facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

แม้อุปสรรคที่พานพบจะเป็นโชคชะตาขีดลิขิตไว้ ทว่าหากมีองค์ชายอย่างเขาคอยเคียงข้าง นางก็หวังเพียงว่าจะฝ่าฟันมันไปได้...

ตอนที่ 26 ดวงตาสีเลือด

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 ดวงตาสีเลือด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2563 14:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 ดวงตาสีเลือด
แบบอักษร

 

เหออันโหรวพยักหน้าหยิบโอสถทิพย์หยวนเสินตานจากแหวนมิติให้เขาพร้อมกับบอกว่า “นี่เป็นยาถอนกินแล้วร่างกายจะอ่อนเพลียแต่ช่วยฟื้นฟูจิตใจ ก่อนนอนข้าจะไปฝึกหลอมสักครู่” พูดจบเหออันโหรวก็ลุกขึ้นหยิบสมุนไพรทิพย์ที่ลู่ซิงหัวบอกเข้าไปในถ้ำ 

เหออันโหรวรวบรวมพลังยังปลายนิ้ว หุ้มสมุนไพรทิพย์แล้วส่งเข้าไปในเตาหลอมเพื่อเริ่มหลอม นางมองตามพลังสีทองเข้มก็เห็นสมุนไพรทิพย์เริ่มละลายกลายเป็นของเหลว แล้วข้นขึ้นจนเป็นกาว ขณะเหออันโหรวหยิบสมุนไพรทิพย์อีกชนิดหนึ่งจะส่งเข้าไปโดยตรง ลู่ซิงหัวก็ปรากฏตัวขึ้นอยู่ข้างหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว 

“หานหลิงกั่วมีลักษณะหนาว พอถูกเปลวไฟจะลุกไหม้ควรใส่เป็นอันดับสุดท้าย ถ้าถูกเปลวไฟล้อมรอบสารพิสุทธิ์ที่มีอยู่จะค่อยๆ ลดลง เวลาหลอมโอสถทิพย์ต้องใส่ใจขั้นตอน นี่เป็นเรื่องพื้นฐานขั้นสุดเจ้ายังไม่เข้าใจหรือ” คำพูดของลู่ซิงหัวทำให้เหออันโหรวตกใจ แต่นางก็สงบลงทันทีรีบวางหานหลิงกั่วลง แล้วเติมกุ้ยจือหลิงเข้าไป  

ลู่ซิงหัวอยู่ข้างหลังมองนางหลอมโอสถทิพย์พร้อมส่งเสียงเตือนเป็นระยะๆ 

พอเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของการหลอมจำเป็นต้องส่งพลังเข้าไปอย่างต่อเนื่องและควบคุมอุณหภูมิของเปลวไฟ แม้พลังของเหออันโหรวจะแข็งแกร่งหลังจากได้รับการถ่ายทอดจากลู่ซิงหัว แต่เมื่อนำออกมาใช้จนเกินกำลัง ริมฝีปากของนางจึงขาวซีด เหงื่อไหลโชกจนเสื้อผ้าเปียกแต่นางยังกัดฟันยืนหยัดไม่ถอย 

ลู่ซิงหัวเห็นเช่นนี้จึงยกสองมือขึ้นวางบนไหล่นางรวบรวมพลังไว้ตรงฝ่ามือแล้วถ่ายทอดเข้าไปในร่างของนาง เหออันโหรวรู้สึกทันทีว่าพลังในตัวที่เหือดแห้งเริ่มฟื้นฟูค่อยๆ มีกำลังมากขึ้น นางจึงถือโอกาสรวบรวมพลังทำให้โอสถทิพทย์จับตัวเป็นเม็ด  

แต่ในวินาทีสุดท้ายร่างของเหออันโหรวเปล่งแสงสีทองออกมา ลู่ซิงหัวนึกในใจว่าแย่แล้ว เขารู้ว่าพลังในร่างของนางฟื้นฟูแล้ว และเริ่มขจัดพลังที่ไม่ใช่ของตนจึงรีบกดนางไว้ “ทำใจให้สงบ ใช้กำลังพอเหมาะควบคุมพลังอย่างแน่นหนา” พูดจบก็ถ่ายทอดพลังออกมาจากฝ่ามือมากขึ้น ขณะช่วยนางหลอมโอสถทิพย์ให้เป็นเม็ดก็ปกป้องนางด้วย  

เพราะการปกป้องของลู่ซิงหัวทำให้เหออันโหรวสามารถหลอมโอสถทิพย์ได้สำเร็จอย่างรวดเร็ว นางนั่งผ่อนคลายพลังในตัว สำรวจโอสถทิพย์ระดับสูงขั้นต่ำที่เพิ่งหลอมเสร็จ มองลู่ซิงหัวอย่างตื่นเต้น 

“ระดับการหลอมโอสถทิพย์ของเจ้าควรพัฒนาขึ้นอีก ฝีมือของศิษย์สำนักในที่เข้ารอบสุดท้ายไม่ต้องมีคนปกป้องเหมือนเจ้า” ลู่ซิงหัวกลับขมวดคิ้วแน่น ไม่แสดงความพอใจแม้แต่น้อย 

จากการใกล้ชิดกับเขามาระยะหนึ่ง เหออันโหรวพอจะเข้าใจลู่ซิงหัว รู้ว่าเขาหวังดีจึงไม่ได้พูดอะไรได้แต่ส่งสายตาหนักแน่นให้เขา เงียบไปครู่ใหญ่จึงพูดขึ้น “ข้าเข้าใจแล้ว” 

ลู่ซิงหัวหันหน้าออกไปข้างนอก มองดูความมืดยามค่ำคืน “ดึกแล้ว วันนี้เจ้าพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยคิดต่อ” พูดจบก็เดินไปปากถ้ำนั่งหันหลังให้เหออันโหรว 

เหออันโหรวมองดูหลังผ่ายผอมของลู่ซิงหัว ข้างนอกดวงจันทร์ลอยสูงเด่นท่ามกลางความมืด ลมภูเขาพัดกองไฟจนเกิดประกายไฟนอกถ้ำ ความรู้สึกยากจะบรรยายผุดขึ้นในใจนาง 

คนคนนี้คิดอย่างไรแน่ เขาแค่อยากให้นางสร้างร่างให้จึงช่วยเหลือนางเลยทำเรื่องพวกนี้เพื่อนางหรือ เหออันโหรวคิดเพียงครู่เดียวก็หลับไป 

เมื่อตื่นขึ้นมานั้นฟ้ายังคงมืด ไกลออกไปมีแสงสีขาวลำหนึ่งปรากฏขึ้น ลู่ซิงหัวคล้ายกับไม่ได้เปลี่ยนท่าเลยตลอดคืน นางเลยลุกเดินไปหาเขาอย่างเงียบๆ พอเห็นใบหน้าของเขามีใบไม้ติดอยู่จึงยื่นมือจะหยิบออก 

ขณะที่มือกำลังจะแตะถูกใบหน้าเขา จู่ๆ ลู่ซิงหัวก็ลืมตาขึ้นคว้ามือเหออันโหรวไว้แล้วจับคอของนาง พอมือแตะถูกคอ เขาเหมือนได้สติรีบปล่อยเหออันโหรวแล้วปิดตาครู่หนึ่งจึงลืมตาขึ้นถามนางว่า “เจ้าทำอะไร” 

เหออันโหรวลูบมือขวาซึ่งถูกลู่ซิงหัวบีบจนเจ็บแล้วพูดขึ้น “หน้าเจ้ามีใบไม้ ข้าจะช่วยหยิบออก” 

ลู่ซิงหัวยกมือขวาขึ้นลูบหน้ามีใบไม้เหมือนที่นางบอก จึงพูดกับเหออันโหรวว่า “ขอโทษนะโหรวเอ๋อร์ ข้าทำให้เจ้าตกใจ” 

“เจ้าระวังตัวดีจริงๆ” เหออันโหรวยิ้มให้เขาไม่ได้ถือสา 

ลู่ซิงหัวพยักหน้าลุกเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับพูดขึ้น “คราวหลังข้าจะระวัง” 

พอลู่ซิงหัวออกไปแล้ว เหออันโหรวก็นึกถึงลำแสงที่ปรากฏขึ้น เมื่อครู่...ดวงตาของลู่ซิงหัวเป็นสีเลือด 

แม้เป็นเช่นนี้ ตอนอยู่ภูเขาจงหนาน ความสัมพันธ์ระหว่างเหออันโหรวกับลู่ซิงหัวยังคงเหมือนเดิมจนกระทั่งใกล้ถึงการแข่งขันรอบสุดท้าย 

พอทั้งสองกลับไปยังสำนักศึกษา เหออันโหรวก็ไปยังห้องพักของตนเอง กำลังจัดสมุนไพรทิพย์สำหรับใช้ในการแข่งรอบสุดท้ายของแหวนมิติ จู่ๆ เยี่ยนสี่ก็วิ่งเข้ามาร้องเรียก “อันโหรว ได้เห็นหน้าเจ้าแล้ว ช่วงนี้เจ้าไปไหนมาครั้งก่อนหลังจากแข่งรอบสองข้าก็ไม่เห็นเจ้าแม้แต่เงา” 

