ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความจริงของเรื่องทั้งหมดและหัวใจที่แตกสลายไป

ชื่อตอน : ความจริงของเรื่องทั้งหมดและหัวใจที่แตกสลายไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 22:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความจริงของเรื่องทั้งหมดและหัวใจที่แตกสลายไป
แบบอักษร

ไค part

ผมไม่ได้หายไปไหนก็ยังวนเวียนอยู่ในชีวิตเกรซนั้นแหละ ผมรู้ว่าเกรซยอมคบไอ้เป็นเอกแล้ว ที่ผมยอมถอยออกมาเพราะคิดว่ามันรักเกรซจริง แต่ป่าวเลยมันคือคนเห็นแก่ตัวที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา วันนั้นที่ผับของมันผมเห็นมันพาผู้หญิขึ้นไปข้างบนและไม่ลงมาอีกเลย คงไม่ต้องบอกว่าไปทำอะไรกัน ผมรอที่จะเจอมันจนเช้า มันก็ยังไม่ลงมาเจอแต่ผู้หญิงที่ขึ้นไปกับมันออกมา พร้อมกับผู้ชายที่เป็นผู้จัดการร้าน

ในเมื่อผมไม่เจอมันก็ขอผมคุยกับผู้หญิงคนนี้หน่อย ผมขับรถตามเธอมาจนตอนนี้รถมาจอดอยู่ที่คอดโดแถวๆหลังมหาลัย เธอลงจากรถและเดินเข้าไปภายในแล้ว ส่วนตัวผมก็ต้องรีบลงจากรถเหมือนกันผมวิ่งเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทันเธอคนนั้น

“เดี๋ยวก่อนครับคุณ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย ผมชื่อไคแล้วคุณชื่อ.

“ฉันมีนา มีอะไรทำไมต้องขับรถตามฉันมาถึงที่นี่”

“คุณรู้ว่าผมตามมา”

“ใช่ฉันเห็นคุณขับรถตามมาตั้งแต่ที่ผับแล้วมีอะไรกันแน่”

“งันขอถามตรงๆเลยแล้วกัน คุณเป็นอะไรกับไอ้เป็นเอก”

“เพื่อน คนคุย คนรัก ของเล่น ฉันเป็นทุกอย่างที่บอกมา” ผมชะงักเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้น ผู้หญิงคนนี้แววตาดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้สิ

“แล้วคุณรู้ไหมว่าเขามีแฟนแล้วทำไมคุณยังเข้าไปยุ่งกับเขาอีก”

“ฉันรู้ และรู้ดีด้วยว่ายังไงเอกก็ไม่มีทางรักมันได้ ใจของเขามีแต่นาวา ที่เขาทำแบบนี้เพราะเขาอยากเอาชนะเพื่อนของเขาก็เท่านั้น อีกไม่นานเอกก็จะทิ้งมันให้ตายทั้งเป็นแบบฉัน”

“คุณ รู้อะไรบอกผมมาให้หมด บอกมาดิวะ”

พอผมได้ฟังที่มีนาพูดจบ ผมก็โมโหจนคุมตัวเองไม่อยู่ จับไหล่มีนาแล้วเขย่าจนเธอร้องออกมาด้วยความเจ็บ

“โอ๊ยปล่อยฉันนะฉันเจ็บ ก็บอกแล้วไงว่าเขาแค่อยากเอาชนะเพื่อนๆของเขา เขาพนันกันว่าถ้าเป็นเอกจีบยัยนั้นติดและเป็นแฟนกันจนครบ 1 ปีและทิ้งโดยที่ไม่รักยัยนั้นได้ เขาจะได้เงินที่พวกเขาพนันกันไว้เข้าใจไหม ทีนี้ปล่อยฉันได้หรือยัง”

ผมอึ่ง นี้เกรซหลุดจากผมไปเจอกับคนแบบนี้หรอ ผมว่าผมเลวแล้วนะที่ทำกับเกรซแบบนั้น แต่นี้มันเอาใจของเกรซมาเป็นของเล่น และเกมที่พวกมันสนุกกัน ผมปล่อยไหล่ของมีนาแล้วหันหลังเดินออกมาทันที ความคิดของผมตอนนี้คือต้องบอกเรื่องนี้กับเกรซ

ผมพยายามหาทางคุยกับเกรซตามลำพัง แต่ก็ไม่มีทางไหนเลย เกรซกับมันตัวติดกันตลอด ผมพยายามแล้วจริงๆ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมดักเจอเกรซตอนพักเทียง ผมขอคุยกับเกรซตามลำพังผมบอกทุกอย่างที่ผมรู้ แต่น้องไม่เชื่อผมเลย ผมบอกว่าผมพูดเรื่องจริงน้องก็บอกว่าให้ผมเลิกทำแบบนี้ เพราะน้องไม่มีวันที่จะกับมารักผมอีกแล้ว ตอนนี้น้องรักเป็นเอกไปหมดทั้งใจแล้ว ผมจะทำยังไงดีผมไม่อยากให้เกรซต้องเจ็บมากไปกว่านี้อีกแล้ว

มีนา part

ทุกคนคงสังสัยสินะว่าทำไมฉันถึงรู้ว่าเป็นเอกพนันอะไรเอาไว้ ก็วันนั้นหลังจากเป็นเอกกระทืบผู้ชายที่ตบหน้ายัยนั้น เขาก็คุยกันเรื่องที่ว่าเป็นเอกรักยัยนั้น ถึงทำให้เขาเป็นบ้าแบบนี้ ส่วนตัวเป็นเอกก็ไม่ยอมรับ และบอกแค่ว่าตัวเขารักได้แค่ผู้หญิงที่ชื่อนาวา แม้ว่าเธอจะตายไปแล้ว เขาก็ไม่สามารถรักใครได้อีก ฉันอัดวีดิโอไหวทั้งหมด เพื่อว่าจะต้องใช้และฉันก็โล่งใจนะที่เห็นว่าเขาใช้ยัยนั้นเพื่อเกมการพนันเท่านั้น และฉันก็จะช่วยทำให้เกมนี้มันสนุกขึ้น

อย่างที่ทุกคนรู้ฉันเป็นคนที่ถ่ายคลิปวีดิโอวันที่เป็นเอกขอยัยนั้นเป็นแฟนแล้วส่งให้แอดมินเพจคณะ และยังส่งไปให้ยัยอิงฟ้าด้วย ตอนที่ฉันรู้ว่ายัยนั้นโดนอิงฟ้าตบฉันแหละสะใจสุดๆ แล้วก็เรื่องวางยาฉันเป็นคนจ้างให้พนักงานเอาแก้วเหล้าที่ฉันใส่ยาไว้ไปให้มันเองแล้วบอกว่าเป็นผู้ชายอีกคนให้เอามาให้มันโง่เองนะที่กินเข้าไป

ฉันก่ะว่าจะรอดูความสำเร็จของฉัน ที่จะมีผู้ชายที่ไหนไม่รู้เอามันไปปู้ยี่ปู้ยํา แต่เป็นเอกก็ดันมาเจอฉันกับอิงฟ้าสะก่อน ฉันกะว่าถ้าแผนฉันสำเร็จ ฉันจะให้อิงฟ้าถ่ายรูปตอนที่ยัยนั้นไปกับผู้ชายสักหน่อย แต่มันก็ผิดแผนไปหมด กายเป็นมันที่ออกไปกับเป็นเอกและฉันรู้ทันที่ว่าต่อจากนั้นมันจะเกิดอะไรขึ้น

หลังจากนั้นวันถัดมาฉันก็ไปนั่งดื่มที่ร้านของเป็นเอกเพื่อที่จะได้เจอกับเป็นเอกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เหมือนโชคจะเข้าข้างฉันนะฉันก่ะว่าจะเดินไปดูว่าเป็นเอกมาหรือป่าว ก็เจอกับเขาพอดีและตอนนี้ดูเหมือนเขาจะเมาได้ที่เลยแหละฉันแกล้งทำเป็นเมามากแล้วเดินไปชนเขา

“มีนาทำไมเธอปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนี้.

ฉันไม่ได้ตอบตามที่เขาถามแต่กับบอกเขาว่าฉันคิดถึงเขาและจูบเขาทันที แล้วแน่นอนว่าเรื่องต่อจากนั้นคือเราไปจบกันที่เตียง แต่ครั้งนี้เขาหลับไปเลยหลังจากเรามีอะไรกันเสร็จ นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้ค้างที่นี้เพราะเป็นเอกจะไม่ยอมให้ใครนอนในที่ของเขาเลย

ฉันรักเขา รักเขามากฉันยอมให้เขามีใครก็ได้ แต่เขาต้องไม่ทิ้งฉัน แต่เขากับเลือกบอกเลิกฉันด้วยเหตุผมที่ว่าเขาเบื่อฉันแล้ว ตอนนั้นฉันก็เสียใจนะ และคิดว่าฉันจะต้องทำให้เขารักฉันใหม่ให้ได้ ส่วนยัยอิงฟ้านั้นก็แค่เครื่องมือที่ฉันเอาไว้ใช้ เวลาอยากให้มันกันผู้หญิงคนอื่นออกจากเป็นเอกก็เท่านั้น เรื่องจะกำจัดมันง่ายมากสำหรับฉัน

และตอนนี้ฉันก็ต้องตื่นจากฝันหวานของฉันสักที เมื่อเป็นเอกเขาตื่นและผลักฉันออกจากตัวของเขา เพราะฉันนอนกอดเขาอยู่

“โอ๊ย” ฉันร้องออกมาเพราะว่าเจ็บ ที่หัวของฉันมันไปโขกเข้ากับหัวเตียงอย่างแรง ฉันถามเขาว่าทำไมถึงทำแบบนี้กับฉัน เขากับตอบว่าเขาตกใจแล้วก็ขอโทษฉัน หลังจากนั้นแล้วก็ไล่ฉันให้รีบไปแต่ตัวเขาจะให้คนของเขาไปส่งฉัน

ตอนนั้นฉันเสียใจมาก เลยถามเขาไปว่าทำไมเขาถึงไม่รักฉันเลย ทำไมต้องเป็นผู้หญิงคนนั้นด้วยที่เขาเลือก เขากับบอกกับฉันว่าอย่ายุ่งเรื่องของเขาให้มากนัก ถ้ายังอยากคุยกันได้อยู่ ฉันรู้ทันทันว่าตอนนี้เป็นเอกเริ่มรักยัยเกรซนั้นแล้ว

ฉันเดินออกมาจากร้านด้วยความรู้สึกแค้น ทั้งเป็นเอกที่มองไม่เห็นความรักของฉัน และแค้นที่ยัยเกรซมันได้รับความรักจากเป็นเอก หลังจากนี้มันจะมีแต่การแก้แค้นของฉันเท่านั้น ในเมื่อฉันรักแล้วไม่เห็นค่า ฉันก็จะทำให้มันพัง

ฉันเห็นแล้วว่ามีคนขับรถตามฉันมาถึงที่คอนโด และฉันก็รู้ว่าเขาคือใครพอรถที่พีทขับมาส่งฉันจอดหน้าคอนโด ฉันก็แกล้งเดินเข้าไปข้างในทันที มันทำให้คนที่ตามฉันมาต้องรีบวิ่งเพื่อตามฉันให้ทัน

“เดี๋ยวก่อนครับคุณผมมีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย ผมชื่อไคแล้วคุณชื่อ”

“ฉันมีนา มีอะไรทำไมต้องขับรถตามฉันมาถึงที่นี้”

“คุณรู้ว่าผมตามมา”

“ใช่ฉันเห็นคุณขับรถตามมาตั้งแต่ที่ผับแล้วมีอะไรกันแน่”

“งันขอถามตรงๆเลยแล้วกัน คุณเป็นอะไรกับไอ้เป็นเอก” ในเมื่อถามมาฉันก็จะตอบให้

“เพื่อน คนคุย คนรัก ของเล่น ฉันเป็นทุกอย่างที่บอกมา” เขาดูชะงักไปเล็กน้องที่ฉันตอบไปแบบนั้นแล้วไงฉันไม่แคร์และเขาก็เริ่มถามฉันต่อ

“แล้วคุณรู้ไหมว่าเขามีแฟนแล้วทำไมคุณยังเข้าไปยุ่งกับเขาอีก”

“ฉันรู้ และรู้ดีด้วยว่ายังไงเอกก็ไม่มีทางรักมันได้ ใจของเขามีแต่นาวา ที่เขาทำแบบนี้เพราะเขาอยากเอาชนะเพื่อนของเขาก็เท่านั้น อีกไม่นานเอกก็จะทิ้งมันให้ตายทั้งเป็นแบบฉัน”  ฉันตอบเขาไปแบบนั้นเพื่อให้เขาอยากรู้มากขึ้น

“คุณ รู้อะไรบอกผมมาให้หมด บอกมาดิวะ”

หลังจาที่เขาพูดจบเขาก็จับฉันเขย่าไปมาจนฉันเจ็บและเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟัง

“โอ๊ยปล่อยฉันนะฉันเจ็บ ก็บอกแล้วไงว่าเขาแค่อยากเอาชนะเพื่อนๆของเขา เขาพนันกันว่าถ้าเป็นเอกจีบยัยนั้นติดและเป็นแฟนกันจนครบ 1 ปีและทิ้งโดยที่ไม่รักยัยนั้นได้ เขาจะได้เงินที่พวกเขาพนันกันไว้เข้าใจไหม ทีนี้ปล่อยฉันได้หรือยัง”

พอเขาฟังจบเขาก็อึ่งไปสักพัก พอได้สติเขาก็เดินออกไปเลยทีนี้ฉันก็ได้หมากอีกตัวมาไว้ใช้งานแล้วสินะ ฉันตามดูเขาเป็นระยะและสังเกตดู เขาพยายามที่จะบอกยัยเกรซนั้น แต่ติดตรงที่เป็นเอกตัวติดกับยัยนั้นตลอดเลย จนไม่มีโอกาศได้บอก

ฉันใช้โอกาสนี้เดินเข้าไปบอกไคว่าถ้าเขาอยากช่วยเกรซจริงก็ดักเจอแล้วพาไปคุยกันสองคนเลย ไม่เห็นต้องรอให้ใครมาขวางแต่พอไคไปบอกยัยนั้นเรื่องนี้มันกับไม่เชื่อ ฉันตัดสินใจที่จะปล่อยให้มันโง่ต่อไปและมีความสุขมากที่สุด จนตอนนี้เวลามันก็ล่วงเลยมาถึง 8เดือนแล้วที่มันคบกับ

ทุกวันฉันต้องมองดูมันสองคนรักกัน ดูแลกันหวานใส่กัน และฉันคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่มันจะต้องเจ็บไม่ต่างจากที่ฉันเจ็บ ฉันส่งคลิปที่ฉันถ่ายเรื่องการพนันกันไว้ของเป็นเอก และเพื่อนเขาให้ไคทันที หลังจากนี้ฉันจะคอยดูว่าเจ็บปวดและทรมาณของมันทั้งคู่

เป็นเอก part

ผมว่าผมรักเกรซ และรักมากพอที่จะยอมเกรซทุกอย่าง ตลอดระยะเวลาที่ผมคบกับเกรซมา ไม่มีวันไหนที่ผมไม่อยากกับคอนโดเพื่อไปหาเกรซเลย เรากอดกันทุกวันบอกรักกันทุกคืน ผมรักเกรซทุกอย่างที่เป็นเกรซ ผมยอมเลิกกับทุกคน ยอมเลิกเจ้าชู้ ส่วนอิงฟ้ากว่าที่ผมจะทำให้เธอเลิกยุ่งได้ก็นานพอสมควร และตอนนี้ผมก็มีแค่เกรซคนเดียว

วันนี้ผมมาที่หลุดศพของนาวาเพื่อขอโทษที่ทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอไม่ได้ ผมได้แต่ขอโทษนาวาอยู่แบบนั้น

“นาวาครับสบายดีไหม พี่คิดถึงนาวานะครับ และก็อยากจะมาขอโทษนาวาที่พี่ทำตามที่สัญญาที่ไห้ไว้ไม่ได้ พี่ขอโทษนะครับ ที่พี่ยอมให้ผู้หญิงคนอีกคนเข้ามาในใจพี่ได้ พี่ไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไง มารู้ตัวอีกทีพี่ก็ขาดเธอไม่ได้แล้ว นาวาจะยกโทษให้พี่ได้ไหมครับ”

“กูคิดว่าถ้านาวาอยู่ตรงนี้ และตอบมึงได้น้องกูคงอยากให้มึงมีความสุขนะไอ้เอก” ลมเย็นๆพัดผ่านตัวผมและใต้ฝุ่นทันทีผมตกใจเล็กน้อยที่เห็นมันไอ้ใต้ฝุ่น

“มึงมาตอนไหนวะไอ้ฝุ่น”

“มานานพอที่จะได้ยินมึงพูดทุกอย่างนั้นแหละ มึงยอมรับแล้วใช่ไหมว่ามึงรักเกรซ แล้วเมื่อไรมึงจะยอมยกเลิกเรื่องที่เราเดิมพันกันไว้”

“คืนนี้เจอกันที่ผับ กูยอมแล้วกูรักเกรซ และกูไม่อยากเสียเกรซไป ยิ่งเมื่ออาทิตย์ก่อนเกรซถามกูแปลกๆเหมือนกับกลัวอะไรสักอย่าง”

“เออ นี้มึงนัดพวกมันแล้วใช่ไหม แต่กูว่าไม่ต้องนัดก็เจอพวกมัน”

“เออ กูโทรบอกพวกมันแล้ว.

“เจอกันคืนนี้ แล้วนี้มึงจะไปไหนต่ออีกป่ะวะ ถ้าไม่ไปไหนไปช่วยกูเลือกของขวัญให้โยหน่อย อีก2อาทิตย์วันเกิดโย”

“กูนัดเกรซไว้วะ วันนี้จะพาน้องไปบ้านกู พาไปเจอแม่กับพ่อหน่อย ยิ่งบ่นอยู่ว่ากูไม่พาเกรซไปเจอกับพวกท่านสักที ไว้เจอกันคืนนี้ทีเดียวเลยแล้วกัน”

ผมขับรถกับมาหาเกรซที่คอนโดหลังจากบอกเกรซว่าวันนี้จะออกไปทานข้าวนอก ไม่ต้องทำกับข้าวไว้เพราะหลังจากวันที่ผมได้กินกับข้าวฝีมือเกรซวันนั้น ผมก็ต้องขอให้เกรซที่ทำให้ทานทุกวัน จนตอนนี้ผมแทบจะไม่กินข้าวนอกบ้านเลย ถ้าไม่ใช่โอกาสสำคัญอะไร

“เกรซครับแต่งตัวเสร็จหรือยังพี่มารับแล้วนะ”

“รอหนูแปบนะพี่เอกเดี๋ยวหนูออกไป” ผมยื่นรอน้องจนน้องเดินออกมา

“ทำไมวันนี้แต่ตัวน่ารักจังครับ ไหนมาให้พี่กอดหน่อยไม่เจอแปบเดียวคิดถึงจะแย่แล้ว”

“แน่ในหรอคะ ว่าพี่คิดถึงหนูไม่ได้คิดถึงใคร”

“ทำไมถามพี่แบบนั้นแหละ”

“ไม่มีอะไรเราไปกันเถอะหนูหิวแล้ว”

“อืมไปกัน” ผมขับรถมาตามเส้นทางที่ต่างไปจากทุกครั้งที่เราไปทานข้าวกัน

“พี่เอกจะพาหนูไปไหน นี่ไม่ใช่ทางที่เราไปห้างหรือไปร้านอาหารที่เราไปประจำเลยนะ”

“พี่จะพาไปร้านอาหารที่พี่ทานตั้งแต่เด็กจนโต แล้วมันอร่อยมากที่สุดในโลกสำหรับพี่ เกรซไม่เคยมาหรอกเดี๋ยวถึงแล้วพี่จะบอกเกรซจะนอนก่อนก็ได้ เพราะอีกสักพักเลยกว่าจะถึง หรือถ้าหิวมาก กินขนมปังกับนมนี่ ลองท้องก่อนนะครับ”

“หนูหิวอะงั้นเอามากินลองท้องก่อนแล้วกัน”

หลังจากเกรซทานขนมปังกับนมไปสักพักน้องก็หลับไป ช่วงนี้เกรซกินเยอะ ขี้เซาแถมขี้หงุดหงิดอีกด้วย ไม่รู้เป็นอะไรผมนี่โดนเหวี่ยงตลอด หลังจากเกรซหลับไปแล้วผมก็ขับรถต่อไปอีกพักใหญ่ จนตอนนี้ผมก็ถึงบ้านของผมแล้ว

“เกรซครับตื่นเร็วถึงแล้ว”

“อือออ ถึงแล้วหรอ ร้านที่พี่บอกว่าอร่อยที่สุดในโลก ไหนดูหน่อย เอ๊ะเดี๋ยวนะพี่เอก นี่พี่แน่ใจว่าร้านอาหารแน่นะ ทำไมมันใหญ่อย่างกับบ้านคนเลยอ่ะ”

“ก็บ้านคนน่ะสิ นี้บ้านพี่เองไปลงเข้าบ้านกันแม่กับพ่อพี่รอเจอเราอยู่”

“พี่เอก ทำไมจะพามาที่สำคัญขนาดนี้ไม่บอกหนูก่อน หนูไม่ได้ซื้ออะไรติดมือมาเลยนะ แล้วทีนี้คุณลุง คุณป้า จะมองหนูว่ายังไง”

“อย่าคิดมาน่าเรา ไปกันจับมือพี่ไว้นะ ไม่ต้องกลัวพ่อกับแม่พี่ใจดี”

“อืมพี่ห้ามปล่อยมือหนูนะหนูกลัว” เกรซจับมือผมแน่เลยครับสงสัยจะตื่นเต้น ผมพาเกรซเดินเข้ามาในบ้านทันที่

“อ้าวคุณเป็นเอกมาแล้วหรอคะคุณท่านทั้งสองรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเชิญทางนี้เลยค่ะ” ป้าแมวบ้านแม่เดินนำให้ผมตามไปพบพ่อกับแม่ของผม

“สวัสดีครับพ่อแม่”

“สวัสดีค่ะ คุณลุงคุณป้า”

“อ้าวตาเอกมาสักที แม่คิดว่าเราจะหลงทางสะอีก กว่าจะถึงได้นะ นี่เราไม่ได้กับบ้านมานานแค่ไหนรู้ไหมเนี้ย แล้วนี้หนูเกรซที่เราเล่าให้แม่ฟังใช่ไหม ไปๆนั่งกันก่อนขับรถมาเหนื่อยๆ”

“แม่ครับ พ่อครับ นี้เกรซแฟนผม”

“หนูเกรซมานั่งข้างแม่มา” เกรซหันมามองผมก่อนเหมือนไม่มันใจว่าควรไปไหม ผมเลยพยักหน้าบอกให้น้องไปหาแม่ผมได้เลย ท่านใจดีไม่ต้องกลัวเกรซถึงลุกขึ้นและเข้าไปหาแม่ผม

“ตาเอกแม่ไม่เอาคนอื่นมาเป็นลูกสะใภ้นะ ต้องคนนี้เท่านั้น ไม่งันฉันจะเอาแกออกจากกองมรดก”

“คุณก็พูดไป มันไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านเลยตั้งแต่หนูนาวาไม่อยู่”

“พ่อครับ” ผมส่งสายตาไปให้พ่อ ผมยังไม่อยากให้เกรซรู้เรื่องนี้

“ไม่รู้แหละ แม่ชอบหนูเกรซ วันนี้หนูเกรซนอนนี่ได้ไหมจ๊ะ ไปนอนกับแม่นะ”

“ไม่ได้หรอกครับแม่ พรุ่งนนี้น้องมีเรียนแต่เช้า”

“พ่อว่าเราไปคุยกันที่ที่โต๊ะอาหารเถอะ หนูเกรซน่าจะหิวแล้ว”

“ไม่เป็นไรค่ะคุณลุงคุณป้า คุยกับพี่เป็นเอกต่อเลยก็ได้ หนูยังไม่ค่อยหิวเท่าไรค่ะ”

“เกรซหนูเรียนป้าว่าแม่เหมือนตาเป็นเอกเถอะนะลูก”

“แล้วก็เรียกลุงว่าพ่อด้วยนะ” เกรซยังคงหันมามองผมว่าจะให้เกรซเรียนแบบที่แม่กับพ่อผมบอกจริงๆหรอ ผมก็ได้แต่พยักหน้าให้

“ขอบคุณที่เอ็นดูเกรซนะคะ คุณแม่คุณพ่อ”

“งันเราไปทานข้าวกันเถอครับผมหิวมากแล้ว”

หลังจากนั้นเราก็เดินมาที่ห้องอาหารทันที

“โหแม่ครับวันนี้มีแต่ของน่าอร่อยทั้งนั้นเลย นี้ทำเอาไว้ให้ผมใช่ไหม”

“ไม่ใช่สักหน่อย แม่ทำไว้ให้หนูเกรซของแม่ แกไปนั้งตรงนู้นเลย แม่จะนั่งกับหนูเกรซของแม่”

“เหม็นอะไรแถวนี้นะ ตาเอกไหนเอาหัวมาให้พ่อดมหน่อย อืมชัดเลยหัวเน่าแล้วนะแกอ่ะ”

“โหพ่อเล่นกันแบบนี้เลยหรอ ใช่สิผมมันไม่น่ารักน่าเอ็นดูเท่าเกรซนี้ แต่แม่ครับเกรซน่ะของผมนะไม่ใช่ของแม่ซะหน่อย”

“ตาเอกแกอยากโดนตัดออกจากกองมรดกใช่ไหม หนูเกรซของแม่นี้ลูกสาวแม่ เกรซลูกถ้าตาเอกทำอะไรให้เราไม่พอใจหรือเสียใจ มาบอกแม่นะแม่จะจัดการให้เอง”

“สงสัยหนูต้องฟ้องคุณแม่หลายเรื่องเลยแหละค่ะ”

“เกรซครับพี่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ เดียวนี้พี่ทำตัวดีจะตายไป”

“แม่แกเขาอยากได้ลูกสาวแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ก็ได้แกมาแทน พอมีหนูเกรซก็สมใจเขาแหละ งันเราทานข้าวกันเถอะ เออตาเอกเดี๋ยวทานข้าวเสร็จแล้วไปคุยกับพ่อบนห้องทำงานหน่อยนะ พ่ออยากคุยเรื่องที่เราต้องเข้าไปทำงานที่บริษัท”

“พ่อครับแต่ผมยังไม่อยากเข้าไปบริหารงานต่อจากพ่อเลย”

“แกควรจะเข้าไปทำตั้งนานแล้วต่างหากตาเอก ดูตาแทนไท ตาลูคัส ตาใต้ฝุ่นเป็นตัวอย่างบ้าง เพื่อนแกเขาเข้าไปบริหารตั้งแต่เข้ามหาลัยปี2แล้วด้วยซ้ำ แล้วดูแกทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันบ้างตาเอก”

“หยุดนะคุณอย่ามาคุณเรื่องงานบนโต๊ะอาหาร”

“คุณผมแค่พูดนิดเดียวเองนะไม่โกรธพ่อนะ”

“นี้พ่อยังกลัวแม่ไม่หายอีกหรอเนี้ย 5555”

“หรือแกไม่กลัวบอกพ่อหน่อย”

“บอกพ่อก็รู้หมดสิครับ” ผมก็แบบนี้แหละกวนบาทาพ่อตลอด หลังจากเราทานข้าวกันเสร็จผมก็ต้องขึ้นไปคุยเรื่องงานกับพ่อต่อ และพ่อผมก็ยื่นคำขาดมาแล้วว่าถ้าผมเรียนจบเมื่อไรต้องเข้าไปเรียนรู้งานบริหารต่อจากพ่อทันที

เกรซ part

ช่วงนี้ฉันรู้สึกง่วงนอนบ่อย หิวตลอด แถมยังหงุดหงิดใส่พี่เป็นเอกตลอดเลย ดีนะที่พี่เป็นเอกไม่โกรธฉัน วันนี้พี่เป็นเอกบอกว่าจะพาไปทานอาหารข้างนอก ให้ฉันแต่ตัวรอเลยเพราะว่าเขาจะไปทำธุระก่อนแล้วจะรีบมารับ ฉันแต่ตัวรอพี่เป็นเอกตามที่บอก สักพักก็มีสายเรียกเข้าโทรศัพท์ฉันดังขึ้น เห้อฉันถอนหายใจออกมาเมื่อคนที่โทรมาคือพี่ไค

“ฮัลโหลพี่ไคโทรมามีอะไรคะ”

“เกรซฟังพี่นะ พี่รู้ว่าเราไม่เชื่อเรื่องที่พี่บอกเรา แต่ตอนนี้พี่มีหลักฐานแล้ว ครั้งนี้เกรซต้องเชื่อพี่แน่ เจอกันหน่อยได้ไหม”

“เมื่อไรพี่จะเลิกใส่ร้ายพี่เป็นเอกสักทีเขาไปทำอะไรให้พี่”

“เกรซฟังพี่หน่อยพี่ไม่อยากให้เราต้องเจ็บมากไปกว่านี้แล้ว ฟังพี่หน่อย”

“เกรซเชื่อใจพี่เป็นเอกว่าเขาไม่มีทางทำอะไรแบบที่พี่บอกแน่ เดิมพันอะไรนั้นเกรซไม่เชื่อหรอกนะ”

“งันเกรซมาเจอพี่ที่ผับไอ้เป็นเอกคืนนี้นะ พี่จะทำให้เรารู้ว่าที่พี่บอกมันคือเรื่องจริง พี่ขอร้องในฐานะพี่ชายคนหนึ่งนะเกรซ”

“ก็ได้ แต่ถ้ามันไม่มีอะไรอย่างที่พี่บอก เกรซจะตัดขาดพี่ทันที แม้แต่ความเป็นพี่น้องเกรซก็จะไม่มีให้พี่อีก พี่ไค”

“อืมพี่ยอม ถ้าเกรซจะได้เห็นความเลวของไอ้เป็นเอก”

ฉันกดว่างสายจากพี่ไคทันทีหลังจากคุยจบ พี่เป็นเอกไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ๆ ฉันเชื่อใจเขา เขาไม่มีวันที่เขาจะทำร้ายฉันแน่ๆ แต่ทำไมใจไม่ดีเลยนะไม่มีอะไรหรอกไปเจอให้มันจบๆไป

หลังจากนั้นไม่นานพี่เป็นเอกก็มารับฉันออกไปร้านอาหารที่พี่เอกบอกว่าอร่อยมาก กินตั้งแต่เล็กจนโตแถบยังบอกว่ามันอร่อยที่สุดในโลก แต่เอ๊ะทำไมมันไกลจังนะแล้วฉันก็หิวมากด้วย ดีนะที่พี่เป็นเอกมีขนมปังกับนม ไม่งันฉันหิวตายแน่พี่เป็นเอกบอกฉันว่าอีกสักพักกว่าจะถึง ฉันก็เลยหลับรอซะเลยพอกินเสร็จแล้วมันก็ง่วงนี้ทำไงได้

“เกรซตื่นได้แล้วครับถึงแล้ว”

“อือออ ถึงแล้วหรอร้านที่พี่บอกว่าอร่อยที่สุดในโลกไหนดูหน่อย เอ๊ะเดี๋ยวนะพี่เอก นี้พี่แน่ใจว่าร้านอาหารแน่นะ ทำไมมันใหญ่อย่างกับบ้านคนเลยอ่ะ”

“ก็บ้านคนน่ะซิ นี้บ้านพี่เองไปลงเข้าบ้านกันแม่กับพ่อพี่รอเจอเราอยู่”

“พี่เอก ทำไม่จะพามาที่สำคัญขนาดนี้ไม่บอกหนูก่อน หนูไม่ได้ซื้ออะไรติดมือมาเลยนะ แล้วทีนี้คุณลุงคุณป้าจะมองหนูว่ายังไง”

“อย่าคิดมาน่าเรา ไปกันจับมือพี่ไว้นะไม่ต้องกลัวพ่อกับแม่พี่ใจดี”

“อืมพี่ห้ามปล่อยมือหนูนะหนูกลัว”

ฉันกลัวจริงๆนี่ พี่เป็นเอกจะพามาเจอพ่อกับแม่เขานะ แล้วนี่ฉันก็ไม่มีอะไรติดมือมาให้ท่านเลย ฉันเดินเข้ามาในบ้านพร้อมพี่เป็นเอก บ้านพี่เขาใหญ่พอๆกับบ้านของฉันที่เชียงใหม่เลย

“อ้าวคุณเป็นเอกมาแล้วหรอคะคุณท่านทั้งสองรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเชิญทางนี้เลยค่ะ”เสียขอป้าแม่บ้านทักพี่เป็นเอก แล้วให้เดินตามเข้าไป

หลังจากที่ฉันเจอกับคุณลุงคุณป้าฉันก็ยกมือไหว้ท่านทั้งสองทันที พี่เป็นเอกแนะนำฉันกับคุณพ่อคุณแม่ของพี่เขา พอพี่เป็นเอกแนะนำจบคุณป้าก็เรียกฉันไปนั่งข้างๆแทน ฉันกลัวเล็กน้อยเลยหันไปส่งตาตาถามว่าฉันควรจะไปดีไหม พี่เป็นเอกก็บอกให้ฉันไปหาแม่เขาและยังบอกอีกด้วยคุณแม่ใจดีไม่ต้องกลัว

และมันก็จริงอย่างที่พี่เป็นเอกบอกทั้งคุณลุงและคุณป้าใจดีมาก แถมยังให้ฉันเรียกท่านว่าพ่อกับแม่ ให้เหมือนพี่เป็นเอกอีก แต่ฉันก็รู้สึกติดอยู่นิหน่อยก็ตอนที่คุณพ่อพูดถึงคนที่ชื่อนาวา พี่เป็นเอกก็พูดขัดท่านขึ้น แถมยังส่งสาตาเชิงขอร้องอีกนี่มีเรื่องอะไรปิดฉันหรือป่าวนะ

หลังจากที่ทานข้าวเสร็จแล้วฉันก็มานั่งอยู่กับคุณแม่พี่เป็นเอก ท่านเป็นคนที่คุยสนุกมาก แถมยังบอกให้ฉันมาหาบ่อยๆอีกด้วย เพราะพี่เป็นเอกไม่ค่อยกับบ้าน แม้ว่าจะอยู่ไม่ไกลกันก็ตาม แต่เขาจะกับเฉพาะวันที่สำคัญเท่านั้น ฉันนั่งคุยกับคุณแม่สักพัก พี่เป็นเอกก็ลงมากับคุณพ่อหน้าตาเครียดเชี่ยวสงสัยโดนคุณพ่อดุมาแน่ๆ

“งันผมกับเกรซขอตัวกลับเลยนะครับพ่อแม่”

“ขับรถกับดีๆแหละ ดูแลหนูเกรซของแม่ด้วย”

“อย่าลืมที่ตรงลงกับพ่อแหละตาเอก”

“ครับๆผมจะดูแลเกรซอย่างดีเลยครับ แล้วก็ของพ่อผมไม่ลืมแน่นอน”

“สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ เกรซลานะคะ” ฉันยกมือไหว้ลาทันทั้งสองทันที

“เกรซครับ วันนี้พี่ต้องเข้าร้านเกรซอยู่ห้องคนเดียวได้ไหม”

“นี่พี่เป็นเอกทำอย่างกับหนูไม่เคยอยู่คนเดียว ไม่ต้องห่วงนะสบายมาก แล้วอีกอย่างหนูก็จะไม่อยู่เหมือนกันพอดีจะไปหาโยกับไอซ์มันที่คอนโด มีนัดกันคุยเรื่องกันงานนิดหน่อย”

“งันเดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“ไม่ต้องค่ะ พี่รีบไปร้านไม่ใช่หรอ ไปเถอะเดี๋ยวหนูขับรถไปเอง รถหนูไม่ได้ขับนานๆพังหมดแล้วมั่ง ต้องเอาลูกสาวไปขับบ้างไม่งันจะมีไว้ทำไม”

“ก็ได้ แต่ถ้าเกรซกับดึกโทรหาพี่นะ พี่จะไปรับโอเคไหม ไม่อยากให้ขับรถอัตราย”

“โอเคแฟนใครเนี้ยน่ารักจริงๆ”

หลังจากพี่เป็นเอกไปส่งฉันที่คอนโดเสร็จฉันก็อยากรู้ถึงอาการณ์แปลกๆของฉัน ฉันเลยเสิร์ขหาข้อมูลในเน็ตและไอ้อาการณ์ที่ฉันเป็นคือท้อง ฉันท้องงันหรอ เป็นไปไม่ได้ก็ฉันฉีดยาคุมนี่ แต่เดี๋ยวนะยาคุมมันอยู่ได้สามเดือน แต่มันหมดอายุตั้งแต่เดือนที่แล้วนี่ ฉันลืมไปฉีดยาคุมและทุกครั้งที่มีอะไรกับพี่เป็นเอก เขาไม่ได้ป้องกันเลย ไม่หรอกน่าฉันไม่ท้องหรอก ใช่แล้วฉันต้องไปซื้อที่ตรวจครรภ์

พอฉันคิดได้แบบนั้นฉันก็รีบไปที่ร้านขายยาเพื่อซื้อมันทันที

”พี่ค่ะเอาที่ตรวจครรภ์ห้าอัน” พอฉันบอกพี่ที่ร้านขายยาเขาก็ยิบมาคิดราคาให้ฉันเสร็จสับ ฉันรีบรับมาและขึ้นห้องไปตรวจทันที่

“ตรวจมันทั้งห้าอันนี้ละจะได้ชัวร์” ในใบที่ตรวจครรภ์บอกให้เอาฉี่ของฉันหยดลงไปที่แผ่นตรวจแล้วรอ5นาที ฉันหยดมันลงทั้ง5แผ่น และมันเป็น5นาทีที่นานมาสำหรับฉัน และแล้วมันก็ครบ5นาทีฉันค่อยยิบเอาแผ่นตรวจขึ้นมาดูที่แหละอัน

“หะ 2ขีด2ขีดงันหรอ” ท้องฉันท้องทำยังไงดีฉันเรียนยังไม่จบ ยังไม่ทันทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจเลย แล้วพี่เป็นเอกเขาจะรับได้ไหม เขายังจะรักฉันหรือป่าว ฉันต้องเก็บเรื่องนี้เอาไหวก่อนเพราะตอนนี้พี่ไคโทรมาตามฉันแล้ว

ฉันเดินไปเอากุญแจรถของฉันและขับออกมาทันที ปลายทางของฉันคือ DavilBar ร้านพี่เป็นเอกนั่นแหละ พอฉันถึงร้านฉันก็โทรหาพี่ไคทันที

“ฮัลโหลพี่ไค เกรซถึงแล้วออกมารับหน่อย”

“ได้เดี๋ยวพี่ออกไปรับ เออแล้วนี้เกรซนัดกับเพื่อนไว้หรือป่าวพี่เห็นโยกับไอซ์ก็มา”

“ป่าวพี่รีบออกมารับเหอะหนูจะได้รีบกลับเหนื่อย”

หลังจากวางหูพี่ไคได้ไม่เกินห้านาที พี่ไคก็เดินออกมารับฉันไปที่โต๊ะ ไอซ์มันเห็นฉันมันก็เลยเดินเข้ามาหา

“ทำไมมาด้วยกัน”

“มีธุระแกมาก็ดีอยู่เป็นเพื่อนฉันด้วย”

“อืม”

“พี่มีหลักฐานะอะไร เอามาหนูจะได้ดูให้มันจบๆไป”

พี่ไคยิบเอามือถือและหูฟังของเขาชึ้นมา แล้วกดเข้าไปเปิดคลิปบ้างอย่างให้ฉันดู มันเป็นคลิปวันที่ฉันโดนทำร้ายแล้วพี่เป็นเอกก็มาช่วยฉัน ในคลิปมีทั้งพี่ลูคัส พี่แทนไท พี่ใต้ฝุ่นและพี่เป็นเอกกำลังคุยกันอยู่ ฉันตั้งใจฟังและดูทุกอย่างในคลิปนั้น

“มึงเป็นเชี้ยอะไรวะทำไมไปกระทืบมันขนาดนั้นไม่รู้แม่งจะตายไหม”

“เออจริงของมึงแทนนี้ถ้าพวกกูลงมาลากมึงไม่ทันไอ้นั้นตายใช่ไหมวะ”

“ตึง!! มันตบน้องกูไม่ฆ่ามันตายคามือก็ดีเท่าไรแล้วไอ้ฝุ่น”

“ไหนมึงบอกน้องก็แค่ของเล่นทำไมน้องเขาทำมึงเป็นบ้าได้ขนาดนี้วะเป็นเอก”

“กูไม่รู้กูวลูคัสกูแค่คุมตัวเองไม่ได้พอเห็นหน้าน้องที่มีเลือดออกแล้วฟิวขาดวะ”

“กูว่ามึงรักน้องเขาวะ”

“ไม่กูไม่ได้รักมึงเชื่อกูเพราะกูไม่มีวันรักใครได้อีกนอกจาก “นาวา” น้องมึงแน่นนอนมึงก็รู้ใต้ฝุ่น”

“แต่น้องกูตายไปนานแล้วนะ แล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดของมึงด้วย มึงควรเลิกโทษตัวเองได้แล้ว และก็สัญญาที่มึงบอกว่าจะไม่มีวันรักใครอีกนอกจากนาวา กูว่ามึงควรจะลืมไปได้แล้ว และเริ่มต้นใหม่เพราะกูคิดว่าถ้าน้องกูดูอยู่ น้องกูคงรู้สึกผิดที่ทำให้มึงเป็นแบบนี้ แล้วก็มึงเลิกทำตัวแบบนี้สักที เป็นเอกคนเก่าอ่ะมึงเอามันกับมาได้แล้ว คนที่ขี้เล่นและอ่อนโย คนที่พวกกูรู้จัดดีมันไม่ใช่คนนี้ มึงเข้าใจไหมวะเป็นเอก”

“ไม่มันเป็นความผิดกูที่นาวาต้องตาย ถ้าวันนั้นกูไปรับน้องไม่ให้น้องขับรถกับเองมันคงไม่เป็นแบบนี้ มึงเข้าใจไหมมันเป็นเพราะกู”

“แล้วตอนนี้มึงทำอะไรได้วะไอเอก มึงเป็นแบบนี้นาวามันกับมาไหม ที่มึงเปลี่ยนไปขนาดนี้มึงคิดว่าดีแล้วงันหรอ ที่มึงคบกับผู้หญิงไปทั่วพอมึงเบื่อก็ทิ้งแบบนี้หรอวะ เอาไหมละมึงรอบนี้กูขอพนันกับมึง ถ้ามึงจีบน้องและทิ้งน้องใด้โดยไม่รักน้องจริงๆภายในระยะเวลา1ปีถ้าพวกกูจะจ่ายเงินให้มึงคนละ10 ล้าน พวกมึงเอาด้วยไหม ลูคัส ใต้ฝุ่น”

“ได้กูจะทำให้พวกมึงดูว่ากูไม่มีวันรักใครได้นอกจาก นาวา”

“แล้วถ้ากูชนะกูจะได้อะไร”

“ถ้ามึงชนะกูจะจ่ายเงินมึงเป็น 2 เท่าจากเงินที่พวกกูพนันมึงไว้คือ 20 ล้าน โอเคไหม”

“แต่กูว่ายังไงพวกกูก็ชนะวะเอาหัวก็เป็นประกันได้เลยเรื่องนี้”

“แต่กูว่าเรื่องนี้ไม่ควรดึงใครมาเกี่ยววะ กูว่าอย่าเลยอีกอย่างกูขอบคุณมึงมากนะที่ยังไม่ลืมน้องกู”

“ไม่กูจะรับพนัน มึงเชื่อกูคนที่กูเห็นว่าเป็นได้แค่ของเล่นมันก็คือของเล่น ไม่มีทางที่จะเป็นตัวจริงได้”

 

คลิปจบลงพร้อมกับความคิดของฉันที่ตีกับไปหมด นี่ฉันเป็นแค่ของเล่นที่ไว้ใช้เดิมพันเรื่องบ้าบ่อแบบนี่หรอ ไม่ฉันไม่เชื่อ ฉันต้องไปถามพี่เป็นเอก มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง ฉันเดินขึ้นไปที่ห้องของพี่เป็นเอก ที่ไว้ใช้ทำงานทันทีฉันเดินไปจนถึงหน้าและก่อนที่ฉันจะเปิดประตูก็มีเสียพูดคุยกันดังออกมาจากด้านใน

“เดิมพันครั้งนี้กูต้องเสียเงินให้ไอ้เอกจริงๆหรอว่ะนี้มันก็ใกล้จะครบระยะเวลาที่กำหนดแล้วจริงไหมไอ้เอก”

“เออไอ้แทน กูมีเรื่องจะบอกเกี่ยวกับการเดิมพันครั้งนี้ด้วย”

“เรื่องอะไรก็แล้วแต่ กูขอแดกเหล้าต่อก่อน มึงโทรสั่งให้พีทเอาขึ้นมาให้ดิ๊ไอ้เอก”

“เออรอแปบแดกเป็นน้ำเลยนะมึงลูคัสเหล้าอ่ะ”

“อะไรก็ไม่แน่นอนว่ะไอ้แทนเชื่อกูมึงใจร่มไว้”

ฉันยืนฟังพวกเขาคุยกันถึงเรื่องของฉัน ที่พวกเขาเอาไปเดิมพันกัน ฉันก็เก็บน้ำตาเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ฉันปล่อยให้ตัวเองยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น จนพี่พีทผู้จัดการร้านเดินขึ้นมาพร้อมกับเหล้าในมือ

“คุณเกรซทำไมมายืนร้องไห้ตรงนี้ ใครทำอะไรครับ”

ฉันไม่ได้ตอบอะไรพี่พีทออกไป แต่ประตูที่อยู่ตรงหน้าฉันกับถูกเปิดออก

“เกรซมาได้ไงแล้วมาตั้งแต่เมื่อไร”

“เกรซมานาพอที่จะได้ยินเรื่องทุกอย่าง พี่เห็นเกรซเป็นแค่ของเล่นที่พี่จะใช้เดิมพันกับเพื่อนของพี่แค่นั้นใช่ไหม งั้นเกรซว่าพี่แพ้ แล้วเราเลิกกัน ต่อไปนี้พี่จะไม่มีวันเห็นหน้าเกรซอีก”

ฉันวิ่งออกมาทันทีที่พูดจบ ฉันไม่อยากฟังคำโกหกของเขาอีกแล้ว ฉันวิ่งมาจนถึงรถและเข้าไปในรถทันที่พร้อมกับกำลังจะขับออกไป พี่เป็นเอกก็วิ่งมาดักหน้ารถฉันไหว

“เดี๋ยวเกรซฟังพี่ก่อนเปิดประตูอย่าหนีพี่ไปแบบนี้เปิดประตู”

“ไม่เกรซเกลียดพี่”

หลังจากฉันพูดจบฉันก็คับรถออกมาทันที และแน่นอนว่าพี่เป็นเอกก็ขับรถตามฉันมา ฉันเร่งเครื่องขับเร็วขึ้นเพื่อหนีเขาไปให้พ้น และในจังหวะนั้นเองก็มีรถวิ่งสวนขึ้นมาทางฉัน ฉันรีบหักหลบทันที ตู้ม!!!

เป็นเอก part

ตอนนี้ผมกำลังขับรถตามน้องอยู่ น้องกำลังเข้าใจผมผิด วันนี้ผมจะมายกเลิกทุกอย่างที่ผมพนันกับพวกเพื่อนผมไว้ ผมยอมรับแล้วว่าผมรักน้อง แต่มันก็ช้าไปผมไม่รู้ว่าทำไมเกรซถึงมาอยู่หน้าห้องทำงานผมได้ แต่เกรซคงได้ยินเรื่องทั้งหมดแล้วถึงได้ร้องไห้ขนาดนั้น ผมตกใจมากเลยถามไปว่าเกรซมาได้ยังไง และมาตอนไหนเกรซกับบอกว่าเกรซมาทันได้ยินทุกอย่างว่าเกรซเป็นได้แค่เครื่องมือไว้เดิมพันในเกมของผม และเกรซก็บอกเลิกผมทันที

เกรซไม่ยอมฟังคำอธิบายของผมเลย เธอวิ่งออกไปโดยที่ผมกำลังอึ่ง เพราะเธอบอกเลิกผม พอมารู้สึกตัวอีกที่ก็ตอนที่ไอ้ใต้ฝุ่นมันมาเขย่าตัวผม

“ไอ้เอกมึงไม่รีบตามน้องไปวะ” พอสิ้นเสียงมันผมก็รีบวิ่งไปหาเกรซทันทีแต่มันไม่แล้วทันเกรซขึ้นรถไปแล้วและกำลังจะขับรถออกไปผมวิ่งไปดักหน้ารถทันที

“เดี๋ยวเกรซฟังพี่ก่อนเปิดประตูอย่าหนีพี่ไปแบบนี้เปิดประตู”

“ไม่เกรซเกรียดพี่”

นั้นคือคำสุดท้ายที่ผมได้ยินจากน้องแล้วน้องก็ขับรถออกไปผมเลยรีบวิ่งไปขึ้นรถของผมเพื่อขับตามน้องไป ผมต้องคุยและอธิบายให้เกรซเข้าใจให้ได้ ถ้าผ่านวันนี้ไปน้องจะไม่มีวันฟังผมอีก ผมรู้ดีว่าเกรซเป็นคนยังไง ผมขับรถเร็วขึ้นเพื่อตามน้องให้ทัน แต่น้องเองก็ขับรถเร็วมากขึ้นอีกเพื่อที่จะหนีผม และสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกินขึ้น

ตู้ม!!!! รถของเกรซหักหลบรถที่คับสวยเลนขึ้นมาทำให้รถเสียหลักไปชนกันรถอีกคันและพลิกคว่ำ

ผมจอดรถและรีบวิ่งไปที่รถของเกรซทันที พอผมไปถึงรถของน้องที่ต้องนี้สภาพดูไม่ได้ผมก็ถึงกับน้ำตาไหล ตอนนี้ตัวน้องเต็มไปด้วยเลือด ผมพยายามเอาตัวน้องออกมาจากรถทันที เพราะตอนนี้ที่รถของน้องเริ่มมีที่น้ำมันที่ไหลออกมาและประกายไฟจากรถอีกคันที่น้องชน

“โทรตามรถพยาบาลให้ที่” ผมบอกคนที่เข้ามาช่วยคนในรถอีกคันที่ถูกน้องชน

“เกรซตื่นก่อน เกรซลืมตาเดี๋ยวนี้” ผมพยายามเรียกเกรซเพื่อให้น้องมีสติอีกครั้ง

“พี่เอกช่วยลูกด้วย” พอน้องพูดจบน้องก็สลบไปน้องพูดอะไรลูกงันหรอนี่ผมกำลังจะมีลูกหรอ

“เกรซอย่าหลับนะเกรซ”

“ไอ้เอกเชี้ยทำไมน้องเป็นแบบนี้” ผมไม่รู้ว่าไอ้ฝุ่นมันมาได้ไงแต่ตอนนี้มันคือความหวังเดียวของผม

“ไอ้ฝุ่นช่วยกูที มึงขับรถไปส่งกูที่โรงบาลที กูไม่รอรถพยาบาลแล้ว เมียกูลูกกูจะไม่ไหวแล้วเร็ว”

“หะ! ลูกน้องท้องหรอวะเชี้ยเร็วเลยมึง”

ไอ้ใต้ฝุ่นมันขับรถเร็วมากเพราไม่เกิน10นาที มันก็พาผมมาถึงโรงบาลที่พ่อไอ้ลูคัสเป็นหุ้นส่วนแล้ว ผมอุ้มน้องลงแล้วเรียกหมอทันที่

“หมอช่วยเมียกับลูกผมด้วยหมอ”

พวกพยาบาลตกใจกันใหญที่ผมวิ่งเข้าไปพร้อมกับน้องที่เต็มไปด้วยเลือด ตอนนี้ทั้งหมอทั้งพยาบาลกำลังวิ่งวุ่น แล้วพาน้องเข้าห้องฉุกเฉินทันที แล้วไม่นานไอ้ลูคัสและไอ้แทนไทก็ตามมาพร้อมกับน้องโยและน้องไอซ์

“ทำไมเกรซถึงเป็นแบบนี้พี่เป็นเอก”

ผมไม่รู้จะตอบน้องโยยังไงผมได้แต่เงียบ มันเป็นเพราะผมน้องถึงเป็นแบบนี้ และไม่ทันที่ผมจะตอบอะไรน้องโยน้องไอซ์ก็เดินเข้ามาตรงหน้าผมแล้วตบผมทันที่

“เพี้ยะ! เพี้ยะ! พี่มันเลวทำไมทำแบบนี้กับเกรซมันได้ลงคอ พี่เห็นเกรซมันเป็นตัวอะไร ถึงได้ทำกับมันขนาดนี้ เอามันใจของมันไปเดิมพันเกมของพวกพี่ เลวหนูไปน่าปล่อยให้มันขึ้นไปหาพี่เลย”

“เดิมพันอะไรไอซ์”

“ก็พวกพี่เขาพนันกันไว้ว่าถ้าพี่เป็นเอกจีบและคบยัยเกรซจนถึง1ปีแล้วทิ้งมันโดยที่ไม่รักมันได้ พวกเขาจะจ่ายเงินคนละ10 ล้านให้พี่เป็นเอกไง เลวไหมแหละชั่วกันทุกคน”

“พวกพี่ทำกันแบบนี้ได้ไงวะ เลว เพี้ยะ! เพี้ยะ!”

“พอก่อนโยพี่ขอแค่นี้มันก็แย่พอแล้ว”

“แค่นี้มันยังน้องไปด้วยซ้ำกับที่พวกพี่ทำปล่อยโยพี่ใต้ฝุ่น และเราสองคนเลิกกัน โยไม่มีทางรักคนแบบพวกพี่ได้ลงสนุกไหมที่ทำให้เพื่อนหนูเป็นแบบนี้ ไอซ์แกโทรบอกคุณลงเดชากับคุณป้าเกสรด้วย”

“อืมเดี๋ยวฉันโทรเอง”

“โยออกไปคุยกับพี่ก่อน”

หลังจากนั้นไอ้ฝุ่นมันก็ลากน้องโยออกไปเลย มันสมควรแล้วครับที่น้องๆตบผม แค่นี้มันยังน้อยไป ผมไม่มีอะไรจะพูดแก้ตัวเลยด้วยซ้ำ ทุกอย่างมันเป็นเพราะผมที่น้องต้องเจ็บแบบนี้มันเพราะทั้งนั้น ผมได้แต่นั่งโทษตัวเองอยู่หน้าห้องที่ตอนนี้เกรซเข้าไปนานพอสมควรแล้ว ผมนั่งมองมือตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดของน้อง

ปัง! เสียงประตูเปิดออก

“ตอนนี้คนไข้เสียเลือดมาต้องการเลือดด่วนใครมีเลือดกรุ๊ป o rh+ บ้างครับเพราะเลือดขอคนไข้เป็นกรุ๊บเลือดที่หายากทำให้ทางโรงบาลมีไม่พอ”

“ผมเลือดกรุ๊ปนั้นเอาของผมให้เกรซเลย” ผมเดินตามพยาบาลเข้ามาในห้องทันที่ภาพที่ผมเห็นคือต้อนนี้คือเกรซมีหมอหลายคนรุ่มอยู่ที่ตัวน้องและมีสายยางเต็มตัวไปหมด ภาพนั้นมันทำให้ผมทนไม่ไหวและปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา หมออีกคนเข้ามาเจาะเลือดผม และตอนนี้ผมก็ต้องนอนรอดูอาการเพราะผมให้เลือดไป2ถุง ซึ่งปกติแล้วให้ได้แค่ถุงเดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้น้องต้องการเลือดเยอะมาก พอหมอเข้ามารับเลือดผมเลยถามหมอขึ้น

“หมอเมียผมลูกผมจะปลอดภัยใช่ไหม” หมอสีหน้าไม่ได้เท่าไรก่อนที่จะบอกผมเรื่องบ้างอย่าง

“ตอนนี้ผมยังบอกอะไรคุณไม่ได้มาก แต่เด็กในท้องไม่ได้อยู่กับคุณแล้ว หมอเสียใจด้วยจริงๆ”

ผมพอได้ยิ่นแบบนั้นก็ปล่อยโฮออกมาทันที เพราะผมลูกถึงต้องตาย ทำไมมันเจ็บปวดขนาดนี้ ทำไม ผมยังไม่ทันได้ดูแลเขาเลย

“หมอคะคนไข้หัวใจหยุดเต้นคะ” พยายาบอื่นคนรีบออกมาเรียกหมดที่มารับเลือดของผมทันทีพอหมอได้ยินพยาบาลพูดแบบนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปอีกห้องทันที ผมได้แต่นั่งมองหมอที่พยายามปั้มหัวใจของน้องให้เต้นอีกครั้ง

“เกรซขอร้องอยากจากพี่ไปนะ พี่รับไม่ไหวแค่ลูกพี่ก็จะตายแล้ว พระเจ้าได้โปรดอย่าเอาน้องไปจากผม” ผมได้แต่ภาวนาอยู่แบบนั้นแต่แล้วคำภาวนาของผมก็ไม่เป็นจริง

“คนไข้เสียชีวิตเวลา 23.34น.” ผมวิ่งเข้าไปในห้องผ่าตัดทันที

“ไม่เกรซไม่กับมา หมอช่วยเกรซสิจะยืนกันทำไมวะ เกรซกับมาพี่ขอโทษกับมาเกรซอย่าจากพี่ไปแบบนี้ตื่นมาตีพี่ตบพี่ก็ได้ เกรซพี่ขอร้องกับมานะครับคนดี”

“หมอว่าคุณควรทำใจได้แล้ว เธอจากเราไปแล้วหมอทำสุดความสามารถแล้วจริงๆ”

ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับผมซ้ำสอง ทำไมผมยืนขึ้นแล้วก้มลงไปกระซิปที่ข้างหูของเกรซ

“กลับมานะครับคนดี พี่รักเรานะครับเกรซ” และผมก็จูบที่หน้าผากของเกรซอีกครั้ง เหมือนที่เกรซชอบให้ผมทำตอนตื่นนอน

“ติ๊ดติ๊ดติ๊ด หมอหัวใจคนไข้กลับมาแล้วค่ะ”

“ขอบคุณครับเกรซ ขอบคุณที่กลับมาพี่รักเกรซนะ”

ตอนนี้หมอขอให้ผมออกไปรอข้างนอกเพื่อที่หมอจะได้ช่วยเกรซต่อ ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงแล้วมันเป็นเวลาที่ยาวนานสำหรับผมมาก”

“หนูโย หนูไอซ์ เกรซเป็นยังไงบ้างลูก” ตอนนี้แม่และพ่อของน้องก็มาถึงแล้ว ผมเห็นโยกับไอซ์คุยกันว่าเดี๋ยวพ่อกับแม่จะนั่งเครื่องบินส่วนตัวมาที่นี่ทันที่ และตอนนี้ท่านทั้งสองก็ดูตกใจมากๆที่ลูกสาวเกิดอุบัติเหตุรถชนแบบนั้น

ผมเดินเข้าไปหาท่านทั้งสองและคุกเข่าลงกับพื้นก้มลงกราบท่านทั้งสอง

“พ่อครับ แม่ครับ ที่เกรซเป็นแบบนี้เพราะผม ถ้าผมไม่ขับรถตามน้องไป น้องก็คงไม่เป็นแบบนี้ถ้าผมจับน้องไหวและอธิบายให้น้องเข้าใจ น้องคงไม่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้ และผมก็จะไม่เสียลูกไป”

“ผลั๊วะผลั๊วะ” พ่อของน้องต่อยผมทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ส่วนแม่ก็เป็นลมไปโยกับไอซ์ก็เข้ามาพยุงตัวแม่ออกไปแล้วเรียกพยาบาลให้มาช่วยดู

“มึงทำหลานกูตาย ทำลูกกูเจ็บ มึงยังมีหน้ามาอยู่ตรงนี้อีกหรอวะ” พอพ่อของน้องพูดจบพ่อและแม่ของผมก็เดินเข้ามาพอดี

”ไอ้เดชามึงใจเย็นก่อนนั้นลูกกูเอง”

“ไอ้ปีชามึงดูที่ลูกมึงทำ มันทำหลานกูตาย ทำลูกกูเจ็บขนาดนี้ มึงยังให้กูใจเย็นอีกหรอวะ”

“หะ หนูเกรซท้องงั้นหรอตาเอกแกทำอะไรลงไปรู้ตัวไหม”

“ผมรู้ครับพ่อ แต่ผมแค่อยากคุยกับน้องให้รู้เรื่อง ไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ พ่อคิดว่าผมไม่เสียใจหรือไงที่ผมเสียลูกไปแค่นี้ผมก็จะตายแล้วพ่อ”

“แล้วตอนนี้หนูเกรซเป็นยังไงบ้าง”

“หมอยังไม่ออกมาเลยครับ แต่เกรซต้องไม่เป็นอะไรผมเชื่อแบบนั้น”

ปัง! หมอเปิดประตูออกมาพร้อมกับเรียกให้ญาติเข้ามาคุยในห้องส่วนตัว ตอนแรกพ่อเกรซจะไม่ยอมให้ผมเข้าไปฟังด้วยแต่พ่อของผมก็ช่วยคุยให้จนยอม

“หมอของแจ้งอาการณ์คนไข้ตอนนี้นะครับว่าคนไข้ยังไม่พ้นขีดอัตราย ผมขอให้ญาติทำใจเอาไว้ด้วยนะครับ เพราะคนไข้อาการณ์หนักมาก ทั้งตกเลือดแล้วหัวที่กระแทกอย่างแรงทำให้ต้องผ่านตัดสมองต่อ เพราะเท่าที่หมอเช็คดูคนไข้มีเลือดออกในสมองด้วย ตอนนี้ต้องอยู่ในห้อง ICU ก่อนเพราะคนไข้อยู่ในภาวะหัวใจหยุดเต้นตอนไหนก็ได้ เราต้องคอยดูอาการณ์ 24ชั่วโมง”

นี่ผมต้องเจออะไรแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน หัวใจของผมพร้อมจะหยุดเต้นแทนน้องแล้ว ถ้าน้องอยากทิ้งผมอีกผมจะทำยังไง ผมจะอยู่ได้ยังไงหลังจากนั้นผมก็สหลบไป

“เกรซฟังพี่ก่อนอย่าพึ่งไปเปิดประตูให้พี่ก่อน ไม่เกรซเกรียดพี่ ตู้ม! เกรซซซซซซ” ผมสะดุ้งตื่นจากความฝัน

“ตาเอกเป็นไงบ้างลูก” เสียงแม่ผมดังขึ้น

“แม่เกรซเป็นยังไง น้องเป็นยังไงบ้าง ลูกผมไม่ได้ตายใช่ไหมแม่บอกผมที”

“ตาเอกแกฟังแม่นะ ลูกแกไม่ได้อยู่กับแกแล้ว ส่วนเกรซตอนนี้หมอให้น้องนอนอยู่ใน ICU และไม่อนุญาตให้ใครเยียมนอกจากพ่อและแม่ของเกรซเท่านั้น”

“แม่ผมจะไปหาน้อง รอแค่ข้างนอกก็ได้ ผมอยู่แบบนี้ไม่ได้แม่ให้ผมไปนะ” จากนั้นพ่อของผมและพ่อของเกรซก็เดินเข้ามา

“แกไม่ต้องไป ไปแล้วช่วยอะไรได้ตาเอก เอาตัวแกให้รอดก่อนไหม ให้เลือดน้องไป2ถุงดีไม่ตายก่อน” พ่อผมพูดขึ้น

“แกรักษาตัวแกให้ดี ถ้ายังอยากจะดูแลลูกฉันอยู่”

“พี่เดชาพี่เกสรเป็นยังไงบ้านคะ”

“ดีขึ้นแล้วแต่ก็ยังร้องไห้ไม่หยุด ตอนนี้คงต้องอยู่ในห้องกับพยาบาลไปก่อน วรรณจะช่วยไปดูเกสรให้พี่ก่อนได้ไหม พี่ขอคุยกับตาเอกหน่อย”

“ได้ค่ะแต่คุยกันดีๆนะ แค่นี้ลูกของวรรณก็เจ็บไม่แพ้พี่แล้ว”  หลังจากแม่ผมเดินออกไปก็เหลือแค่ผมพ่อผมแล้วพ่อของน้อง

“ผมของโทษ”

“แกเลิกขอโทษแล้วทำให้ฉันเห็นว่าแกรู้สึกผิดจริงๆ ฉันจะให้โอกาสแกครั้งนี้แค่ครั้งเดียว เพราะฉันเห็นกับพ่อแกที่เป็นเพื่อนฉันมานาน แกจงอยู่กับความเจ็บปวดที่แกเป็นคนทำให้ลูกของแกตาย และทำให้เกรซต้องนอนอยู่แบบนั้น ทั้งหมดมันเป็นเพราะแกจำไหว” แล้วพ่อของน้องก็เดินออกไปทันที

“พ่อผมควรทำยังไง ทำไมผมรู้สึกเจ็บขนาดนี้ ถ้าผมเจ็บแทนน้องได้ผมยอม ทำไมไม่เป็นผม ทำไม” ผมร้องไห้ต่อหน้าของพ่อแบบไม่อาย พ่อได้แต่กอดผมไว้และลูบหัวผมเบาก่อนจะพูดขึ้น

“ตาเอก ถ้าแกยังอ่อนแอร์ขนาดนี้ แล้วหนูเกรซเขาจะสู้ยอมกับมามีชีวิตอีกครั้งเพื่ออะไร ทำไมแกไม่ทำตัวให้มันเข็มแข็ง ถ้าหนูเกรซตื่นขึ้นมาแล้วเห็นแกในสภาพนี้ จะรู้สึกยังไงที่เขายอมกับมามีชีวิตเพื่อแกอีกครั้ง”

ผมมองหน้าพ่อที่ตอนนี้ก็ดูเครียดไม่แพ้ผม แต่ท่านก็พยายามเก็บมันไว้ไม่ให้ผมรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ ท่านเองก็คงเสียใจที่หลานจากไปแบบนี้ ท่านบ่นกับผมว่าถ้าผมเรียนจบจะให้ผมแต่งงานทันที เพราะท่านอยากมีหลานมาวิ่งเล่นกับท่านแล้ว

“ขอบคุณพ่อนะครับ ผมจะเข็มแข็งรอวันที่เกรซจะหายดีและฟื้นขึ้นมา”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ไรท์ขอดาม่าหน่อยแล้วกันแล้วก็มาอ่านกันยาวๆไปเลยจร้าไรท์เอามารวมให้2ตอนเลยนะ 

ตอนเขียนแอบเสียน้ำตาเล็กน้อยพี่เป็นเอกจะทนได้อีกนานแค่ใหนแล้วน้องจะฟื้นเมือไรมาตามกันต่อตอนหน้าน๊า 

อีก 3วันเจอกัน คอมเม้นกันเข้ามาได้นะคะว่าจะให้อีพี่เจ็บกว่านี้หรืออยากให้น้องเอาคืนขนาดไหน 

เอารูปมีนามาฝากด้วยนะวันนี้นางร้ายว่าที่เราคิดติดตามต่อด้วยนะ 

ความคิดเห็น