นารีมีมง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รสรักแฟนเก่า-08-ชอบความรุนแรง nc+++

ชื่อตอน : รสรักแฟนเก่า-08-ชอบความรุนแรง nc+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.พ. 2563 17:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รสรักแฟนเก่า-08-ชอบความรุนแรง nc+++
แบบอักษร

 

"อ๊าาา...อ๊ะตรงนั้นไม่ได้นะ!"

ร่างเล็กบนตักเริ่มสั่นกลัวเหมือนลูกนก เมื่อนิ้วยาวแกล้งสะกิดโดนติ่งเสียวไม่ยอมหยุด

ปากเล็กกัดเข้าหากันจนเจ็บ เผลอเกร็งกระตุกหน้าท้องทุกครั้งที่นิ้วยาวปาดขึ้นลงตรงร่องสวาท

"อูยยยอ๊ะ..นะ..นายอย่าแกล้งฉันนะ"

"แกล้งงั้นหรอเธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า"

"มะ..หมายความว่าไง"

รองประธานหนุ่มเงียบไปก่อนเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของแม่เลขาสาว แล้วกระตุกยิ้มมุมปากอย่างคนเจ้าเล่ห์

 

"ฉันเอาจริง"

 

ลั่นวาจาจบ เขาก็ใช้นิ้วสะกิดเพียงนิดตรงติ่งเสียวของสาวเจ้าอีกครั้ง

"อ๊ะ!"

ตากลมหลับปี๋ เกร็งนิ้วเท้าตั้งตรง สองมือเล็กจิกลงตรงหัวไหล่กว้างของร่างสูงสง่า

มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนจนน่ากลัว ล้วงเข้าไปในแพนตี้จิ๋วลายลูกไม้อย่างถือวิสาสะ จนทำให้สัมผัสเข้ากับเนื้อนูนที่มีรอยผ่าตรงกลาง เป็นทางแยกกลีบกุหลาบที่เริ่มอาบชโลมไปด้วยน้ำหวานจนมันเปียกแฉะ

ดวงหน้างามเริ่มบิดเบี้ยว เมื่อถูกความเสียวเล่นงานทั่วสรรพางค์กาย แทบอายจนม้วนหน้าหนี ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะต้องโดนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเก่าย่ำยีอีกครั้ง

"ขอเช็คของหน่อย"

เสียงบางเบากระเส่าเอ่ยชิดริมคางมน บอกคนบนตักว่าเขาไม่ได้ขออนุญาต แต่เขาเพียงแค่บอกให้รับรู้ก็เท่านั้น

"อื้อ..อย่านะ"เธอยังคงต่อต้านไม่ยอมโอนอ่อนง่ายๆถึงแม้ว่ากลางกายจะเต้นตุบๆเหมือนกำลังรอบางสิ่งบางอย่างให้เข้าไปเยี่ยมชมดมดอมน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมา

อุ้งมือเล็กคว้ามือหนาไว้ก่อนที่มันจะถูกส่งเข้าไปในรูสวาท แต่ถึงจะห้ามยังไงก็ใช่ว่าจะบังคับให้ฌอนหยุดการกระทำลง เพราะด้วยเรี่ยวแรงที่ต่างกันนั้นเธอไม่สามารถเอาชนะเขาได้

ฌอนหันมองเสี้ยวหน้าหวานที่กำลังเบ้หน้ากัดริมฝีปากล่างอย่างเย้ายวน ในขณะที่เขาสอดใส่นิ้วกลางเรียวยาวเข้าไปในร่องของดอกไม้งามอันคับแน่น ทันทีที่สัมผัสเข้ากับเนื้อภายในที่เต็มไปด้วยน้ำหวาน มันก็ทั้งดูดรัดตวัดตอดตุบๆจนชายหนุ่มอดที่จะยิ้มพอใจออกมาไม่ได้

"อูยยย...ซี๊ดดดด"

"เปียกเชียว"

"..."หญิงสาวไม่ตอบคำใดๆได้แต่พยายามใช้มือปิดปากกลั้นเสียงครางน่าอายเอาไว้ไม่ให้มันเล็ดลอดออกมา ทั้งที่ใจจริงแทบอยากจะกรีดร้องทุกครั้งที่เขาขยับนิ้วเข้าออกมันทั้งเสียวทั้งแสบปะปนกันไปหมด

"อึก.."

ฌอนเริ่มเอาแต่ใจขยับนิ้วเรียวเร็วขึ้น แต่ทว่านิ้วเดียวเหมือนจะไม่สะใจเขาเท่าไหร่นัก ชายหนุ่มจึงเพิ่มเป็นสองนิ้ว แล้วขยับเข้าออกในร่องสวาทอีกครั้ง ร่องสาวบีบรัดนิ้วของเขาจนมันแทบจะขยับไม่ได้ แต่โชคดีที่มันมีน้ำหวานไหลออกมาเรื่อยๆ จึงทำให้ง่ายต่อการดันเข้าดันออก

"อ๊ะ..นะ..นายๆ" เสียงเล็กเรียกชายหนุ่มหลายต่อหลายครั้งทั้งที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าทำไม ลมหายใจของหญิงสาวที่เริ่มคละเคล้าไปด้วยความหอบเหนื่อย เม็ดเหงื่อเริ่มซึมออกมาบนกรอบหน้างามให้ได้เห็นรำไร ใบหน้าเล็กร้อนฉ่า พานจะทนเก็บเสียงไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

"อ๊ะ!..นายฉันแสบ"

"แสบหรือเสียวเอาดีๆ"

 

แจะ! แจะ! แจะ!

 

เสียงนิ้วกระทบเนื้อบวกกับน้ำหวานตรงร่องอุ่นทำให้มีเสียงดังน่าอายขึ้นเป็นระยะๆ

"ตอบ"รองประธานหนุ่มกำลังเค้นให้หญิงสาวตอบออกมาแต่ทว่าเธอกลับยกมือขึ้นปิดปากแน่นแล้วส่ายหัวไปมาหางตาเริ่มมีน้ำก้อนเล็กๆหยดลงบนแก้มนิ่มให้เขาได้เห็น

นิ้วยาวกระทุ้งแรงและเร็วขึ้นๆเรื่อยจนคนตัวเล็กบนตักเริ่มหัวสั่นคลอนไปตามแรง เวลานี้เธอรู้สึกเหมือนร่างกายเบาหวิวลอยได้ยังไงไม่รู้

ทว่าเมื่อเอวาใกล้จะแตะขอบสวรรค์อยู่รำไร เขาก็กลับหยุดการขยับนิ้วลงเสียดื้อๆแล้วแช่เอาไว้อย่างนั้นแทน

ฌอนเสมองใบหน้างามนิ่งไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมา จนคนบนตักที่หายใจหอบหนัก เริ่มรู้สึกขัดใจที่เขาแกล้งหยุดกลางคันปล่อยให้เธอค้างเติ่งหน้าชา

"นาย"

"อยากให้ฉันทำต่อมั้ย"

"..."เอวาเงียบไม่ตอบ เพียงมองหน้าชายหนุ่มกลับไปนิ่งๆเช่นกัน แต่ที่ต่างกันก็คือเธอรู้สึกเสียวเหมือนจะแตกเอาซะเดี๋ยวนั้นแต่ชายหนุ่มกลับนิ่งเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร

เจ้าหล่อนกำลังชั่งใจอย่างหนักถึงคำถามของรองประธานหนุ่ม ใจจริงเธอก็ทรมานจนอยากจะปลดปล่อยแต่อีกใจก็กลัวว่าเขาจะไม่หยุดแค่นี้หากเธอยอมเปิดโอกาสให้ เอวาเลยตัดสินใจที่จะปฏิเสธออกไป

"มะ..ไม่"

"แน่ใจ"

"อื้อ..เอานิ้วของนายออกไปได้แล้ว"

เลขาสาวออกแรงผลักร่างของชายหนุ่มให้ออกห่าง แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะขยับ แถมนิ้วสากก็ยังถูกแช่ไว้ไม่ได้ดึงออกแต่อย่างใด

"มันยังตอดนิ้วฉันอยู่จะให้เอาออกได้ไง"ฌอนแกล้งกระทุ้งเข้ารูสวาทหนึ่งครั้ง เป็นการเย้าหยอกให้เจ้าหล่อนยอมเปลี่ยนใจ

"อ๊ะ!"หญิงสาวเผลอเกร็งหน้าท้องจนช่วงล่างมันบีบรัดนิ้วของเขา

"ฉันไม่เล่นแล้วเอาออกไปเถอะ"

"ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เล่นฉันเอาจริง!"

"แต่นายไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉันนะ"

"มีสิ!สิทธิ์ของความเป็นเจ้านายไง"

"เจ้านายเขาทำกับลูกน้องแบบนี้หรอ..ทุเรศสิ้นดี!"

ดูเหมือนคำสบถจะไม่ค่อยเข้าหูรองประธานหนุ่มเท่าไหร่นัก เขาขบกรามแน่นจนมันนูนเด่นเป็นรูป

"ฉันอ่อนโยนนี่เธอไม่ชอบใช่มั้ย..ชอบให้ฉันรุนแรงงั้นสิ..เอวา"

"ไม่ชอบอะไรทั้งนั้นแหละปล่อยฉันไปได้แล้ว..แล้วก็ไม่ต้องไปส่งด้วยฉันจะกลับเอง"

"หึ!แต่เผอิญว่าฉันชอบแล้วฉันก็จะทำเดี๋ยวนี้"

"นายจะทำอะไร"เอวาขมวดคิ้วยุ่งเมื่ออยู่ๆเขาก็ยอมดึงนิ้วออกแล้ววางเธอลงบนโซฟาอย่างไม่ค่อยถนุถนอมเท่าไหร่นัก

ร่างสูงชลูดยืนขึ้นสุดความยาวตัว ก่อนที่เขาจะเริ่มปลดกระดุมเสื้อแล้วถอดมันออกโยนลงบนพื้นมันวาวข้างๆ

ใบหน้าคมคร้ามเต็มไปด้วยความมืดดำของความชั่วร้ายที่เริ่มแผ่รังสีออกมา จนใจสาวกระตุกวูบสั่นไหว ดวงตากลมฉายแววตื่นประหม่า กลัวชายหนุ่มตรงหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"ชอบให้ฉันรุนแรงก็ไม่บอก"

"นายถอดเสื้อทำไม"

"ฉันคงร้อนมั้ง"

เอวาเริ่มรู้สึกแปลกเตรียมจะขยับหนี แต่ก็จนปัญญาเพราะหลังดันชิดเข้ากับผนักพิงโซฟา แถมขายังเจ็บอีกต่างหาก

"ถอดชุดออก"

"ไม่!"เสียงแข็งตะเบ็งลั่น มือบางเลื่อนมากอดตัวเองแน่นกลัวว่าชายหนุ่มจะทำในสิ่งที่เธอคาดไม่ถึง

"หึ!..ต่อต้านไปก็เท่านั้นในเมื่อยังไงคืนนี้เธอก็ไม่รอด!!"

มือหนายืนท้าวสะเอวสอบ มองร่างบางที่นั่งเอาเข่าชิดกับหน้าอกอวบอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาดุดันไร้ซึ่งรอยยิ้มและความปราณีให้ได้เห็น เขาไม่ได้อยากจะใช้ความรุนแรงตั้งแต่แรกแต่เพราะเธอไม่ยอม ผลลัพธ์เลยต้องออกมาแบบนี้

 

.

.

เอาแล้วไม่ยอมใช่มั้ยจะใช้ความรุนแรงแล้วนะ555

ฝากคอมเม้นให้ไรท์คนละหนึ่งคอมเม้นด้วยนะคะมันช่วยให้ไรท์มีกำลังใจในการมาอัพจริงๆ

😅

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น