ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Saijaku Muhai no Bahamut V

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2563 17:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Saijaku Muhai no Bahamut V
แบบอักษร

 

รุ่งเช้าของวันต่อมา อายาโตะกับเหล่าสมาชิกแห่ง'ชีวาเรส'

(อธิบาย:ชีวาเรสคือหน่วยที่ค่อยรับผิดชอบจัดการอาบิสที่ปรากฏตัวออกมาเหมือนกับครั้งแรกที่เจ้าหญิงลีชาไป)

 

มารวมตัวกันที่ห้องพักของสนามฝึกซ้อมเพื่อปฏิบัติภารกิจ เป้าหมายคือ การปราบปรามโกเลม อาบีสขนาดใหญ่ที่ป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆ ซากโบราณสถามและเข้าสำรวจภายใน'การ์เดน'ซากโบราณสถานลำดับที่ 6

 

วันนี้มีการงดคาบเรียนจนกว่าจะกลับมาในตอนเย็นของวันพรุ่งนี้สมาชิกที่ไปโจมตีมีประมาณ 14 คนกำลังรบชั้นยอดของทางพวกเขาน่าจะมีจำนวนเหลือพอที่จะเข้าไปในซากโบราณสถานได้หลังจากโค่นโกเลมลงได้

 

แต่ว่าในภารกิจรอบนี้ดันมีคลูลูซิเฟอร์และบาร์เซริดเข้าร่วมด้วยตามปกติคลูลูซิเฟอร์ไม่สามารถเข้าร่วมการสำรวจครั้งนี้ได้แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไปทำอะไรสักอย่างจนผู้อำนวยการต้องอนุญาติส่วนบาร์เซริด ตามที่คลูลูซิเฟอร์บอกมาดูเหมือนจะไปได้ยินว่าครั้งนี้เจ้าตัวจะไปสำรวจเลยดึงดันตามมาด้วยอีกคน

 

หลังจากทุกคนสวมใส่มังกรกลแน่นอนอายาโตะก็สวมใส่มังกรกลเหมือนกันแต่เป็นเพียงไวเวิร์นที่ปรับแต่งเพิ่มเล็กน้อยเท่านั้นหลังจากทุกคนออกเดินทางมาได้สิบกว่านาทีสมาชิกทุกคนก็มาถึงจุดหมาย

 

บนพื้นดินของทุ่งหญ้ารกร้าง มีร่างอันใหญ่โตทรงลุกบาศก์ตั้งเป็นกำแพงสีขาวขนาดใหญ่ พร้อมทั้งมีการตกแต่งด้วยสินแร่อย่างน่าเกรงขาม สิ่งก่อสร้างนั้นคือซากโบราณสถานลำดับที่6...'กาเดน'

 

 

"ยืนยันเป้าหมายได้เเล้ว ทุกคน เตรียมพร้อมรบ!"

 

ลีชาซึ่งได้รับหน้าที่หัวหน้าหน่วยในครั้งนี้ ออกคำสั่งเตรียมพร้อมรบผ่านเสียงมังกร ทุกคนเริ่มทำการโจมตี แต่อยู่ๆคลูลูซิเฟอร์ก็พุ่งเข้าไปทิ้งทุกคนที่อยู่ด้านหลัง

 

 

คลูลูซิเฟอร์เริ่มทำการโจมตี และใช้พลังเทพลักษณ์ของฟาฟเนียร์ก็คือ'ไวซ์บลัด <ปัญญาแห่งลางร้าย>'มองอนาคตล่วงหน้าแล้วเข้าโจมตีใส่โกเลมอยู่ฝ่ายเดียวใช้เวลาไม่นานคลูลูซิเฟอร์ก็จัดการโกเลมลงได้ด้วยตัวคนเดียว ซึ่งดูเผินๆ เหมือนจะยังสบายดีอยู่ แต่ก็มีท่าทางคล้ายจะหมดเเรงอยู่ด้วย ซึ่งอายาโตะที่มองอยู่ตลอดรู้ดี ลุกซ์ที่อยู่ด้วยกันก็เห็นแบบนั้น

 

"หึ หึ หึ สมแล้วที่เป็นภรรยาในอนาคตของฉัน มีฝีมือที่วิเศษมาก...แต่ว่า..."

 

บาร์เซริดซึ่งสวมมังกรกลพื้นฐานไวอาร์มอยู่ด้านหลังหัวเราะขึ้นมา ฉับพลันอายาโตะก็จับสัมผัสบางอย่างได้

 

"ทุกคน ระวังตัวนะ....มีบางอย่างกำลังมา!"

 

ทิลเฟอร์ตะโกนให้ทุกคนเตรียมพร้อมรับมือ

 

"เรด้าตรวจจับเงาศัตรูได้ เป็นอาบิสใหม่ค่ะ!"

 

พริบตาที่เดรคของนอคท์รายงานต่อ สิ่งนั้นก็ปรากฏให้เห็น

 

"....!นะ นั้นมันอะไร....!?"

 

เหล่าหญิงสาวชีวาเรสซึ่งสวมไวเวิร์นอยู่ ส่งเสียงตกใจออกมาเบาๆ

 

"หรือว่า...!"

 

บนท้องฟ้ามีปีศาจรูปร่างประหลาดลอยอยู่ ร่างกายของมันใหญ่โต มีผิวหนังสีน้ำตาลแดงและมีปีกสีดำสนิทขนาดใหญ่ เขี้ยวเผยที่เผยออกมานั้นราวกับเป็นดาบสั้น ปากสีแดงคล้ำบิดเบี้ยวดูชั่วร้ายมันคือสัตว์ประหลาดดีๆ นี่เอง ลมหายใจสีม่วงที่มันพ่นออกมาราวกับหมอกพิษ นัยน์ตาสีแดงก่ำกะพริบเป็นบางครั้งและลิ้นที่แลบออกมา กลิ่นอายที่ซุกซ่อนอยู่นั้นแทบตรวจจับไม่ได้ มันกำลังค่อยๆย่นระยะมาหาชีวาเรสอย่างแน่วแน่

 

"นั้นมัน ถ้าจำไม่ผิด..เดียโบรอส...งั้นรึ!"

 

ลีช่าตะโกนพลางขมวดคิ้ว มันเป็นอาบิสขนาดปานกลางที่ชั่วร้ายซึ่งสามารถทำลายเมืองเล็กๆ เมืองนึงได้อย่างสบายๆ

 

"...กีซซซซ!!!"

 

ตาทั้งสองของอาบิสเรื่องแสง จากนั้นมันก็คำรามออกมาสุดเสียงมันพุ่งเข้ามาหานอคท์ซึ่งสวมเดรคอยู่

 

"....!?"

 

พวกลิช่าซึ่งอยู่หน้าซากโบรานสถานเองก็กลับตัวไล่ตามไม่ทัน ความสิ้นหวังปรากฏบนใบหน้าของหญิงสาว เมื่อแขนอันใหญ่โตและแหลมคมตวัดลงมา

 

"ไม่ทันแล้ว!"

 

ขณะที่ใครบางคนที่อยู่ตรงนั้นคิดขึ้นมาแล้วหลับตาลงเสียงโลหะสูงๆ ก็ดังก้องไปทั่วทองฟ้า

 

"กรอด...?!"

 

ผู้ที่เข้ามากันให้โดยใช้เบลดเล่มใหญ่มาป้องกันระหว่างเดียโบรอสกับนอคท์ก็คืออายาโตะนั้นเอง

 

"คุณ...อายาโตะ!?"

 

"ใช้มังกรกลแบบนี้ไม่ถนัดเลยแหะ ไม่เป็นอะไรนะตอนนี้ช่วยถอยไปก่อนได้ไหม"

 

นอคท์ที่ตกใจแต่พอตั้งสติได้จึงริบบินออกมา อายาโตะพลักเดียโบรอสออกแล้วเริ่มการต่อสู้แต่เพราะมังกรกลของอายาโตะเป็นไวเวิร์นธรรมดาๆจึงทำให้อายาโตะทำได้แต่ป้องกัน

 

ส่วนคลูลูสิเฟอร์ก็เข้ามาช่วยเหมือนกันในระหว่างที่สู้อยู่ๆคลูลูซิเฟอร์ก็หยุดนิ่งเหมือนตกใจอะไรบางอย่างทำให้อายาโตะต้องเข้ามากันเอาไว้

 

"หน่อย..ว่าแล้วเชียวใช้มังกรกลแบบนี้ความเร็วของเราตกลงไปเยอะแหะ"

 

 

"ไม่ไหวๆ ต้องให้ฉันจัดการจริงๆไม่ใช่เหรอเนี่ย"

 

บาร์เซริดซึ่งอยู่บนพื้นดิน ยิงปืนใหญ่เดวิวส์โกรว จากอาซ ดาฮักขึ้นมา ส่วนเดียโบรอสซึ่งมีความสามารถในการเคลื่อนที่ไม่สมกับขนาดตัวใหญ่โตเป็นธรรมดานั้น....

 

''กรรรรร!?"

 

บนหน้าอกของมันมีง้าวเล่มหนึ่งปักอยู่ พริบตาที่ง้าวเล่มนั้นถูกอาซ ดาฮักใช้เป็นอาวุธซัดขว้างไป ไม่มีใครรู้สึกตัวเลยสักนิด การจะปาง้าวที่เป็นอาวุธหนักให้โดนโดยกะตำแหน่งให้โดนตำแหน่งใด ไม่ใช่เรื่องง่าย การโจมตีนั้นราวกับเป็นการรู้อนาคตล่วงหน้าเหมือนกับไวซ์บลัดเทพลักษณ์ของฟาฟเนียร์เลยทีเดียว

 

''กรร...โฮก!?"

 

การโจมตีนั้นไปโดนตรงคอจนเป็นแผลฉกรรจ์ เดียโบรอส หยุดการเคลื่อนไหวทันทีแล้วเริ่มล่วงลงพื้นไป

 

"ไปแตะตัวฟาฟเนียร์ตอนที่ผมไม่ได้ระวังตัวแบบนี้เจ้าเล่ชมัดเลยแหะ"

 

ในช่วงที่อายาโตะกำลังคิดอยู่ร่างของเดียโบรอสที่กำลังล่วงลงสู่พื้นก็เปร่งแสงแล้วเกิดระเบิดขึ้นพลังงานความร้อนเชี่ยวกรากที่มาพร้อมกับเสียงดังสนั่น และเสียงร้องด้วยความตกใจ ทั้งหมดนั่นหลอมรวมกัน แรงลมและแรงกระแทกจากระเบิดพุ่งเข้าใส่คลูลูซิเฟอร์ที่จิตใจเลื่อนลอยขยับฟาฟเนียไม่ได้

 

"ทำไม...ถึงไม่ขยับล่ะ? ฟาฟเนียร์ของฉัน.."

 

"ชิ!"

 

อายาโตะที่เห็นคลูลูซิเฟอร์ไม่ยอมขยับไปไหนจึงรีบบินเข้าไปแล้วเอาร่างของไวเวิร์นเข้าไปกันคลูลูซิเฟอร์เอาไว้อย่างสุดความสามารถที่ทำได้ในตอนนี้แล้วสติของอายาโตะก็ขาดหายไป

..

..

..

..

..

..

 

"อึก...อืม..."

 

อายาโตะลืมตาขึ้นพร้อมส่งเสียงเพราะเเรงกระแทกที่รับทำให้ทั่วร่างสั่นสะท้าน

 

"....!?ประมาทไปจนได้สิเรา"

 

หลังจากฟื้นขึ้นมาอายาโตะก็มองรอบข้าง รอบตัวมีแต่ต้นไม้ขึ้นหนาทึบ และมีพุ้มหญ้าปกคลุมอยู่

 

"ที่นี่มัน....!?"

 

"น่าจะเป็นใน 'การเดน'ซากโบราณสถานลำดับที่ 6 น่ะ"

 

"หืม"

จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลังทำให้อายาโตะต้องหันไปมอง เมื่อหันกลับไปก็ปรากฏว่าเป็นคลูลูซิเฟอร์ที่สวมชุดรบและเหน็บซอร์ดดีไวซ์ที่เข็มขัดข้างเอว

 

"คลูลูซิเฟอร์เองหรอ เป็นอะไรมากหรือเปล่า"

 

"ไม่หรอกเพราะได้เธอปกป้องเอาไว้ ดูเหมือนฉันจะสบายดีอยู่ ขอบใจนะ แต่ว่า..."

 

คลูลูซิเฟอร์กล่าวขอบคุณอายาโตะจากนั้นจึงมองไปที่ซอร์ดดีไวซ์ที่วางอยู่ข้างๆอายาโตะที่ตอนนี้มันแตกจนไม่ เหลือชิ้นดีแล้ว อายาโตะที่หันไปมองก็ไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าอะไร

 

"ช่างเถอะถึงจะเป็นมังกรกลแต่ก็เป็นแค่ของธรรมดา สู้ผมใช้ตัวเปล่าสู้ยังถนัดกว่าด้วยซ้ำ"

 

"นายนี่แปลกจริงๆเลยนะ ทั้งที่ไม่มีมังกรกลแท้ๆแต่ยังมาบอกว่าตัวเองสู้ได้อีก"

 

"ก็มันจริงอะนะ เรื่องนั้นช่างเถอะรู้สึกว่าในกำหนดการกรณีที่บุกเข้าไปในการ์เดนซำเร็จ ก่อนอื่นให้มุ่งไปที่แท่นบูชาที่อยู่ใจกลางสินะ"

 

"อืมดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น งั้นพวกเรารีบออกเดินทางกันต่อเลยเถอะ"

 

 

 

แต่ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเดินไปอยู่ๆคลูลูซิเฟอร์ก็เซแล้วทำท่าจะล้มอายาโตะจึงต้องไปพยุงเอาไว้

 

 

"ไม่เป็นไรหรอกยังไงก็อยากจะไปให้ได้น่ะ"

 

"อืมเข้าใจแล้ว แต่ว่าถ้ามัวแต่ฝืนแบบนี้มันไม่ดีหรอกนะ หึบ!"

 

"เอะ?..ว๊าย!!"

 

อายาโตะพูดจบก็อุ้มคลูลซิเฟอร์ขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าหญิง

 

"จะทำอะไรของนายน่ะ!"

 

คลูลุซิเฟอร์ที่ถูกอุ้มมองหน้าอายาโตะโดยที่ตัวเองยังหน้าแดงอยู่

 

 

"ก็ถ้าทำแบบนี้ก็จะได้ไปให้ถึงใจกลางเร็วขึ้นยังไงล่ะเธอเองก็อยากจะไปถึงที่นั่นเพื่อพิสูจตัวเองไม่ใช่หรอ"

 

 

"ทำไมนายถึง..."

 

 

"สายข่าวของผมน่ะสืบได้ลึกยิ่งกว่านั้นอีกนะ"

 

 

"ถ้างั้นนายก็รู้สินะว่าฉันน่ะ....."

 

 

"อืมพอรู้มาอยู่บ้างแต่เรื่องนั้นช่างเถอะ"

 

 

อายาโตะพูดสบายๆ อายาโตะที่อุ้มคลูลูซิเฟอร์เดินมาได้ไม่นานในที่สุดก็มาถึงแท่นบูชาซึ่งอยู่บริเวณใจกลาง

 

 

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังมองไปรอบอยู่นั่นเอง

 

 

"กะ กะ ๆๆๆๆ"

 

 

จู่ๆ ก็มีเสียงประหลาดดังขึ้นมา

 

 

''...?!"

 

 

ฉับพลันนั้น มีแสงส่องขึ้นมาจากลวดลายที่วาดไว้บนพื้นจนแสบตา.....

 

 

 

 

 

 

 

/////////////////////////////////////////////

 

-ตอนนี้มีแต่น้ำนะไม่มีอะไรเลยอย่างที่บอกว่าสอบอยู่อะนะ

-อายาโตะโดนเนิฟโยรุกะไม่อยู่555

-ขอเม้นหน่อย

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว