ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Arifureta Shokugyou X

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2563 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Arifureta Shokugyou X
แบบอักษร

ฮาจิเมะที่เห็นสายตาทุกคนมองมาจึงแสดงท่าทางปัดมืออย่างรำคาญสายตาเหล่านั้นก่อนจะตอบแบบขอไปที

 

"อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้น งานของพวกฉันคือการพาวิวไปถึงฟูเรน จะพาคนที่ต้องคุ้มครองไปต่อสู้ได้ยังไง พวกเธอรีบกลับไปรายงานเมืองเร็วๆเถอะ"

 

ท่าทางไร้ความตั้งใจของฮาจิเมะทำให้พวกไอโกะและเพื่อนร่วมชั้นทำสีหน้าต่อต้าน ในระหว่างนั้นอายาโตะก็แอบพูดออกมาเบาๆ

 

"ก็แค่ขี้เกียจสู้ล่ะสิคุณจูนีเบียว"

 

"เฮ้ย!! เมื่อกี้แกพูดออกมาอีกแล้วสินะฉันได้ยินนะโว้ย"

 

ฮาจิเมะได้ยินเสียงพูดของอายาโตะก็ของขึ้นคว้าดอนเนอร์ชี้ไปทางอายาโตะ

 

"ป่าวซักหน่อยผมไม่ได้พูดอะไรซักนิด"

 

"อย่ามาตอแหล! แล้วไอ้หน้ากวนประสาทแบบนั้นมันหมายความว่าไงงงง!"

 

อายาโตะตอบแบบขอไปทีพร้อมหลบกระสุนที่ฮาจิเมะยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง ไอโกะที่เห็นการทะเลาะของทั้งสองคนกำลังจะเรียกแต่ว่าก็โดนยูเอะห้ามไว้ก่อน

 

"ไม่ต้องห่วงสองคนนั้นเป็นแบบนั้นประจำ"

 

"ตะ แต่นากุโมะคุงใช้ปืนเลยนะคะถ้าโดนเข้าทาคุยะคุงอาจเป็นอันตรายเอาก็ได้

 

ไอโกะพูดกับยูเอะแล้วมองไปที่ทั้งสองคนด้วยความเป็นห่วงยูเอะเลยตอบแบบสบายๆด้วยท่าทางภูมิใจ

 

"ฮาจิเมะไม่เคยโจมตีโดนอายาโตะเลยแม้แต่ครั้งเดียว"

 

"ระ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะคะเราต้องรีบหยุดทั้งสองคนแล้วรีบกลับไปที่เมืองนะคะ"

 

ไอโกะกลับมาลนลานอีกรอบเพราะนึกขึ้นได้ว่าเมืองกำลังอยู่ในอันตรายจากกองทัพมอนเตอร์

 

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจัดการให้เอง โอะ! นี่ไอ้จูนีเบียวอย่ามายิงใส่ตอนคนเขากำลังคุยกันสิ"

 

"หน่อยแกเอาอีกแล้วนะ!!"

 

"ช่วยได้จริงๆหรอคะทาคุยะคุง"

 

อายาโตะที่โดนฮาจิเมะเลิกไล่ยิงเพราะเชียเข้าไปห้ามเดินเข้าไปหาไอโกะที่ตอนนี้ทำหน้าเป็นกังวนสุดๆ

 

"อืมไม่ต้องห่วงครับ อาจารย์มอนเตอร์แค่นี้เดี๋ยวผมกับ ยูเอะจัดการให้ได้อยู่แล้วสบายๆ อาจารย์รีบกลับไปที่เมืองก่อนดีกว่านะครับ"

 

"นี่ฮาจิเมะฝากไปส่งอาจารย์ทีสิผมกับยูเอะว่าจะไปออกกำลังกายชุดใหญ่ซักหน่อย"

 

อายาโตะเริ่มบิดเนื้อตัววอมร่างกายเหมือนจะไปแข่งกีฬาที่ไหนซักที่พลางบอกให้ไอโกะรีบขึ้นยานพาหนะขับเครื่อนด้วยพลังเวทสี่ล้อ'บลีส'แล้วแล่นออกไปทันที

 

"เอาล่ะยูเอะเวทแรงโน้มถ่วงที่ได้มาตอนนี้ใช้ได้คล่องหรือยัง"

 

"อืมใช้ได้พอประมาณแล้วแต่ยังเปลืองพลังเวทอยู่"

 

"งั้นหรอ งั้นรอบนี้ผมจะเป็นตัวหลักก็แล้วกัน 'โยรุกะ'"

 

อายาโตะพูดกับยูเอะจากนั้นก็ส่งเสียงเรียกโยรุกะ ปรากฏดาบที่มีใบดาบสีใสออกมา

 

"เอาล่ะมาเริ่มกันเถอะ"

 

อายาโตะเทเลพอตตนเองและยูเอะไปทางด้านหน้าของกองทัพขนาดใหญ่มหึมาที่ถ้ามองไกลๆก็เหมือนกับเมฆดำที่กำลังลอยเข้ามาใกล้

 

อายาโตะทำการใส่พลังเวทเข้าไปที่โยรุกะจนใบดาบกลายเป็นสีดำสนิทจากนั้นไม่นานใบดาบก็เริ่มกลายเป็นสีแดงเพลิง

อายาโตะเริ่มทำการควบคุมพลังเวททำให้ตอนนี้โยรุกะที่อายาโตะถืออยู่มีพลังที่สามารถผ่ามิติได้แต่ที่ผ่าได้ตอนนี้ก็มีแค่ระยะทางเท่านั้น หากใช้ผ่ามิติแบบที่เคยใช้มันจะยุ่งยากเอา

 

"ยูเอะหลังจากที่ผมให้สัญญาณก็ใช้เวทแรงโน้มถ่วงหยุดการเคลื่อนไหวกองทัพพวกนั้นให้ที"

 

"อืม แต่ถ้าทำแบบนั้นคงหยุดได้แค่3วิ"

 

"แค่นั้นก็เกินพอแล้ว"

 

อายาโตะมองไปที่กองทัพมอนเตอร์ใช้เวลาไม่นานก็เข้ามาในจุดที่ต้องการ

 

"ตอนนี้แหละ!"

 

ยูเอะตอบสนองคำพูดของอายาโตะใช้พลังเวทเกือบทั้งหมดที่มีเพิ่มแรงโน้มถ่วงใส่พวกมอนเตอร์ทำให้พวกมันพากันหยุดนิ่งทันที

 

อายาโตะรอจังหวะกระทืบพื้นอย่างแรงใช้พลังผลปีศาจลอย ควบคุมดินให้ออกมาล้อมรอบกองทัพมอนเตอร์ขนาดใหญ่เอาไว้แต่ถ้าทำเพียงแค่นั้นก็คงทำได้แค่ถ่วงเวลา

 

"อายาโตะจะ ไม่ ไหว แล้ว"

 

ยูเอะที่ใช้พลังเต็มที่เหงื่อตกมองไปที่อายาโตะ อายาโตะยิ้มออกมาให้กับยูเอะ จากนั้นใจกลางของกองทัพมอนเตอร์ก็มีน้ำพุสีดำขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมามันก็คือน้ำมันนั้นเอง

 

"ดีนะเนี่ยในช่วงที่เราเดินทางผมชอบสำรวจบริเวนรอบๆเอาไว้"

 

ใช้เวลาเพียงอึดใจเดียวน้ำมันก็ท่วมกองทัพมอนเตอร์ทั้งหมดจนกลายเป็นแอ่ง เหล่ามอนเตอร์ไม่สนใจน้ำเหล่านั้นและเดินหน้าต่อทันทีหลังจากเวทมนตร์ที่ทำให้พวกมันขยับไม่ได้หายไปแล้ว

 

แต่นั้นก็สายเกินไปแล้วอายาโตะใช้โยรุกะที่ตอนนี้กลายเป็นดาบเพลิงฟันเข้าใส่ทันทีด้วยพลังการตัดผ่านระยะทางทำให้เปลวเพลิงของโยรุกะฟันใส่มอนเตอร์ในนั้นเต็มๆ แต่ที่อายาโตะต้องการไม่ใช่แค่นั้น

 

 

ตู้มมมมม!!!!!!!!!

 

 

เกิดระเบิดขนาดใหญ่ขนาดที่สามารถสั่นสะเทือนแผ่นดินจนคนที่ยืนอยู่ต้องล้มก้นกระแทกพื้น ชาวบ้านภายในเมืองต่างมองสิ่งที่เกิดขึ้นถึงจะไกลแต่ทุกคนก็มองเห็นถึงเสาเพลิงที่พุ่งจากพื้นดินขึ้นสู่ท้องฟ้ายามเย็นอย่างชัดเจน

 

 

"เอาเถอะถึงจะเล่นเเรงไปหน่อยแต่ผลก็โอเคละนะกลับกันเถอะยูเอะ"

 

"อืม"

 

อายาโตะกับยูเอะเทเลพอตไปที่โรงแรมที่พักแต่พอไปถึงก็เห็นพวกฮาจิเมะอยู่ก่อนแล้ว

 

"ไง"

 

"ไงบ้านแกสิ นี่แกทำอะไรกันเนี่ยหา"

 

"ทะ ทาคุยะคุงปลอดภัยงั้นหรออาจารย์เป็นห่วงแทบแย่พอได้ยินเสียงกับเห็นระเบิดใหญ่ขนาดนั้นอาจารย์นึกว่าทาคุยะคุงจะเป็นอะไรไปซะแล้ว"

 

ไอโกะที่เห็นอายาโตะโผล่ออกมารีบลนลานเข้าไปตรวจเช็ครอบตัวอายาโตะทันที อายาโตะได้แต่ยิ้มเจื่อนๆรอไอโกะหายตรวจจนพอใจซะก่อน

หลังจากไอโกะใจเย็นลงแล้วทุกคนก็เริ่มคุยกันอีกครั้งแต่ในช่วงนั้น

 

ชู่!!

 

มีกระแสน้ำสีฟ้าพุ่งเข้าไปที่ไอโกะมันคือเวทมนตร์ 'ตัดผ่า'เป็นเวทน้ำชนิดนึงที่ใช้โจมตีเพื่อเอาชีวิตได้แต่มันก็ทำหน้าที่ไม่สำเร็จเพราะมีอะไรบางอย่างเข้ามาขว้างเอาไว้

 

"คิดจะลอบโจมตีมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะครับ"

 

อายาโตะเรียกโยรุกะที่กลายเป็นโซ่รวมกันจนคล้ายกับโล่เข้าไปปกป้องไอโกะเอาไว้ได้ทัน ฮาจิเมะที่สังเกตุเห็นคนที่ลอบโจมตีเลยใช้ดอนเนอร์ยิงใส่ไปแต่ดูเหมือนจะโดนเพียงแค่แขนกับจุดอื่นอีกสองสามนัดแล้วหนีรอดไปได้

 

"ชิ"

 

"เอาเถอะตามไปก็คงไม่มีประโยชน์ อาจารย์เป็นอะไรไหมครับ"

 

"อะ อืมปลอดภัยดีจะ"

 

ไอโกะที่ยังตั้งสติไม่ได้ตอบกลับอายาโตะไปแบบอึ้งๆ

 

"งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วพรุ่งนี้พวกผมก็จะออกเดินทางไปที่ฟูเรนนะครับ งั้นผมขอตัวก่อนละกัน"

 

อายาโตะกล่าวลาง่ายๆเดินออกมาจากวงสนทนาแล้วไปหาห้องนอนต่อทันที

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว