ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Saijaku Muhai no Bahamut IV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2563 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Saijaku Muhai no Bahamut IV
แบบอักษร

 

หลังจากเดินออกจากสถานที่นั้นได้หลายสิบนาที พวกอายาโตะก็มาถึงร้านเหล้าแถวบริเวณโรงเรียนตามที่ตกลงกันเอาไว้ กฏของโรงเรียนไม่สนับสนุนให้เข้าออกร้านเหล้า แต่เรื่องนั้น อัลเทรีเซ่ที่เป็นพ่อบ้านของตระกูลไอน์ฟอล์คจะรับผิดชอบพูดให้เอง(อัลเทรีเซ่เป็นผู้หญิงนะ)

 

อายาโตะ คลูลูซิเฟอร์ อัลเทรีเซ่นั่งอยู่ที่โตะสำหรับสามคน

 

 

"ก่อนอื่นก็ การที่เห็นคุณหนูแข็งแรงดีนั้นสำคัญเหนืออื่นใดก็อยากจะพูดแบบนั้นอยู่นะคะ แต่ว่า..."

 

อัลเทรีเซ่จ้องมองอายาโตะแล้วจึงพูดเข้าเรื่อง ตระกูลไอน์ฟอล์คเป็นชนชั้นสูงที่มีความสามารถในด้านเดร็กไนท์และตัวเธอซึ่งเป็นหัวหน้าคนรับใช้ก็เป็นเดร็กไนท์ที่มีฝีมือเยี่ยมยอดเช่นเดียวกัน

 

"ไม่ต้องกังวลเกินเหตุกับเพื่อนร่วมชั้นตรงหน้าเธอหรอก"

 

คลูลูซิเฟอร์พูดอย่างเย็นชา อัลเทรีเซ่จึงถอนหายใจออกมา

 

"ถ้าเช่นนั้น ขอพูดตรงๆ นะคะ ช่วยระวังตัวอีกหน่อยเถอะค่ะ ตัวคุณเป็นคนของตระกูลไอน์ฟอล์คนะคะ?"

 

คลูลูซิเฟอร์ตอบกลับอย่างประชดประชันต่อคำพูด ของอัลเทรีเซ่ซึ่งกำลังอารมณ์ไม่ดี

 

"ใกล้จะได้เวลาปิดประตูหอพักหญิงแล้ว ขอสั้นๆได้จะดีมากเลย ถึงจะรู้ธุระของเธออยู่แล้วก็เถอะ"

 

"เพราะคุณหนูชอบทำตัวไม่เอางานเอาการแบบนี้ไงคะดิฉันถึงต้องมาเนี่ย"

 

หัวหน้าคนรับใช้หญิงตอบคำพูดของคลูลูซิเฟอรเสียงแข็ง อัลเทรีเซ่ผู้มีนิสัยเข้มงวดดูจะเข้ากันไม่ค่อยได้กับคลูลูซิเฟอร์ผู้ไม่ถูกผูกมัดไว้กับสิ่งใด ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังพูดกันอยู่

 

 

"ว่าแต่... ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันคะ?"

 

จู่ๆอัลเทรีเซ่ก็หันหน้ามาทางอายาโตะที่ดื่มชาอยู่ไม่ได้พูดอะไรตั้งแต่เข้ามาแล้ว

 

"แฟนฉันเอง ดูดีใช่ไหม?"

 

 

"แฟน? เด็กหนุ่มคนนั้นน่ะหรอค่ะ....?"

 

อัลเทรีเซ่ถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ

 

"ใช่เธออาจจะไม่ค่อยรู้จัก แต่เขาคือทายาทหนึ่งในตระกูลเก่าแก่ ทาคุยะ อายาโตะไงล่ะ เพื่อนร่วมชั้นที่ได้เข้าเรียนในโรงเรียนในฐานะนักเรียนชาย้พียงสองคน มีคำถามอะไรอีกไหม?"

 

"....''

 

อัลเทรีเซ่มองอายาโตะที่ยังนั่งดื่มชาไม่ทุกข์ร้อนอะไร จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดออกมา

 

"งั้นหรอคะ ตระกูลนั้นดิฉันก็พอจะไดยินมาบ้าง ถ้างั้นเห็นทีจะลำบากแล้วละคะ ที่จริง...."

 

"โอ้โห...นี่ฉันถูกดูแคลนอยู่สินะเนี่ย?"

 

เสียงผู้ชายที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นมาทำให้เธอกลืนน้ำลายเข้าไปอึกหนึ่ง

 

มีชายสวมผ้าคลุมสีแดงหรูหราปักลายสีทองยืนอยู่ข้างหลังอัลเทรีเซ่ แขนขาที่โพล่ออกมาจากผ้าคลุมเล็กน้อยทำให้รู้ว่าเป็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง ผมยาวสีบลอนด์กับหน้าตาอันได้รูป แต่รอยยิ้มบางๆกับสายตาเฉียบคมซึ่งมองมานั้น มีกลิ่นอายคุกคามมาจากที่ไหนซักแห่ง เขาเป็นนักรบสวมเกราะที่ดูท่าทาง...มีความมั่นใจในตนเองสูง

 

"ท่านบาร์เซริด ครอยเซอร์!? ทำไมท่านถึงมาที่นี่ล่ะคะ? นัดรับประทานอาหารน่าจะเป็นพรุ่งนี้นี่..."

 

"อ้อ ไม่ใช่ว่าลืมหรอกนะ ท่านอัลเทรีเซ่"

 

ชายคนที่ถูกเรียกดังนั้นยิ้มกลับไปให้อัลเทรีเซ่ซึ่งกำลังตกใจ

 

"เห็นแบบนี้ ฉันก็เป็นผู้ชายที่จู้จี้เรื่องวันนัดหมายนะแต่ถ้าจะให้พูดถึงข้อเสียล่ะก็ คงมีแต่ความใจร้อนเล็กๆน้อยๆนี่แหละ ฉันอยากเห็นผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาในอนาคตให้เร็วขึ้นอีกนิดก็ยังดี"

 

ชายคนนั้นหันไปมองหน้าคลูลูซิเฟอร์ซึ่งกำลังเบะปากแล้วลากสายตามองจากหัวจรดเท้าราวกำลังดูถูก จากนั้นจึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

 

"ช่วยอย่ามามองและเรียกแฟนผมแบบนั้นจะได้ไหมครับ"

 

อายาโตะมองไปที่คนตรงหน้าด้วยสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย บาเซริดมองไปหาคีที่เอ๋ยขัดออกมาแล้วถามออกไป

 

"แล้วนายเป็นใครกันล่ะทำไมฉันถึงต้องฟังนายด้วย"

 

อายาโตะจึงลุกขึ้นมาแล้วทำการกล่าวทักทายแบบคุณนาง

 

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ กระผมทาคุยะ อายาโตะ"

 

"ทาคุยะ...? อ้อตระกลูที่ดีแต่เก่าแก่แต่ดันไม่มีผลงานอะไรแถมตอนนี้ยังเหลือผู้สืบทอดแค่คนเดียวนั้นน่ะนะ"

 

บาร์เซริดยิ้มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก แม้จะถูกมองเป็นศัตรูโดยชัดเจน แต่อายาโตะกลับไม่สะทกสะท้านเลยซักนิด

 

"ท่านอัลเทรีเซ่ คงไม่มีความจำเป็นต้องเลื่อนนัดการหมั่นในครั้งนี้หรอกนะ?"

 

บาร์เซริดพูดอย่างหนักแน่นราวกับเป็นการกล่อมอัลเทรีเซ่

 

"ฉันกับชายคนนี้น่ะ น่าเสียดายนะแต่มันต่างชั้นกันเกินไปเสียเวลาเปล่าๆ ถึงจะเป็นการกล่าวย้ำแต่ ท่านอัลเทรีเซ่พรุ่งนี้อาจจะเป็นการเร่งรีบเกินไป แค่อยากจะขอให้ดำเนินการหมั่นทันที"

 

"ค่ะ.....ถ้างั้นก็ตามกำหนดการ พรุ่งนี้ตอนเย็นนะคะ"

 

ขณะที่อัลเทรีเซ่กล่าวสรุปนั่นเอง

 

"ช้าก่อน รอเดี๋ยวก่อนได้ไหม?"

 

คลูลูซีเฟอร์พูดขึ้นมาโดยมองไปทางอายาโตะ อายาโตะที่รู้ว่าคลูลูซิเฟอร์ค้องการอะไรจึงพยักหน้ารับ

 

"โฮ่ มีอะไรรึ? มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันรึ? ภรรยาในอนาคตของข้าเอ๋ย"

 

"จากนี้ไปจะเป็นยุคสมัยของพลังในฐานะเดร็กไนท์ กับพลังในฐานะผู้นำที่สำคัญกว่าสิ่งใด นั้นคือสิ่งที่ตระกูลไอน์ฟอล์คต้องการสินะ"

 

 

"ค่ะ นายท่านมีความต้องการเช่นเดียวกับตระกูลไอน์ฟอล์คดังนั้น ลอร์ดคลอยเซอร์ซึ่งเป็นสี่คุณนางใหญ่'ผู้ครองอาณาจักร'นี่แหละจึงเหมาะสมที่จะเป็นคู่หมั่น..."

 

"จะใช่แบบนั้นจริงๆ เหรอ?"

 

คลูลูซิเฟอร์ยิ้มแล้วพูดขัดคออัลเทรีเซ่

 

"หมายความว่ายังไง?"

 

"ถ้าเป็นความสามารถในฐานะเดร็กไนท์ละก็ แฟนของฉันไม่แพ้หรอกนะ"

 

"อุ๊บ ฮ่าๆๆๆ อย่างนี้นี่เอง บุตรตรีของตระกูลไอน์ฟอค์ลก็เอาเรื่องไม่เลวนะ ยิ่งหน้าสนใจมากกว่าเดิมอีก ภรรยาในอนคตของผมไม่สิ คลูลูซิเฟอร์"

 

บาร์เซริดเหยียดยิ้มอย่างดูถูก ภายใต้สีหน้าที่ดูเยือกเย็นนั้น มีความโกรธแฝงอยู่

 

"ถ้างั้น...นั้นสินะ ให้ฉันกับขุนนางตกอับคนนั้นประลองกันตัวต่อตัวเป็นไง? ดวลกันด้วยเดร็กไนท์น่ะนะ"

 

"......."

 

ประโยคเดียวของบาร์เซริดทำให้ความตรึงเครียดแล่นไปทั่วร้าน

 

"ไม่มีปัญหา"

 

อายาโตะที่โดนท้าแล้วกะจะให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้วจึงตอบรับกลับไป

 

 

"ลอร์ดครอยเซอร์ เรื่องนั้น..."

 

อัลเทรีเซ่โพล่งออกมาอย่างตกใจ

 

"จริงอยู่ทางลูกสาวไม่รู้เห็นเกี่ยวกับการหมั่น สิ่งนั้นถือเป็นความผิดพลาดสำหรับเหตุการ์ณ์ในครั้งนี้ แต่คนที่ดึงดันไม่ยอมหมั่นคือตัวเธอเองไม่ใช่หรอ? การแสดงความสามารถของฉันให้เห็นนี่แหละ คือวิธีที่จะทำให้การดำเนินการต่อจากนี้ราบรื่น"

 

บาร์เซริดพูดแล้วเบนสายตาไปทางคลูลูซิเฟอร์ราวกับเป็นการถาม มันคือสัญญาณที่บ่งบอกว่าเขาอยากให้ผู้หญิงหัวดีอย่างเธอใช้โอกาสนี้ยอมจำนน

 

"ไม่ค่ะ มันจะเป็นการสร้างปัญหาให้ลอร์ดครอยเซอร์..."

 

ขณะที่อัลเทริเซ่ซึ่งยอมรับไม่ได้พูดขึ้นมา

 

"เธอเองก็ถือโอกาสนี้เข้าร่วมการดวลด้วยไหมล่ะ?"

 

คลูลูซิเฟอร์ยื่นข้อเสนอด้วยเสียงเรียบนิ่ง

 

"หมายความว่าไงค่ะ?"

 

"จะให้ผู้เกี่ยวข้องโดยตรงอย่างฉัน กับผู้ที่ต้องรับผิดชอบที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ขึ้นอย่างเธอ นั่งเป็นคนดูเฉยๆ น่ะ ไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอ? ตกลงเอาเป็นว่าจับคู่ดวลกัน 2 ต่อ 2 เป็นไง?"

 

"พูดอะไรของคุณกันคะ!? จะล้อเล่นก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยเถอะค่ะ!:

 

"พอดีฉันไม่ได้มีนิสัยชอบนั่งรอผลลัพธ์เหมือนเป็นของรางวัลน่ะ"

 

คลูลซิเฟอร์พูดอย่างเปิดเผย

 

"หึๆๆ ฉันไม่ขัดข้องหรอกนะ"

 

บาร์เซริดยิ้มอย่างห้วหาญพร้อมตอบรับอย่างยินดีเขาโยกซอร์ดดีไวซ์ ที่เหน็บไว้ข้างเอวจนเกิดเสียงกังแกร๊กจากฝักดาบที่มีรูปร่างซะดุดตานั้นคาดว่าน่าจะเป็นมังกรจักรกลเทพลักษณ์แน่นอน

 

"อีกสามวันให้หลัง จะเตรียมสถานที่ดวลไว้ให้ ฉันมีงานต้องทำ ก็เลยจะพักอยู่ที่เมืองนี้อีกสักระยะแล้วอย่าเอาแต่หนีวนไปวนมาล่ะ"

 

บาร์เซริดพูดเพียงแค่นั้นแล้วออกจากร้านไปโดยมีผ้าคลุมหรูหราปลิวไสวตามหลัง

 

หลังจากทั้งสองคนคุยกับอัลเทรีเซ่ต่ออีกซักพัก พวกอายาโตะก็พากันกลับหอไป

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

 

/////////////////////////////////////////////

-ช่วงนี้ไรท์สอบแต่ก็จะพยายามลงให้วันละตอนนะถึงจะดึกหน่อยก็เถอะ

-ตอนนี้จะบอกว่ามีแต่น้ำก็ได้มัง

-ไรท์อยากกระทื-เอ้ยอยากหาเรื่องไอ้หัวทองนี่หน่อยเลยอาจเขียนยาวไป

-ขอเม้นหน่อย~~`

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว