ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Arifureta Shokugyou IX

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2563 10:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Arifureta Shokugyou IX
แบบอักษร

"ตายเพราะ 'ปิ๊ป' ไปซะไอ้มังกรบ้า!"

 

ทันทีที่ฮาจิเมะพูดจาโหดร้ายออกมา ในที่สุดไพลบังเกอร์ของฮาจิเมะก็เสียบเข้าไปที่'ปิ๊บ'อย่างรุนแรงพร้อมกับเสียง'ผลุ่บ'

 

ทันใดนั้นเอง

 

"อ๊าาาาา!!!!? อะไรกันเนี่ยยยย!!!"

 

มังกรดำเบิกตาโพลง ร้องโหยหวนและตื่นขึ้นมา

 

"ก้นนน~ก้นของข้าาา~

 

น้ำเสียงโศรกเศร้า ทุกข์ทรมานและเหมือนจะตื่นเต้นนิดๆของมังกรดำทำให้ทุกคนตกใจจนตัวเเข็งทื่อและจ้องมองไปที่มังกรดำ

 

ย้อนกลับไปก่อนหน้านั้นเล็กน้อย

 

พวกอายาโตะเดินทางไปถึงที่เมืองอูลแต่ในช่วงที่ไปหาที่พักและหาอะไรกินลองท้องก็ดันไปเจอกับไอโกะจังไม่สิอาจารย์กับเหล่าเพื่อนร่วมชั้นเข้าหลังจากคุยไปซักพักอาจารย์ก็ขอตามมาด้วยเห็นว่ามีเรื่องจะคุยต่อ

 

หลังจากหาคนที่หายตัวไปที่มีชื่อว่าวิว เจอแล้วกำลังจะกลับไปที่เมืองแต่ก็ดันโดนมังกรดำมาดักทำร้ายถ้าลองวัดพลังดูแล้วมังกรดำตัวนี้มีพลังพอๆกับมอนเตอร์ในมหาวงกตออคัสชั้นล่างๆเลย

อายาโตะกับฮาจิเมะจึงต้องสู้กับมังกรดำอย่างช่วยไม่ได้แต่หลังจากสู้ไปได้ซักพักฮาจิเมะก็จัดไพลบังเกอร์อัดเข้าไปที่ 'ปิ๊ป'ของมังกรตัวนั้นจนร้องเสียงหลงออกมา

 

-กลับมาที่ปัจจุบัน

 

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!?"

 

ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่มอนเตอร์..ธรรมดาๆเสียแล้ว

 

"อะ..เอาออกที~เอาอันนั้นออกจากก้นที~"

 

เสียงน่าสมเพชดังกึกก้องไปทั่วบริเวณเลียบแม่น้ำซึ่งเป็นร่องรอยพื้นที่การต่อสู้ เสียงนั้นเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้เปล่งออกมาโดยตรงแต่เหมือนเป็นโทรจิตวงกว้าง เส้นเสียงเเละภายในปากของมังกรไม่มีทางทำใหพูดภาษามนุษย์ออกมาได้เเน่นอน ดังนั้นจึงไม่มีวิธีอื่นนอกจากการสั่นสะเทือนอากาศ

 

"แก..หรือว่าเป็นเผ่ามนุษย์มังกร?"

 

คำถามของฮาจิเมะทำให้มังกรดำอ้ำอึ้ง แต่ก็ถอนหายใจยอมแพ้ออกมาทันที เหมือนว่าจะไม่อยากให้รู้ว่าตัวมันเองเป็นเผ่ามนุษย์มังกร

 

"...ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็เป็นหนึ่งในเผ่ามนุษย์มังกรอันทรงเกียรติมีหลายเรื่องน่ะ เดี๋ยวจะอธิบายทีหลัง แต่ก่อนอื่นอยากให้ดึงไอ้นั้นออกจากก้นที.. พลังเวทจะหมดแล้ว ถ้ากลับร่างเดิมในสภาพนี้.. จะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น..กับก้นของข้า"

 

 

ฮาจิเมะไม่สนใจแล้วเริ่มทำการหมุนไพลบังเกอร์ มังกรดำจึงไม่มีทางเลือกเลยต้องเล่าให้ฟัง ทว่าถ้าเป็นแบบนี้จะเล่าไม่ได้ดังนั้นฮาจิเมะเลยต้องหยุดหมุนลง จากนั้นมังกรดำก็เริ่มเล่าเรื่องราวด้วยความลนลานเล็กน้อย รู้สึกเหมือนมีความยั่วยวนในน้ำเสียงนั้นด้วย แต่อายาโตะที่ยืนอยู่ข้างๆคงคิดไปเอง

 

 

มังกรดำเริ่มเล่าเรื่องทั้งที่ออกเดินทางเพื่อสำรวจโลกภายนอกแต่ดันเหนื่อยจนเกินไปเลยเผลอหลับแล้วก็โดนร่ายเวทใส่ทั้งวันไม่รู้เรื่องจนโดนควบคุมเอา

 

 

ทั้งกลุ่มพากันสงสาร สมเพช เห็นใจ ความรู้สึกเหล่านี้ออกมาจากกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นพร้อมกันแบบไม่ได้นัดกันเอาไว้แต่ในช่วงที่ทุกคนกำลังคิดเรื่องที่จะทำต่อจากนี้ก็มีเสียงเรียกออกมา

 

 

"ขออภัยที่รบกวนบรรยากาศ แต่ถ้าลังเลใจละก็..ก่อนอื่นช่วยเอาแค่เสาออกจากก้นหน่อยได้ไหม? ถ้าเป็นแบบนี้ต่อข้าคงจะตายอยู่ดี"

 

 

"หื้อ? หมายความว่าไง"

 

 

"การบาดเจ็บภายนอกที่ได้รับในสภาพมังกรจะถูกรักษายามกลับร่าง ทว่าลองจินตนาการดูสิ ภาพของหญิงสาวที่มีเสาใหญ่แข็งนั้นเสียบ..อยู่..คิดว่าข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกรึ"

 

 

ทุกคนในนั้นเผลอจินตนาการถึงภาพที่มังกรดำพูดและทำหน้าบูดบึ้งส่งเสียง"เหวอ~"โดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิงที่เอามือแนบก้นแล้วทำหน้าซีด

 

"นี่ฮาจิเมะผมว่าเอาออกก่อนเถอะนะ"

 

"ช่วยไม่ได้แหะ"

 

อายาโตะที่เห็นมังกรดำตอนที่น้ำเสียงไร้เรี่ยวแรงนั้นทำให้รู้สึกว่าคงใกล้ถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ ฮาจิเมะจึงใช้มือข้างที่ว่างอยู่จับเสายักษ์ซึ่งเสียบอยู่ในก้นของมังกรดำ จากนั้นก็รวบรวมพลังดึงออกมา

 

"อ๊างงง! ขะ...ขอร้องช่วยเบาๆ หน่อยนะ ยังไม่ชินเลย อู้วว ระ..รุนแรงจัง! แบบนี้ อ๊าง! เดี๋ยวมันจะออกกก มีอะไรซักอย่างจะออกมา~"

 

 

ฮาจิเมะไม่ใส่ใจเสียงนั้นซักนิด เขาคว้านอย่างไม่ปราณี------ผลุบ!!และดึงออกมา

 

 

"อ๊างงง!! สะ..สุดยอดทั้งที่ขอร้องให้เบามือแต่กลับไม่มีความเมตตาเลย..เพิ่งเคยเจอแบบนี้ครั้งแรก..."

 

 

มังกรดำพึมพัมเรื่องไร้สาระแบบนี้ แล้วทันใดนั้นร่างกายของมันก็มีพลังเวทสีดำปกคลุมมิดทั่วร่างรวมกับรังไหม หลังจากพลังเวทสีดำหายไปก็ปรากฏ สาวน้อย หน้าตาสวยผมดำเงายาวถึงเอว ที่ปรกแก้มแดงระเรื่อทำให้รู้สึกถึงเสน่ห์ที่ช่างเย้ายวนใจ ถ้าไม่มีเสียงหายใจแฮกๆ ในขนะที่แสดงสีหน้าเคลิบเคลิ้มละก็นะ

 

 

"แฮก..แฮก..อู้ว ช่วยได้มากเลย..แต่ยังรู้สึกแปลกๆอยู่..แต่ยิ่งกว่านั้นคือเจ็บปวดไปหมดทั้งตัวเลย..แฮก...แฮก...ไม่นึกเลยว่าความเจ็บปวดจะหวานหอมถึงเพียงนี้"

 

มังกรดำที่พูดจาแบบเสี่ยงอันตรายได้สติ กลับมาใหม่และจัดท่าทางนั่งหลังตรงก่อนจะเริ่มแนะนำตัวด้วยมาดเคร่งขรึม แต่เพราะยัง'แฮก..แฮก...'อยู่เล็กน้อยเลยไร้ประโยชน์ในหลายๆความหมาย

 

"ขออภัยที่สร้างความเดือดร้อน ยิ่งไปกว่านั้นคือขออภัย...ขออภัยจริงๆ ข้ามีนามว่าทีโอ คราลิส เป็นหนึ่งในตระกูลคราลิสของเผ่ามนุษย์มังกร"

 

หลังจากแนะนำตัวเสร็จทีโอก็เล่าถึงเด็กหนุ่มผมสีดำที่มีพลังที่สามารถควบคุมมอนเตอร์ได้ ทุกคนที่ได้ฟังก็ทำให้นึกถึงบุคคนหนึ่งที่หายตัวไปเมื่อเร็วๆนี้ขึ้นมาในสมองพวกไอโกะทุกคนพึมพัมว่า 'เรื่องนั้นไม่จริงน่า.."

 

"โอะ ผมว่าเรื่องนั้นไว้คิดทีหลังดีกว่านะ"

 

อายาโตะที่เหมอมองท้องฟ้าจับสัมผัสถึงมอนเตอร์ได้พูดออกมาไอโกะที่กำลังคิดอยู่ได้ยินเสียงอายาโตะเลยถามออกไป

 

"หมายความว่ายังไงหรอ ทาคุยะคุง"

 

"ดูเหมือนจะมีมอนเตอร์จำนวนมหาศาลกำลังเคลื่อนที่ไปที่เมืองอูลน่ะครับ "

 

"ยะ แย่แล้วพวกเราต้องรีบไปแจ้งที่เมืองโดยเร็ว! ให้ลี้ภัยและขอความช่วยเหลือจากราชอาณาจักร...แล้วก็...แล้วก็..."

 

ความรุนแรงของสถานการณ์ทำให้ไอโกะสับสนพยายามสุดความสารมาถเพื่อเรียบเรียงและพูดเรื่องที่ต้องทำ แล้วในระหว่างที่ทุกคนยกเว้นฮาจิเมะกับอายาโตะกำลังวิตกกังวนวิลก็เอ่ยปากถามเหมือนบ่นพึมพัม

 

"เอ่อ..ถ้าเป็นท่านฮาจิเมะกับท่านอายาโตะน่าจะทำอะไรสักอย่าง..."

 

คำพูดนั้นทำให้ทุกคนหันไปมองทั้งสองคนพร้อมกัน สาตานั้นเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังว่าไม่แน่พวกอายาโตะอาจจะทำได้ก็ได้ก็มีพลังถึงขนาดล้มมังกรดำได้เลยนี่น่า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว