Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ~ เรื่องที่3 เฮียน่านน้ำกับน้องข้าวสวย

น่านน้ำถูกทิ้ง : Ep.1 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : น่านน้ำถูกทิ้ง : Ep.1 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2563 14:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
น่านน้ำถูกทิ้ง : Ep.1 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

ใครบางคน talk's

@โรงแรม3ดาวแห่งหนึ่ง เวลา20:45น.

 

"อื้อออ~ อ๊ะ! อ๊ะ! อั๊ย! น่ะ..น่านน้ำคะ อ๊ายยยย!!" หญิงสาวบนร่างกายของชายหนุ่มครางออกมาเมื่อตัวเองถึงฝั่งฝันแล้ว

"ทำฉัน...ให้เสร็จดิ๊..." ชายหนุ่มพูดประโยคคำสั่งออกมาน้ำเสียงเรียบนิ่งจนคนฟังรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่ออกมาจากน้ำเสียงนั่น

"ค่ะ!" หญิงสาวตอบรับเสียงดังฟังชัด ก่อนที่จะเริ่มขย่มบนร่างกายของชายหนุ่มอีกครั้ง

 

ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องนอนของโรงแรมสามดาวแห่งนี้

 

"....." ชายหนุ่มมองเรือนร่างของหญิงสาวบนร่างกายของตัวเองด้วยสายตาเรียบนิ่ง

"อ๊าาา~ น่ะ..น่านน้ำคะ อ๊ายย~ อ๊ะ! อ๊ะะ~ อั๊ย! อ๊ะ! อ๊าา~ อ๊ายยยย~" หญิงสาวครางออกมาอย่างต่อเนื่อง

 

ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! เมื่อชายหนุ่มใกล้จะเสร็จก็จับสะโพกบางขึ้นลงกระทบกับความเป็นชายอันใหญ่โตของตัวเองอีกห้าถึงหกที

 

"กึ่กๆ" และเมี่อชายหนุ่มถึงฝั่งฝันชายหนุ่มก็ขบฟันกรามแน่นด้วยความเสียวซ่านและก็ดึงตัวของหญิงสาวลงจากร่างกายตัวเองในทันที

"อ๊ายยยยย!!" และหญิงสาวก็เสร็จอีกครั้งนึง

"....." เมื่อเสร็จชายหนุ่มก็ดึงเครื่องป้องกันออกและโยนทิ้งไปที่ข้างเตียงทันที

"น่านน้ำคะ คิมว่า...." หญิงสาวยังพูดไม่ทันจบว่า...จะขอต่อ ชายหนุ่มก็

"ไปหยิบเงิน...ในกระเป๋าและ...ไสหัวไปซ๊ะ..." พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆแต่ตากลับปิดลง

"ค่ะ!" หญิงสาวตอบรับน้ำเสียงดีใจอย่างออกนอกหน้าและเดินหอบเสื้อผ้าไปที่กระเป๋าตังค์ของชายหนุ่มวัยรุ่นและหยิบแบงค์พันออกไปสิบแบงค์และก็ใส่เสื้อผ้าและ

"คิมไปแล้วนะคะน่านน้ำ" หญิงสาวเอ่ยลาชายหนุ่มวัยรุ่นและเดินออกไปทันที

 

เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้มามีความสุขกับเค้าเธอจึงรู้รสนิยมของเค้าดีว่าเค้าไม่ชอบอะไรตรงไหน เธอเต็มใจที่จะเป็นผู้หญิงในสตอกของเค้า เพราะเค้าให้เงินดี แต่เธอก็ไม่ได้มีเค้าแค่คนเดียวเหมือนอย่างที่เค้าไม่ได้มีเธอคนเดียวเหมือนกัน

 

แอ๊ดดดด~ แกร็ก! และเสียงปิดประตูห้องก็ดังลงมา ชายหนุ่มที่นอนเปลือยกายมีผ้าห่มผืนหนาห่มแค่ช่วงล่างอยู่จึงลืมตาขึ้นมาและลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำในห้องน้ำของโรงแรม

.

.

.

น่านน้ำ talk's

 

แอ๊ดดดด~ แกร็ก! เมื่ออาบน้ำเสร็จผมก็เดินออกมาจากห้องน้ำ

ฟุ๊บ~ และผมก็มาล้มตัวนอนลงบนเตียงนอนของโรงแรมอยู่สักพัก

 

"อ่า..." และก็ลุกขึ้นไปใส่เสื้อผ้าและเดินออกไปในทันที

 

น่านน้ำ นรธีร์ สงค์ไพศาลโรจน์...ชื่อผมครับ อายุของผมปีนี้ก็จะยี่สิบปีแล้ว

เรียนอยู่ P university คณะบริหารธุรกิจ ปีหนึ่งอีกสองอาทิตย์ก็จะจบแล้วครับ สถานะก็โสดแต่ไม่มั่วถึงชั่วแต่ก็ไม่ได้ทั่วถึงขนาดนั้น

ส่วนเรื่องที่บ้าน? ผมมีน้องสาวแท้ๆอยู่หนึ่งคนชื่อนับดาว และก็มีพวกน้องๆต่างพ่อกันอีกสามคน ก็...ไม่เชิงเกลียดแต่แค่ไม่อยากมองหน้าเพราะพวกมันซ่ากับน้องสาวผมไว้เยอะไง

นิสัย? ไม่รู้สิครับพวกคุณคิดว่าไงหล่ะ? ก็ดูกันไปนานๆแล้วกัน ก็หมดแล้วป้ะเรื่องที่พวกคุณต้องรู้? แค่นี้แหละ

อ่า...และสาเหตุที่ผมพาพวกผู้หญิงพวกนั้นมานอนเอาที่นี่ก็เพราะว่า...ผู้หญิงคนแรกของผมได้นอนแค่โรงแรมห้าดาวอ่ะนะ

 

ปิ๊บๆ เมื่อเดินมาถึงรถรุ่นใหม่ล่าสุดที่มีไม่กี่คันบนโลกนี้สีแดงขาวของผมที่แต่งสีใหม่ผมก็กดรีโมทเปิดรถและเดินขึ้นรถมา ปั้ง~

ฟุ๊บ~ ผมก้มหน้าฟุ๊บลงกับพวงมาลัยรถครับ ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาและก็...

 

"เฮ้อ~" ถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจออกมา ....น่าเบื่อ...ชิบหายเลยว่ะ...

 

และผมก็ขับรถไปที่คลับไอ้ทิศเหนือครับ

 

@Tts. Club ชั้น2 ห้องVIP เวลา21:30น.

 

แอ๊ดดดด~ แกร็ก! ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องVIPของผับมันครับซึ่งมันก็คือ...ห้องประจำห้องเดียวของพวกผม

 

"โอ๊ะ! เพื่อนน่านหวัดดีครับ~" เมื่อเข้ามาถึงในห้องแล้วเสียงกระแดะของไอ้ล่ามโซ่ก็ดังขึ้นมา

"อืม..." ตอบมันไปเสียงเนือยๆพร้อมกับพยักหน้าขึ้นหนึ่งทีเหมือนบอกมันเป็นนัยๆไปว่า เหมือนกัน มันไม่ได้ตอบอะไรมาแต่ก็พยักหน้ามาให้

 

เสียงเนือยเอาจริงก็ไม่ได้เหนื่อยนะครับคือมันเป็นมาตั้งแต่เด็กแล้วครับอาจจะแก้ไม่หายเลยก็ได้

แต่...อาจจะมีกับบางคนที่เสียงไม่เนือยและออกไปทางดังติดรำคาญกับเธอเด็กคนนั้นเด็กผู้หญิงที่ผมไม่สามารถลืมเลือนเธอได้

ส่วนไอ้ล่ามโซ่จำไม่ได้ว่าระหว่างมันกับไอ้ข้าวปั้นผมรู้จักใครก่อนเพราะพอเริ่มจำความได้ก็มีมันทั้งสองคนเล่นด้วยมาโดยตลอดที่บ้านเด็กกำพร้าแสงดาว

นิสัย? เชื่อว่าในเพื่อนสนิทของผมทั้งสามคนเนี้ยพวกคุณคนอ่านน่าจะพอรู้กันมาบ้างแล้วใช่ไหมหล่ะครับว่า...พวกมันมีนิสัยเป็นยังไง คิดซ๊ะว่าผมขี้เกียจบอกแล้วกันนะ เพราะผมก็ขี้เกียจบอกจริงๆนั่นแหละ

 

"....." ผมเดินไปนั่งที่โซฟาเดี่ยวและมองหน้าไอ้ทิศเหนือนิ่งๆ

"อ่ะ" ไอ้ล่ามโซ่ชงเหล้ามาให้ผม

"ขอบใจ..." ผมบอกมันไป

"ครับ~"

"....." ผมก็เงียบและจิบเหล้าเข้าปากพร้อมมองหน้าไอ้ทิศเหนือไป

"หืม? มีอะไร...มองกูซ๊ะ?" ไอ้ทิศเหนือถามผมมาน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"เปล่า..." ผมจึงตอบมันไป

 

ไอ้ทิศเหนือผมรู้จักมันคนที่สี่ครับตอนประถมหนึ่ง

ขออนุญาตบอกพวกที่เหลือเลยแล้วกันนะครับเพราะขี้เกียจมานั่งรอพวกมันมาและก็บอกทีละคนๆ ถ้าจะให้นับจริงๆเพื่อนสนิทของพวกผมจริงๆเลยคือมีแค่เจ็ดคนส่วนกลุ่มอื่นแก็งค์อื่นผมก็ไม่รู้

คนที่สามที่ผมรู้จักคือไอ้เขื่อนตอนอนุบาลหนึ่ง

คนที่ห้าก็ไอ้ดีกรีตอนมัธยมหนึ่งพ่อแม่มันเป็นคนไทยย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่อเมริกาและก็รวยเปรี้ยงปร้างกับการทำธุรกิจเหล้าเบียร์หน่ะนะ

คนที่หกก็ไอ้ออสตินพร้อมๆกับไอ้เอ็ดการ์ตอนมัธยมสามพวกมันมาเที่ยวที่ไทยและไอ้เขื่อนก็พามาแนะนำและก็เลยสนิทกันพวกมันสองคนเป็นลูกครึ่งอเมริกา-ไทยและก็ไทย-อเมริกาหน่ะครับ

และพวกผมที่มีกันแค่สามคนเพราะได้ยินมาว่าไอ้เขื่อนมันติดงานที่คณะก็แดกน้ำกระทะทองแดงกรอกคอกันจนถึงเวลาผับมันปิดนั่นแหละ

 

"อึ่กๆๆๆๆ อ่า...งั้นกูกลับแล้วนะ..." ผมบอกไอ้ทิศเหนือไปหลังจากที่กระดกจนหมดอีกแก้วนึงไป

"อื้ม กลับดีๆ" มันพูดมา

 

ตุ่บ~ ผมเดินไปวางมือบนไหล่มัน ตุ่บๆ~ ก่อนที่จะตบไหล่มันไปสองทีเป็นการให้กำลังใจ

 

"ผู้หญิง...ถ้าเธอรักมึงจริงเธอ...จะกลับมาหามึงแน่นอน..." ....แต่สำหรับผมเธอคงไม่มีทางกลับมาหาผมได้อีกแล้ว

"ทำเป็นพูดดีจังครับ~ เพื่อนน่าน งั้นก็แปลว่าข้าวไม่ได้รักมึงสินะ? ถึงไม่กลับมาหามึง?" ไอ้ล่ามโซ่...

"มึงก็...แทงใจดำมันเกินไปป่ะว๊ะเหี้ยโซ่?"

"กูก็พูดไปตามความจริงครับ~"

"....ฮู้ว์~" ผมพ่นลมออกมาทางปากเพื่อระงับอาการหัวร้อนของตัวเองไป

"กูกลับและ..." และก็พูดเป็นการบอกลามันไปอีกครั้งนึงเพียงแค่นั้นผมก็หันหลังและเดินออกมาจากห้องVIPทันที

 

@Basic R condo สาขา1 ห้องของผม ห้องนอนของผม เวลา01:15น.

 

ฟุ๊บ~ ผมลงมานอนที่เตียงในทันทีที่ผมถึงห้องนอน

 

"อ่า..." สบายจังว๊ะ? ก่อนที่ผมจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"หืม?" พอเปิดหน้าจอขึ้นมาปุ๊บก็มีข้อความเข้าที่โทรศัพท์ของผมโดยตรง

จาก...แม่ ผมจึงต้องจำใจกดเข้าไปอ่านด้วยความเบื่อหน่าย

 

"น่านน้ำพรุ่งนี้เข้ามาหาแม่ที่บ้านด้วย" ประโยคคำสั่งนั่นแหละ

 

"เฮ้อ~" และจะให้ผมทำไงได้หล่ะ? นอกจากเข้าไปหาท่าน

 

ที่ผมยอมเป็นหมากไม่ใช่เพราะใครเพราะ...น้องสาวของผม นับดาว หน่ะครับ

ความรักหรอครับ? หึ เอาจริงก็ลืมไปแล้วหล่ะว่ะว่าความรักมันรู้สึกยังไง ตอนนี้ก็มีแต่คู่นอนหน่ะนะ

กฏการมีอะไรกับผมง่ายๆครับ

แค่ทำให้ผมเสร็จโดยที่ผมไม่ต้องออกแรงแค่นั้นก็พอ ห้ามจูบ ห้ามดูด ห้ามหอม แต่ว่า...ถ้าจะดูดลูกชายผมก็อีกเรื่องนึงแล้วแต่อารมณ์ผมแค่นั้นแหละ

วางโทรศัพท์ไว้บนหัวเตียงและผมก็เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

 

เอี๊ยดดดดดดดดด!!!! ปั้ง!!!! ตุ่บบ!!!!

 

"เฮือกกกก!!! เฮ้อ! เฮ้อ! เฮ้อ!" ผมสดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเหงื่อท่วมตัวทั้งๆที่ในห้องนี้ห้องของผมก็เปิดแอร์ไว้อยู่

"อ่า...เฮ้อ! อึ่ก ฝันเหี้ยไรว๊ะ...?" อ่า...ไม่ได้ฝันถึงยัยเด็กนั่นมานานเท่าไหร่แล้วว๊ะ...?

"เฮ้อ~ ฮู่ว์~ นอนดีกว่า..." ผมพูดกับตัวเองออกมา และก็พยายามจะข่มตานอนแต่ว่า...เชื่อไหมครับว่า...ผมข่มตาไม่หลับอีกเลยตลอดทั้งคืนนี้

 

End ep.1

.

.

.

.

.

Talk

 

ตอนนี้มันก็จะสั้นๆหน่อยนึงนะเนื่องจากว่าอิเฮียมันเป็นพวกขี้เกียจอ่ะนะ...

เปิดมาตอนแรกจะยังไม่มี Spoil next episode นะคะ

......

 

อิเฮียมันให้ทุกคนขึ้นหมดเลยอ่ะ อะไรจะขี้เกียจเบอร์นั้นคะอิเฮียยยยยย!! ไรท์เคยบอกแล้วไงว่า...ฉากเปิดตัวในเซทนี้มันจะเป็นแบบนี้ทุกคน

.....

 

เชื่อเถอะค่ะว่าอิเฮียมันขี้เกียจแต่มันไม่เฉื่อยแน่นอนโดยเฉพาะกับเมียมัน อิเฮียคนมีอดีต 55555

.....

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่าา~

ผิดพลาดตรงไหนขอภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว