ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความรู้สึกแปลกๆ nc

ชื่อตอน : ความรู้สึกแปลกๆ nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 22:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความรู้สึกแปลกๆ nc
แบบอักษร

เกรซ Part

ฉันไม่รู้หลอดนะว่า เบียร์มันหายไปไหนมาตลอด1อาทิตย์ที่ผ่านมา พวกเราติดต่อมันไม่ได้เลย แม้แต่โยเพื่อนที่มันสนิทมากที่สุด ก็ยังไม่รู้เลยว่ามันหายไปไหน แล้ววันนี้ มันกับมาพร้อมกับความเปลี่ยนแปลง มันไม่ค่อยร่าเริ่งเหมือนทุกครั้ง แล้วยังถามพวกฉันอีกว่าถ้ามันไม่ได้เรียนกับพวกฉันต่อ จะโกรธมันหรือป่าว

ใช้แล้วค่ะ เบียร์มันกำลังจะย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ซึ่งมันก็ไม่ยอมบอกเหตุผลว่าเพราะอะไรถึงย้ายไปแบบไม่บอกกล่าวพวกฉันเลย มันบอกแค่ว่านี้คือทางที่ดีที่สุดแล้วสำหรับมัน มันจะไปเริ่มต้นใหม่ และเมื่อมันพร้อมมันจะกับมา

หลังจากนั้นอีก 1 อาทิตย์เบียร์มันก็ทำเรื่องลาออกกับทางมหาลัยเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับบอกพวกฉันว่ามันจะไปวันนี้เลย ฉันไม่รู้ว่าทำไมมันถึงรีบขนาดนี้ แต่พวกฉันก็มาส่งมันที่สนามบินพร้อมกับเพื่อนฉันอีก2คน แน่นอนว่ามันก็ต้องมีบ้าง ที่ร้องไห้ ก็คนมันใจหายนี่ เป็นเพื่อนกันมานานอยู่ด้วยกันตลอด อยู่ๆก็หายไปจะให้ฉันยิ้มหรือไงเล่า

“ไม่ต้องมาดาม่าเลยนะพวกแกฉันแค่ย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ฉันไม่หายไปสักหน่อยถ้าคิดถึงก็แค่โทรหากันแค่นั้นเอง”

“มันไม่เหมือนกันไหมเบียร์ แกมันใจร้ายเกินไปแล้ว คิดจะไปก็ไปไม่ให้พวกฉันเตรียมใจอะไรเลย”

“ใช่แกรซเบียร์แกมันใจร้าย แกทิ้งพวกฉันแล้วนี่จะไปนานแค่ไหน ไปประเทศไหนอะไร แกก็ไม่บอกพวกฉันอย่าคิดว่านั่งเครื่องบินส่วนตัวของแกไป ฉันจะไม่รู้ว่าแกไปที่ไหนนะฉันจะถามคุณป๊า กับคุณม๊า แก”

“ถ้าคิดว่าป๊ากับม๊าจะอยู่ให้แกถามอะนะโย ท่านทั้งสองเดินทางบ่อยจนไม่มีเวลาอยู่บ้านด้วยซ้ำไป”

“แกทั้งใจร้ายและเย็นชากว่าฉันอีกนะเบียร์ถึงเมื่อไรติดต่อมาด้วย”

“ขอโทษนะไอซ์ฉันจะกับมาเมื่อฉันพร้อมแล้ว รักพวกแกดูแลตัวเองด้วยละฉันไปนะ”

พวกฉัน 4 คนยืนกอดกัน ก่อนที่จะยอมปล่อยให้เบียร์มันไปขึ้นเครื่อง เพราะคนของคุณป๊ามาตามมันแล้ว

“เฮ้อ นี้พวกเราต้องเหลืออยู่กันแค่ 3 คนแล้วหรอเนี้ย”

“โยอีกไม่นานก็จะเหลือแค่2คนฉันกับแก”

“ทำไมแกจะไปไหนอีกคนไอซ์ฉันไม่ยอมแล้วนะ”

“ฉันเข้าใจที่ไอซ์มันพูดและ นู้นที่รักแกมานู้นแล้ว สงสัยคิดถึงแกมากถึงกับมาตามแกเลย”

“ที่ลงที่รักอะไรกันเล่าพวกแกนี่”

“เกรซทำไมช้าจังพี่คิดถึงเราจะแย่แล้วนะ”

“นี่พี่เอกปล่อยเลยนะ ดูสิคนอื่นเขามองหมดแล้ว”

