื่องสำคัญจักบอก

นี่คือแม่เพลิงชัชชา แห่งเมืองนครศรีธรรมราช หลานข้า ลูกพี่เรียงน้องของพ่อเดช สหายสนิทของแม่เกศสุรางค์

ขอให้พวกเอ็งทุกคนให้ความเคารพยำเกรงแลภักดีกับหลานข้า มันผู้ใดทำให้หลานข้าต้องขุ่นข้องหมองใจข้าจักลงหวายให้หลังขาด

ส่วนเรื่องที่ว่านางมาได้เยี่ยงไรข้าจักแจงให้ฟังเอง

สรุปว่านางมาจากที่ที่ข้ามา และเป็นเพื่อนรักข้า ขอให้ทุกคนรักดูแลเคารพกับนางเช่นเดียวกับข้านะ โอเค๊ 👌

ศัพท์เก๋ๆไง(กระซิบ)

นังสาต่อไปเอ็งต้องไปรับใช้ดูแลหลานข้าหนา

สา

ข้าขอถามหน่อยหนาออเจ้าอายุเท่าไหร่

กระนั้นฤา สามาอยู่กับข้าเถิดหนา

นี่คือพี่ผินกับพี่แย้ม

เจ้าคะแม่หญิงเพลิงชัชชา

555มาซะเต็มยศเลย

แต่ว่าแม่หญิงเจ้าคะ

มิควรนะเจ้าคะ

งั้นเรียกว่าแม่นานน้อยดีหรือไม่

แบบนี้พวกพี่โอเคมั้ย

โอเคเจ้าคะ👌