นารีมีมง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รสรักแฟนเก่า-04-ข้างนอกข้างใน

ชื่อตอน : รสรักแฟนเก่า-04-ข้างนอกข้างใน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2563 13:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รสรักแฟนเก่า-04-ข้างนอกข้างใน
แบบอักษร

"เอวา"

เสียงทุ้มจากชายสูงอายุเรียกความสนใจจากเลขาสาวที่กำลังจดจ่ออยู่กับกองเอกสารให้เงยหน้าขึ้น

"คะ.."

"พรุ่งนี้เอวาไม่ต้องมาทำงานกับอาแล้วนะ"

"ทำไมหรอคะ..เกิดอะไรขึ้นหนูโดนไล่ออกหรอคะหรือเพราะว่าหนูทำงานไม่ดีไม่ได้เรื่องคุณอาบอกหนูได้นะคะหนูจะแก้ไขให้แต่อย่าถึงกับไล่ออกเลยนะคะ"

หญิงสาวพ่นคำพูดออกมาโดยไม่คิดเว้นช่วงเพื่อหายใจ เธอทั้งงงทั้งไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆคุณอาของเธอถึงมาบอกว่าไม่ให้เธอมาทำงานกับท่านอีก

"เอวาใจเย็นๆฟังอาก่อนนะ"อภินันท์ยกมือขึ้นห้ามปรามให้ผู้เป็นหลานสาวใจเย็นลง

"คือว่าคุณฌอนเขามาขอให้เอวาไปเป็นเลขาให้ซึ่งอาก็เห็นว่าตำแหน่งของท่านก็ควรจะมีเลขาอาก็เลยยกเราให้เขาไปเลยเพราะว่าลำพังอาก็ไม่ได้ลำบากในการหาเลขาใหม่เท่าไหร่..ไม่ได้จะมีการไล่ออกอะไรทั้งนั้นแหละอย่าตีโพยตีพายไป"

"คุณอาว่าไงนะคะให้หนูไปเป็นเลขาอีตา...ท่านรองประธานเนี่ยนะคะ"

"อืม..เตรียมตัวด้วยล่ะเริ่มงานพรุ่งนี้โอเคนะอาไปละ"

ท่าทางนิ่งๆกับคำพูดเรียบๆบอกได้เลยว่าท่านไม่ได้พูดเล่น

เมื่อว่าจบอภินันท์ก็เดินเลี่ยงออกไปเขาไม่ได้อธิบายอะไรยืดเยื้อเพราะคิดว่าแค่บอกให้รู้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว

ขณะที่เอวานั้นสตั๊นไปชั่วครู่ ยืนแข็งทื่อเหมือนโดนฉาบเอาไว้กับปูนจนติดผนัง เมื่อรู้ว่าตนนั้นกำลังจะโดนย้ายไปทำงานกับคนที่เธอเกลียดนักเกลียดหนา

ไม่รู้ว่าอนาคตต้องเจอกับอะไรบ้างเพราะแค่วันนี้เธอก็แทบจะทนไม่ไหวกับผู้ชายคนนี้แล้ว

 

วันนี้มันวันอะไรวะเนี่ย...

 

'17 ชั่วโมงผ่านไป'

เช้าวันใหม่ก็เดินทางมาบรรจบ เสียงนาฬิกาปลุกจากหัวเตียงเตือนว่าได้เวลาของการไปทำงานแล้ว หญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินเนื้อบางขยับพลิกตัวไปมา ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งหัวยุ่งอยู่ปลายเตียง

ปกติเธอจะร่าเริงและตื่นเต้นในทุกเช้าของการไปทำงานแต่วันนี้เธอกลับลุกขึ้นนั่งนิ่ง ไม่ขยับเขยื้อนตัวผมเผ้าพันกันยุ่งเหยิงเพราะเมื่อคืนเธอแทบนอนไม่หลับ มัวแต่จินตนาการนู่นนี่นั่นถึงสิ่งที่เธอต้องเจอนับตั้งแต่วันนี้

ไม่รู้ว่านี่เป็นพรมลิขิตประเภทไหนที่ทำให้เธอได้กลับมาพบเจอกับผู้ชายใจร้ายใจดำคนนี้อีกครั้ง แต่ให้รู้ไว้เถอะว่าเธอไม่เต็มใจไม่แม้แต่อยากจะเจอหน้าแทบอยากจะสาปแช่งเช้าเย็น ถ้าเผาพริกเผาเกลือได้เธอคงทำไปแล้ว

"เห้อ..."เสียงถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ได้ หากแต่มันถูกพ่นออกมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่หญิงสาวตื่นนอน

ปลายเท้าขยับยกตัวสูงขึ้นยืดเส้นยืดสาย เดินส่ายศีรษะไปมาอย่างง่วงงุน เธอเดินไปเปิดม่านเพื่อรับแสงสว่างก่อนจะถลาตัวเข้าห้องน้ำไปด้วยใจที่อิดออดไม่อยากแม้กระทั่งอาบน้ำหรือทำอะไร

ใช้เวลาเพียงไม่นาน ร่างเพรียวก็มายืนอยู่หน้ากระจก ใช้เวลาประทินโฉมเพียงพักเดียว ก่อนจะสวมชุดที่ถูกเตรียมไว้ทาบทับลงไป แล้วก้าวออกจากบ้านด้วยความมั่นใจตรงดิ่งไปยังสถานีรถไฟฟ้าเหมือนทุกวัน

สาเหตุที่เธอไม่เลือกขับรถส่วนตัวไปทำงานเพราะเธอไม่ชอบรถติดการต้องอยู่บนถนนเวลานาน มันทำให้เสียเวลากว่าจะไปถึงที่ทำงานอาจจะสายโด่เอาได้

เธอเลยเลือกที่จะไปรถไฟฟ้าในตอนเช้าถึงแม้ว่าผู้คนจะเบียดเสีนดแน่นหนา ทว่าก็เร็วทันใจ โดยที่ไม่ทำให้เธอไปสายเลยสักครั้ง

วันนี้เป็นวันอังคารเธอเลือกที่จะใส่เสื้อผ้าเสริมดวงราศีตามวัน นั่นก็คือชุดเดรสสีแดงสั้นเหนือเข่าขึ้นมานิดหน่อย มันไม่ได้แดงจัดชัดแจ้งจนถึงขนาดที่ว่าก้าวเข้ามาในบริษัทแล้วคนจะหันมองที่เธอเป็นตาเดียว แต่แดงแค่พอให้มองเห็นว่าเป็นสีแดงก็เท่านั้น

อย่างน้อยๆวันนี้เธอก็ต้องรอดจากไอ้แฟนเก่านิสัยเสียนั่นให้ได้

ลิฟต์นำร่างของหญิงสาวขึ้นมายังชั้น50ซึ่งเป็นชั้นของผู้บริหารและรองประธานบริษัทเท่านั้นไม่มีใครอื่นใดนอกเหนือจากนี้

ซึ่งชั้นนี้ดูปลอดโปร่ง ไร้ซึ่งผู้คนเหมือนชั้นล่าง มันเป็นยอดสูงสุดของตึกที่มีเพียงสองห้องเท่านั้นห้องหนึ่งอยู่ทางขวามือ มีป้ายเขียนชัดเจนว่าห้องผู้บริหาร

ส่วนทางซ้ายมือนั้นคือห้องของรองประธานหน้าม่อที่ไม่แม้แต่อยากจะก้าวเท้าไปเหยียบ แต่สุดท้ายก็ต้องจำใจเดินเข้าไปอยู่ดี

เอวาหยุดทำใจอยู่พักหนึ่งหันมองหน้าห้องไม่เห็นมีโต๊ะวางอยู่

 

ไม่เห็นมีโต๊ะเลขาเลย...

 

เธอชั่งใจอยู่สักพักเมื่อสังเกตอยู่นานว่าไม่มีโต๊ะอยู่หน้าห้องและบริเวณนี้จริงๆ

มือบางเลยเคาะลงบนประตูเพื่อขออนุญาตบุคคลที่อยู่ข้างในเธอต้องการที่จะทราบว่าโต๊ะทำงานของเธออยู่ตรงไหน ทว่าเคาะเท่าไหร่ก็ไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมาให้เธอได้ยิน

หญิงสาวเลิกพยายามที่จะเคาะต่อ เลยถือวิสาสะผลักประตูเข้าไปโดยไม่รอให้ใครมาอนุญาต สองเท้าบนส้นสูง4นิ้วพาตัวเองเข้ามาในห้องทำงานหรูหราของเจ้านายคนใหม่ที่ต่างออกไปจากห้องทำงานของเจ้านายคนเก่ามากพอสมควร

ห้องดูกว้างขวาง สะอาดตามีโซฟารับแขกที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับโต๊ะทำงานใหญ่ที่คาดว่าน่าจะเป็นที่นั่งของรองประธานหนุ่ม ถัดจากโซฟาไปเพียงนิดมีทางเดินเข้าไปเล็กน้อย เหมือนมีห้องอยู่ภายในแต่ประตูถูกปิดไว้สนิท ทางซ้ายมือเป็นห้องเล็กๆที่ไว้ชงกาแฟ

ส่วนริมประตูนั่นเป็นโต๊ะทำงานที่ดูไม่เล็กมากพิจารณาแล้วน่าจะเป็นโต๊ะสำหรับเลขา แต่ทำไมไม่ตั้งไว้ข้างนอกเหมือนตอนที่เธอทำงานกับอภินันท์ ทำไมต้องอยู่ในห้องเดียวกัน

นี่แสดงว่าเธอต้องทนเห็นหน้าแฟนเก่าจอมทะลึ่งนั่นทั้งวันงั้นหรอ แค่คิดก็เหนื่อยใจแล้วรู้งี้ยอมแลกกับการโดนไล่ออกยังจะดีกว่าอีก

 

แกร๊ก~

 

เสียงประตูดังขึ้น บ่งบอกว่ามีคนกำลังเข้ามา เอวาที่ง่วนคิดอยู่กับความกังวลเรื่องโต๊ะทำงานก็ต้องหยุดลงกระทันหัน

ดวงตากลมหันไปมองยังผู้มาใหม่ สองสายตาสบประสานกันเข้าทันทีโดยไม่ได้นัดหมาย

ชายหนุ่มในชุดสูทเรียบร้อยดูดีมีภูมิฐาน ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับแสยะยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่าทันทีที่เห็นหญิงสาวอยู่ในห้อง

"สวัสดีครับ..คุณเลขาสุดสวย"มือหนาล้วงลงในกระเป๋ากางเกงอย่างวางมาด

"นะ..นาย"

คำพูดเริ่มติดอ่างขึ้นมาซะอย่างงั้น ไม่รู้ว่าด้วยเพราะเหตุใด

"เรียกไม่เพราะเลยไหนลองเรียกท่านรองสิ"ฌอนเอี้ยวหน้าเข้ามาใกล้เด็กสาวมากขึ้นจนจมูกเกือบจะแตะกันเพียงนิด

เจ้าหล่อนหลับตาพริ้ม หัวใจกระตุกวูบเมื่อสัมผัสถึงลมหายใจร้อนผ่าวที่รินรดลงมาบนใบหน้างาม

"ถอยออกไปนะ"มือบางตั้งใจผลักชายหนุ่มออกแต่ไม่ทันได้สังเกตุว่าที่ๆตนวางมืออยู่นั่นคือหน้าอกของชายหนุ่ม

"แน่นไหม.."

ตาโตเบิกโพลงทันทีที่ชายหนุ่มพูดเชิงหยอกเอิน ถ้าเป็นหญิงอื่นคงเขินม้วนไปแล้วแต่นี่เป็นเธอ เธอที่รังเกียจเขาแทบเข้าไส้ เพราะฉะนั้นอย่าหวังว่าการได้จับหน้าอกผู้ชายเธอจะรู้สึกเป็นปลื้มจนอยากลูบคลำนานๆ ไม่มีทาง

สองมือเล็กผละออกเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานที่อยู่ติดริมประตู ในใจเต้นตุบๆไม่ยอมหยุด สายตาหลุบต่ำลงใต้โต๊ะอย่างที่ไม่รู้ว่าควรจะเอาสายตาไปวางไว้ที่ไหนดี

"สั่นเป็นลูกหมาตกน้ำเชียวนี่กลัวหรือเขินครับคุณเลขา"

"หุบปากนายไปเลย"

"ถ้าเธออยากจะให้ฉันหุบปากเธอก็ใช้ปากเธอปิดปากฉันสิ!หรือจะใช้อย่างอื่นก็ได้นะเช่น...เม็ดชมพูตรงหน้าอกเธออ่ะแต่ฉันว่าอย่างหลังน่าจะดีกว่านะเพราะวันนี้ฉันอยากดื่มนมตอนเช้าแทนกาแฟยังไงไม่รู้เธอว่าดีไหม"

เขาพูดจาลามกออกมาไม่อายปาก จนคนตัวเล็กต้องยกมือขึ้นปิดหูเอาไว้ เพราะทนฟังไม่ไหวกับคำพูดจาที่ชายหนุ่มสรรหามากรอกหูตน

ฌอนเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะสายตามองมายังหญิงสาวก่อนจะแสยะยิ้มเล็กๆพอใจที่ได้แกล้งเจ้าหล่อน ผู้หญิงที่เขาหลอกฟันเมื่อ5ปีก่อนเพราะแค่การพนันกับเพื่อนสนุกๆ เขาไม่คิดว่าจะได้กลับมาเจอเธออีกครั้งในสภาพที่เธอสวยขึ้นขนาดนี้อย่างกับคนละคน

ทรวดทรงองเอวที่ดูดีไปหมดทุกอณู สองเต้าที่ใหญ่จนล้นมือ ดอกไม้ที่ยังชุ่มฉ่ำคับแน่นจนคิดว่ายังสดอยู่ เธอเกือบทำเขาห้ามใจไม่ได้ตอนอยู่ในห้องน้ำเมื่อวาน จนอยากจะจับกดให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

ฌอนนั่งมองหญิงสาวไม่ละสายตา จนเผลอสังเกตุไปทั่วเรือนร่าง พลันสายตาก็เลือกที่จะหยุดมองปากเล็กสีอมชมพูที่เคลือบด้วยลิปสติกนั่น ทำเขาอยากกัดอยากดูดอีกครั้งซะจริงๆมันคงจะฟินน่าดู

 

"นาย.."

เสียงเรียกเล็กๆทำเอาชายหนุ่มตัวโตหลุดออกจากภวังค์ความคิดลามกแทบไม่ทัน

"บอกให้เรียกท่านรอง"เขาทำเสียงเข้มตอบกลับไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"ขอย้ายโต๊ะไปอยู่ด้านนอกได้ไหม"

"ไม่ได้!"

ทันทีที่เจ้าหล่อนพูดจบชายหนุ่มก็เอ่ยสวนกลับไปทันทีเหมือนตั้งรับไว้แล้ว

"ทำไม"

"อยู่ในนี้เธอจะได้อยู่ในสายตาฉัน"

เอวาสตั๊นไปกับคำพูดที่หลุดออกมาจากปากชายหนุ่ม เพราะไม่รู้ว่าเขาตั้งใจหรือมันแค่หลุดปาก

"ฉันหมายถึงถ้าเธออยู่ในนี้มันจะสะดวกในการทำงานมากขึ้น"

"แต่ฉันอยากอยู่ด้านนอก"

"ฉันบอกว่าไม่ได้ไง"

"ก็จะอยู่ด้านนอกอ่ะ"

"ด้านใน!"

"ด้านนอก!"

สองคนถกเถียงกันไม่มีใครยอมใครจนฌอนที่เกิดทนไม่ไหวก่อนลุกขึ้นย่างสามขุมจากโต๊ะทำงานตนมุ่งตรงมายังโต๊ะทำงานของเลขาสาวโดยไว

สองแขนแกร่งครอบทาบทับไว้บนผนักพิงของเก้าอี้ที่เจ้าหล่อนนั่งอยู่ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววดุดันไม่ลดละจ้องเหมือนจะเขมือบหญิงสาวเข้าไป จนเอวาต้องห่อไหล่ลงเหลือเพียงนิดเพราะตกใจกลัว

"ฉันบอกว่าข้างใน"ชายหนุ่มพูดลอดไรฟันออกมา พลางขบกรามแน่นจนมันนูนเป็นสันให้ได้เห็น แต่กระนั้นเจ้าหล่อนก็ไม่ยอมอยู่ใต้อาณัติง่ายๆเธอทำเป็นใจดีสู้เสือตอบกลับไปแบบไม่ยอมเช่นกัน

"ข้างนอก!"

"ข้างใน.."เสียงพูดเขาเริ่มแหบพร่าลงจนคนตัวเล็กเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย

"ข้าง.."

เธอตั้งใจจะเถียงกลับไปอีกครั้งแต่ทว่ายังพูดไม่ทันจบรองประธานหนุ่มก็พูดตัดขึ้นมาก่อนจนเจ้าหล่อนต้องยกมือปิดปากแทบไม่ทัน

"ฉันบอกว่าข้างในก็คือข้างใน..ถ้าเธอยังขืนดื้อดึงจะไปอยู่ข้างนอกและไม่ยอมเงียบเสียงฉันจะเปลี่ยนใจจากอยู่ข้างในเป็นแตกในตัวเธอแทนเอาไหม"

ไม่รู้ว่าเขาพูดทีเล่นทีจริงหรืออย่างไร แต่แววตาโฉบเฉี่ยวดุดันนั่นไม่น่าจะล้อเล่น นี่เขากำลังขู่เธออยู่ใช่ไหม

.

.

เอ๊?...ท่านรองเขาขู่น้องอยู่มั้ยนะคุณผู้อ่านคิดว่าไงไรท์เดาไม่ออกเลยช่วยตอบที555

😅😅

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น