หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ทุกสิ่งที่นางมอบให้คนทรยศผู้นั้นไป นางย่อมต้องทวงคืนกลับมาด้วยมือตนเอง!

ตอนที่ 35 คนชั่วฟ้องก่อน

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 คนชั่วฟ้องก่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2563 13:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 คนชั่วฟ้องก่อน
แบบอักษร

 

ผู้คนต่างรู้กันทั่ว โจวเว่ยเที่ยงธรรมไม่เห็นแก่หน้าอินทร์หน้าพรหม พูดจาไม่น่าฟัง ซ้ำยังหัวแข็งยิ่งนัก 

“นายน้อย...” ชุยตานตกใจจนโง่งม ได้ยินเสิ่นฉางชิงเรียกอีกฝ่ายว่าฝ่าบาทอย่างชัดเจน 

เขาหน้าซีดไร้สีเลือด จ้องมองซูหลีอย่างตกใจ ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี 

“ไม่เป็นไร” ในดวงตาซูหลีมีแววสลับซับซ้อนวาดผ่าน ก่อเรื่องต่อหน้าฉินเย่หาน มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะเป็นไปตามที่นางปรารถนาไหม 

“กลับไปดูว่าท่านพ่อกลับจากราชการหรือยัง เจ้าจงรายงานเรื่องในวันนี้ทั้งหมดไปตามจริง เข้าใจไหม” ซูหลีพูดข้างหูชุยตาน 

“คุณชายซู?” อีกด้านหนึ่ง โจวเว่ยก็เอ่ยเร่งรัดขึ้น 

“จำไว้ให้ดี จะต้องพูดออกไปให้ได้ว่า เจ้าหยุดข้าไม่ได้” ซูหลีมองชุยตานอย่างล้ำลึก ซูไท่เป็นคนมีเหตุผล เขาเองก็รู้ว่าซูหลีเป็นคนอย่างไร 

ภายใต้สถานการณ์ปกติเขาไม่มีทางพาลใส่คนอื่นเป็นแน่ ซูหลีให้ชุยตานพูดเช่นนี้ ก็เพราะไม่อยากดึงชุยตานเข้ามาเกี่ยวด้วย  

ชุยตานยังไม่ทันตอบ ก็เห็นโจวเว่ยกับซูหลีและฉินมู่ปิงหายไปจากตรงหน้าแล้ว 

……  

ภายในห้องทรงอักษร ณ พระราชวังหลวง 

“ฝ่าบาท ซื่อจื่อกับคุณชายซูมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ภายในห้องทรงอักษรที่เงียบสงบ ฉินเย่หานวางฎีกาในมือลง บนใบหน้าปราศจากอารมณ์ความรู้สึก  

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ก็คือหวงเผยซาน หรือหวงกงกง เป็นขันทีคนสนิทที่ติดตามอยู่ข้างกายเขา 

หวงเผยซานมองอารมณ์บนสีหน้าฝ่าบาทไม่ออก เขานึกกลัวขึ้นมาในใจ จึงก้มหน้าลงเล็กน้อย 

“ให้พวกเขาเข้ามาได้”  

“พ่ะย่ะค่ะ” หวงเผยซานตอบรับโดยพลัน เขาถ่ายทอดคำสั่งไปยังด้านนอก ให้ซูหลีกับฉินมู่ปิงเข้ามาด้านใน  

เมื่อคนทั้งสองเข้ามา ก็ทำให้ด้านในห้องทรงอักษรที่เยือกเย็น พลันแปรเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมา  

ซูหลียังพอดีหน่อย นางก่อเรื่องใหญ่โตปานนี้ บนร่างกลับไม่มีคราบสกปรกอันใด เส้นผมก็ยุ่งเหยิงเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อมองไปอีกด้านหนึ่ง  

ฝ่ายฉินมู่ปิงนั้น...ออกจะดูไม่จืดอยู่บ้าง  

บนเสื้อผ้าเขามีคราบสกปรกอยู่เป็นจำนวนมาก กระทั่งเปรอะเปื้อนไปถึงบนใบหน้าเขา  

“เสด็จอา!” ผ่านมาชั่วระยะหนึ่งแล้ว แต่โทสะของฉินมู่ปิงก็ยังไม่ดับลง  

ชั่วชีวิตนี้ เขาไม่เคยต้องทนรับความไม่เป็นธรรมเช่นนี้มาก่อน!  

“ฝ่าบาท!” ทว่าเขายังมิทันได้ปริปาก ซูหลีที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็ร้องขึ้นเสียงดังลั่น ทำให้ฉินมู่ปิงตกใจ 

“ฝ่าบาทจะต้องมอบความเป็นธรรมให้กระหม่อมนะพ่ะย่ะค่ะ!” ซูหลีเบะปาก โก่งคอร้องตะโกนขึ้นมา 

การกระทำของนางทำให้ผู้คนรอบด้านพากันงงงัน  

รวมถึงหวงเผยซานที่สุขุมเป็นที่สุด ก็ยังต้องเงยหน้ามองซูหลี 

คนผู้นี้...ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ  

ทางด้านฉินมู่ปิงก็เบิกตากว้างอ้าปากค้างจ้องมองอีกฝ่าย 

ซูหลีผู้นี้ยังมีหน้าพูดจาเช่นนี้ออกมาได้เยี่ยงไร 

“ฝ่าบาท!” ซูหลีพลันคุกเข่าลง สีหน้าเต็มไปด้วยความกล้ำกลืนฝืนทน “จิ้งหนานอ๋องซื่อจื่อป่าเถื่อนไร้เหตุผล ข้าน้อยเพียงเถียงกับเขานิดๆ หน่อยๆ เขาก็จะสังหารข้าน้อยแล้ว!” 

ฉินมู่ปิง... 

เขาคิดไม่ถึงว่าซูหลีทำเช่นนี้ ทันใดนั้นตลอดทั้งร่างพลันแข็งทื่อ เขาจ้องหน้าซูหลี ลืมเลือนคำพูดที่ตนเองจะพูดก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น  

จวบจนฉินเย่หานใช้สายตาเยือกเย็นจ้องมองมา เขาถึงได้สติ! 

“เป็นตามที่นางพูดเช่นนั้นหรือ” น้ำเสียงของฉินเย่หานเยือกเย็นเป็นที่สุด เมื่อฉินมู่ปิงได้ฟัง ก็อดสั่นสะท้านไม่ได้  

“ขะ…เขาสาดโคลนใส่ร้ายกระหม่อม!”  

ความคิดเห็น