ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Saijaku Muhai no Bahamut VI

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2563 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Saijaku Muhai no Bahamut VI
แบบอักษร

"นี่มัน...?!"

 

แสงเจิดจ้าจนต้องหลับตาโดยอัตโนมัติ....เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าทัศนวิสัยได้เปลี่ยนไป บนทางเดินที่ทำจากวัตถุอนินทรีย์ซึ้งล้อมรอบด้วยแผ่นโลหะสีขาวซีด มีเศษหินนับไม่ถ้วนกระจายอยู่

 

"ที่นี่มัน ฉัน...."

 

อายาโตะรู้สึกประหลาดใจกับทิวทัษน์ที่ไม่คุ้นเคย ส่วนคลูลูสิเฟอร์ก็รีบก้าวเท้าเดิน

 

"ตรวจสอบสถานะกุญแจ เป็นระดับที่อยู่ในขอบเขตทำการปลดล็อคห้องควบคุมชั้นที่ 2"

 

"หืม... หุ่นยนต์เหรอ?"

 

มีเสียงประหลาดดังมาจากออบเจ็คท์ที่เป็นรูปทรงกลมที่คลูลูซิเฟอร์แตะอยู่ด้านหน้า มันมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อคลูลูซิเฟอร์

 

"ใช่.....ท่าทางฉันจะใช่จริงๆ ด้วยสินะ"

 

คลูลูซิเฟอร์ถอนหายใจเล็กน้อยแล้วดึงมือออกมาจาก ออบเจ็คท์ จากนั้นก็เดินไปทางชั้นวางของที่อยู่ตรงกำแพงด้านข้างของห้องที่ตรงนั้นมี 'บ๊อกซ์' ที่ซึ่งถ้าไม่ใช้เวลาในการทำลายก็ไม่สามารถเปิดได้ แต่ทว่า...

 

มันกับเปิดออกอย่างง่ายดายเมื่อคลูลูซิเฟอร์ไปแตะมันจากนั้นเมื่อเธอใช้มือเปิดประตูที่ไม่น่าจะมี ร่างของเธอก็ล้มลงไป

 

"ทำอะไรของเธอน่ะ?"

 

"อุก...."

 

คลูลูซิเฟอร์สะบัดหัวราวกับขับไล่ความเจ็บปวดแล้วลุกขึ้นยืน แต่เธอกลับยืนตรงๆไม่ได้ อายาโตะจึงมารับร่างนั้นไว้เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนสูง

 

"นี่พักก่อนไหม"

 

"....ไม่เป็นไร ยังหรอก....:

 

พริบตาที่คลูลูซิเฟอร์บอกแบบนั้น จู่ๆ ก็มีการสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นเพดานก็ถล่มลงมา

 

"...!?"

 

อายาโตะอุ้มคลูลูซิเฟอร์ที่ขยับตัวไม่ไหวพุ่งไปยังห้องที่อยู่ข้างๆเมื่อการสั่นหยุดลง ความเงียบสงบก็กลับคืนมา

 

"ดูเหมือนจะโดนเศษหินปิดประตูไว้แล้วแหะ"

 

อายาโตะที่อุ้มคลูลูสิเฟอร์อยู่หันไปมองทางเข้าที่ถูกปิดแล้วพูดออกมา

 

"พักซักหน่อยเถอะร่างกายแบบนั้น ใช้ฟาฟเนียร์ๆไม่ไหวหรอกนะ"

 

"...ขอโทษนะ"

 

อายาโตะได้ยินเสียงพูดของหญิงสาวเบาบางจนแถบไม่ได้ยิน แต่พออายาโตะกำลังจะลุกขึ้นเพื่อสำรวจรอบๆคลูลูซิเฟอร์ก็จับมืออายาโตะเอาไว้ จากนั้นก็พูดออกมา

 

"ฉันไม่ใช่คนของโลกนี้หรอก แต่เป็นผู้รอดชีวิต..จากซากโบราณน่ะ"

 

เสียงนั้นแผวเบาจนแถบไม่ได้ยินพูดขึ้นมา จากนั้นคลูลูซิเฟอร์ก็เริ่มเล่าเรื่องราวของตัวเองทั้งการที่ถูกตระกูลไอน์ฟอค์ลเก็บมาเลี้ยงเรื่องที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ทุกคนยอมรับแต่สุดท้ายก็ถูกส่งไปอาณาจักรอื่น แถมยังถูกปฏิบัติราวกับเป็นตัวหายนะ

 

"ขอโทษนะ เพราะมากับฉันที่เอาแต่ใจตัวเองแท้ ถึงกับต้องมาติดอยู่ในที่ๆ ไม่มีใครแบบนี้..."

 

"ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่ก็ตอนนี้คลูลูซิเฟอร์เป็นทั้งพวกพ้องของผมแถมตอนนี้ยัง เป็นแฟนของผมด้วยนี่น่า"

 

"..."

 

หลังจากที่คลูลูซิเฟอร์ทำหน้างุนงงมองอายาโตะอยู่ไม่กี่วินาที

 

"ฮิ ฮิๆๆๆ..."

 

เธอก็หัวเราะออกมาราวกับมีอะไรติดอยู่ที่หน้าอายาโตะเจ้าตัวเลยใช้มืออีกข้างมาแตะๆดู

 

"นี่อายาโตะคุงที่พูดเมื่อกี้นี่พูดจริงหรือเปล่า..."

 

"แน่นอน ส่วนเรื่องที่บอกว่ามาติดอยู่ในที่ๆไม่มีใครนั้นน่ะไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอนะ"

 

"หมายความว่ายังไง เอะ...ว้าย"

 

อายาโตะอุ้มคลูลูซิเฟอร์ขึ้นมาอีกครั้ง

 

"จะทำอะไรน่ะ!?"

 

"ออกไปจากที่นี่ไง"

 

อายาโตะพูดจบทัศนวิสัยที่รอบมีเเต่เศษหินตอนนี้กลับกลายเป็นท้องฟ้ายามเย็นแทนคลูลูซิเฟอร์ที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์มองไปรอบๆจากนั้นก็มีเสียงของมังกรกลเข้ามาไกล้

 

"อายาโตะ! คุณคลูลูซิเฟอร์!"

 

มีไวเวิร์นและเดรคที่ลุกซ์กับนอคท์ขับอยู่บินเข้ามาไกล้

 

"ไงทั้งสองคนไม่เป็นอะไรนะ"

 

"ที่ต้องพูดมันทางนี้ต่างหากนายไม่เป็นอะไรมากใช่ไหมแถมยังบินได้ทั้งที่ไม่สวมมังกรกลอีก"

 

"Yes ที่ต้องพูดคือฝ่ายนี้ ทุกคนออกตามหาทั้งสองคนจนทั่วเลย"

 

"ฮ่าๆๆ ขอโทษด้วยแล้วกันพอดีไวเวิร์นมันพังน่ะแถมคลูลูซิเฟอร์ก็ป่วยอยู่เลยติดต่อกลับมาไม่ได้"

 

 

อายาโตะพูดจบก็หันไปมองคลูลูซิเฟอร์ที่อุ้มอยู่ตอนนี้เธอหลับไปแล้วเพราะความเหนื่อยล้าสะสม ลุกซ์นอคท์และอายาโตะพูดต่อกันนิดหน่อยแล้วขอให้นอคท์กับลุกซ์ช่วยปิดเรื่องที่ตนบินได้โดยไม่สวมมังกรกลไว้

 

หลังจากตกลงกันได้อายาโตะก็ฝากคลูลูซิเฟอร์ไว้กับนอคท์แล้วขึ้นไปนั่งบนไหล่ของไวเวิร์น

 

"นี่ไวเวิร์นมันรับน้ำหนักสองคนไม่ได้หรอกนะ"

 

ลุกซ์บ่นออกมา

 

"ไม่ต้องห่วงน่าแค่ทำเป็นนั่งเฉยๆเองนายก็รีบๆพาฉันกลับอาคาเดมี่ได้แล้ว"

 

"ครับๆๆๆ"

 

ไม่นานหน่วยชีวาเรสก็มารวมตัวกันและพากันกลับไปที่อาคาเดมี่พอกลัยมาถึงอายาโตะและคลูลูซิเฟอร์ก็ถูกบังคับให้ไปตรวจร่างกายผมก็คือตัวอายาโตะสภาพแข็งแรงดีส่วนคลูลูซิเฟอร์ก็แค่เหนื่อยสะสมตามที่คาดเอาไว้

 

 

 

 

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

 

วันต่อมายามค่ำคืนที่มีบนท้องฟ้าทีพระจัทร์ลอยเด่น

 

ด้านข้างเป็นโบสถ์ซึ่งอยู่นอกเขตของเมืองป้อมปรากการถูกกำหนดให้เป็นสถานที่ดวล

 

ณ สถานที่นี้มีกำแพงที่ทลายจนเหลือแต่เพียงด้านนอก มีเศษหินกระจายอยู่นับไม่ถ้วนในบริเวณโดยรอบและการจะหาผู้คนเป็นไปไม่ได้เลยเพราะต้องไปจนถึงเมืองซึงไกลประมาณ 1 กิโลเมตรถึงจะเจอกลิ่นอายของผู้คน ยิ่งกว่านั้นยังมีการจัดเวรยามเดร็คไนท์เฝ้าเอาไว้ด้วย ผู้ที่จัดฉากแบบนี้ขึ้นมาก็คือ บาร์เซริดกับอัลเทริเซ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าอายาโตะและคลูลูซิเฟอร์

 

"มาตรงเวลาดีนะ ภรรยาในอาคตของข้าเอ๋ย ฉันเชื่อยู่แล้วว่าเธอต้องทำภารกิจสำรวจซากโบราณสำเร็จแล้วกลับมาได้อย่างปลอดภัย"

 

บาร์เซริดที่ทำเป็นพูดเกินจริง ทำให้คลูลูซิเฟอร์ซึ่งกอด อกอยู่ขมวดคิ้ว หลังจากฟังกติกาที่อัลเทรีเซ่พูดจบคลูลูซิเฟอร์ก็เรียกมังกรกลเทพลักษ์'ฟาฟเนียร์'ออกมาสวม

บาร์เซริดที่เห็นแบบนั้นจึงเรียกมังกรกลเทพลักษ์ 'อาซ ดาฮัก'ออกมาสวมบ้างส่วนอัลเทริเซ่ก็เรียก'เอ็กซ์ ไวอาร์ม' ถึงจะไม่ใช่มังกรเทพลักษ์แต่ก็มีพลังอยู่ในระดับสูงแต่ว่ามีเพียงอายาโตะคนเดียวที่ไม่ได้เรียกมังกรกลออกมาทำเอาบาร์เซริดมองไปทางอายาโตะ

 

"นี่!ไอ้หนู ทำไมถึงไม่เรียกมังกรกลออกมา"

 

"ก็ไวเวิร์นของผมมันพังไปแล้วอะนะ ไม่ต้องห่วงแค่ร่างเนื้อเปล่าๆแบบนี่ก็เหลือเฟือ"

 

"ชิ"

 

บาร์เซริดเดาะลิ้นไม่พอใจที่จะไม่ได้เห็นมังกรกลของตระกูลทาคุยะที่ว่ากันว่าไม่มีใครเคยเห็นแต่

 

"ช่างเถอะ ถ้าตายขึ้นมาก็อย่ามาว่าก็แล้วกัน"

 

บาร์เซริดพูดจบก็ชำเลืองมองไปทางอัลเทรีเซ่เพื่อให้เธอประกาศเริ่มการดวล

 

"ถ้างั้นเริ่มการดวลได้!"

 

อัลเทรีเซ่พูดจบ 'อาซ ดาฮัก'และ'ฟาฟเนียร์'ก็ออกตัวบินเข้าใส่แล้วเริ่มโจมตีแยกออกห่างไปเล็กน้อยเหลือเพียงอัลเทรีเซ่และอายาโตะที่ยืนจ้องตากันอยู่

 

ฝ่ายที่เป็นคนเปิดก่อนคืออัลเทรีเซ่ที่ยิงปืนเข้าใส่อายาโตะเนื่องจากปรับพลังไว้แล้วทำให้ไม่ถึงตายแน่นอน อัลเทรีเซ่ที่โจมตีไปแล้วคิดว่าการต่อสู้จบลงแต่ถว่า..

 

"ช้าแบบนั้น ไม่สบกับเป็นอัศวินระดับสูงเลยนะ"

 

อายาโตะปรากฏตัวอยู่ด้ายหลังอัลเทรีเซ่แล้วทำการยิงปืนที่ชาจพลังเอาไว้ใส่ อัลเทรีเซ่ที่ไหวตัวทันเบียงตัวหลบแต่ส่วนไหล่ที่หลบไม่พ้นโดนลำแสงยิงเข้าไปจนเสียหายหนัก พอ'เอ็กซ์ ไวอาร์ม'เสียการทรงตัวอายาโจะจึงเข้าระยะประชิบแล้วเอาปืนจ่อเข้าที่หน้าอัลเทรีเซ่ต่อทันที

 

แก๊ก!

 

"ไม่นึกว่าจะมาแพ้ให้กับคนธรรมดาที่ไม่ได้แม้แต่จะสวมมังกรกลเลยนะคะ ฉันขอยอมแพ้คะ"

 

"ก็นะความประมาทเป็นสิ่งต้องห้ามที่นา"

 

พออัลเทรีเซ่ปลด'เอ็กซ์ ไวอาร์ม'ออกแล้วอายาโตะก็ลดปืนลง

 

"แล้วไม่คิดจะไปช่วยคุณหนูหน่อยหรอคะ"

 

อัลเทรีเซ่มองคลูลูซิเฟอร์ที่ต่อสู้กับบาร์เซริดอยู่ถึงจะดูเหมือนสูสีแต่คลูลูซิเฟอร์กำลังถูกไล่ต้อนอยู่

 

"อืมเดี๋ยวจะไปช่วยแหละ แต่ก่อนอื่น..."

 

อายาโตะพูดจบก็โยนปึกกระดาษสีขาวให้กับอัลเทรีเซ่

 

"อะไรกันคะ...นี่มัน!!"

 

"ความผิดที่ไอ้หมอนั้นทำมาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้พร้อมหลักฐานและแผนการต่อจากนี้น่ะ"

 

"คุณไปเอาหลักฐานพวกนี้มาได้ยังไงกันคะ ขนาดตระกูลไอน์ฟอล์คของเรายังหาไม่ได้เลยนะ"

 

อัลเทรีเซ่โวยวายหลังจากอ่านเอกสารส่วนหนึงมันเป็นความผิดร้ายแรงหลายอย่างทั้งลักรอบส่งอาวุธทั้งการทดลองมนุษย์ทุกอย่างถูกเขียนอยู่ในเอกสารทั้งหมด

 

"เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างแต่นี่คงเป็นหลักฐานพอที่จะยกเลิกการหมั่นนั่นใช่ไหม"

 

"ค่ะ ถ้าทุกอย่างในนี้เป็นความจริง..."

 

ไม่ทันที่อัลเทรีเซ่พูดจบอายาโตะก็หายไปจากตรงหน้า

 

"ห! หายไปแล้ว!!"

 

..

..

..

..

..

..

..

 

 

 

"ฉันจะเอาเทคโนโลยีและทรัพย์สมบัติทั้งหมดในซากโบราสถานมาไว้ในกำมือ เธอที่เป็น'กุญแจ'เพียงแค่ยอมมาเป็นเครื่องมือให้ฉันคนนี่ใช้ก็พอแล้ว!"

 

บาร์เซริดพูดแบบและทำลังจะใช้ง้าวฟันปิดฉากแต่ชัวพริบตานั้นง้าวที่ถืออยู่ก็กระเด็นออกจากมือและมีอายาโตะปรากฏอยู่ระหว่างทั้งสองคน

 

"นี่ แก!!"

 

"จะมาทำร้ายแฟนของผมแบบนี้มันไม่ดีหรอกนะ"

 

"อายาโตะ..."

 

บาร์เซริดที่เห็นอายาโตะโผล่ออกมาก็ตั้งสติได้และกำลังจะพุ่งเข้าไปโจมตีแต่พอกำลังจะพุ่งเข้าไปตรงหน้าของบาร์เซริดก็มีฝ่าเท้าเข้ามาไกล้ จากนั้นก็โดนหน้าบาร์เซริดเต็มๆจนกระเด็นลงไปที่พื้น บาร์เซริดรีบลุกขึ้นมาแล้วมองไปที่อายาโตะด้วยความโกรธที่ปิดไว้ไม่มิด

 

"นี่ ครอยเซอร์ พลังของแกน่ะคือการดูดพลังเทพลักษ์ของคนที่แตะตัวมาใช้งั้นสินะ ถ้างั้น"

 

อายาโตะพูดจบก็หยิบปืนออกมาจากนั้นตัวปืนก็ส่องแสงประกายออกมาอายาโตะพึมพัมขึ้นมาเบาๆ 'ลาดอล' จากนั้นร่างทั่วร่างก็ส่องประกายปรากฏชุดเกราะสีขาวบริสุทธ์มีสีทองอยู่ตามข้อต่อ มีโล่ติดอยู่ที่แขนทั้งสองข้างและมีดาบอยู่อีกหนึ่งเล่ม

 

 

 

คลูลูซิเฟอร์มองร่างตรงหน้าด้วยความตะลึง

 

"นี่น่ะหรอ มังกรจักรกลของอายาโตะ"

 

"อืมเรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะนะตอนนี่มาจัดการเจ้านั้นกันดีกว่าเถอะ"

 

 

อายาโตะพูดจบจากนั้นก็มองไปที่บาร์เซริดที่มองตนอยู่จากด้านล่างแล้วอายาโตะก็พุ่งตัวเขาไปหา 'อาซ ดาฮัก' ทันที

 

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

 

//////////////////////////////////////////////////////////

-ค้างกันไปสิฮ่าๆ

-แหม่ได้เตะหน้ามันซักทีโล่งเลย

-ขอให้สนุกนะ

-ขอเม้นหน่อย จุดมาเฉยก็ได้นะ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว