เออ วันนี้พวกเราจะเอาไงกันอ่ะ

เอาไงอะไรของแกห้ะ!?

ก็ไอ้พวกนั้นหมาป่านั่นไง วันนี้มันกัดเราไม่ปล่อยแน่

เออจิงสิ

จริงสิ ไม่งั้นอยู่ที่นี่นานๆไม่ดีแน่

ไปขึ้นกันเถอะ ป่ะ

นี่ ฉันไปด้วย ปวดมานานแล้ว

เคจ้า

ฉันขอเข้าก่อนนะ ไม่ไหวแล้ว

นี่นายจะไม่รับผิดชอบฉันจริงๆใช่ไหม

ก็เรา2คนมีอะไรกันแล้วนะ...

นินาย! อ่อเออก็ฉันมันไม่ใช่"ยอนกินิ"

ทำไม นายยังรักมันหรอ?

หึ ถ้าคนรู้ว่าตอนนั้นคนที่ยอนกิ คบอยู่เป็นนาย ฉันว่าเรื่องมันไม่จบง่ายๆ หรอก😉

ฉันไม่ได้ขู่ นายก็รู้ฉันพูดจริงทำจริง!

เอ้า ยัยเซ่ไปทำไรตรงนั้น รีบมาเข้าห้องน้ำดิ

เอ้า ยัยเซ่ไหนบอกปวดฉี่ จะไปไหนรอฉันด้วย

แกเป็นอะไรวิ่งออกมาทำไม

เอ้า ด...เดี๋ยวรอฉันด้วยยัยเซ่ๆ

นายรู้จักยัยผู้หญิงคนนี้หรอ

ตอนนี้ยัยเซ่ยอมเล่าเรื่อง ทั้งหมดให้พวกเราฟังแล้วค่ะ

มิน่าละยัยเซ่ถึงได้หงุดหงิดฉันขนาดนั้น

เอ่อว่าแต่ตั้งแต่เราเข้าห้องมา เนี้ย สายตาจากไอ้พวกเด็กหลัง ห้องติ๊งต๊องพวกนั้นก็ยังจ้องอยู่ด้วยความอาฆาต

สงสัยจะโกรธเรื่องเมื่อวานแบบสุดๆ

อะไรแกเป็นอะไรยัยเซ่

ยางลบก้อนโต😈😈😈

แล้วมันมาโดนหัวแกได้ไงเนี้ย

ชั่งมันเถอะ เรียนต่อดีกว่า

แกเป็นอะไรอีก

น่าจะมาจากทางเดิม

หลังห้อง

โอ้ยย

อะไรอีกแล้วเนี้ยยย

เล่นกับแกไม่พอใช่ไหม ไอ้พวกติ๊งต๊อง

โอ้ยย

เออ จะอะไรกับเรานักหนา

เออพวกนายจะเอาไง ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ

มีอะไรกันหรอ นางสาวโรเซ่ นางสาวเจนนี่?

เปล่าหรอกค่ะ แค่โมโหนิดหน่อย

โมโห โมโหอะไรหรอ?

หมางั้นหรอ!!!!

อะๆ เอาเป็นว่านั่งลงซะ เรียนต่อ

นั่นนะสิ จู่ๆก็ลุกพรวดเสียงดังขึ้นมา

เห้ยยย จริงดิมีหมาด้วยหรอตัวใหญ่ป่ะ

ประชดไหมละยัยลลิซ

ใช่ นั่นแหละหมา

อาจารย์ไปละนะ ทานข้าวให้อร่อยจ้า

อะไรวะนั่น

ป่ะพวกเราไปกันเหอะ