เหออันโหรวเห็นสีหน้าตื่นเต้นของเยี่ยนสี่ก็ดีใจขึ้นมาบ้าง นางยิ้มแล้วตอบว่า “ข้าไปภูเขาจงหนานเตรียมตัวแข่งหลอมโอสถทิพย์ ทำเอาเจ้าเป็นห่วงเลย” 

เยี่ยนสี่กะพริบตา “องค์ชายสามก็ไปกับเจ้าหรือ”  

“อย่าคิดมาก ข้าต้องตอบแทนเขาด้วยการฝึกหลอมโอสถทิพย์แล้วเอาให้เขา” เหออันโหรวพูดพลางเอามือลูบหัว  

“อันโหรว ตั้งใจแข่งให้ดีนะ!” เยี่ยนสี่เห็นเหออันโหรวท่าทางอ่อนเพลียจึงไม่อยากรบกวนต่อ “เจ้าพักผ่อนเถอะ เสริมพลังใจให้ดีเพื่อการแข่งขัน ข้ายังต้องไปช่วยงานอาจารย์หลินเปี๋ยเซิง”  

พอเยี่ยนสี่ไปแล้ว เหออันโหรวก็จัดสมุนไพรทิพย์จนกระทั่งฟ้าสว่าง พอนึกถึงว่าอีกสองวันก็จะแข่งขันรอบสุดท้ายนางจึงไปภูเขาด้านหลังเพื่อหาโอกาสฝึกเป็นครั้งสุดท้ายระหว่างนั้นลู่ซิงหัวก็มาสอนสองครั้ง 

พอถึงวันแข่งขันรอบสุดท้าย เหออันโหรวไปถึงสนามแข่งแต่เช้า นางมองไปก็เห็นลู่ซิงหัวรอนางอยู่ที่ประตูทางเข้าแล้ว 

พอเห็นเหออันโหรวยืนเหม่อลู่ซิงหัวก็เข้ามาหา “ไม่ต้องตื่นเต้น ทำให้เหมือนกับว่ายังฝึกอยู่ในถ้ำเขาจงหนาน” 

เหออันโหรวพยักหน้า “ข้าจะพยายามไม่ทำให้การฝึกที่ผ่านมาสูญเปล่า” 

ขณะเดินไปตำแหน่งของตัวเอง เหออันโหรวเห็นไป๋หลัวมู่เดินผ่านไปยังไม่ทันพูด เขาก็ยิ้มให้เหออันโหรวแล้วบอกว่า “เจ้าเป็นตัวเก็งในการแข่งขันครั้งนี้ มีศักยภาพมากจริงๆ ขอเป็นกำลังใจให้นะ!”  

เหออันโหรวก็ยิ้มให้ “เทียบกันแล้ว เจ้ายังเป็นอันดับหนึ่งในการแข่งขันรอบแรก เจ้าเหนือกว่าข้ามาก” 

หลังจากพูดคุยกันต่ออีกสองสามประโยค อาจารย์เซียวอู๋ก็มาปรากฏตัวบนเวทีประกาศกฎการแข่งขัน “นี่เป็นการแข่งขันหลอมโอสถทิพย์รอบสุดท้าย หัวข้อคือโอสถทิพย์หุยชุนตาน เอาสมุนไพรทิพย์มาเองได้ หลอมเสร็จมอบให้อาจารย์แต่ละคนพิจารณา ผู้ชนะเลิศจะได้รับเตาหลอมโอสถทิพย์ที่ข้าทำเอง นอกจากนี้ยังได้รับการคัดเลือกเป็นศิษย์สำนักใน” 

คำพูดสุดท้ายทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วสนามแข่ง ทั้งผู้แข่งขันและผู้ชมต่างส่งเสียงซุบซิบต่างๆ นานา “ทำไมในใบประกาศจึงไม่พูดถึงรางวัลนี้” 

“โอกาสเป็นศิษย์สำนักในมีน้อยมาก เสียดาย เสียดายจริงๆ ข้าไม่ได้สมัครแข่ง” 

“อย่าฝันไปเลย ถึงเจ้าแข่งก็ไม่แน่ว่าจะเข้ารอบสุดท้าย ถึงเข้ารอบสุดท้ายก็ไม่แน่ว่าจะชนะเลิศ การแข่งครั้งนี้มีศิษย์สำนักในเข้าร่วมและยังมีศิษย์เก่าของสำนักศึกษาอีกมาก ข้าว่าใครจะชนะเลิศก็รู้กันอยู่” 

ความคิดเห็น