หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ทุกสิ่งที่นางมอบให้คนทรยศผู้นั้นไป นางย่อมต้องทวงคืนกลับมาด้วยมือตนเอง!

ตอนที่ 33 หอหร่วนเซียงโกลาหล

ชื่อตอน : ตอนที่ 33 หอหร่วนเซียงโกลาหล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.พ. 2563 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 33 หอหร่วนเซียงโกลาหล
แบบอักษร

 

ฉินมู่ปิงตบโต๊ะ บนใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยโทสะ 

“เจ้ารู้ไหมว่านางเป็นใคร ถึงได้กล้าเอ่ยวาจาเช่นนี้ออกมา” 

ทั่วทั้งห้องโถงพลันเงียบกริบ  

คนผู้นี้เป็นถึงฉินมู่ปิงทายาทของจิ้งหนานอ๋อง ซ้ำยังเป็นท่านอ๋องน้อยที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุดในราชวงศ์ต้าโจวเชียวนะ  

นอกจากนี้เขายังมีไทเฮาและฝ่าบาทคอยหนุนหลังอยู่  

อีกทั้งขึ้นชื่อเรื่องฉุนเฉียวง่าย หากโกรธขึ้นมาไม่ว่าอะไรก็ไม่สนใจทั้งนั้น!  

“รู้สิ” บรรยากาศเยือกเย็น ทว่าซูหลีกลับมีสีหน้าผ่อนคลาย กระทั่งยังมีท่าทางเฉยเมยอยู่หลายส่วน นางกวาดตามองไปทางฉินมู่ปิงที่มีสีหน้าอึมครึมปราดหนึ่ง ก่อนจะกล่าวเสียงค่อย 

“มิใช่ผู้หญิงของซื่อจื่อหรอกหรือ...ทำไม คืนนี้ซื่อจื่อเองก็คิดจะค้างที่นี่ด้วยหรือ เรื่องนี้ก็มิใช่ว่าจะไม่ได้” ซูหลีเคาะพัดหนึ่งที ก่อนจะใช้พัดดันคาง ทำท่าทางครุ่นคิด 

“เช่นนี้เป็นอย่างไร หากซื่อจื่อต้องการจริงๆ ก็มิใช่ว่าจะไม่ได้ พวกเรา...จะอยู่ร่วมกันก็ได้!” ซูหลีกะพริบตา แล้วเอ่ยคำพูดที่น่าตกใจออกมา 

เงียบกริบ!  

ภายในหอหร่วนเซียง พลันเงียบลง เพราะคำพูดใจกล้าของซูหลี 

“เจ้าว่าอะไรนะ!” เพียงคำพูดไม่กี่คำ ก็แทบจะทำให้ฉินมู่ปิงพุ่งออกมา 

ใบหน้าหล่อเหล่าแดงก่ำ มือกำหมัดแน่น บนหน้าผากมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมา ดูน่ากลัวเป็นที่สุด 

“นะ…นายน้อย...” ชุยตานที่อยู่ด้านล่างตกใจจนโง่งม ไยนายน้อยถึงกล้าพูดเช่นนี้! 

คนผู้นี้เป็นถึงฉินมู่ปิงเชียวนะ!  

“ไอหยา ซื่อจื่ออย่าได้เกรงใจ เรื่องนี้...” 

ปัง! ซูหลีทำท่าทางไม่เข้าใจสถานการณ์ ยังคงพูดจาคำใหญ่คำโตอย่างต่อเนื่อง 

ไม่รอให้นางพูดจบ ฉินมู่ปิงก็พุ่งขึ้นไปบนเวทีอย่างเกรี้ยวโกรธ แล้วถีบซูหลีอย่างแรงไปหนึ่งที  

ซูหลีร่างเซไปด้านหลัง ก่อนจะล้มลงบนเวที ผู้คนรอบด้านถูกเหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้ตกใจกันถ้วนหน้า ต่างก็ยังไม่ได้สติกลับมา  

ทว่าหลังจากซูหลีล้มลงแล้ว นางก็หยัดกายลุกขึ้นมา แล้วตบกางเกงตนเอง พลางกล่าวว่า “เจ้ากล้าตีข้าหรือ บิดาข้ายังไม่กล้าตีข้าขนาดนี้เลย!” พูดจบก็วิ่งลงจากเวที แล้วเขวี้ยงอาหารบนโต๊ะตรงหน้านางไปทางฉินมู่ปิง!  

เพล้ง! 

ตึง! 

เพราะการกระทำของซูหลี ทำให้ทั่วทั้งห้องโถงตกอยู่ในความโกลาหล 

“จะ...เจ้ามัน...” ฉินมู่ปิงเดือดดาล ชั่วชีวิตนี้เขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้มาก่อน โทสะจึงพุ่งสูงขึ้น 

“ซะ…ซื่อจื่อ!” คนที่อยู่รอบกายฉินมู่ปิง พลันตกใจยกใหญ่ รีบวิ่งไปข้างกายฉินมู่ปิงโดยเร็ว ขณะกำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินฉินมู่ปิงตวาดกร้าว “จับตัวมันไว้! ข้าจะตีมันให้ตาย!”  

ผู้คนเหล่านั้นพากันตะลึงงัน ยังไม่ได้สติในชั่วเวลาอันสั้น  

ทว่า... 

“ช่วยด้วย มีคนจะฆ่าข้า! เป็นถึงซื่อจื่อผู้สูงส่งกลับกระทำเรื่องเช่นนี้! ใช้อำนาจมากลั่นแกล้งรังแกผู้อื่น!” ซูหลีโก่งคอร้องตะโกนขึ้นมา 

ด้านหนึ่งร้องตะโกน อีกด้านหนึ่งก็โยนข้าวของไปทางฉินมู่ปิง 

ทั้งโต๊ะ ทั้งม้านั่ง! 

ไม่เว้นแม้แต่แม่นางร่างอรชรอ้อนแอ้นที่ข้างกาย! 

“ไอหยา!” 

“คุณชายนี่มัน!” 

“ว้าย! เจ้าแตะต้องตัวข้า!” 

คนรับใช้ของฉินมู่ปิงได้สติกลับมา ก็รีบขวางข้าวของที่อีกฝ่ายปามา มีคนคิดจะขวางซูหลี แต่กลับไม่ระวังโดนแม่นางที่ถูกผลักเข้ามาขวางหน้า 

เหตุการณ์ยิ่งทวีความวุ่นวาย!  

ความคิดเห็น