Line-icon

เขียนยัังไงให้ถูกใจคนอ่าน...

ชื่อตอน : ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2563 00:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15
แบบอักษร

ฟิ้ว~~ ฟิ้ว~~ ฟิ้ว~~ ฟิ้ว~~ ฟิ้ว~~

เสียงใบมีดทั้ง 10 ที่ถูกพลังเอ็มฟอสควบคุมแหวกอากาศพุ่งไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

"อะไรวะน่ะ"การ์ด 1 สบถออกมาด้วยความตกใจแต่ไม่ลนลาน การ์ด 2 เพียงแต่ยืนนิ่งเงียบพร้อมกระชับมีดสั้นเเน่นเตรียมปะทะกับสิ่งที่จะพุ่งมา

เคร๊ง~~ เคร๊ง~~ เคร๊ง~~ ฉั๊วะ~~ ฉึก~~

การ์ดทั้ง 2 ยกมีดสั้นขึ้นมาฟันต้านรับใบมีดขว้างขนาด 7 นิ้วที่ผมควบคุมด้วยพลังเอ็มฟอส แต่ก็กันไม่ได้ทุกครั้ง ใบมีดได้พุ่งไปเฉือนและทิ่มตามร่างกายของทั้ง 2 คน ก่อนจะบินออกมาและโจมตีอีกครั้งวนลูปไปเรื่อยๆ ส่วนผมก็ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงดูทั้ง 2 คนเล่นกับมีดขว้างที่ผมควบคุมอยู่

"แน่จริงก็มาสู้กันอย่างลูกผู้ชายสิวะ"การ์ด 1 สบถออกมาพร้อมใช้มีดสั้นฟันรับใบมีดที่พุ่งเข้ามาอย่างหัวเสีย

"เฮอะ พวกแกมากันตั้ง 2 คน นี่หรอที่จะเรียกร้องให้ชั้นต่อสู้อย่างลูกผู้ชาย น่าขำ"ผมแค่นเสียงดูถูกก่อนจะเอ่ยเยาะเย้ย

"งั้นชั้นจะแลกกับแกเอง ย๊าก"การ์ด 2 ตะโกนก้องก่อนะจะปลดปล่อยออร่าสีเขียวครอบคุมร่างกาย ที่แสดงให้เห็นว่ามันเป็นผู้ใช้พลังเคฟอสระดับ C ก่อนที่มันจะดีดตัวพุ่งเข้ามาหาผม เมื่อการ์ด 1 เห็นเช่นนั้นมันก็ปล่อยออร่าสีเขียวคุมร่างกายตนเองและพุ่งมาหาผมเช่นกัน

เห็นดังนั้นผมก็กระตุ้นอักขระพื้นที่เก็บของที่ผมสลักบนมีดขว้างให้นำสิ่งที่อยู่ด้านในออกมา

พรึบ~~ x1,000

ได้มีมีดขว้างระดับ C ออกมาจากพื้นที่เก็บของของมีดขว้างระดับ B 1,000 เล่ม นั่นก็คือในพื้นที่เก็บของระดับ B 1 เล่ม มีมีดขว้างระดับ C 100 เล่ม การทำงานของมันก็ไม่ได้ควบคุมอะไรยาก มันแค่บินตามมีดขว้างระดับ B จากอักขระเชื่อมต่อติดตาม และมีดขว้างระดับ B นั้น 1 ชั่วโมง ผมใช้พลังเอ็มฟอส 1 หน่วย ต่อ 1 เล่ม ในการควบคุม เพราะผมลงอักขระควบคุมเอาไว้ทำให้ลดการใช้พลังเอ็มฟอสไปได้ 10 เท่าจากปกติ เหมือนกับใช้พลังเอ็มฟอสกระตุ้นอักขระควบคุมที่ลงไว้เท่านั้นหลังจากนั้นก็ใช้จิตควบคุมทิศทางไม่ได้ใช้พลังเอ็มฟอสอีกจนครบ 1 ชั่วโมง และผมมีมีดขว้างระดับ B ถึง 99 เล่ม และในนั้นก็มีมีดระดับ C 100 เล่มเหมือนกับ 10 เล่มที่ผมกำลังควบคุมอยู่ตอนนี้

