ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่5ครอบครัว

ชื่อตอน : ตอนที่5ครอบครัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2559 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5ครอบครัว
แบบอักษร

ตอนที่5ครอบครัว

 

"ไอโรคจิต!!!"เธอมองหน้าผมด้วยอาการเขิลอายหน้าแดงไปถึงหูพร้อมกับหยิบเสิ้อผมแล้ววิ่งออกจากห้องทันที

"หะ...เห้ยเดี๋ยวก่อน!!......เชี่ยเอ้ย!!"ผมบ่นด้วยอารมณ์หัวเสีย

"ทำให้เงี่ยนแล้วจากไป ยัยบ้านี่ฉันจะจับเธอให้ครางใต้ร่างให้ได้เลยยันประธานปันปัน!!!"ผมบ่นจบก็ใส่เสื้อผมแล้วเดินออกจากห้องทันทัฝีด้วยอารมณ์หงุดหงิด...

........................................................

:PUN PUN:

ฉันทำได้จับริมฝีปากของตัวเอง....

นึกถึงเรื่องเมื่อตอนเย็นหน้าก็แดงก่ำ ทั้งโกรธ ทั้งอาย

'ผู้ชายอะไรโรคจิตไม่มีวันสิ้นสุด...'

ขนาดตัวเธอเองก็ตกลงไปในคารมณ์ของเขาจนเกือบจะเสียซิง...

"ถึงจะชอบแต่ก็อย่าจะได้ฉันง่ายๆนะ....พี่อาร์ท"ฉันพูดพร้อมกับยิ้ม

ก็อก ก็อก ก็อก

"ปันปัน ข้าวเย็นเสร็จแล้ว"เสียงของหญิงวัยกลางคนเคาะประตูเรียกฉันผู้หญิงคนนั้นคือแม่ฉันเอง...

"ค่าาาา เดี๋ยวลงไปนะคะ"ฉันพูดจบก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เป็นชุดนักเรียนเป็นชุดอยู่บ้านแล้วเดินไปด้านล่างของบ้านทันที

.

.

"ช้าจังนะลูกสาว"เสียงชายวัยกลางคนที่กำลังอ่านหนังสืออยู่มองมาที่ฉัน

"คุณก็...ลูกเป็นสาวนะก็ต้องแต่งตัวนานเป็นเรื่องธรรมดา"

"ใช่ๆคุณแม่พูดถูก"ฉันพูดก็เดินเข้าไปหอมแก้มคุณแม่

"เข้าข้างกันใหญ่เลยนะแม่ลูกคู่นี้"คุณพ่อทำหน้างอล

"โอ้ๆคุณพ่อ อย่างอลน๊าาาา"ฉันเดินเข้าไปหาคุณพ่อแล้วก็หอมแก้ม

"แหม่ๆเลิกหอมแก้มได้แล้ว ปันมานั่งกินข้าวเลยนะ"แม่เสียงดุ

"ค่าาาา"ฉันพูดจบพร้อมกับเดินไปนั่งที่

โต๊ะกินข้าวที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะหยอกล้อกันทำให้ฉันมีความสุขจริงๆ...

อยากจะจะให้ความสุขอยู่แบบนี้ตลอดไป....

"ปันลูกคิดรึยังว่าจะเรียนอะไรต่อ"พ่อเอ่ยถามเมื่อทานข้าวเสร็จแล้ว

"ยังเลย.."

"รีบๆคิดนะลูกเดี๋ยวจะจบแล้ว"

"นี่คุณคะ ลูกพึ่งอยู่ม.5นะจะให้ลูกรีบคิดอีกแค่นี้งานสภานักเรียนของลูกจะท่วมหัวอยู่แล้ว"เสียงคุณแม่บ่น

"ก็น่าจะคิดไว้เนินๆนะเพื่อเราจะได้เตรียมไว้ก่อนไง"คุณพ่อเถียงกลับ

"จ้าๆพ่อคุณหัวคิดการไกล"

"ฮ่าๆๆๆ"

"หัวเราะอะไรยัยปันปัน"คุณพ่อพูดด้วยเสียงแข็ง

"เปล่าหนิคะ"ฉันยิ้ม

"ปัน....อย่าทำให้พ่อแม่ผิดหวังนะลูก"คุณแม่พูดจบพร้อมกับลูบหัวฉันส่งรอยยิ้มมาให้คุณพ่อก็เช่นกัน

คำพูดนี้ช่วยเตือนสติฉันเสมอ...ฉันไม่ควรเข้าใกล้ผู้ชายคน...เรื่องนั่นจะไม่เกิดขึ้นอีกและฉันจะรักษารอยยิ้มนี้ไว้ให้ได้....

......…..............................................

:ART:

ณ ผับแห่งหนึ่งในใจกลางเมือง

ผมที่กำลังซดเหล้าอย่างนักพร้อมกับเพื่อนสองที่กำลังร้องห้าม

"เหี้ยอาร์ทมึงเป็นเหี้ยไรเนี้ย"ไอวินบ่นอย่างหงุดหงิดที่เห็นผมเอาแต่ซดเหล้าอย่างนัก

"เชี่ยกูพลาดว่ะ.."

"พลาด....หรือว่ามึงทำผู้หญิงท้อง!!"ไอวินทำหน้าตกใจ

พลั้ววว!!

"เชี่ยกูเจ็บ!!"ไอวินร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อผมใช้ฝามือตบที่หัวมึงอย่างจัง

"คนอย่างกูไม่มีพลาดทำผู้หญิงท้อง....แต่ที่กูพลาดก็คือ...ประธานปันปัน"ผมพูดคำสุดท้ายที่เสียงแผ่วเบา

"ที่พลาดหมายความว่า...."ไอวินอ้าปากค้าง

"ใช่ กูเกือบได้กับประธานแต่โทรศัพท์เสือกดังก่อน.....แม่ง!!!เชี่ย!!!"ผมบ่นด้วยอารมณ์หงุดหงิด

"มึงอยากได้ขนาดนั้นเลยหรอว่ะ..."เสียงบุคคลที่สามดังขึ้น

"เออ มากด้วย นี่มึงถามจะช่วยกูหรอไอเบส"ผมเรียกชื่อสนิทอีกคน เบส อานนท์

"งั้นมึงต้องขืนใจแล้วแหละเพราะประธานปันปันนี่โครตใจแข็งชิบหายเลย"

"มึงจะให้ขืนยังไงว่ะ..."ผมถามด้วยความสงสัย

"เป็นเสือที่โง่มากไออาร์ท...เป็นเรื่องประธานทีไรโง่ทุกที เอ้า!!"ไอเบสส่งซองอะไรเล็กๆซักอย่างยัดเข้ามาในมือผม ผมจึงเปิดดู

"ยาเหี้ยไรของมึง หรือว่า...."ผมมองมัน มันก็ส่งยิ้มชั่วร้ายทันที

"ไอเชี่ยเบสมึงเอาจริงดิ มึงแม่งไม่น่าขืยใจเขานะเว้ย"ไอวินค้าน

"อย่าเป็นพระเอกไอวินได้ข่าวว่า....มึงพึ่งเอายาจากกูไปไม่ใช่เรอะ?!"

"มึงก็พูดไป..."ไอวินพูดพร้อมกับเพยยิ้มชั่วร้ายขึ้นมาทันที

"ของแบบนี้ไม่ลองไม่รู้สินะ.."ผมพูดพร้อมกับยิ้มขึ้นมาทันที

'ยัยแสบเสร็จฉันแน่!!'

............................................

ชอบเรื่องนี้ช่วยให้กำลังใจโดยให้ถูกใจ คอมเม้น ให้คะแนนด้วยนะค่าาาาา

ความคิดเห็น