ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนคะ : ) มือใหม่จริงคะ กรุณาเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ

ตอนที่ 10 : เดินตลาดสดวันแรก

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 : เดินตลาดสดวันแรก

คำค้น : ย้อนอดีต,โรงเตี๊ยมแม่ลูกอ่อน,โรงเตี๊ยม,ตอนที่ 10,เดินตลาดสดวันแรก

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 04:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 : เดินตลาดสดวันแรก
แบบอักษร

ตอนที่ 10 : เดินตลาดสดวันแรก 

ต้องฉลองขึ้นบ้านใหม่กันสักหน่อย! 

จึงหันไปหาแม่นมกับพี่หลงให้ขับรถพาแม่นมไปเชิญท่านหมอและภรรยามากินอาหารค่ำที่บ้านใหม่ และให้ไปเชิญท่านลุงท่านป้าก็คือพ่อและแม่ของอันเอ๋อร์รวมทั้งอันเอ๋อร์ให้มากินอาหารค่ำที่บ้านใหมด้วยแล้วค่อยมาหาฉันที่ตลาดสดโดยฉันมีพี่ตง หรู้เอ๋อร์ หลินเอ๋อร์ อยู่เป็นช่วยถือของ 

ฉันเดินๆหาปลาตัวใหญ่ แต่ไปเห็นแม่ค้าปลาอายุยังน้อยราวสิบสองปีก็เป็นแม่ค้าขายปลาแล้ว กำลังนั่งหงอยเหงา เศร้าหมองฉันจึงเกิดความสงสาร คงเป็นเพราะมีแต่ปลาตัวเล็กๆมีแต่คนเดินผ่านคงขายไม่ได้กระมัง ฉันเลยถามว่า 

"แม่นางน้อยปลาขายอย่างไร ถ้าข้าจะซื้อปลาในถาดนั้นทั้งหมดขายเท่าไหร่" แม่นางน้อยหันมายิ้มด้วยความดีใจ 

"ท่านต้องการซื้อปลาทั้งหมดนี้จริงๆหรือเจ้าคะ?"หน้าตาตื่นเต้นดีใจ 

"ราคาเท่าไหร่?" พอดีเห็นว่าถัดไปมีเห็ดหอมกับผักกาดเขียววางขายแต่ไม่เห็นใครนั่งขายจึงถามนางว่า " แล้วเห็ดหอมกับผักกาดนั้นเป็นเจ้าขายด้วยรึ?" 

"ใช้ๆเจ้าค่ะ ทั้งผักกาดและเห็ด เป็นของบ้านข้าขาย ปลานี้ทั้งหมด42ชั่ง หมดนี้หนึ่งตำลึงห้าสิบอีแปะเจ้าค่ะ" 

"อื่ม! ผักกาดเขียวหมดนั้นเท่าไหร่ แล้วเห็ดหอมสดด้วยเอามาๆให้หมดเลยเท่าไหร่"นางทำตาโตยิ้มดีอกดีใจกระตือรือร้นใหญ่เลย "ผักกาดมี25ชั่ง มีราวๆ เห็ดหอมมี6ชั่ง สองอย่างนี้ข้าขายให้พี่สาวสามร้อยอีแปะเจ้าค่ะ" ฉันพยักหน้า 

"ถ้าข้าอยากได้ผักกาดเขียวอีก แม่นางน้อยยังมีอีกมากหรือไม่?" นางพยักหน้ารัวๆ 

"มีเจ้าค่ะ มีเยอะเลย ที่บ้านข้าน้อยปลูกเองเจ้าค่ะ"แล้วยิ้มตาหยีเลย ฉันคิดคำนวณวันดองผักกาดถ้าแดดดีๆประมาณ3-4วันถึงจะกินได้ จากนั้นค่อยดูว่าผลตอบรับมันจะออกมายังไง จะได้ช่วยให้แม่หนูน้อยมีรายได้และฉันก็จะได้มีรายได้ เช่นเดียวกัน อิอิ ^_^ 

"ตอนนี้เอาเท่านี้ก่อน ถ้าข้าต้องการเพิ่ม หลังจากนี้สัก5วันข้าจะให้คนของข้ามาบอกเจ้าที่นี้ก็แล้วกัน" แล้วส่งเงิน1ตำลึง350อีแปะให้ 

"ได้เจ้าค่ะ ขอบคุณพี่สาว ข้าจะรอพี่สาวนะเจ้าค่ะ" แล้วยิ้มตาหยีเชียว แหม่ แหม่ แหม่ ทำมาเรียกพี่สาวเชียวนะ ยอมให้เรียกเพราะเห็นหน้าตาจิ้มลิ้มน่าเอ็นดูหรอกนะ 

ตอนเห็นและสงสารสมองก็คิดไปว่าปลาตัวเล็กพวกนี้ซื้อมาทำอะไรได้บ้างก็คิดตัวใหญ่หน่อยก็คัดออกทำปลาแดดเดียวกินกับข้าวต้ม หรือขูดเนื้อเอามาทำทอดมันบ้างแล้วก้างปลาหัวปลาหนังสดก็เอาไปรวมกับปลาสดหมักทำน้ำปลาได้ ส่วนผักกาดเขียวก็เอามาดองเป็นผักกาดดองไว้ต้มๆ ผัดๆ หรือจะเอาทำผักกาดดองมายำก็อร่อย แต่มีเยอะก็คงต้องดองขายก็เป็นการเพิ่มมูลค่า ต่อไปสั่งถัวเหลือ 100 ชั่ง ไว้หมักซีอิ้วขาวหลายๆไห และแบ่งทำเต้าเจี้ยวสำหรับใส่ผัดๆต้มๆหนึ่งไห และทำเต้าหูด้วย แต่การหมักซีอิ้วใช้เวลานานอย่างน้อย 6เดือนขึ้นไปถึงจะกินได้ และจะให้ดีต้องหนึ่งปี ส่วนเต้าเจี้ยว3เดือนถึงกินได้แล้ว ส่วนน้ำปลาใช้เวลาพอๆกัน และซื้อไข่100ฟองมาทำไข่เค็ม ถ้าแดดดีๆใช้เวลา10-15วัน นานกว่านี้มันจะเค็มเกินไป เอาละไม่เสียเที่ยวมาตลาดได้ทั้งของกินของที่จะทำขายด้วย ถึงไม่ขายก็เก็บไว้กินได้นาน แต่แน่นอนว่าขายได้แน่ๆ ต่อไปฉันซื้อของสดตามเมนูวันนี้มี 

ปลาทอดลาดพริกสามรส ไก่ทอดแบบเคเฟซี ผัดผักรวมมิตร 

ต้มจืดเต้าหู้ไข่ เต้าหู้ไข่ทรงเครื่อง เมื่อต้มเต้าหู้ก็ต้องมีฟ้องเต้าหูงั้นก็ 

ฟ้องเต้าหู้ผัดเห็ดหอมสด ซีกโครงอ่อนผัดพริกเกลือ ไก่ผัดขิง 

ยังมีกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่เอามาย่าง ทอดมันกุ้ง หมูตงพอ เป็ดน้ำผึ้งย่าง 

แล้วตบท้ายของหวาน บัวลอยน้ำขิง ขิงมีฤทธิ์เผ็ดร้อน ดื่มหลังอาหารจึงช่วยลดอาการ จุกเสียดแน่นเฟ้อ ท้องอืด ช่วยกระตุ้นการทำงานของระบบย่อยเป็นอย่างดี ดีต่อคนที่เป็นกรดไหลย้อน หรือถ้าดื่มก่อนหลังอาหารเป็นประจำช่วยลดความอ้วนได้ด้วยนะค่ะ และบัวลอยน้ำขิงทำไม่ยุ่งยากด้วย ^_^ 

ส่วนมื้อเที่ยงผัดข้าวผัดกุ้ง กับต้มจืดหัวไชเท้ากระดูกหมู พอเห็นพี่หลงมาแล้วจึงบอกให้พี่หลงพี่ตงเอาข้าวของกลับไปเก็บก่อนเพราะมันเต็มรถไม่มีที่นั่งและให้บอกชุนเอ๋อร์หุงข้าวไว้เยอะหน่อยรอฉันกลับไปผัดข้าวผัดกุ้ง และให้พี่หลงอาตงมาที่ร้านผ้าเพราะฉันและแม่นมหลีหรู้เอ๋อร์หลินเอ๋อร์จะรออยู่ร้านผ้า ฉันซื้อผ้าจะไปเย็บเป็นกางเกงในเสื้อใน แต่ที่ร้านรับตัดเย็บฉันจึงเขียนแบบให้เย็บมาหนึ่งชุดก่อนถ้าใช้ได้ก็จะเย็บเพิ่มให้ตัวเองให้สาวๆ และซื้อชุดให้แม่นมและให้สาวๆ แม่นมดีใจยิ้มแก้มปริเลยและพอหนุ่มๆมาถึงจึงหนุ่มๆเลือกชุดใหม่ดีใจกันใหญ่ และก็ซื้อของใช้ส่วนตัวของทุกคนและของตัวเองครบแล้วก็กลับบ้านสิค่ะจะรออะไร 

พอถึงบ้านก็เจอเถ้าแก่ที่มารออยู่ก่อนแล้ว "อิ๋วเหม่ยคาระวะเฒ่าแก่หวังเจ้าค่ะ ของขออภัยที่ให้เถ้าแก่รอนาน เถ้าแก่รีบไปที่อื่นหรือไม่เจ้าคะ? หากไม่รีบ อิ๋วเหม่ยอยากชวนเถ้าแก่รับสำรับกลางวันด้วยเจ้าค่ะ" 

"ไม่รีบ ไม่รีบ วันนี้เอาโฉนดและสัญญาซื้อขายมาให้แม่นางฟางตามที่นัดไว้" 

"เช่นนั้นเถ้าแก่รับสำรับก่อนดีหรือไม อิ๋วเหม่ยจะได้เข้าครัวทำอาหารก่อนเจ้าค่ะ" 

"ได้! รบกวนแม่นางฟางแล้ว" ฉันจึงขอเข้าครัวเพื่อทำอาหาร เข้ามาในครัวแล้วบอกแม่นมชงชาใส่ดอกเก๊กฮวยให้หนึ่งกายกไปให้แขก ให้หลินเอ๋อร์ล้างกระดูกหมูแกะกุ้ง ให้หรู้เอ๋อร์หั่นผัก เตานึงต้ม อีกเตาผัดข้าวผัดกุ้ง ทำเท่านี้ก็พอ และบอกว่าเที่ยงนี้มีข้าวผัดกับต้มจืดกระดูกหมูให้กินข้าวได้เลย แล้วสั่งให้สาวๆยกสำรับ พอสำรับวางก็มีข้าวผัดกุ้งหนึ่งโถใหญ่และมีแตงกว่าหันเป็นแวนหนึ่งจานและมีต้มจืดโถใหญ่และมีถ้วยข้าวและถ้วยแบ่งต้มจืดคนละใบ ฉันจัดการตักข้าวให้เถ้าแก่ มองจากสายตาเถ้าแก่มองว่าอะไรคืออะไร? ทำท่าแปลกใจว่ามีข้าวหน้าตาแปลกแต่หอมกับต้มหนึ่งโถคงคิดว่าแค่นี้เอง แต่หารู้ไม่ว่านี้มิใช้ข้าวธรรมดาผัดอย่างเดียวก็เกินพอแล้ว ฉันเชิญให้เถ้าแก่กินอาหาร เถ้าแก่ดูลังเลอยู่นิดพอเห็นฉันกินข้าวและคีบแตงกวากิน เขาก็ตักข้าวกินตามคำแรกผ่านไปแล้วทำตาโตมองข้าวในถ้วยและคำต่อไปก็ตามมาหลายคำสลับกับคีบแตงกวากิน ฉันจึงตักต้มจืดให้เถ้าแก่จึงซดน้ำต้มจืดไปคำนึงจากนั้นก็ซดน้ำแกงสลับกับกินข้าวผัดอย่างเอร็ดอร่อยตักต้มจืดหลายถ้วยและขอเติมข้าวผัดอีกหลายถ้วยเช่นกัน ยิ้มน้อยตาเป็นประกายแวววาว "แม่นางฟางทำอาหารได้อร่อยมากเหลือเกิน ข้าวแบบนี้ข้าเพิ่งเคยกินเป็นครั้งแรกข้าวนี้หอมอร่อยจริงๆ น้ำแกงต้มจืดกระดูกหมูนี้อร่อยคล่องคอยิ่งนัก แม่นางฟางฝีมือการทำอาหารเป็นเลิศจริงๆ" 

"เถ้าแก่ชมเกินไป ถ้าเถ้าแก่ชอบก็กินมากหน่อย และเย็นนี้ที่บ้านนี้มีกินเลี้ยงที่ย้ายเข้าบ้านใหม่ มีเพียงครอบครัวท่านหมอจาง ท่านลุง ท่านป้าหลินและอันเอ๋อร์ ข้าขอเชิญเถ้าแกและภรรยามาร่วมกินเลี้ยงที่บ้านอิ๋วเหม่ยด้วยนะเจ้าคะ" 

"ได้ๆ ข้ามาแน่นอน " จากนั่นก็รับมอบโฉนดบ้านพร้อมที่ดิน ลงนามในสัญญาซื้อขายและจ่ายตั๋วแลกเงินใบละพันตำลึงแปดใบ ฉันก็ถึงกับตัวเบาเลยที่เดียว พอเถ้าแก่กลับฉันรีบเกณฑ์สาวเข้าครัวจัดการของสดที่ซื้อมา 

ความคิดเห็น