"เฮอะ"ผมแค่นเสียงในลำคอ ก่อนที่จะควบคุมให้มีดขว้างทั้งหมดโจมตี

ฟรุบ~~ ฟรุบ~~ ฟรุบ~~ ฟรุบ~~

มีดขว้างพุ่งแหวกอากาศไปยังเป้าหมายที่ผมควบคุม

"แม่งเอ๊ย นรกอะไรกันวะ"การ์ด 1 สบถออกมาก่อนจะหักเลี้ยวหลบฝูงคมมีดที่พุ่งเข้ามาเป็นห่าฝนเข้าไปในซอกตึกใกล้ๆ แต่การ์ด 2 ที่พุ่งเข้ามาก่อนไม่ได้ดวงดีเช่นนั้น

ฉั๊วะๆๆๆๆ~~ แผล๊ะ~~

เสียงคมมีดเฉือนเนื้อดังเพียงไม่กี่วิ ก่อนจะปรากฏกองเนื้อที่ถูกเฉือนจนจำรูปลักษ์เดิมไม่ได้ของการ์ด 2 ให้เห็นกองอยู่บนพื้น

"กูไม่น่ารับงานนี้มาเลย ไม่อยู่แล้วโว๊ย"การ์ด 1 ที่ชะโงกหน้าออกมาดูก็เห็นกองเนื้อของการ์ด 2 ก็ได้ตะโกนออกมาลั่นพร้อมหันหลังวิ่งหนีทันที

"งานนี้มันหมูจริงๆนั่นแหล่ะ สำหรับชั้นอ่ะนะ"ผมเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบเย็นชา ก่อนที่จะควบคุมมีดขว้างทั้งหมดพุ่งเข้าใส่การ์ด 1 ที่หันหลังวิ่งโดยใช้พลังเคฟอส จนมีดขว้างพุ่งตามไม่ทัน และมันกำลังจะวิ่งพ้นออกจากซอยแล้ว เหลือเพียงระยะ 50 เมตรเท่านั้น

ปั้ง~~ โผล๊ะ~~ ตุบ~~

เสียงดังกังวานของปืนดังขึ้น ก่อนที่หัวของการ์ด 1 จะเป็นรูกวงเท่ากำปั้นและล้มลง

ในชั่ววินาทีที่ผมเห็นว่ามีดขว้างของผมบินตามไม่ทัน ผมก็ควักปืนพก.44Magnum ออกมายิงการ์ด 1 และด้วยความสามารถการต่อสู้ระยะไกล/อาวุธระยะไกล ระดับ S คงไม่ต้องบอกถึงผลลัพธ์ ตายแหงๆ

"เสียงดังขนาดนี้คนคงได้ยินแน่"ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะควบคุมเก็บมีดขว้างและปืนเข้าไปในตุ้มหู และใช้พลังเอ็มฟอสตรวจสอบหลังกำแพงซอยตัน และเมื่อพบว่าหลังกำแพงไม่มีคนและมีทางเดินทะลุออกถนนสายหลักได้ ผมก็ระเบิดพลังเคฟอสไปทีขากระโดดข้ามกำแพง และเดินออกมายังถนนสายหลัก ก่อนที่จะเรียกรถปอร์ตออกมาและขับกลับคอนโด

คอนโด K.O Hunter ห้อง 5001 เวลา 15.00น.

ผมได้กลับมาถึงคอนโดก็ตอนบ่าย 3 เมื่อมาถึงผมก็ไปอาบน้ำและออกมานั่งดูทีวีในห้องรับแขก และเมื่อถึงเวลาฝึกผมก็ฝึกจนถึง 4 ทุ่ม ก่อนจะอาบน้ำและเข้านอน

"สถานะ"ผมเอ่ยตรวจสอบสถานะเพื่อดูความพัฒนาของตัวเอง

.....

[อิมท์ไนท์ เมอาดูบัท (ไนท์)

อายุ 17 ปี

 

อาชีพ

-นักเรียน

-ผู้ใช้พลังจิต แร๊งค์ A+

-นักสกัดยา แร๊งค์ A

-นักอักขระ แร๊ง A+

 

พลัง

K Force 77/77

M Force 22/595

 

การต่อสู้

-ประชิด/อาวุธประชิด F

-พลังจิต(การควบคุม)(ตรวจจับ) A+

-ระยะไกล/อาวุธระยะไกล S]

.....

"ฝึกตอนเย็นเพิ่มขีดจำกัดพลังเคฟอส 5 หน่วย ฝึกกับอ.โรสเมื่อกลางวัน เพิ่มขีดจำกัดพลังเคฟอส 2 หน่วย และฝึกวันนี้ได้ขีดพลังเอ็มฟอส อีก 2 หน่วย อีก 5 หน่วยก็ถึงระดับ S แล้ว"ผมเอ่ยขึ้นหลังจากดูสถานะและตื่นเต้นที่พลังเอ็มฟอสจะทะลุระดับ S เพราะจะได้เพิ่มประสิทธิภาพในการต่อสู้และการใช้อักขระ การสกัดยา ได้ดีมากขึ้น

"นอนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนอีก"ผมเอ่ยกับตัวเองก่อนจะเอนหลังบนเตียงนุ่มและหลับไป

เวลา 05.00น.

ผมตื่นขึ้นมาแต่เช้าพร้อมความรู้สึกตึงกล้ามเนื้อ ก่อนจะไปออกกำลังกายในห้องฝึกให้ร่างกายตื่นตัว ก่อนจะสั่งอาหารและไปอาบน้ำ ดีที่คอนโดนี้เปิดตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งพนักงานที่ดูแลส่วนต่างๆนั้นมี 2 ช่วง ช่วงกลางวันและช่วงกลางคืน จึงมีความพร้อมที่จะอำนวยความสะดวกทุกเรื่องตลอดเวลา

หลังจากอาบน้ำเสร็จก็ออกมารับอาหารที่สั่งและจ่ายค่าอาหารก่อนจะนั่งทานและแบ่งใส่กล่องไปกินมื้อกลางวันด้วย

"ต้องมาใส่ชุดที่มันรุงรังแบบนี้น่าอึดอัดชะมัด"ผมเอ่ยขึ้นหน้ากระจกตู้แต่งตัวในขณะที่กำลังผูกเนคไท ก่อนจะหวีผมให้เรียบร้อยพร้อมมองดูในกระจกก็พบกับตัวเองที่ใส่ชุดนักเรียนเเขนยาวสีขาวขายาวสีกรมพร้อมขยับเนคไทสีกรมให้เข้าที่

หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยก็เดินไปคว้ารองเท้าผ้าใบและออกจากห้องไปและเดินออกจากคอนโดและเรียกรถสปอร์ตออกมา

ผมขับรถขึ้นมอเตอร์เวย์ไม่นานก็มาถึงเขตโซนที่ 2 และจอดรถในซอยข้างๆโรงเรียนและเก็บรถก่อนจะเดินเข้าโรงเรียนไป ผมมาถึงก็เดินเข้ามาในห้องเรียนเพื่อรอเวลาเรียนตอน 8.00น. แต่ตอนนี้พึ่งเป็นเวลา 7.30น.เท่านั้น

เมื่อไม่มีอะไรทำผมก็นำมือถือออกมาเล่น และตอนนี้เพื่อนร่วมชั้นของผมก็ยังไม่มีใครมาโรงเรียนเลย ในห้องจึงมีผมนั่งอยู่คนเดียว อย่างว่าล่ะนะพวกลูกคุณหนูอ่ะ

ไม่รู้นึกอะไรผมได้เข้าไปดูในเว็บบอร์ดของโรงเรียน ก็ได้พบกับคลิปต่างๆในอดีตของผม หลับในวิชาเรียน อ่อนแอจนไม่มีใครซ้อมด้วยจนต้องไปซ้อมคนเดียว แอบไปกินข้าวบนด่านฟ้าเพราะไม่มีเงินซื้อ มียันคลิปที่ผมทำงานในร้านสะดวกซื้อและอีกหลายๆคลิป ถ้าให้ผมเดาคลิปพวกนี้คงเป็นฝีมือของแจ็คที่อยากจะทำให้ผมเสียหาย เพราะดูจากตำแหน่งที่ถ่ายในห้องเรียนมันเป็นที่นั่งของแจ็ค และกลุ่มหัวโจกในห้อง เมื่อผมลองเข้าไปดูในคอมเมนต์ก็พบกับข้อความในเชิงลบมากมาย ทั้งด่าและดูถูกเรื่องจนและเป็นเด็กกำพร้า

"ไอ้พวกนี้ก็คงเหมือนเเจ็คที่อิจฉาชั้นที่ผลการเรียนดีกว่า"ผมเอ่ยพลางหัวเราะขบขัน เพราะตั้งแต่ได้ทุนเข้ามาเรียนม.ปลายคะแนนของผมก็เป็นที่ 1 ของชั้นปี คู่กับหัวหน้าห้องของผมตลอด ถึงแม้ผมจะทำงานพาสไทม์แต่ผมก็ไม่เคยละเรื่องการเรียน มีแต่การฝึกที่ผมไม่มีเวลาจึงถูกยกเรื่องนี้มาโจมตี เพราะพวกมันไม่สามารถยกเรื่องเรียนมาสู้ผมได้ ผมมองอย่างไม่ใส่ใจอะไร ถึงแม้ก่อนย้อนมาผมจะทำอะไรไม่ได้ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ผมจะตอกกลับพวกมันทั้งเรื่องเรียนและเรื่องฝึกฝนเลยคอยดู

"มาแต่เช้าเหมือนเดิมเลยนะ นายทำอะไรอยู่หรอ"เสียงหญิงสาวกล่าวขึ้น และเมื่อผมหันไปก็พบกับหัวหน้าห้องสาวที่เก่งทั้งการเรียนและฝึกพลังเคฟอส เกรซ่า ดูแลนเดอร์(เกรซ)

"แค่ดูคลิปของตัวเองและอ่านคอมเมนต์ที่ถูกลงในเว็บบอร์ดของโรงเรียน พอดีพึ่งทำงานเก็บตังซื้อมือถือได้น่ะ"ผมกล่าวด้วยเสียงเรียบเฉย

"อื้ม งั้นเราขอไอดีนายไว้หน่อยได้ไหม จะได้ชวนเข้ากลุ่มแชทห้องน่ะ"เกรซเอ่ยขอไอดีเพื่อจะชวนเข้ากลุ่มห้อง ผมก็ให้ไปและหาดูอย่างอื่นต่อ

"งั้นชั้นไม่กวนนายแล้ว"เกรซเอ่ยหลังจากได้ไอดีผมไปแล้ว

"อื้ม"ผมขานตอบในลำคอ ก่อนที่เกรซจะเดินไปนั่งที่ของเธอ

ไม่นานก็ถึงเวลาเรียนอ.ก็เข้ามาสอนตามปกติ ระบบการเรียนของยุค K.O ไม่เหมือนกับยุคก่อนที่จะมีเรียนวิชาปกติ 6 ชั่วโมง แต่เริ่มยุค K.O ระบบการศึกษได้ถูกเปลี่ยนคือ เรียนวิชาปกติ 3 ชั้วโมง 8.00น.-12.00น. และเรียนภาคฝึกปฏิบัติ 3 ชั่วโมง 13.00น.-16.00น. เพื่อฝึกพื้นฐานการเป็นนักล่าหรือถ้าไม่ได้เป็นก็จะสามารถป้องกันตัวได้

คาบเช้าวันนี้เป็นคาบการคำนวน ผมซึ่งได้หลับมาเต็มอิ่มเพราะไม่ได้ทำงานพาสไทม์แล้วก็ไม่ได้หลับในวิชาเรียนอีก และผมก็ตั้งใจเรียนจนจบตอน

.....

....

...

จบตอน

...

....

.....

___________________

แนะนำตัวละคร

 

 

เกรซ่า ดูแลนเดอร์ (เกรซ)

อายุ 18 ปี

 

อาชีพ

-นักเรียน(หัวหน้าห้องม.ปลาย ปี 3 ห้อง A)

-ผู้ใช้หอก E

 

พลัง

K Force 120/120

M Force 85/85

 

การต่อสู้

-ประชิด/อาวุธประชิด F

-ระยะกลาง/อาวุธระยะกลาง E

-ระยะไกล/อาวุธระยะไกล F

-พลังจิต F+ ]

___________________

เครดิตภาพ https://www.pinterest.com

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว