facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

แม้อุปสรรคที่พานพบจะเป็นโชคชะตาขีดลิขิตไว้ ทว่าหากมีองค์ชายอย่างเขาคอยเคียงข้าง นางก็หวังเพียงว่าจะฝ่าฟันมันไปได้...

ตอนที่ 21 หาสมุนไพรทิพย์

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 หาสมุนไพรทิพย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2563 10:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 หาสมุนไพรทิพย์
แบบอักษร

 

“ก่อนหน้านี้เยี่ยนสี่บอกว่าจะมาช่วย ข้าจึงเตรียมไว้ให้นางอีกด้ามหนึ่งแต่นางไม่ได้มา” เหออันโหรวโยนเสียมให้เขา  

“ข้าบอกแล้วไงอย่าไว้ใจใครทั้งนั้น” พอเหออันโหรวได้ยินเช่นนี้ก็เงยหน้าขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง นางเห็นดวงตาล้ำลึกสุดหยั่งของเขา 

“เจ้าคิดว่าเยี่ยนสี่มีเวลาว่างนักหรือ ครั้งก่อนตอนเตาหลอมโอสถทิพย์ระเบิด นางก็หาเวลามาดูแลข้า ตอนหลังจึงต้องเอาเวลาพักผ่อนไปชดเชยและต้องตอบแทนอาจารย์หลินเปี๋ยเซิง เวลาว่างเลยต้องไปช่วยงานอาจารย์” เหออันโหรวพูดพลางมองหน้าเขาด้วยสายตาดูแคลน 

ลู่ซิงหัวไม่พูดต่อได้แต่หยิบเสียมไปขุดสมุนไพรทิพย์ห่างออกไป ขณะที่เหออันโหรวจะเอาสมุนไพรทิพย์ซึ่งเต็มตะกร้าใส่ในแหวนมิติ ลู่ซิงหัวก็เห็นพอดี 

“เจ้าซื้อแหวนมิติเองหรือ” ลู่ซิงหัวชำเลืองมองแหวนมิติในมือของนางแวบหนึ่ง 

“ซื้อพร้อมกับเตาหลอมโอสถทิพย์ เป็นของวิเศษที่ทำให้ข้ามีสมุนไพรทิพย์จำนวนมาก” เหออันโหรวพอใจมาก 

ลู่ซิงหัวเห็นนางพอใจง่ายๆ เช่นนี้ ดวงตาจึงฉายแววอ่อนโยนเป็นพิเศษ “วันหลังข้าจะเอาแหวนที่ดีกว่านี้ให้เจ้า” 

เหออันโหรวไม่ได้เงยหน้าขึ้นและไม่ได้ถือเป็นเรื่องจริงจัง กลับคิดว่าเขาพูดเล่น เมื่อครู่เขาพูดเองว่าอย่าไว้ใจใคร 

ลู่ซิงหัวชูสมุนไพรทิพย์ในมือพลางขมวดคิ้วพูดขึ้น “สมุนไพรทิพย์บนภูเขาด้านหลังคุณภาพไม่ค่อยดี ส่งผลต่อการหลอมโอสถทิพย์ มิน่าเจ้ามุมานะขนาดนี้ก็ยังได้แค่อันดับสุดท้าย” 

“นั่นเป็น...อุบัติเหตุเข้าใจไหม!” แม้เคยได้ยินบ่อยๆ ว่าลู่ซิงหัวชนะเลิศการแข่งขันทุกรายการ แต่ก็ไม่ยอมให้เขามาต่อว่านางซึ่งหน้าว่าความสามารถน้อย ทั้งๆ ที่รู้ว่าไป๋หลัวมู่แอบเอาวิธีของนางไปใช้จึงได้อันดับหนึ่ง 

“หวังว่าเจ้าคงไม่เกิดอุบัติเหตุบ่อยเกินไป” ลู่ซิงหัวยิ้มเจื่อนๆ ครู่หนึ่งจึงพูดต่อ “สมุนไพรทิพย์ในสำนักคุณภาพไม่ดี ถ้าเช่นนั้นเราไปหานอกสำนักเถอะ พอดีคราวก่อนข้าชนะการแข่งขันได้ใบอนุญาตสองใบ สามารถเข้าออกสำนักศึกษาได้ทุกเมื่อ เจ้าไปบอกอาจารย์กู้หลีเฉิงว่าช่วงนี้เจ้าเตรียมตัวแข่ง ขออนุญาตหยุดเรียน” 

เหออันโหรวตะลึง นางเพียงแต่อยากฝึกด้วยตนเองไม่คิดจะขาดเรียนจึงถามด้วยความตกใจ “ข้าไม่เข้าเรียน แล้วใครจะสอนข้าหลอมโอสถทิพย์” 

ลู่ซิงหัวได้ยินก็เลิกคิ้ว “ข้าสอนได้ไม่แพ้เขาแน่” 

ลู่ซิงหัวพาเหออันโหรวไปยังภูเขาจงหนาน พักอยู่ตรงถ้ำแห่งหนึ่งเก็บสมุนไพรทิพย์ทั้งวัน นางนึกถึงสีหน้าบึ้งตึงของอาจารย์กู้หลีเฉิงตอนที่ตนบอกขอหยุดเรียน จึงถามลู่ซิงหัวว่าอาจารย์เคยทำกับเขาเช่นนี้หรือไม่ ลู่ซิงหัวกลับนึกถึงตำราลับกองใหญ่ซึ่งอาจารย์อินซู่ยกให้ เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ทุกคนมีงานมากมายต้องทำ นักชุบชีวิตไม่เหมือนคนอื่นแค่ตั้งใจฝึกฝนตามตำราลับก็พอ” ท่าทางขี้เกียจของอาจารย์อินซู่ทำให้ลู่ซิงหัวได้แต่ส่ายหน้าทำอะไรไม่ถูก แต่ก็ไม่อยากพูดให้เหออันโหรวฟัง ได้แต่บอกว่าเขาเองก็เจอเช่นนี้ 

เหออันโหรวกลับปลอบใจเขาว่าอาจารย์ทุกคนในแผ่นดินเหมือนกันหมด 

แม้เหออันโหรจะเก็บสมุนไพรทิพย์คุณภาพใช้ได้ดีกว่าภูเขาด้านหลังสำนักศึกษา แต่ลู่ซิงหัวก็ยังไม่พอใจ ขมวดคิ้วมองดูสมุนไพรทิพย์ที่นางเก็บ ผ่านไปสองสามวันเขาก็บอกเหออันโหรวว่า “นักหลอมโอสถทิพย์ต้องยกระดับความสามารถ สมุนไพรทิพย์ที่จะนำมาหลอมมีความสำคัญมาก แต่สมุนไพรทิพย์ล้ำค่ามักจะหาซื้อไม่ได้ต้องไปหาเอง” 

เหออันโหรวถามเขา “ไปหาที่ไหน ต้องพลิกหาทั่วภูเขาหรือ” 

“ไม่จำเป็น สมุนไพรทิพย์ล้ำค่ามักอยู่ในสถานที่ซ่อนเร้น บางชนิดมีสัตว์ทิพย์คุ้มครอง” ลู่ซิงหัวนวดหว่างคิ้ว การค้นหาสมุนไพรทิพย์ดังกล่าวก็เป็นเรื่องหนักสมองสำหรับเขา  

“จากที่นี่มองออกไปจะเห็นแต่ต้นไม้ รู้สึกว่าทุกที่เป็นสถานที่ซ่อนเร้น” เหออันโหรววางมือลง ภูเขาจงหนานประกอบด้วยหุบเขามากมาย ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าไร้ขอบเขต  

“เริ่มจากค้นหาหญ้ากระดูกงูซึ่งจำเป็นต้องใช้ในการหลอมโอสถทิพย์คูเฉ่าตาน” ลู่ซิงหัวพับพัดเก็บ 

“หญ้ากระดูกงูเป็นอย่างไรหรือ ใช้หลอมโอสถทิพย์คูเฉ่าตานหรือ อยู่ไหนหรือ” เหออันโหรวเต็มไปด้วยคำถาม 

“เมื่องูทิพย์ตาย บนกองกระดูกที่ไม่มีวันผุจะมีสมุนไพรทิพย์งอกออกมา งูทิพย์มักจะต่อสู้เพื่อรักษาอาณาเขต หลังจากต่อสู้จะมีตัวบาดเจ็บตาย ตัวชนะจะปล่อยให้ตัวที่ตายเน่าเปื่อยเหลือแต่กระดูก เป็นการประกาศความสามารถของตน เราต้องไปหาในถ้ำงูที่ใหญ่หน่อย” 

เหออันโหรวพยักหน้าแสดงให้เห็นว่าปัญหาสำคัญอยู่ที่ว่าจะค้นหาถ้ำงูได้อย่างไร 

ลู่ซิงหัวหัวเราะเบาๆ “เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องห่วง” พูดจบก็เรียกนกยักษ์มาแล้วพูดกับนกยักษ์ เจ้านกก็ร้องเสียงยาวทีหนึ่งแล้วเริ่มบินวนไปตามหุบเขา  

ผ่านไปครู่หนึ่งนกยักษ์ก็บินกลับมาหาลู่ซิงหัวทำท่าเหมือนกับว่าพบถ้ำงูแล้ว เหออันโหรวเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง นางถูกลู่ซิงหัวอุ้มขึ้นหลังนกยักษ์บินไปยังหุบเขาแห่งหนึ่ง 

ถ้ำงูที่นกยักษ์เจอมีความสูงประมาณครึ่งตัวคน พอมั่นใจว่างูในนั้นออกไปหาอาหารแล้ว เหออันโหรวจึงวางใจกล้านั่งยองๆ ยื่นหัวเข้าไปดู ใต้กองกระดูกงูหลายกองมีหญ้ากระดูกงูขึ้นไปทั่ว นางอยากเก็บให้หมด 

ลู่ซิงหัวคิดไว้แล้วว่านางคงจะทำเช่นนี้เขาจึงยืนพูดอยู่ข้างหลัง “ไม่ต้องเก็บมาก ยังต้องไปหาอย่างอื่นอีก” 

เหออันโหรวนึกถึงพื้นที่ในแหวนมิติ ใช่สินะ นางจึงเด็ดหญ้ากระดูกงูติดมือมาสองกำใส่ไว้ในแหวนมิติ 

จากนั้นลู่ซิงหัวก็พาเหออันโหรวไปเก็บบัวภูเขาบนหน้าผาสูงชัน เหออันโหรวเสี่ยงชีวิตเกือบเหยียบพลาดตกลงไปแต่สุดท้ายก็เก็บบัวภูเขาได้ นางนอนลงบนพื้นหญ้าสูดหายใจเข้าลึก ชีวิตกับความตายอยู่ห่างกันแค่ด้ายเส้นเดียว นางต่อว่าลู่ซิงหัวที่ให้นางเสี่ยงอันตรายขนาดนี้ 

“เจ้าอาศัยข้าคนเดียวไม่ได้ เจ้าเป็นคนอยากเพิ่มความสามารถทำให้ตัวเองแข็งแกร่ง” ลู่ซิงหัวขมวดคิ้ว “ไม่ใช่ข้า” 

“เจ้าไม่อยากเป็นคนแข็งแกร่งหรือ” เหออันโหรวรู้ตัวว่าไม่มีเหตุผลแต่ก็ไม่ยอมแพ้ 

“ข้าไม่อยากชนะเลิศการแข่งหลอมโอสถทิพย์” พอลู่ซิงหัวตอบเช่นนี้ เหออันโหรวก็พูดไม่ออก 

ผ่านไปครู่หนึ่ง เหออันโหรวนอนหลับตาบนพื้นหญ้าพูดขึ้น “ข้าอยากเป็นคนแข็งแกร่ง เรื่องแค่นี้ไม่มีปัญหาเป็นหนทางที่ข้าต้องเดิน” 

ความจริงแล้วเหออันโหรวไม่รู้ว่านกยักษ์ซึ่งนางเข้าใจว่าหายไปกลางอากาศรอรับนางอยู่ตรงใต้หน้าผาสูงชัน หากนางตกลงไปลู่ซิงหัวจึงทำท่าเหมือนไม่คิดอะไรมาก  

พอเก็บสมุนไพรทิพย์สำหรับใช้หลอมโอสถทิพย์คูเฉ่าตานเรียบร้อย เหออันโหรวก็กลับไปแปรรูปสมุนไพรทิพย์ตรงถ้ำบนเขา 

นางคัดแยกสมุนไพรทิพย์ซึ่งมีหญ้าอื่นปะปนอยู่ แล้วเอาสมุนไพรทิพย์วางบนหินก้อนใหญ่หน้าถ้ำเพื่อตากแดด พอแห้งประมาณห้าถึงเจ็ดส่วนจึงฉีกให้เป็นเส้นใช้พลังอบจนบางเหมือนกระดาษ  

“พลังรับสัมผัสของเจ้าใช้ไม่ได้” ลู่ซิงหัวเดินเข้ามาแล้วส่งพลังไปยังสมุนไพรทิพย์ที่กำลังอบให้แห้ง  

จากนั้นสมุนไพรทิพย์ก็เหมือนกับถูกย่างอีกครั้ง น้ำระเหยไปหมดสิ้นน้ำมันระเหยก็ลดลง เหออันโหรวคิดในใจทำอย่างนี้สัตว์ทิพย์คงเคี้ยวเพลินแน่ 

ขณะหลอมโอสถทิพย์คูเฉ่าตาน นางไม่ได้ก้มหน้าก้มตาทำอย่างแต่ก่อน แต่ใช้วิธีที่ไป๋หลัวมู่บอกไว้ 

นางไม่รีบร้อนเอาสมุนไพรทิพย์ซึ่งผ่านการแปรรูปใส่เข้าไป แต่ส่งพลังเข้าไปรวมตัวกับเปลวไฟในเตาหลอมโอสถทิพย์จนเข้ากันเป็นหนึ่งเดียวก่อนทำให้เปลวไฟเป็นสีทอง จากนั้นเหออันโหรวจึงใส่สมุนไพรทิพย์เข้าไป  

ความคิดเห็น