ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนคะ : ) มือใหม่จริงคะ กรุณาเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ

ตอนที่ 3 : คุ้มแสนคุ้ม

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 : คุ้มแสนคุ้ม

คำค้น : ย้อนอดีต,โรงเตี๊ยมแม่ลูกอ่อน,โรงเตี๊ยม,ตอนที่3,คุ้มแสนคุ้ม

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 04:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 : คุ้มแสนคุ้ม
แบบอักษร

ตอนที่ 3 : คุ้มแสนคุ้ม 

ผ่านมาแล้วเกือบห้าปี 

ยังจำได้ไม่ลืมทุก วันนี้ฉันลงมือทำครัวเองเพราะทุกคนไม่ว่าง 

อิ๋วกำลังง่วนอยู่กับทำขนมเค้กในครัวก็มีเสียงคนวิ่งเข้า และเรียกดังขึ้น 

"ท่านแม่ ท่านแม่เจ้าคะ "ทำให้อิ๋วรีบหันไปตามเสียง พร้อมกับเสียงวิ่งตามมาอีกหนึ่ง 

ท่านแม่ ท่านแม่ขอรับ 

"ว่าอย่างไร ซีเอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์ ของแม่"พวกเขาคือความภาคภูมิใจในชีวิตของฉัน 

ชาติก่อนพ่อแม่เสียชีวิต ตายายเสียชีวิต ชีวิตไม่เหลือใคร สวรรค์เห็นใจให้ยืมร่างเกิดใหม่ชาตินี้ คุ้มแสนคุ้ม เสียพรหมจรรย์ครั้งแรกก็ไม่ต้องเจ็บเองแถมลูกติดอีก2 ยังมีบ่าวไพร่ที่ซื่อสัตย์มากมายหลายคน แค่เด็ก2คนที่สวรรค์ประทานให้ ชาตินี้ ภพนี้ ชีวิตนี้ คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม ชีวิตฉันไม่เคยเหง่าเลย 

" ซีเอ๋อร์เห็นนะเจ้าคะ! ท่านแม่ทำขนมเค้กกลิ่นหอมมาก มาก หอมจนซีเอ๋อร์ทนไม่ไหวเลยเจ้าค่ะ ท่านแม่เจ้าคะซีเอ๋อร์ขอกินขนมเค้กนิดเดียวนะเจ้าคะ นิดเดียวจริง จริง เจ้าค่ะ" พูดเสียงเจื่อยแจ้ว ทำมือทำไมประกอบ เอียงคอเล็กน้อยอ้อน น่ารักน่าเอ็นดู 

"กลิ่นขนมของท่านแม่ห๊อมหอมเตะจมูกอวี้เอ๋อ์จนน้ำยายไหยเยย ลูกทนไม่ไหวต้องขออาจารย์พักมาหาท่านแม่ขอรับ อวี้เอ๋อร์ขอกินขนมเค้กแล้วค่อยเรียนต่อนะขอรับท่านแม่" แล้วทำสายตาออดอ้อนออเซาะ น่ารักไม่แพ้กัน 

"แน่นอน แม่มีเค้กให้ซีเอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์ และอาจารย์ ท่านหมอจางและทุกๆคนเลยจ้า" พูดจบก็ย่อตัวไปกอดหอมแก้มสองแสบน้อยและทั้งสองแสบก็หอมตอบเสียด้วยนะ การที่ได้ยินเสียง ได้กอด ได้หอมพวกเขา ฉันมีความสุขจังเลย 

"ไป ไปนั่งให้ดี มีขนมเค้ก กินกับน้ำเต้าหู้ดีหรือไม่"พอพูดจบเด็กๆร้อง"เย้!"เฮ่ฮายิ้มแย้ม พวกเขามีความสุขฉันก็มีความสุข แล้วหันไปบอกในครัว 

"วันนี้มีขนมเค้ก กับน้ำเตาหู้ เป็นของว่างให้ทุกคนพลัดกันมากินนะ บอกต่อทุกคนด้วย" 

"ขอรับ ขอรับ /เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ /ขอรับๆๆๆ /เจ้าค่ะๆๆๆ" ทุกคนตอบรับด้วยความดีใจ เพราะหากเป็นฝีมือนายหญิงลงมือทำเองนั้นอร่อยที่สุด และทุกคนเคยได้ชิมรสชาติเค้กมาแล้วย้อมรู้ว่าหอมมัน นุ่ม อร่อยมากแค่ไหน 

"ซีเอ๋อร์!อวี้เอ๋อร์! ก่อนกินเค้กเอาขนมเค้กทั้ง2ห่อนี้ไปให้ท่านลุงหมอจางหนึ่งห่อและท่านอาจารย์ก่อนค่อยกลับมากิน" 

"แม่นมไปกับเด็กๆนะ 

"เจ้าค่ะ" 

"ยายนมหลีเจ้าคะ ท่านลุงหมอจางกับภรรยาและพี่ชายเว่ยมาอยูในห้องชั้น2ห้อง4เจ้าค่ะ" 

"ไปเจ้าค่ะคุณหนูน้อย คุณชายน้อย" 

ไม่นานลูกๆก็กลับมา ฉันตัดเค้กใส่จาน และตักน้ำเต้าหู้ให้เด็กๆและแม่นม นั่งกินด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย 

"ลูกสาวลูกชายของแม่กินกันเงียบเลยอร่อยหรือไม่"พูดพร้อมกับเดินมานั่งระหว่างบุตรทั่งสอง ทั้งกำลังกินเค้กอย่าง เอร็ดอร่อย และก็มีสาวใช้บ่าวไพร่คนงานทะยอยมากินเค้ก กับน้ำชา น้ำเต้าหู้ เรียกว่ากินกันตุ้ยๆ ฮา ฮา ฮา 

เค้กของฉันไม่ได้อบเตา ฉันใช้นึ่ง ส่วนโดนัดก็ทอดโรยน้ำตาล 

"อร่อยที่สุดขอรับ"แล้วหันมากอดซบหน้าอ้อน ลูกสาวเห็นพี่ชายอ้อนท่านแม่ตนเองจึงรีบพูดเอาใจกอดออดอ้อนบ้าง 

"อร่อยที่สุดในโลกเลยเจ้าค่ะท่านแม่" ทั้งซ้ายทั้งขวาไม่มีที่ว่างให้ใครแทรกเพราะตัวออดอ้อนน้อยทั้งสอง 

เดิมที่เจ้าของร่างนี้ก็ใช้ว่าจะโฉมสะคราญงามล่มบ้านล่มเมืองเสียที่ใหน หน้าตาหมดจนจัดว่าหน้าตาดี แต่มิได้งามล้มบ้านล้มเมือง ใครจะรู้ว่าบุตรสาวบุตรชายฝาแฝดจะออกมาหน้าตาดี เด็กสองคนนี้นับวันจะยิ่งน่ารักน่าเอ็นดู และออดอ้อนออเซาะเก่งขึ้นทุกวัน ใครเห็นก็ ใจละลายกันทั้งนั้น 

  

  

นึกย้อนกลับครั้งแรกที่มาถึงเมืองนี้ เมื่อ สีปีกว่าที่แล้ว ใครจะคิดว่าฉันจะโชคดีได้ลูกแฝด ชายหญิง น่ารักน่าเอ็นดูทั้งคู่ 

ได้ทั้งลูกและยังได้เริ่มธุรกิจโรงเตี้ยมพร้อมโรงน้ำชาที่เมืองนี้ 

  

  

ความคิดเห็น