ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Saijaku Muhai no Bahamut III

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2563 11:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Saijaku Muhai no Bahamut III
แบบอักษร

 

ณ ศูนย์อาหารของอาคาเดมี่

 

 

ทุกคนตั้งใจจะเลี้ยงต้อนรับลุกซ์ที่เข้ามาเรียนในที่แห่งนี้และตอนนี้ก็กำลังกินเลี้ยงอย่างสนุกสนาน และผู้อำนวยการก็เดินถือ กล่องขนาดสองมือโอบเดินเข้ามาหาลุกซ์ที่กำลังโดนยัดอาหารให้อยู่ และวางกล่องใบนั้นลง

 

ตึก!

 

"นี่ลุกซ์คุง ขอโทษด้วยที่ต้องมาแจ้งในเวลาแบบนี้ ช่วงนี้งานจ้างวานเบ็ตเตล็ดของเธอชักจะเยอะเกิน จนลำบากเลยล่ะ"

 

"ข ขอโทษด้วยครับ พอดีผมทำทั้งหมดคนเดียวไม่ ไหวน่ะครับ"

 

ลุกซ์กล่าวขอโทษผู้อำนวยการไปจากนั้นผูอำนวยการก็ทำท่าทางคึกคักและพูดออกมา

 

"เพราะงั้น.. เพื่อเป็นการเสริมความสนุกสนาในงานปาตี้ครั้งนี้ก็เลยว่าจะจัดศึกชิงตัวลุกซ์คุงสักหน่อยแต่จะให้ลุกซ์คุงเล่นด้วยคนเดียวคงจะเหงาแย่เพราะงั้นอายาโตะคุงก็ต้องเข้าร่วมด้วยนะจะ"

 

อายาโตะที่นั่งทานอาหารอยู่เงียบๆเพราะงานครั้งนี้ตัวหลักคือลุกซ์อายาโตะเลยไม่ได้ไปเกี่ยวอะไรมากนักแต่ก็ต้องหยุดกินทันที ที่อยู่ๆก็ดันมีชื่อตัวเองออกมาด้วย

 

จากนั้นผู้อำนวยการก็หยิบกระดาษสีแดงกับสีน้ำเงินออกมาอย่างละเเผ่น

 

"นี่คือใบคำร้องสิทธิ์พิเศษที่สามารถออกคำสั่งลุกซ์คุงและอายาโตะคุงภายในหนึ่งอาทิตย์! หรือก็คือคนที่สามารถชิงสิ่งนี้มาได้ในเวลาที่กำหนด ก็จะได้สิทธิ์พิเศษในหนึ่งอาทิตย์ที่จะสามารถสั่งอะไรทั้งสองคนก็ได้ยังไงล่ะ"

 

 

"ด เดี๋ยวสิ/ล้อเล่นสินะครับ"

 

ทั้งอายาโตะและลุกซ์ถึงกับตะลึงกับคำสั่งแบบนี้แล้วรีบเดินมาหยิบใบคำร้องนั้นมาเริ่มอ่านคำสั่งภายในใบนั้นทันทีและนี้เป็นคำสั่งจากผู้อำนวยการ อายาโตะไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธได้อยู่แล้ว

 

"แน่นอนว่าทุกอย่างเป็นความจริงนะจะ ถ้าพวกเธอหนีได้จนถึงเวลาที่กำหนด ก็ไม่ต้องฟังคำสั่งใครทั้งนั้น เวลาเริ่มเกมก็คือนับตั่งแต่ตอนนี้ไป 1ชั่วโมง"

 

 

""เหะ?/เอะ?""

 

 

"เอาล่ะนะ เกม Start !!!"

 

 

ผู้อำนวยการบอกด้วยสีหน้ายิ้มแย้มประกาศเริ่มเกมพาเอาสาวๆในที่นั้นกริ๊ดกันใหญ่เริ่มวิ่งไล่จับอายาโตะกับลุกซ์ทันที ลุกซ์กับอายาโตะเลยต้องรีบวิ่งหนีทันที

 

"ลุกซ์นายไปทางนั้นนะ ถ้าพวกเราไปด้วยกันมีหวังโดนจับแน่ เล่นอะไรแบบนี้เนี่ยผู้อำนวยการ!"

