หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ทุกสิ่งที่นางมอบให้คนทรยศผู้นั้นไป นางย่อมต้องทวงคืนกลับมาด้วยมือตนเอง!

ตอนที่ 37 สำนักเต๋อซั่น

ชื่อตอน : ตอนที่ 37 สำนักเต๋อซั่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2563 13:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37 สำนักเต๋อซั่น
แบบอักษร

 

ซูหลีได้ยินดังนั้น ตลอดทั้งร่างพลันแข็งค้าง นางอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับรู้สึกเหมือนเงาร่างนี้ปกคลุมนางไว้หมดแล้ว 

กลิ่นอายพลังเยียบเย็น พลันทำให้นางคิดคำพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว 

“ไม่พบ ลงโทษปรับเงินรองเจ้ากรมขุนนางฝ่ายซ้ายซูไท่หนึ่งเดือน”  

หวงเผยซานได้ยินคำพูดของฉินเย่หาน ก็อดเงยหน้ามองฉินเย่หานไม่ได้ บนใบหน้าคล้ายกับมีแววลังเลใจ “เรื่องนี้...”  

“ให้เขากลับไปคิดสาเหตุเอง!” ฉินเย่หานแค่นเสียงเย็น อุณหภูมิภายในห้องทรงอักษรพลันลดลงหลายองศา  

ซูหลีหมอบอยู่บนพื้น รู้สึกว่าตนเองแทบจะแข็งอยู่แล้ว นางใช้หัวคิดไม่หยุด แต่กลับไม่รู้ว่าฉินเย่หานทำเช่นนี้มีจุดประสงค์ใด  

หรือว่าวันนี้นางพูดขนาดนี้แล้ว ฉินเย่หานยังจะปกป้องฉินมู่ปิงนั่นอีก 

“พ่ะย่ะค่ะ” หวงเผยซานใจสั่น รีบตอบรับทันควัน 

“เสด็จอาช่างฉลาดปราดเปรื่อง!” ทางด้านฉินมู่ปิงนั้นได้สติกลับมาแล้ว เจ้าเด็กไม่รู้จักโตตรงหน้าเขาผู้นี้ก็เป็นแค่บุตรชายของรองเจ้ากรมขุนนางฝ่ายซูไท่มิใช่หรือ! 

ดูท่าวันนี้ ฉินเย่หานคงยืนอยู่ข้างเขากระมัง 

เมื่อคิดได้ว่าตนมีคนหนุนหลัง ก็พลันได้ใจ 

เขาชำเลืองมองซูหลีที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ในใจครุ่นคิดไม่หยุด เขาจะฟ้องอย่างไรดี ถึงจะทำให้ฉินเย่หานผู้หนักแน่นลงโทษเจ้าเด็กไม่รู้ที่ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำคนนี้! 

“เสด็จอา เจ้าเด็กนี่...” ฉินมู่ปิงกลอกตา ขณะกำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง กลับได้ยินฝั่งฉินเย่หานเอ่ยเสียงเย็นขึ้นมาก่อน “จากนี้ไป ยกเลิกค่าใช้จ่ายทั้งหมดในตำหนักฉินมู่ปิง ลงโทษปิดตำหนักสำนึกผิดครึ่งปี ให้ข้ารับใช้คอยเฝ้าดู หากใครกล้าปล่อยเขาออกจากตำหนัก สังหารไม่มีละเว้น!” 

ฉินมู่ปิงยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ต้องกลืนคำพูดในปากลงท้อง 

เขาตกใจจนโง่งมไปแล้ว 

“สะ…เสด็จอา! หลานไม่ได้รับความเป็นธรรม!” นานกว่าเขาจะได้สติ เช่นนี้เป็นการกักบริเวณเขาชัดๆ! 

ตั้งครึ่งปี คิดจะเอาชีวิตกันหรือไร! 

“ฝ่าบาท แล้วเรื่องสำนักเต๋อซั่นเล่า” โจวเว่ยที่ยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้น 

“ใช่แล้ว เสด็จอา ได้โปรดให้โอกาสหลานอีกสักครั้งเถิด หลานจะเปลี่ยนแปลงตนเองแน่ จะไม่มีทาง...” ฉินมู่ปิงเอ่ยหนึ่งคราก็อ้างคำว่าหลาน อันที่จริงหากเปรียบอายุกันแล้ว ฉินเย่หานก็โตกว่าเขาไม่กี่ปี 

“ส่งไปขังไว้ในสำนักเต๋อซั่นให้หมด!” ฉินเย่หานเอ่ยเสียงเฉียบขาด ไม่ให้โอกาสฉินมู่ปิงแก้ตัว 

ส่วนซูหลีที่ไม่ส่งเสียงมาโดยตลอด เมื่อได้ยินคำว่า ‘สำนักเต๋อซั่น’ สายตาพลันหลุกหลิก 

สำนักเต๋อซั่นเป็นสำนักแห่งหนึ่ง ไม่ต่างจากสำนักฉยงสือมากนัก 

อีกทั้ง ชื่อเสียงนั้น...ยังพอๆ กันกับสำนักฉยงสือ 

เพียงแต่สำนักฉยงสือนั้น เป็นสถานที่ที่เหล่าบุรุษผู้มีความสามารถในราชวงศ์ต้าโจวไปศึกษาเล่าเรียน ทว่าสำนักเต๋อซั่นนั้น... 

เป็นสถานที่ดัดนิสัยของเหล่าลูกผู้ลากมากดีที่ไม่เอาอ่าวที่สุดในราชวงศ์ต้าโจว 

มิผิด มันมีเป้าหมายหลักคือดัดนิสัยคน ดังนั้นจึงตั้งชื่อว่า ‘เต๋อซั่น’ (อบรมคุณธรรม) 

เหล่าปราชญ์ที่สอนอยู่ในสำนักเต๋อซั่น ล้วนแต่เป็นปัญญาชนผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดในราชวงศ์ต้าโจว ยังมีเหล่าขุนนางจากในราชสำนัก สำนักเต๋อซั่นแห่งนี้อยู่ภายใต้การดูแลของราชสำนัก ซึ่งก่อตั้งขึ้นเพื่อกำกับดูแลเหล่าลูกผู้ดีไม่เอาถ่านในเมืองหลวง 

ทว่าคนที่ได้เขาสำนักเต๋อซั่นนั้น หาได้เป็นหน้าเป็นตาให้วงศ์ตระกูลไม่ ศิษย์สำนักเต๋อซั่นพูดไปแล้วมิได้น่าฟังเท่าสำนักฉยงสือ 

เมื่อคนกลุ่มนั้นรวมตัวกัน ก็แทบจะทำให้ห้องแตก พวกคนไม่เอาอ่าวดีแต่ไร้สาระเหล่านั้นจะถูกกักบริเวณ ให้ร่ำเรียนอยู่แต่ในสำนักเต๋อซั่น 

และเป้าหมายของซูหลีในครานี้ ก็คือการเข้าสู่สำนักเต๋อซั่น!  

ความคิดเห็น