ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนคะ : ) มือใหม่จริงคะ กรุณาเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ

ตอนที่ 2 :ตกลงหย่า

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 :ตกลงหย่า

คำค้น : ย้อนอดีต,โรงเตี๊ยมแม่ลูกอ่อน,โรงเตี๊ยม,ตอนที่2 ,ตกลงหย่า

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มี.ค. 2563 04:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 :ตกลงหย่า
แบบอักษร

 ตอนที่2 : ตกลงหย่า 

  

"นี่ท่านแม่ทัพคิดจะทำอันใดข้าภรรยา? ท่านคิดจะตบตีข้าภรรยางั้นรึ? หากท่านแม่ทัพหมายจะลงมือลงไม้ตบตีข้าภรรยา ก็โปรดเขียนหนังสือหย่าให้ข้าภรรยาเสียดีกว่า!" ฉันโมโหหนักมาก 

"เจ้าว่าอันใดนะ!!!" 

"ข้าภรรยาบอกว่า หากท่านพี่คิดจะตบตีหรือหมายจะลงมือลงไม้ตบตีข้าภรรยาเช่นนั้น โปรดเขียนหนังสือหย่าให้ข้าภรรยาเสียดีกว่า!" 

"เจ้าท้าทายข้ารึ? เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าหย่าเจ้ารึ?" เขาโมโหจนหน้าเขียวคล้ำ 

ไม่ได้การขืนเป็นแบบนี้มีหวังจบไม่สวย ต้องเย็นลงหน่อยจะได้คุยกันให้จบ 

"ไม่ ไม่เจ้าค่ะท่านพี่ ข้าหาได้ท้าทายท่านพี่ เพียงแต่..." ฉันพูดด้วยน้ำเสียง อ่อนลง 

"เพียงแต่อะไร? พูดมา"แม่ทัพยังมาคุอยู่ 

"ได้ข้าภรรยาจะพูด ข้าคิดว่าท่านพี่เองก็ไม่เต็มใจแต่งข้าเข้ามา ถึงหมางเมินข้า และคิดว่าท่านเองก็คงอยากหย่าให้ข้าเช่นกันเพียงแต่ยังมีคุณธรรมอยู่และสงสารข้าจึงมิอาจทำได้ ข้าเองเดิมทีเป็นคนเงียบๆ รักสงบ ไม่ชอบการแก่งแย่ง หรือใช้มารยาเพื่อแย่งชิงบุรุษ ข้าอยากอยู่อย่าสงบและมีความสุข ข้าภรรยาจึงอยากขอร้องท่านแม่ทัพ ในเมื่อท่านไม่ได้รัก ไม่ได้ต้องการข้า ได้โปรดหย่าให้ข้า!!! ปล่อยข้าเป็นอิสระ" 

"เจ้าแน่ใจนะ?"น้ำเสียงของเขา บ่งบอกว่าเย็นลงแล้วเพียงแต่ยังไม่ค่อยจะแน่ใจกับสิ่งที่ได้ยินจากภรรยาที่แต่งมาเพียงครึ่งปี 

"ข้าภรรยาแน่ใจ แน่ใจมาก อย่างไม่เคยแน่อะไรมากเท่านี้" เขาตะลึงเล็กน้อยและปรับสีหน้าให้ปกติ 

"ได้! ตกลง! ข้าจะหย่าให้เจ้า แล้วเจ้ามีเงื่อนไขอันใดจงพูดออกมาให้หมดในคราวเดียว"แล้วท่านแม่ทัพนั่งลงรินน้ำชาดื่ม ฉันจึงนั่งลงเช่นกันแล้วกล่าว 

"ข้อขอให้แม่ทัพเขียนหนังสือหย่าให้ข้าและท่านต่างคนต่างใช้ชีวิตตามที่ต้องการ ท่านและข้าสามารถแต่งงานใหม่ได้ และจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกไม่ว่าจะเหตุใดก็ตาม" แม่ทำนิ่งขบคิดและตอบว่า 

"ได้!" ฉันจึงพูดต่อ 

"และข้าต้องการให้แม่ทัพเป็นธุระจัดหารถสำหรับขนย้ายของ ของข้ากลับบ้านพ่อแม่ของข้า และให้เงินข้าเพื่อใช้ระหว่างเดินทาง ทันที่ที่ได้รับหนังสือหย่าข้าจะย้ายออกจากจวนในวันถัดไป บ่าวไพร่ที่ติดตามข้ามาจากบ้านเดิม และที่รับใช้ข้าที่นี้หากพวกเข้าเต็มใจจะติดตามข้าไปด้วยความสมัครใจข้าก็ขอพาพวกเขาไปกับข้าด้วย" 

"ในเมื่อเจ้าและข้ามีความเห็นตรงกันข้าจะจัดการให้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการพรุ่งนี้ข้าจะเอาหนังสือหย่ามาให้เจ้า ส่วนเรื่องรถเจ้าต้องการไปวันใดก็ให้บอกข้าหาให้ และจะให้เงินเจ้าติดตัวหมื่นตำลึง บ่าวไพร่คนใดสมัครใจติดตามเจ้า ข้าจะเปลี่ยนหนังสือขายตัวให้เป็นบ่าวขายตัวให้เจ้า พอใจหรือไม่" 

ฉันยิ้มด้วยความยินดี "พอใจมากเจ้าค่ะ รถมารับวันถัดจากวันที่ข้าได้รับหนังสือหย่า ขอบคุณท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ " 

เขาถึงกับมองค้างกับรอยยิ้มของภรรยาตัวน้อยที่ไม่เคยยิ้มให้เห็นมาตลอด และพอออกจากพวังก็เดินออกจากห้องไป 

แม่นมกับสาวใช้ก็แย่งกันพูด "คุณหนู/ฮูหยินน้อย ท่านจะหย่ากับแม่ทัพจริงๆเหรอเจ้าคะ?" 

ฉันก็พยักหน้า "จริงๆ ไม่เป็นไรหรอกขืนอยู่ต่อไปข้าอาจต้องตายอยู่ที่นี้ไม่ช้าก็เร็วเป็นแน่ แม่นม! ท่านก็เห็นว่าอนุรั้วชิงไม่ธรรมดา นางถึงขนาดตบหน้าตนเองเพื่อใส่ร้ายข้า แล้วต่อไปนางมิต้องหายาพิษมาใส่ให้กินรึ แล้วท่านคิดว่าท่านแม่ทัพจะห่วงใยดูแลข้างั้นรึ เขายังให้ท้ายอนุสุดที่รักของเขา ข้าจะเป็นอย่างไรใหนเลยจะใส่ใจสนใจ ท่านคิดว่าข้าอดทนใช้ชีวิตแบบนี้ ทำร้ายชีวิตตนเองเพื่อรักษาชื่อเสียงให้ใครๆชื้นชม แต่หาความสุขไม่ได้ไปทำไม ข้ายังอยากใช้ชีวิตที่สงบและมีความสุขไปจนผมหงอกขาว แม้จะเสียชื่อเสียงอยู่บ้างก็ไม่เป็นไรไม่นานคนก็ลืมเลือน" 

"เจ้าค่ะคุณหนู" 

"เอาละแม่นมเล่าเรื่องของข้าให้ฟังหน่อย ส่วนชิงเอ๋อไปแจ้งต่อบ่าวไพร่ที่ติดตามจากบ้านข้าและที่รับใช้ข้าที่นี่ว่า คนใดอยากติดตามข้าไปบ้าง ทั้งบ่าวชาย หญิง แล้วหนึ่งชั่วยามให้มาพบข้าที่นี่เพื่อลงชื่อแจ้งให้ท่านแม่ทัพและจะได้เตรียมตัวเก็บข้าวของ" 

ปรากฎว่าบ่าวชาย2คน และ บ่าวหญิง2คนที่รับใช้อิ๋วเหม่ยเมื่อแต่งเข้าจวนนี้ รวมทั้งหมด4คน ยังไม่รวมชิงเอ๋อ หลินเอ๋อ และแม่นมหลี ที่ติดตามจากบ้านเจ้าของร้างมาด้วยตอนแต่งงาน เมื่อทั้งหมด7มาพร้องหน้ากัน 

"ในเมื่อทุกคนต้องการติดตามข้าไป ข้าก็ไม่ขออะไรมากข้าต้องการคนซื่อสัตย์ภักดีจริงใจต่อข้า หากพวกเจ้าซื่อสัตย์ต่อข้า ภักดี จริงใจต่อข้า ข้าจะไม่ทอดทิ้งพวกเจ้า ไม่ว่ายากลำบากแค่ไหนเราจะฝ่าฟันไปด้วยกัน เป็นครอบครัวเดียวกันไม่ว่าทุกหรือสุขก็ไม่ทอดทิ้งกันเข้าใจหรือไม่" 

"ขอรับ ขอรับ /เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ ฮูหยินน้อย" 

"หลังจากออกจากนี้ให้เรียกข้านายหญิงหรือคุณหนู เพราะข้าได้ตกลงหย่ากับท่านแม่ทัพแล้ว ข้าจึงมิใช่ฮูหยินน้อยอีกต่อไป เอาละเดี๋ยวแม่นมจะบอกให้ว่าพวกเจ้าจะต้องจัดเก็บอะไรทำอะไรบ้าง ให้พวกเจ้าเคารพรักและปฏิบัติกับแม่นมหลีเช่นเดียวกับญาติผู้ใหญ่ของพวกเจ้า" 

"ส่วนชิงเอ๋อ กับหลินเอ๋อ เจ้าไปหาอาหารแห้งและน้ำเตรียมไว้ให้พอกับจำนวนคนสำหรับกินดื่มในระหว่างเดินทาง ติดอุปกรณ์ เครื่องเทศสำหรับปรุงสำหรับปรุงอาหารติดไปด้วย อาหารแห้งและน้ำไปมากหน่อย มีมากเหลือกินเหลือใช้ดีกว่าขาดแคลน" 

"เจ้าค่ะ " "เจ้าค่ะ" 

วันถัดมาท่านแม่ทัพให้คนมาเรียกไปพบที่ห้องหนังสือ เพื่อให้ลงนามในหนังสือหย่าและฉันก็ไดรับหนังสือหย่าพร้อมเงินหนึ่งหมื่นตำลึงเป็นที่เรียบร้อย และรถม้ามาช่วงเย็นวันนั้น ขนข้าวของขึ้นรถและพร้องออกเดินทางในเช้าของวันถัดไป 

  

ความคิดเห็น