 

"อืม! เข้าใจแล้ว"

 

 

ทั้งสองคนออกวิ่งหนีแยกกันไปคนละทาง

 

 

"ให้เวลาตั้งชั่วโมงนึงแบบนี้จะไปหาที่ซ่อนที่ไหนดีล่ะเนี่ย~ จริงสิถ้าเป็นที่นั่นตอนนี้คงไม่มีคนใช้ไปหลบก่อนดีกว่า"

 

 

อายาโตะที่หนีจนพ้นสายตาของสาวๆที่ไล่มานึกขึ้นได้วิ่งเข้าไปหลบในห้องๆนึงหลังจากที่คิดว่ายังไงก็คงไม่มีคนหาเจอเลยแอบไปนั่งหลับอยู่ตรงมุมห้องๆนึง

 

 

 

 

 

 

 

อีกสิบนาทีก่อนเวลา

 

"น่าเสียดายนะ อุตส่าห์เป็นโอกาสที่จะได้จับลูกุจจิกับอายาจังแท้ๆ"

 

 

มีเสียงคนคุยกันหน้าประตูห้องที่ตอนนี้อายาโตะกำลังนั่งหลับสบายๆไม่ได้ฟังเสียงรอบข้างเลย

 

"แหม่ ช่วยไม่ได้นี่น่า เพราะซ่อมมั่งกรจักกลเสร็จแล้วนี่นา ก็ต้องมาขับทดสอบสิ"

 

"แต่จะว่าไปเจ้าผู้ชายที่ชื่อ ลุกซ์อาร์คาเดียเป็นเจ้าโรคจิตถ้ำมองมันก็น่าห่วงไม่ใช่หรอแล้วไหนจะเจ้าผู้ชายที่ชื่อ ทาคุยะ อายาโตะนั้นอีก รู้สึกจะรู้จักกับเจ้านั้นด้วยสิ"

 

"จะว่าไปลุกซ์คุงก็ไปโผล่ที่ห้องอาบน้ำจริงๆด้วยสิน้า"

 

"อันนั้นมันดูเหมือนจะมีสาเหตุอยู่นะ แค่ไว้ใจทั้งสองคนก็คงไม่เป็นอะไรหรอก"

 

"Yes พวกเราที่ได้เห็นรูปแบบการต่อสู้ของเขาแล้วถึงไว้ใจได้"

 

เหล่าสาวๆดรากลูไนท์เข้ามาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวออกไปทดสอบ 'เดร็คไนท์'ที่ซ่อมเสร็จแล้วคุยกะนอยู่ในห้องระหว่างเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

"จะว่าไปรู้รึเปล่าว่าหนังสือคู่มือมังกรจักรกลอยู่ที่ไหน"

 

 

ทิลเฟอร์ที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วพูดออกมาคลูลูสิเฟอร์ที่ยังเปลี่ยนไม่เสร็จเหลือแต่ชุดชั้นในก็พูดออกมาแล้วเดินไปที่ชั้นหนังสือตรงมุมห้อง

 

"ถ้าอันนั้นล่ะก็น่าจะอยู่ทางนี้..เอะ?"

 

 

 

 

 

คลูลูซิเฟอร์เดินเข้าไปหาหนังสืออยู่ซักพักก็หันไปเห็นอายาโตะที่กำลังหลับปุ๋ยถือกระดาษแผ่นสีฟ้าอยู่ ทิลเฟอร์เห็นคลูลูซิเฟอร์ทำท่าแปลกๆถามออกไป

 

"มีอะไรหรอ คลูลูซิเฟอร์"

 

"ไม่มีอะไรหรอก วันนี้ฉันขอหยุดฝึกซ้อมดีกว่านึกขึ้นได้ว่ามีธุระอื่นน่ะ"

 

"อย่างนั้นหรอ งั้นพวกฉันไปก่อนนะ"

 

ทิลเฟอร์ได้ยินคำพูดของคลูลูซิเฟอร์ก็ไม่ว่าอะไรเเล้วเดินออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไป

 

"ทั้งที่เสียงดังขนาดนั้นยังหลับได้อยู่อีกนะ"

 

คลูลูซิเฟอร์อที่สวมเสื้อผ้าเสร็จแล้วยิ้มเล็กน้อยเอื้อมมือไปหยิบใบสิทธิ์สีฟ้าที่อายาโตะถือไว้อยู่แต่...

 

 

อายาโตะกับไหวตัวทันหยิบใบสิทธิ์หลบมือของคลูลูซิเฟอร์ออกมาได้แล้วจ้องมองไปถึงคนที่เข้ามา

 

 

"จะมาเอาใบสิทธิ์ของผมมันไม่ง่ายหรอกนะครับ"

 

"เปล่าซักหน่อยไม่เห็นหรือไงว่ามันหมดเวลาแล้วน่ะชั้นแค่อยากจะขอดูเจ้านั้นแค่นั้นเองแล้วให้ฉันดูได้หรือเปล่าล่ะ แล้วก็ฉันขอใช้สิทธิ์ที่สัญญาเมื่อตอนนั้นเลยก็แล้วกันนะ"

 

คลูลูซิเฟอร์ชี้ไปที่นาฬิกาที่ตอนนี้เวลาเลยไปแล้วสิบนาที อายาโตะคิดว่าตนคงจะหลับเพลินไปหน่อยแต่ถ้าเกินเวลาแล้วคงไม่มีปัญหาอะไรแถมเจ้าตัวยังขอใช้คำขอที่ต้องปิดเรื่องลุกซ์ด้วย จึงยื่นใบสิทธิ์ให้คลูลูซิเฟอร์ไป

 

 

ตึง! ตึง!

 

อายาโตะที่ยื่นใบให้คลูลูซิเฟอร์ไปพอ คลูลูซิเฟอร์รับใบนั้นไปก็มีเสียงระฆังดังออกมา

 

"เอะ?"

 

''หลงกลง่ายๆแบบนี้ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ"

 

"ตะ แต่ว่าเวลามันหมดไปแล้ว"

 

 

คลูลูซิเฟอร์เดินไปปรับเวลานาฬิกาที่เร็วกว่าเดิมสิบนาทีกลับไปเป็นเหมืนเดิม

 

"เป็นงั้นเองหรอเนี่ยดันติดกับง่ายๆแบบนี้ซะได้ แล้วคำสั่งล่ะครับเอาเป็นอะไรดี"

 

"ฮึฮึ ก็แค่เรื่องง่ายๆ จากนี้ไปอีกหนึ่งอาทิตอยากให้เธอมาเป็นแฝนฉันหน่อยน่ะ"

 

"เอ๋~ แต่ว่า"

 

"ถ้าไม่ทำตามที่ฉันบอกล่ะก็เรื่องที่เธอแอบเข้ามาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบนี้ฉันจะเอาไปบอกทุกคนดีไหมนะ"

 

"เห้อ ถ้าเป็นแบบนี้ก็คงช่วยไม่ได้ งั้นจากนี้ไปตลอดหนึ่งอาทิตขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

 

 

 

 

 

 

 

 

วันต่อมา

 

 

สรุปก็คืออยากจะให้ผมไปเป็นแฟนของคลูลูซิเฟอร์เพื่อหลอกพ่อบ้านที่จะมาตรวจสอบว่าคลูลูซิดเฟอร์มีแฝนแล้วเพื่อปฏิเสธการแต่งานทางการเมืองสินะครับ

 

อายาโตะและคลูลูซิเฟอร์คุยกันระหว่างทานข้าวเช้ากันแค่สองคนโดยมีสาวๆรอบตัวคอยแอบมองอยู่ ส่วนลุกซ์ก็โดนลีชากับฟิลฟี่ร่วมมือกันแย่งใบสิทธิ์ไปได้เหมือนกันทำให้ตอนนี้โดนทั่งลีชาและฟิลฟี่ประกบข้าง

 

 

"งั้นอายาโตะ พวกเราไปเดทกันเถอะ"

 

"ครับๆตามที่คุณแฟนต้องการเลยนะครับวันนี้พวกเราจะไปเดทกัน"

 

อายาโตะพูดออกมาเล่นๆแต่ก็ทำเอาคลูลูซิเฟอร์หน้าแดงเจ้าตัวทำท่าทางแก้เขิลโดยการเดินมากอดแขนอายาโตะเดินออกไปนอกโรงอาหารเรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆรอบๆได้เป็นอย่างดี

 

 

การเดทของทั้งสองคนเป็นการเดทแบบธรรมดาทั้งการซื้อเสื้อผ้า ทานอาหาร ช๊อปปิ้ง ทั้งสองคนเดทกันจนตกเย็นและกำลังจะเดินกลับโดยผ่านตึกแห่งหนึ่งแต่ในระหว่างที่มั้งสองคนกำลังเดินอยู่นั้น ก็มี'เดร็คไนท์'โผล่ออกมา

 

 

"อันตราย!"

 

อายาโตะดึงแขนคลูลูซิเฟอร์เข้าไปกอดไว้แล้วกระโดดหลบกระสุนที่ยิงมา

 

ตู้ม!

 

จากนั้นก็มีคนสองคนถือดาบมายืนอยู่ต่อหน้าทั้งสองคน

 

"อย่าขยับนะ พรรคพวกของฉันข้างบนกำลังเล็งมาทางนี้อยู่ ถ้าขยับจะยิงทันที"

 

 

"เจ้าพวกนี้มันหรือว่าคนของไอ้หมอนั้น"

 

อายาโตะที่กำลังคิดว่าต่อจากนี้จะทำยังไงต่อดีคลูลูซิเฟอร์ก็กระซิบออกมาเบาๆ

 

"ช่วยจัดการสองคนตรงหน้าหน่อยได้ไหม"

 

"จะทำอะไรน่ะ"

 

"ต้องการช่องว่างที่จะอัญเชิญมังกรจักรกลน่ะ"

 

"ถ้าแค่ปกป้องคุณแฟนอันแสนน่ารักแบบนี้ไม่ได้ผมก็ไม่สมควรจะเป็นแฟนแล้วล่ะนะ!"

 

ปั่ง!

 

อายาโตะหยิบปืนออกมาอย่างรวดเร็วยิงใส่สองคนตรงหน้า พรรคพวกที่ขับ'เดร็คไนท์'อยู่ด้านบนก็ทำการยิงใส่คลูลูซิเฟอร์ทันที แต่กระสุนก็ไปไม่ถึงเพราะมีโล่สีใส่เขามาปกป้องเอาไว้

 

''นี่มัน!''

 

"หนึ่งในพลังของมังกรจักรกลของผมเอง"

 

อายาโตะชาจพลังใส่ปืนแล้วยิงออกไปจัดการ'เดร็คไนท์'อีกสามคนที่เหลือ

 

"จัดการมังกรจักรกลได้ทั้งที่ไม่ใช้ใช้มังกรจักรกลงั้นหรอ"

 

"หะๆ จะบอกว่าไม่ได้ใช้ก็คงไม่เชิงหรอกมั้ง แต่ว่าตอนนี้คลูลูซิเฟอร์ปลอดภัยมั่ย"

 

อายาโตะยื่นมือไปหาคลูลูซิเฟอร์ที่กำลังนั่งจากตอนที่ล้มตอนแรกยังไม่ได้ขยับไปไหนเลย

 

"ก็โดนปกป้องจากคุณแฟนสุดเท่นี่น่าจะบาดเจ็บได้ยังไงล่ะ"

 

คลูลูซิเฟอร์ยื่นมือไปจับมืออายาโตะแล้วลุกขึ้นมา

 

"ถ้างั้นไปกันเลยไหมดูเหมือนจะมาหาแล้วนะครับ พ่อบ้านของตระกลูไอน์ฟอค์ล"

 

"นั้นสินะ"

 

ทั้งสองคนเดินจับมือไปทางคนที่แต่งตัวเหมือนพ่อบ้านไม่สิเเต่เป็นพ่อบ้านของตระกลูไอน์ฟอค์ลจริงๆ กำลังมองมาทางพวกตน

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

/////////////////////////////////////////////////

-ไม่มีไรจะบอก

-ขอเม้นหน่อย

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว