facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Daddy Deep Inside me. 10 [END]

คำค้น : ดองกี้ Daddy Yaoi เรื่องสั้นวาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2563 15:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Daddy Deep Inside me. 10 [END]
แบบอักษร

I want to spend the last moments of my life with you 

ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตฉันคือนาย. 

 

๑ เดือนต่อมา 

การแต่งงานรอบที่สองของผมได้เริ่มขึ้นแล้ว ชุดสูทสีขาวสะอาดตาถูกสวมใส่แทนสีดำ ผมที่ยาวขึ้นมาถูกจับเซ็ตทัดหูฝั่งหนึ่งส่วนอีกฝั่งปล่อยให้ปรกหน้า ด้านหลังซอยไล่ระดับพอให้เข้ากัน ผมมองเงาที่สะท้อนในกระจกแล้วกุมมือเข้าหากันก่อนยกขึ้นระดับอก ผมตื่นเต้น… ตื่นเต้นมาก ๆ เลยครับ ถึงงานแต่งงานของเราจะไม่ใช่งานใหญ่โต มีแขกร่วมงานน้อยมาก ๆ แต่นี่เป็นการแต่งงานที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความสุขของเจ้าบ่าวทั้งคู่ จะเรียกผมว่าเป็นเจ้าสาวก็คงเป็นการไม่ให้เกียรติสูทที่ใส่ 

ผมเดินมาตรงระเบียงแล้วแหวกผ้าม่านดูบรรยากาศ ตรงชายหาดสะอาดตาที่แต่งแต้มด้วยบรรยากาศงานแต่งชิลล์ ๆ มีแขกที่ถูกเชิญมายืนจิบแชมเปญพูดคุยกันอยู่ แขกของผมถ้าไม่นับดากับเยียร์ก็มีแค่เชฟฟรานซิสและคนรักของเขา รวมถึงลูกชายวัย 9 ขวบด้วย นอกจากนั้นยังมีคนที่ภัตราคารของเชฟมาร่วมด้วย มาช่วยเชฟทำอาหารในงานน่ะครับ 

“พร้อมหรือยัง?” หันมองเจ้าของเสียงแล้วพยักหน้าก่อนเดินเข้าไปหา ผมไล่สายตามองคุณเชษฐ์ที่สวมสูทสีขาว ทรงผมเซ็ตเปิดให้เห็นรูปหน้าทั้งหมด เขาหล่อจนผมหวงเลยครับแล้วยิ่งมาสวมสูทสีขาวแบบนี้… ผมไม่แต่งแล้วพากันขึ้นเตียงเลยได้ไหม? ล้อเล่นน่า 

“ไปกันครับ” คุณเชษฐ์ส่งแขนมาให้ ผมเลยควงแขนเขาแล้วพากันเดินออกจากเพนท์เฮ้าส์ไปสถานที่งาน งานแต่งของเราจะรวบรัดและเรียบง่ายครับ เราจะให้คำสัตย์สาบานต่อหน้าบาทหลวงและแขกที่ร่วมงาน จดทะเบียนที่มีทนายเป็นคนกลางและเป็นคนจัดการเรื่องนี้ให้ ปกติเพศเดียวกันจดทะเบียนกันไม่ได้ถ้าหากไม่ใช่ต่างประเทศที่ยอมรับ แต่ในไทยก็มีนะครับ ตอนเทศกาลวาเลนไทน์ เห็นเปิดให้จดทะเบียนคู่รักเพศเดียวกัน เราเลยใช้ตรงนั้นแทนแต่แค่เวลาที่เราจดมันไม่ใช่วาเลนไทน์เท่านั้นเอง 

พอถึงเวลาที่เรากำหนดทำพิธี แขกที่คุยกันจะวางแก้วแล้วเดินเข้ามาร่วมพิธี พวกเขาจะแบ่งกันยืนคนละฝั่งทาง มีเด็ก ๆ ยืนถือกระเช้าแล้วคอยโปรยดอกไม้ยามผมกับคุณเชษฐ์เดิน ตามข้างทางถูกจัดด้วยพุ่มไม้สีเขียวแซมด้วยดอกไม้หลากสีลากยาวไปจนถึงที่บาทหลวงยืน ซุ้มข้างหลังบาทหลวงคือฉากแต่งงานของเรา เหล็กดัดโค้งให้เหมือนกับพระจันทร์เสี้ยวถูกแต่งแต้มด้วยไม้เลื้อยหลากชนิดและผ้าสีขาวบางประดับประดากันอย่างลงตัว ถัดจากบาทหลวงไปด้านข้างไม่กี่ก้าวมีทนายของคุณเชษฐ์ยืนอยู่ พร้อมกับใบจดทะเบียนที่วางบนโพเดียมหรูสีดำ ตอนเลือกโพเดียมที่จะใช้สำหรับวางใบจดทะเบียน เราเลือกกันแบบจริงจังมากครับ ผมอะอยากได้แบบธรรมดาแต่คุณเชษฐ์อยากให้มันหรูหราสมกับเป็นงานแต่งของเขา 

“ตื่นเต้นหรือไง?” คุณเชษฐ์กระซิบถามขณะที่เราเดินเข้าพิธี ผมพยักหน้าแล้วหันไปยิ้มให้เด็กน้อยที่โปรยดอกไม้ให้ แม้ว่าสุดท้ายแล้วผมจะไม่ได้เลี้ยงลูกตัวเล็กน่ารักให้เติบโตมาได้ แต่การได้รักคนอย่างเขาก็ถือว่าคุ้มค่าและไม่เสียดายอะไรแล้วล่ะครับ เราเดินมาหยุดหน้าบาทหลวงแล้วยิ้มให้ท่านก่อนจะหันหน้าเข้าหากัน คุณเชษฐ์จับมือผม ผมจับมือคุณเชษฐ์ สายตาเราสบกันเพื่อมองเงาที่สะท้อนอยู่ในดวงตาคู่นั้น 

เสียงคลื่นที่ซัดเข้าชายหาดดังเป็นระยะ ๆ ราวกับเป็นเสียงเพลงประกอบในงานแต่ง สายลมเย็น ๆ ที่พัดโชยช่วยให้บรรยากาศของงานดีขึ้น ผมรู้สึกได้ว่ามือผมที่คุณเชษฐ์จับมันเริ่มชื้นเหงื่อแล้ว ผมตื่นเต้นมากเกินไปหรือไงนะ 

“บัดนี้ได้เวลาแล้ว พ่อจะขอเริ่มพิธีเลยแล้วกันนะ ลูกทั้งสองพร้อมกันใช่ไหม?” 

“ครับ/พร้อมครับ” ผมกับคุณเชษฐ์ตอบพร้อมกัน ก่อนจะถึงวันจริงผมได้พาคุณเขาซ้อมพูดกับบาทหลวง คิดหรอครับว่าคนอย่างเขาจะมาพูด ครับ กับบาทหลวง? ไม่เลย ตอนซ้อมก็เอาแต่ อืม อืม และ อืม กว่าจะยอมพูดครับ ผมเสียหายไปหลายยกเลยนะครับ 

“เชษฐา ลูกจะรับภัทรพงศ์เป็นภรรยาของลูกไหม ลูกสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขา ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักเขาและให้เกียติเขาชั่วชีวิตของลูกหรือไม่?” บาทหลวงเอ่ยจบก็มองหน้าคุณเชษฐ์ คุณเขามองผมอยู่ก่อนแล้วเลยยิ่งทำให้ผมเขินหนักเข้าไปอีกแต่ผมต้องทำนิ่งให้ได้ จนกว่าพิธีจะจบ

“ครับ ผมสัญญาและสาบาน” น้ำเสียงทุ้มต่ำละมุนในแบบผู้ใหญ่ของเขาเหมือนกับเสียงจากเครื่องดนตรีที่ดีที่สุดเลย กล่อมให้ผมเคลิ้มและหลงใหลสุด ๆ บาทหลวงพยักหน้าก่อนที่ท่านจะหันหน้าทางผม

“ภัทรพงศ์ ลูกจะรับเชษฐาเป็นสามีของลูกไหม ลูกสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขา ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักเขาและให้เกียติเขาชั่วชีวิตของลูกหรือไม่?”

“ครับ ผมสัญญาและสาบาน” คำตอบมันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วครับ ยังไงผมก็จะอยู่กับคนคนนี้ไปจนกว่าจะตายจากกัน

“ถ้าเช่นนั้นพ่อขอให้ลูกทั้งสองแสดงความรักต่อหน้าสักขีพยานในที่นี้” สิ้นเสียงของบาทหลวง คนตรงหน้าก็โฉบริมฝีปากลงบนปากผมอย่างรวดเร็วพร้อมสองแขนแข็งแรงโอบเอวรวบเข้าแนบชิด เสียงโห่แซวที่ดังมาทำผมเขินจนต้องหลับตา พอเขาถอนจูบออกผมก็ซบหน้ากับอกเขาทันที ไม่กล้าสู้หน้าใครเลยครับ โคตรจะอายเลย

“พ่อขอแสดงความยินดีกับลูกทั้งสองจากใจ” ผมกับคุณเชษฐ์หันไปขอบคุณบาทหลวงแล้วยืนส่งท่านขึ้นฮ. คนของคุณเชษฐ์จะนำท่านส่งกลับโบสถ์อย่างปลอดภัย

“งั้นก็จดทะเบียนกันเลย” ผมพยักหน้าแล้วจับมือคุณเชษฐ์เดินมาหาทนาย เราต่างจับปากกาคนละด้ามและจรดปลายปากกาลงบนกระดาษเพื่อเซ็นชื่อของตนเองลงไปและหลังจากปากกานี้ทำหน้าที่ของมันเสร็จสิ้น ผมและคุณเชษฐ์ก็ได้กลายเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วครับ

“น้าภัทรฮะ” เสียงเรียกชื่อผมดังขึ้นจากด้านหลัง ผมเลยหันไปแล้วย่อตัวลงก่อนรับช่อดอกไม้ขนาดเล็กมาถือไว้

“ขอบคุณนะครับปีเตอร์” ปีเตอร์คือลูกบุญธรรมของเชฟฟรานซิสและคนรักของเขาครับ เด็กน้อยนำช่อดอกไม้มาให้ผมก่อนเจ้าตัวจะวิ่งกลับไปหาพ่อของตน ผมยืนเต็มความสูงแล้วกันมองคุณเชษฐ์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เหมือนฝันเลยนะครับที่ได้ผู้ชายอย่างเขามาเป็นสามีที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ท่ามกลางคำครหาที่มีต่อผมและเขา ความรักของเรายิ่งดูแข็งแกร่งขึ้นอีก ผมหวังอยู่นะ หวังว่าสักวันเราสองคนจะเดินบนถนนในฐานะคู่รักที่ไร้สายตาอยากรู้อยากเห็นของคนอื่นได้

“ยินดีด้วยนะภัทร ยินดีด้วยนะคะคุณพ่อ มีความสุขกันมากๆเลยนะ! ทะเลาะก็เบา ๆ ล่ะ เข้าใจนะคะคุณพ่อ!” ดามองหน้าพ่อตัวเองเขม็งเพราะคุณเขาทำผมไข้กินน่ะสิครับ ก็ก่อนหน้านี้หลังงานแต่งงานดา เราทะเลาะกันหนักมากเรื่องที่ผมอยากกลับไปทำงานแต่คุณเขาไม่ยอม ทะเลาะแบบหนักจริง ๆ ผมเลยโดนคุณเชษฐ์จัดชุดใหญ่และเช้ามาไข้กินหนักมาก จากที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟกลายเป็นโกลเด้นวัยทองดูแลผมอย่างดีเลย

“เรื่องของฉันน่า พากันกลับไปได้แล้ว”

“อะไรคะ ไหนว่ามีปาร์ตี้ไง! เข้าหอมันต้องกลางคืนสิคะ”

“นั่นสิครับ เราต้องมีปาร์ตี้ริมหาดด้วย! ไปเปลี่ยนชุดกันเถอะ” ผมบอกกับเขาก่อนพากันเดินตามเส้นทางที่เข้ามาและโยนช่อดอกไม้ที่ได้รับมาไปด้านหลังเป็นอันเสร็จสิ้นงานแต่งงาน ส่วนใครที่รับได้นั้น… ไม่บอกครับผม

[บทพิเศษ : เชษฐา] 

“ใส่ลูกไม้ไป” เสียงเข้มเอ่ยบอกกับภรรยาหมาด ๆ พร้อมกับส่งชั้นในลูกไม้ตัวบางสีชมพูมีระบายพลิ้วสวยที่ขอบให้ไป ภัทรมีสีหน้ากระอักกระอ่วนกับชั้นในในมือสามีอย่างไม่ปิดบัง 

“แต่นี่เราไปปาร์ตี้หลังงานแต่งนะครับ ไม่เห็นต้องใส่เลย” 

“ฉันไม่สน ใส่ซะสิ” เชษฐายังคงยืนยันให้ใส่ ถ้าหากคนรักเขารู้ว่าชั้นในแสนธรรมดาทั้งหมดที่มีถูกโละทิ้งเป็นลูกไม้ตัวบางทั้งหมด หน้าตาหวาน ๆ ผสมหล่อแบบชายจะทำสีหน้ายังไงกัน เขาล่ะอยากจะรู้จริง ๆ 

“ทำไมคุณถึงชอบลูกไม้นักล่ะ!” ขมวดคิ้วอย่างขัดใจก่อนจะคว้าชั้นในมาแล้วถอดชั้นในแบบธรรมดาที่แอบไว้ออก ภัทรสวมใส่ชั้นในลูกไม้นี้แทนอย่างจำยอม 

“เพราะมันสวยและเหมาะกับนาย” ตอบไปตามความรู้สึกจริงของตนเอง เชษฐายกยิ้มมุมปากยามชั้นในตัวจิ๋วสวมบนกายภรรยา ขนาดของมันรัดภัทรน้อยจนตุงเป็นกระเปาะอูม ๆ ด้านหลังก็รัดแน่นจนแก้มก้นแทบทะลัก ยิ่งช่วงนี้ก้นภัทรเริ่มเหลวจากการถูกขยำมันเลยปลิ้นทุกทีที่ถูกชั้นในตัวเล็กรัด 

“จ จะทำอะไรครับ?!” ภัทรถามเสียงสั่นยามเห็นคนรักคุกเข่าลงตรงหน้า เชษฐาโอบสองมือประคองแก้มก้นแล้วดึงเข้าหาตัวจนส่วนที่ถูกหุ้มด้วยชั้นในลูกไม้แนบชิดกับจมูก ภัทรเขินอายจนหน้าแดงก่ำ พยายามแกะสองมือที่จับก้นออก ทว่าอยู่ ๆ มือหยาบข้างหนึ่งก็ทะลึ่งจับขาขวาของตนยกพาดบ่า เกือบจะหงายหลังแล้วเชียว! 

เชษฐาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อสบสายตากับภรรยาก่อนเขาจะนำลิ้นออกมาสัมผัสกับส่วนอ่อนไหวของคนรัก เขาค่อย ๆ ละเมียดลิ้นเลียเสยขึ้นมาช้า ๆ เพื่อเน้นหนักทุกจังหวะการขยับลิ้น ภัทรสั่นไปทั้งตัว เท้าซ้ายพยายามจิกพื้นเพื่อความมั่นคง เท้าขวาที่พาดอยู่กลางหลังกว้างก็จิกเกร็งในอากาศ สองมือขาวยกปิดปากเพื่อกันเสียงครางไม่ให้หลุดออกไป พอเลียจนสุด ภัทรก็หอบหายใจแต่ไม่ทันได้พัก ริมฝีปากของสามีก็กดจูบและขยี้ปากกับส่วนอ่อนไหวพร้อมฟันคมกัดเบา ๆ แต่กลับเน้นชัดทุกความรู้สึก ภัทรตัวงอสอดฝ่ามือเข้ากับกลุ่มผมสามีตนเอง ทั้งที่ชายหาดกำลังปาร์ตี้กันอย่างสนุกแต่ตัวเองกลับมาติดแหง็กอยู่ในห้อง 

“พ พอก่อนครับคุณเชษฐ์ แฮ่ก ค่อยทำตอนกลางคืนนะ” 

“ฉันจะหยุดได้ยังไงในเมื่อนายน่ารักขนาดนี้” พูดเสียงอู้อี้เพราะปากยังคงวุ่นอยู่กับภัทรน้อยที่เริ่มมีปฏิกิริยาตอบโต้มา 

“ต ตอนกลางคืนผมยอมทุกอย่างเพราะมันเป็นคืนเข้าหอของเรา แต่ตอนนี้ อ๊า! หยุดก่อนเถอะครับ…” 

“ตกลง” เชษฐายอมอย่างง่ายดายแล้วนำขาคนรักลงจากบ่า ภัทรแทบทรุดแต่ดีที่เชษฐารับไว้ทัน ภรรยาเด็กแสนขุ่นเคืองผลักคนรักออกแล้วแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป เชษฐามองตามแล้วส่ายหน้าเบา ๆ พร้อมรอยยิ้ม ใจจริงเขาไม่อยากให้ไปปาร์ตี้อะไรเลย อยากจะให้อยู่ด้วยมากกว่าเพราะนี่มันวันแต่งงาน ตัวเขาก็อยากจะกกกอดภรรยาให้สมใจเสียหน่อย เชษฐายกไอแพด โน๊ตบุ๊ก กระเป๋าเอกสารและสมาร์ทโฟนขึ้นไปบนดาดฟ้า ที่บนนั้นทำให้เขามองเห็นรอบเพนท์เฮ้าส์และยังเป็นสถานที่ที่เขาจะได้ทำงานไปด้วย 

พอได้ที่เหมาะ ๆ นั่งแล้ว เชษฐาเปิดโน๊ตบุ๊กและไอแพด แว่นตาถูกหยิบมาสวมใส่ มันไม่ใช่แว่นสายตาอะไรแต่เป็นเพียงแว่นกรองแสงป้องกันสายตาจากการจ้องหน้าจอนาน ๆ การทำงานหลังเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานมันไม่ใช่สิ่งที่ควรทำแต่เด็กน้อยของเขาดันอยากปาร์ตี้มากกว่าเลยจำยอมปล่อยไป 

“สนุกเหลือเกินนะ” พูดเสียงเบายามสายตาจับจ้องไปที่คนรัก ภัทรไม่ใช่คนสายปาร์ตี้อะไรแต่นาน ๆ จะได้มีเพื่อนคุยสักทีก็คงจะตื่นเต้นและดีใจ ลึก ๆ เชษฐาอยากจะไล่ให้กลับไปให้หมดแล้วเข้าหอกับภัทรยันรุ่งเช้าของอีกวัน นั่นคือสิ่งที่เขาอยากจะทำมากที่สุด 

“หึ เมียเด็กนี่เข้าใจยากจริง ๆ” ส่ายหัวเล็กน้อยแล้วดึงความสนใจกลับมาที่งานตรงหน้า 

[จบบันทึก] 

 

นึกแล้วหน้าผมยังร้อนไม่หายกับการกระทำของคุณเชษฐ์ เขาดูร้อนแรงกว่าที่ผ่านมาจนผมกลัวใจตัวเองเลยครับ กล้วว่าจะลุ่มหลงเขาหนักกว่าที่เป็นอยู่ ผมออกมาร่วมปาร์ตี้เพราะดากับเชฟฟรานซิส ที่ผมคุยได้ก็มีแค่สองคนนี้เท่านั้น เราใช้ภาษาอังกฤษคุยเพราะเชฟพูดภาษาไทยได้นิดหน่อยเท่านั้น 

“พ่อผมไม่ออกมาหรอครับน้องเขย?” 

“ผมไม่ใช่น้องเขยพี่แล้วนะครับ” กรอกตาเซ็ง ๆ ยามปากของคนคนนี้อ้า ทำไมชอบทำให้ผมประสาทเสียทุกครั้งที่เจอเลยล่ะครับ 

“โทษที ผมชินแต่จะให้เรียก ‘คุณแม่’ ก็คงไม่สะดวก” 

“คุณแม่บ้านพี่หรอครับพี่ชณิน! เรียกผมว่าภัทรมันจะตายหรือไง!” พอเขาเห็นผมประสาทเสีย เขาก็หัวเราะอย่างพอใจแล้วยกแก้วแชมเปญในมือขึ้นดื่มจากนั้นถึงเดินห่างออกไป แต่ผมไม่ให้ไปโดยที่ตัวเองประสาทเสียอยู่คนเดียวหรอกครับ

“ไหน ๆ ก็รับช่อดอกไม้จากผมไปแล้ว ขอให้แต่งงานเร็ว ๆ นะครับคุณลูกชายสามี” พี่ชณินแทบปาแก้วแชมเปญในมือใส่ผม แถมปาพร้อมรอยยิ้มด้วยนะครับ คนคนนี้นี่เขาทำอะไรก็ยิ้มไปหมดเลยหรอ ถามจริงนะครับว่าชีวิตเขาเคยทำหน้าอื่นที่ไม่ยิ้มบ้างหรือเปล่า? ผมคุยเล่นกับดาอยู่พักหนึ่งก่อนขอตัวเข้าห้องน้ำ คือผมตั้งใจมาเตรียมตัวไว้คืนนี้น่ะครับ เคลียร์ช่องทางให้สะอาดระดับที่ไม่ว่าต่อให้คุณเชษฐ์จะเข้ามาลึกและแรงแค่ไหนก็ไม่ต้องกังวลอะไร

ปาร์ตี้ริมหาดคึกคักกันจนถึงหนึ่งทุ่มก็แยกย้าย พี่ชณินกับเชฟฟรานซิสและครอบครัวขึ้นเรือยอร์ชกลับโดยมีคุณคิดส์เป็นคนขับและจะไม่กลับมาที่นี่จนกว่าจะครบ 1 อาทิตย์ ทางดากับเยียร์ขึ้นฮ. เพราะต้องตรงไปที่สนามบินเลยแล้วเดี๋ยวขึ้นเครื่องบินส่วนตัวกลับเปรู ผมยืนส่งทุกคนจนเหลือแค่ตัวเองแล้วก็ถอดรองเท้าเดินเล่นที่ชายหาด มันนานมากแล้วครับที่ผมไม่ได้สัมผัสทรายด้วยเท้าเปล่าแบบนี้ รู้สึกดีและผ่อนคลายมาก ๆ ผมเดินจนพอใจก็นั่งลงมองน้ำทะเลที่ลดระดับลงไปแต่ยังคงซัดเข้าชายฝั่งอยู่เรื่อย ๆ คืนนี้ลมแรงคลื่นแรง ทางเรือของพี่ชณินที่กลับไปกันจะไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ?

“ทำไมไม่เข้าบ้าน? คิดจะนั่งตากลมทะเลให้ไข้จับหรือไง” น้ำเสียงดุ ๆ เอ่ยถามพร้อมกับผ้าคลุมไหล่ที่ห่มลงมา ผมมองคนที่นั่งลงข้างกายแล้วขยับเข้าไปพิงเขา

“อยากนั่งรับลมก่อนนี่ครับ ว่าแต่ทำไมคุณถึงไม่มาปาร์ตี้ล่ะ?”

“จะถามอะไรให้ดูอายุฉันด้วย”

“เชฟฟรานซิสเขาสี่สิบกว่า เขายังมาเฮฮาเลยเถอะ”

“ฉันทำงาน”

“นี่วันแต่งงานของเรานะครับ ทำไมต้องทำงานด้วยอะ”

“อยู่ ๆ ก็หงุดหงิดฉัน? อารมณ์แปรปวนขนาดนี้… ท้อง?”

“อยากกินทรายแทนมื้อเย็นหรอครับคุณสามี?” ผมยิ้มให้เขาแล้วกำทรายขึ้นมาหนึ่งกำมือ คุณเชษฐ์หัวเราะ ดันมือข้างที่กำทรายออกห่างก่อนร่างกายกำยำของเขาจะโถมเข้าหาพาให้ผมหงายหลังลงบนผืนทราย ผมมองหน้าคุณเชษฐ์ เขามองหน้าผม เราสบตากันก่อนริมฝีปากจะขยับเข้าหาโดยที่ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ คุณเชษฐ์บดขยี้ริมฝีปากผมด้วยปากของเขาอย่างหนักหน่วง ร่างกายที่สวมเสื้อผ้าครบชิ้นแนบชิดกันแบบแนบแน่นราวกับเสื้อผ้าพวกนี้ไม่มีอยู่จริง ฝ่ามือหยาบทั้งสองของคนด้านบนลูบไล้ตามร่างกายผมอย่างเร่งรีบ แค่สัมผัสจากปลายนิ้วโดนผิวกายผมก็รับรู้ได้เลยว่าคุณเชษฐ์เขาอดกลั้นมากขนาดไหน

“ดูเหมือนเราทั้งคู่จะทนไม่ไหวแล้วนะครับ อ๊ะ” ขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังคุณเชษฐ์กัดแก้มผม เขาจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกแล้วปูให้ผมนอนก่อนเสื้อผ้าผมจะถูกจัดการบ้างแต่ยังเหลือชั้นในลูกไม้ไว้ก่อน ผมอยากรู้จริง ๆ ว่าทำไมเขาถึงชอบลูกไม้ขนาดนี้ ผมไม่เชื่อเหตุผลของเขาหรอกนะครับที่บอกว่ามันเหมาะกับผมอะ ผมเลื่อนสองแขนโอบกอดรอบคอเขาแน่นขณะที่ใบหน้าของเขากำลังซุกไซ้บริเวณคอ ลมหายใจผมเริ่มหนัก สายตาทอดมองไปที่พระจันทร์ซึ่งคืนนี้ทำหน้าที่เป็นแสงไฟให้กับเราบวกกับแสงไฟจากปาร์ตี้เลยทำให้ชายหาดตอนนี้สว่างเหมือนสนามหน้าบ้าน

“อือ…” คุณเชษฐ์สัมผัสกับส่วนอ่อนไหวของผมแล้วกดคลึงมันหนักสลับเบาก่อนจะขยำจนผมบิดสะโพกและขยับตอบรับกับสัมผัสเขา แต่ในเมื่อเขาทำให้ผมแล้ว ผมก็เลยทำให้เขาบ้าง ผมจับส่วนอ่อนไหวของคุณเชษฐ์ที่ตื่นตัวแต่ยังอ่อนบ้างเล็กน้อย สัมผัสมันแล้วจับรูดช้า ๆ พลางไล้ปลายนิ้วโป้งถูวนรอบส่วนหัว ผมชอบเสียงครางของคุณเชษฐ์ โทนเสียงที่ทุ้มต่ำของเขาฟังแล้วมีเสน่ห์มากเลยครับ

“คุณพร้อม อ๊ะ แล้วนะ… ใส่เข้ามาทีครับ” บอกกับเขาหลังผมทำให้มันแข็งเต็มที่แล้ว ผมอ้าขาออกแล้วงอขายกมาด้านหน้าหวังให้สะโพกลอยขึ้นเล็กน้อย ผมหอบหนักและความต้องการที่ิอยากได้ของเขามันก็ชัดมาก ปากทางขมิบถี่รัว รู้สึกเลยว่ามันเต้นตุบ ๆ เพราะขาดอะไรบางอย่าง คุณเชษฐ์พรมจูบลงมาหน้าอก เขาละเลงลิ้นกับยอดอกที่แข็งชัน ผมบิดเร่า ครางแผ่วในลำคอก่อนจะร้องขอเขาครั้งแล้วครั้งเล่าว่าให้ใส่เข้ามา

“วันนี้ดูรีบร้อนจังนะภัทร…” เขาบอกเสียงติดขำแล้วเล่นกับยอดอกผมต่อ ผมหงุดหงิดจวนจะด่าเขาอยู่แล้วเพราะหลังจากเรามีเซ็กซ์กันบ่อย ๆ ผมก็เริ่มที่จะชอบแบบรวดเร็วแต่ยาวนาน ไม่จำเป็นต้องเล้าโลมมาก ค่อยทำไปขยับไปก็ได้ไง

“ใส่เข้ามาสักที! อึก นะครับแด๊ด… อ๊า!” ร้องขอเขาด้วยสรรพนามที่เขาชอบและแน่นอนว่าข้างในตัวผมถูกเติมเต็มด้วยส่วนแข็งขืนสีเนื้อที่แข็งเต็มที่สอดเข้ามารวดเดียวจนสุด เราไม่ได้ใช้เจลแต่ที่เข้าง่ายก็คงเพราะ…ผมโดนบ่อยล่ะมั้งครับ มันไม่มีอะไรยั่งยืนนี่นะแต่จะให้ผมพักเพื่อรักษาให้มันกลับมาฟิตเหมือนเดิม… คนด้านบนอาจจะหงุดหงิดได้ครับ

คุณเชษฐ์ขยับส่วนนั้นเข้าออกในตัวผมอย่างรุนแรงตั้งแต่แรกที่ใส่ ผมบิดตัวเร่า ๆ แล้วครางลั่นชายหาด เพราะมันไม่มีใครอยู่แล้ว ผมถึงได้กล้าที่จะปล่อยเสียงออกมา เสียงครางผมว่าดังแล้ว เสียงเนื้อกระทบกันก็ใช่ย่อย คุณเชษฐ์ใส่แรงและความเร็วเข้ามาหนักมาก ตัวผมโยกขึ้นลงตามแรงกระแทก สองมือจิกแผ่นหลังกว้าง ใบหน้าเชิดครางร้องขอเขาเรื่อย ๆ ถ้าดามาเห็นผมในตอนนี้ห็คงช็อกที่อดีตสามีของเธอนอนอ้าขาให้ผู้ชายไม่ต่างกับคนขายบริการ แต่เพราะคนนี้คือสามีผม ผมเลยดูเหมือนภรรยาที่มักมากในตัวสามีมากไปหน่อยก็เท่านั้นเอง

“อ๊ะ! อ๊า! เข้ามาลึก ๆ แฮ่ก พี่ฐาเข้ามาอีกครับ” กอดเขาแน่นแล้วพูดข้างหูก่อนกัดเบา ๆ คุณเชษฐ์กอดผมด้วยแขนข้างหนึ่งในขณะที่อีกข้างกำลงค้ำพื้นทราย แรงกระแทรกที่ตอกเข้ามาจนยากจะเอ่ยทำให้ผมเสพสุขและมัวเมากับมันมาก ผมรั้งใบหน้าเข้าเข้ามาจูบแล้วนัวลิ้นให้มากกว่าครั้งไหน ๆ วาดลิ้นเลียไปรอบ ๆ ลิ้นของเขาก่อนเกี่ยวเข้ามาในปากแล้วดูดเม้มหนัก ๆ ความต้องการที่มากขึ้นเรื่อย ๆ เปลี่ยนชายหาดสีขาวเป็นสีแดงดำของความปรารถนาที่จ้องแต่จะดูดผมเข้าไป

เสียงเนื้อที่กระทบกันดังจนได้ยินแว่วเข้ามาในหู มันไพเราะจนผมอยากให้เขาทำนาน ๆ แผ่นหลังที่มีเพียงเสื้อกั้นระหว่างทรายกับหลังผมก็เริ่มจะเอาไม่อยู่แล้ว ผมซบหน้าเข้ากับไหล่กว้างแล้วร้องบอกเขาว่าผมไม่ไหวแล้วก่อนทอดสายตามองไปที่ทะเลเบื้องหน้า ความมืดที่ปกคลุมทะเลเหมือนกับความปรารถนาที่ผมมีในตอนนี้เลยครับ

เสร็จรอบแรกก็ตามด้วยรอบที่สองซึ่งผมเป็นฝ่ายคุม สองมือผมประสานเข้ากับฝ่ามือของคุณเชษฐ์ เราจับมือกันแน่นขณะที่ตัวผมขยับควบส่วนแข็งขืนในกาย สายตาผมที่ทอดมองใบหน้าของเขาเลื่อนขึ้นมองพระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า เราคิดถูกที่ต้อนรับคืนเข้าหอด้วยเซ็กซ์บนชายหาด เพราะบรรยากาศรอบข้างมันโรแมนติกสมกับที่เป็นคืนแต่งงาน

หลังจากเราทำกันบนชายหาดไปสามรอบและย้ายเข้ามาข้างในเพนท์เฮ้าส์ ชั้นแรกที่เคยมีเหล่าการ์ดกลายเป็นชั้นว่างและเราเล่นสนุกกันตั้งแต่ชั้นแรกเลยครับ คุณเชษฐ์เป็นผู้ชายที่มีความต้องการสูงมาก ๆ ผมไม่รู้ว่ากับภรรยาเก่าเขา เอ่อ มีซัมติงกันขนาดไหนและหลังจากเธอเสียไป เขาได้ไปทำกับใครอีกหรือเปล่า คนที่หล่อรวยแบบเขาต้องมีหญิงเข้าหาเป็นธรรมดาแต่ดูจากการที่เรามีเซ็กซ์กันแล้ว… ตั้งแต่ก่อนจะแต่งงานเลยนะครับ เขาไม่ได้ปลดปล่อยแบบเต็มที่นัก อาจจะทำกับใครบ้างแบบนาน ๆ ที มันน่าเหลือเชื่อนะครับที่ผู้ชายอายุ 50 กว่าแล้วทำตัวเป็นวัยหนุ่มที่มีความต้องการระดับแม็กซ์ขนาดนี้

“เปลี่ยนที่กันเถอะครับ… ผมอยากทัวร์ชั้นสองแล้ว” บอกกับเขาหลังจากหยุดพักเอาแรงกันกว่าหนึ่งชั่วโมง คืนนี้ผมบอกได้เลยว่าเรายังไปได้อีกไกล เพราะต่อให้ไม่มีอะไรปลดปล่อยแต่ถ้ายังตื่นตัวและแข็งเต็มที่มันก็โอเคแล้วครับ

วันต่อมา 

ค่ำคืนของการแต่งงานและเข้าหอได้จบลงพร้อมกับวันใหม่ที่เราจะใช้ชีวิตแบบสามีภรรยากันจริง ๆ และอยู่ในช่วงฮันนีมูนไปในตัว ผมตื่นมาทำมื้อเช้า ไม่สิ มื้อบ่ายของผมกับคุณเชษฐ์ ผมยังระบมก้นอยู่เลยแต่ก็ต้องลุกมาทำ ส่วนคุณเขาตื่นมาได้ก็ใส่แว่นเปิดไอแพดเช็กหุ้นทันที เขาควรมาช่วยผมทำอาหารด้วยนะ เขาทำเก่งและอร่อยกว่าผมมากเลย ผมเลือกทำอาหารง่าย ๆ อย่างไข่เจียวหมูสับ ต้มจืดปลาหมึกยัดไส้ ที่ผมบอกง่ายก็เพราะผมทำมันบ่อยสุด ๆ ตอนเป็นนักศึกษามหา’ลัย ส่วนอาหารต่าง ๆ ที่เรียนกับเชฟมา… ขอเก็บไว้ก่อนครับ ยังไม่กล้าเสี่ยงเท่าไหร่อะ แล้วก็ขอสารภาพว่าที่เรียนมาผมลืมไปหมดแล้ว 

“กลิ่นหอมเหมือนคนทำเลยนะ” มีคนมาใหม่และมาพร้อมกับอ้อมกอดที่สวมจากด้านหลัง น้ำเสียงนุ่มหู ผมหันไปรับจูบจากเขาก่อนหันกลับมาสนใจอาหารตรงหน้า 

“อร่อยเหมือนคนทำด้วยนะครับ” อวยตัวเองไปหนึ่งดอกแล้วใช้ช้อนตักน้ำต้มจืดให้เขาชิม พอคุณเชษฐ์ชิมแล้วผมก็รอลุ้นกับคำตอบเขาเลย 

“…อืม อร่อยเหมือนคนทำจริง ๆ” ยิ้มแก้มแทบแตกกับคำตอบที่หน้านิ่ง ทว่ามุมปากเขากลับยิ้มน้อย ๆ จากอาหารสองอย่างที่ผมทำ กลายเป็นห้าอย่างบวกเพิ่มจากคุณเชษฐ์ ผมมองเขาหยิบจับนั่นนี่แล้วลงมือทำอย่างคล่องแคล่ว จากที่หลงคนแก่เป็นทุนเดิมแล้วผมก็ยิ่งหลงเขาเข้าไปอีก ทำไมคุณเขาถึงได้เพอร์เฟกต์ขนาดนี้นะ… อะไรนะครับ? จะบอกว่าผมอวยสามีหรอ? อืม ยอมรับครับ ฮ่าๆๆๆ 

“คุณทำอาหารอร่อยขนาดนี้ ทำไมไม่สอนผมแทนเชฟล่ะครับ” ผมถามเขาหลังจากได้กินอาหารฝีมือคุณเชษฐ์ กินกี่ครั้งก็ยังถูกใจกับรสชาติเหมือนเคย 

“ฉันกลัวจะไม่ได้สอนน่ะสิ” 

“…ในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้หรอครับ!” เสียงดังกลบเกลื่อนความเขินอายที่วิ่งขึ้นมาบนใบหน้า 

“ใช่ เพราะถ้าฉันสอน บนตัวนายต้องมีแค่กางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋วและผ้ากันเปื้อนสีชมพูเท่านั้น อืม… สวมหมวกกระต่ายด้วยเลยดีไหม?” คุณเชษฐ์พร้อมมองผมด้วยรอยยิ้มเฒ่าเจ้าเล่ห์สุด ๆ ส่วนผมก็ดันไปคิดภาพตามจนมาเห่อร้อนที่หน้าเอง บ้าชะมัดเลย… บ้าที่ส่วนหนึ่งในใจก็คิดว่าแบบนั้นก็ดีเหมือนกัน 

“จำคำที่นายบอกจะให้รางวัลฉันได้ไหมภัทร?” 

“หมายถึงที่ผมให้คุณไปคุยกับลูก ๆ ของคุณหรอครับ?” 

“อืม” 

“…ก็คุณเอาไปแล้วไง คุณกลับมาคุณก็เล่นผมเลยนี่ครับ” มองหน้าเขาด้วยความสงสัย ก็นั่นน่ะเขาเอาไปแล้วไม่ใช่หรอครับ… ผมมั่นใจนะว่าเราทำกันตอนตีห้าครึ่งจนถึงหกโมงเช้ากว่า ๆ เลยอะ นั่นมันไม่นับหรอ… 

“ไม่นับ” 

“หา?! นี่คุณเชษฐ์!” 

“หกวันนับจากนี้… ฉันว่าเราลองอะไรหลาย ๆ อย่างเพิ่มความสนุกกันดีกว่า นายเห็นด้วยไหม?” 

“คุณก็รู้ว่าผมปฏิเสธไม่ได้!” 

“จริงสิ นายชอบโดนมัดนี่นะ” 

“คุณเชษฐ์ครับ!” เขาหัวเราะเสียงดังในรอบหลายเดือนที่รู้จักกันมา แทนที่ผมจะโกรธเขากลับเป็นดีใจที่เห็นเขาหัวเราะเต็มปากเต็มเสียงขนาดนี้ หมดมื้อบ่ายของเรา ผมกับคุณเชษฐ์พากันออกมาเดินเล่นรับลมที่ชายหาด เราจับมือกันเดินไปอย่างช้า ๆ ไม่เร่งรีบ ไปทีละก้าวและคุยถึงเรื่องราวของเราที่ผ่านมา 

“ชีวิตฉันตอนนี้เปลี่ยนไปมาก ต้องขอบใจนายจริง ๆ ภัทร” 

“ผมเองก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนมากกว่าคุณอีกครับ” ผมหัวเราะแล้วมองไปยังทะเล มันต่างจากตอนกลางคืนมาก ๆ แต่ความสวยของมันยังคงเหมือนเดิมทุกช่วงเวลา ผมคิดนะว่าถ้าหากคุณเชษฐ์ไม่ได้สนใจในตัวผม ตอนนี้ผมกำลังทำอะไรอยู่? อาจจะเป็นสามีที่ดีทำงานเพื่อภรรยาและลูก หากคุณเชษฐ์ไม่เข้ามา แผนฮันนีมูนและมีลูกตัวน้อยคงสำเร็จไปแล้ว นึกแล้วก็แอบเสียดายเล็ก ๆ จากที่คิดว่าไม่แต่ตอนนี้ผมเริ่มคิด… ผมอยากเห็นคนข้างกายผมเลี้ยงเด็กตัวน้อย ถ้าหากผมเป็นผู้หญิง ป่านนี้ผมกับเขาคงรอให้เด็กน้อยลืมตาดูโลกแล้วล่ะครับ 

“คุณไม่อยากมีลูกเพิ่มหรอครับ?” 

“ถามอะไรเกรงใจอายุฉันด้วยภัทร” คุณเชษฐ์มองด้วยสายตาดุ ๆ ผมเลยหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วชวนเขาคุยเรื่องอื่น เราเดินเล่นกันจนปวดขาก็พากันนั่งพักบนโขดหิน คุณเชษฐ์กอดผมด้วยสองแขนของเขา ใบหน้าที่ผมหลงใหลเกยคางอยู่บนไหล่ผมพร้อมน้ำเสียงทุ้มฉบับหนุ่มใหญ่พูดข้างหู เราตัดสินจะนั่งดูพระอาทิตย์ตกด้วยกันครับ จะเห็นหรือเปล่าก็ไม่รู้แต่จะเข้าเพนท์เฮ้าส์ก็ต่อเมื่อฟ้ามืดแล้วเท่านั้น 

“ทำไมฉันต้องรักเด็กหนุ่มแบบนายกันนะ” 

“นั่นสิครับ ทำไมผมต้องรักคนแก่แบบคุณด้วย” ต่างคนต่างผลัดกันถาม ทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว.. ก็แค่รัก ไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากมายมาเรียบเรียงให้สวยหรู เรื่องราวของเราไม่ได้เกิดจากเหตุการณ์ซึ้ง ๆ หรืออะไร นอกจากคำว่า ก็แค่อยากได้ของเขาและกลายมาเป็นก็แค่รักของเราสองคน 

“รู้อะไรไหมภัทร… คนอย่างฉันไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะรักใครนอกจากตัวเองแต่สุดท้ายในช่วงเวลาชีวิตที่อยู่มาครึ่งฉันก็ได้รักใครสักที” ผมแอบจักจี้นิด ๆ ที่เขาพูดอะไรเลี่ยน ๆ แบบนี้ มันอาจจะไม่ได้เลี่ยนมากมายแต่เพราะคนพูดคือเขาไงครับ ก็เลยเลี่ยนมาก ๆ แล้วผมก็อยากถามนะครับว่าแล้วภรรยาเก่าล่ะ เห็นดาเล่าว่าเขาก็เคยรักหรือเขาจะไม่นับกัน? อาจจะไม่นับก็เป็นได้เพราะสุดท้ายเขาก็ดันเกลียดแม่ของลูกเข้าไส้ขนาดนั้น 

“งั้นเราก็มาใช้ช่วงสุดท้ายให้เต็มเหนี่ยวไปเลยดีไหมครับ?” 

“หึ เด็กอย่างนายยังอยู่ได้อีกนานน่า” เขาดีดหน้าผากผมเบา ๆ ผมเลยหัวเราะก่อนทอดสายตามองไปด้านหน้า 

“คนแก่อย่างคุณก็อยู่ได้อีกนานเหมือนกัน” เอี้ยวหน้าไปหาแล้วจูบเขา ผมอยากบอกเขาให้รู้ไว้ว่าเวลาไหนเราก็จะอยู่ด้วยกันเสมอ ผมอะไม่มีที่จะไปแล้วนอกจากตรงนี้ ตรงที่มีเขาอยู่ เรานั่งคุยกันอยู่อย่างนั้นจนกลับเข้าเพนท์เฮ้าส์ ทานมื้อเย็น อาบน้ำและก็นั่นแหละครับ สุดเหวี่ยงกันไปเลยแต่ถึงจะเหวี่ยงจนระอุแค่ไหน ความอ่อนโยนของคุณเขาก็คอยโอบกอดผมอยู่เสมอ ผมรู้สึกดีจนไม่อยากให้เขาหยุดและไม่ร้องขอให้หยุด ให้เขาทำเรื่อย ๆ จนกว่าจะพอใจ 

“ผมรักคุณนะครับ ได้โปรดอย่าทิ้งผมนะ” 

“ฉันสิต้องพูดคำนั้น อย่าทิ้งคนแก่แบบฉันล่ะ” ผมยิ้มแล้วเปลี่ยนเป็นครางแผ่วพร้อมกับขยับสะโพกรับส่วนแข็งขืน คุณเชษฐ์สอดมือประสานเข้ากับมือผมก่อนริมฝีปากหนาจะกดลงบนหน้าผากพร้อมถ้อยคำที่ทำให้ผมมีแรงรักกับเขาไปทั้งคืน 

“ฉันรักนายภัทรพงศ์” ฮึ สามีแก่ของผมนี่สุดยอดไปเลยนะครับ เห็นด้วยไหม? 

 

END 

ความคิดเห็น