“มองก็มองไปสิ เขาจะได้รู้ว่าเกรซมีพี่แล้ว และพี่ก็หวงเกรซมากด้วย”

ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเห็นมุมนี้ของพี่เป็นเอกเลยนะ เขาเป็นคนแบบนี้หรอ ตลอดระยะเวลา2อาทิตย์ที่คบกับมาเขาทำตัวหวานใส่ฉันตลอด แถมมือก็เป็นปลาหมึกเลยให้ตายเหอะ

เออฉันลืมบอกเลยวันนั้นหลังจากที่ฉันและพี่เป็นเอกไปหายัยเบียร์ที่ห้องแต่ไม่เจอ เขาก็พาฉันไปร้านอาหารสุดหรูที่อยู่ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมแห่งหนึ่ง พี่เป็นเอกบอกแค่ว่าหิวอยากทานอาหารร้านนี้ แล้วเขาก็ให้ฉันสั่งอาหารส่วนตัวเขาเองกับเดินออกไปด้านนอก ฉันถามเขาว่าจะไปไหนเขาตอบแค่ว่าลืมของไว้ที่รถจะลงไปเอาเดี๋ยวขึ้นมา

แต่ทำไมร้านนี้ไม่มีคนเลยนะ ฉันรอเขาจนตอนนี้อาหารมาเสิร์ฟจนครบแล้ว พี่เป็นเอกก็ยังไม่มา ฉันเลยติดสินใจโทรหาเขา

“ฮัลโหลพี่เอก อยู่ไหนเนี้ย บ่นหิวไม่ใช่หรอ อาหารมาครบแล้วนะ พี่จะขึ้นมาหรือยัง”

“พี่อยู่ข้างหลังหันมาหาพี่หน่อยครับคนดี”

“เอ๊ะ นี่พี่จะไปไหน” ก็จะไม่ให้ฉันถามแบบนี้ได้ไง ตอนนี้พี่เป็นเอกอยู่ในชุดสูทสีดำที่ดูเข้ากับเขา ทำให้วันนี้ดูหล่อเป็นพิเศษเลยแหละแถมยังเซทผมมาอีก นี่เขาจะไปไหน”

“โหนี้ไม่คิดจะชมว่าพี่หล่อบ้างหรือไงเกรซอุส่าแต่ตัวมาขนาดนี้”

“5555โอเคหนูยอมรับว่าพี่หล่อ แล้วนี้พี่จะไปไหนคะ ไหนบอกหิวไง นี่หนูสั่งอาหารมาหมดแล้วนะ พี่จะไม่ทานหน่อยหรอ”

“แล้วใครบอกเกรซว่าพี่จะไปที่อื่น วันนี้เป็นวันพิเศษ ของคนพิเศษของพี่ นั้นก็คือเรานะเกรซ” ฉันชี้มาที่ตัวเองและถามขึ้น

“หนูหรอ”

“ใช่เรานั้นแหละเกรซ” พี่เป็นเอกหันไปหาพนักงานแล้วพยักหน้าให้เขาเดินเข้ามาพร้อมกับดอกไม้ช่อโต ที่ในช่อนั้นเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีขาวและสีชมพูที่ฉันชอบ

“อ่ะพี่ให้รับมันไปสิความรักของพี่” ฉันรับช่อดอกไม้เอาไว้ และก่อนที่ฉันจะถามอะไรพี่เป็นเอกต่อเขาก็พูดขึ้น

“เป็นแฟนกับพี่นะครับเกรซ พี่รักเรามากนะ ขอโทษที่ก่อนหน้านี้พี่เคยทำไม่ดีกับเรา ขอโทษที่ทำให้เสียน้ำตา แล้วก็ขอโทษที่ล่วงเกินเกรซไป แต่พี่สัญญาว่าต่อจากนี้พี่จะดูแลเกรซเอง เป็นแฟนกันนะ” ฉันยิ้มพร้อมกับน้ำตาของความดีใจ และซึ้งใจ ที่พี่เป็นเอกเขายอมทำอะไรแบบนี้ให้ฉัน ทั้งที่เขาจะไม่ทำมันก็ได้ ในเมื่อคืนนั้นฉันก็ตกลงยอมเป็นแฟนเขาแล้ว ฉันพยักหน้ารับก่อนที่พี่เป็นเอกจะเข้ามากอดฉันไว้

“ทำไมแฟนพี่ขี้แยจัง ไม่ร้องไห้แล้วนะครับคนดี เกรซเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่า”

“ขอบคุณนะ ที่พี่ทำอะไรแบบนี้ให้หนู ทั้งที่พี่จะไม่ทำก็ได้ แล้วก็ที่พี่ขอโทษหนูมาหนูไม่รับนะ เพราะหนูไม่เคยโกรธพี่เลย”

“อืมเกรซครับพี่รักเกรซนะ”

“หนูก็รักพี่นะ พี่เป็นเอกขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตของหนู” หลังจากที่ฉันรับพี่เป็นเอกเป็นแฟนอย่าเป็นทางการ เขาก็ทำเสียงดุขึ้นมาต่อโดยทันที

“เกรซต่อจากนี้พี่ขอเตือนเราไว้เลยนะ ว่าพี่จะไม่ยอมให้เกรซแต่ตัวแบบนี้ พี่หึง พี่หวง พี่จะพาไปซื้อชุดใหม่ให้หมดเลยค่อยดู”

“555555 ก็ได้คุณแฟนที่รัก” นั้นแหละค่ะ หลังจากวันนั้นเขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด ทั้งที่มหาลัยหรือที่อื่นๆ เขาก็จะทำตัวหวานใส่ฉันตลอด ข่าวเรื่องที่ฉันกับพี่เป็นเอกเป็นแฟนกัน ก็กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้มีทั้งกลุ่มคนที่ชอบคู่ของฉัน แล้วก็กลุ่มที่เกลียดฉัน และแน่นอนว่ามันก็ต้องมีพวกข้อความที่ส่งมาว่าฉันเสียๆหายทุกวัน แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจเท่าไร

“เกรซครับวันนี้เราจะทานอะไรกันดีพี่คิดไม่ออกแล้ว ช่วยพี่คิดหน่อยนะครับ”

“อ้อนแบบนี้ต้องการอะไรจากหนู บอกมาเลยนะพี่เอก”

“คือว่า เกรซครับพี่เคยได้ยินน้องโยบอกว่า เกรซทำอาหารอร่อยมาก พี่อยากให้เราทำให้พี่ทานบ้างก็เท่านั้นเอง”

“ก็บอกหนูตรงๆก็ได้ไหม ไม่เห็นต้องอ้อนเลย งันพี่จะทานอะไรคะ”

“พี่ทานได้ทุกอย่างเลยครับถ้าเกรซเป็นคนทำ”

“งันกับคอนโด เดี๋ยวหนูไปทำให้กิน เอาเมนูง่ายๆแล้วกันเนอะวันนี้”

หลังจากที่ฉันกับมาถึงคอนโดแล้ว ฉันก็ให้พี่เป็นเอกไปรอที่ห้องเขา แต่รายนั้นยอมไปดีๆที่ไหน อ้อนจนฉันต้องยอมให้เขามานั่งรอฉันทำกับข้าวให้เขาอยู่ในห้องฉันนี้ไง

“ไหนวันนี้จะทำอะไรให้พี่ทานครับ”

“เท่าที่หนูมีขอสดตอนนี้ก็น่าจะทำ ต้มจืดหมูสับ ปลาหมึกผัดไข่เค็ม แล้วก็แล้วก็หมูทอดกระเทียมพริกไทย แต่หนูบอกก่อนเลยนะ ถ้าไม่อร่อยห้ามมาว่าหนูด้วย”

“ที่บอกมานี่ของชอบพี่ทั้งนั้นเลยนะ แล้วก็พี่ไม่มีทางว่าเราแน่เกรซ พี่รู้ว่าเกรซทำอะไรก็อร่อย แล้วนี่จะให้พี่ช่วยทำอะไรไหม”

“งันพี่เอกไปล้างผักตรงนั้นให้หนูหน่อย ถ้าเสร็จแล้วพี่เอามาว่างตรงนี้นะ แล้วไปนั่งรอที่โซฟา หรือว่าจะดูหนังก็ได้ส่วนที่เหลือหนูทำเอง”

 เป็นเอก Part

หลังจากที่ผมเดินเข้าไปตามเกรซที่สนามบิน ผมก็อ้อนขอให้เกรซทำอาหารให้ผมทาน แล้วถ้าถามว่าทำไมผมไม่ลงไปส่งน้องเบียร์ด้วย ก็บอกได้เลยครับคือน้องเกรซบอกว่าน้องเบียร์ไม่อยากให้พวกผมไปส่งสักคน ถึงแม้ผมและเพื่อนจะอยากทำแค่ไหนก็ตาม ขนาดเพื่อนๆน้องตอนแรกน้องเบียร์ก็จะไม่ยอมให้มาส่งด้วยซ้ำ

ส่วนไอ้ลูคัสตอนนี้ไม่รู้มันจะเป็นบ้าขนาดไหน เพราะผมยังไม่เจอมัน รู้แค่ว่าไอ้แทนกำลังนั่งอยู่กับมันที่ร้านตั้งแต่เช้าแล้วส่วนไอ้ใต้ฝุ่น ก็ไปญี่ปุ่นอีก ตอนนี้ผมก็ต้องดูทั้งเกรซ ทั้งน้องโยด้วยเลย เพราะก่อนที่ไอ้ใต้ฝุ่นมันจะไปมันบอกว่าถ้าผมไม่ดูแลน้องโยให้มัน มันจะเอาเรื่องที่ผมพนันกันไว้ไปบอกเกรซแน่ ผมยอมไม่ได้ผมกำลังจะชนะแล้ว เรื่องนี้ผมต้องไม่แพ้

ตอนนี้เราทั้งคู่ก็ถึงคอนโด แล้วและเกรซก็ไล่ให้ผมมารอที่ห้องของตัวเอา แต่ผมไม่ยอมขอเข้ามาอยู่ด้วย จนเกรซใจอ่อนให้ผมเข้ามา นี่ตั้งแต่คบกันมาเกรซไม่ยอมให้ผมเข้าห้องของเกรซเลยนะ นี่เป็นครั้งแรกของผม ห้องของเกรซจัดได้ดีดูสะอาดเพราะห้องของเกรซจะออกไปโทนสว่าง ห้องนี้จะทาสีขาวแล้วของจัดตกแต่งห้องก็ไล่โทนอย่างชัดเจน อย่างเช่นโซฟาสีเทาโต๊ะวางของสีดำ แจกันสีขาวดูตัดกันแบบมีมิติสุดๆ

ผมเดินตามเกรซไปที่ห้องครัว แล้วก็นั่งดูน้องจัดเตรียมของต่างๆออกมาจากตู้เย็น ผมถามเกรซว่าวันนี้จะทำอะไรให้ผมทาน เกรซตอบผมว่า มีต้มจืดหมูสับ ปลาหมึกผัดไข่เค็ม หมูทอดกระเทียมพริกไทย และนั้นมันคือของโปรดผมทั้งนั้น เกรซบอกผมว่าถ้าไม่อร่อยห้ามผมบ่น และผมว่าผมไม่มีทางบ่นเกรซแน่นอน จากเมนูที่เกรซบอกผมมา ผมว่าน้องคงจะทำของที่ตัวเองถนัดอยู่แล้ว ผมถามน้องต่อว่ามีอะไรให้ผมช่วยไหม เกรซบอกแค่ว่าให้ผมไปล้างผักที่เกรซเอาออกมา ถ้าล้างเสร็จก็ให้ผมไปนั้นเล่น หรือไปก็ดูหนัง ส่วนตัวผมก็มีหน้าที่ทำตามสินะ

ผมเลือกที่จะนั่งดูหนังของผมไปเงียบๆ จนน้องเดินมาตามผมให้ไปทานอาหาร

“พี่เอกไปทานข้าวกัน หนูทำเสร็จแล้ว”

“อืมไปสิ” ผมเดินตามน้องมาที่โต๊ะอาหารพร้อมกับมาช่วยน้องยิบน้ำและแก้วน้ำอีกที

“ว้าว น่าทานจังนี้เราทำเองจริงหรอเกรซ พี่ไม่อยากจะเชื่อ”

“น่าตามันอาจจะน่าทาน แต่พี่ลองชิมก่อนไหมว่าอร่อยหรือป่าว เดี๋ยวเกรซตักข้าวให้นะ”

“พี่ว่ามันต้องอร่อยมาแน่ๆ”

หลังจากที่เกรซตักข้าวให้ผม ผมก็ทำการชิมปลาหมึกผัดไข่เค็มเป็นอย่างแรก อืมอร่อยน้องทำได้อร่อยมาก แล้วผมก็ชิมอาหารที่เหลือต่อด้วย ส่วยเกรซก็นั่งลุ้นว่าผมจะชอบไหม

“เป็นไงพอทานได้ไหมอ่ะพี่เอก”

“อืมจะว่ายังไงดีแหละ” ผมทำหน้ายุ่งตอนเกรซถาม ผมอยากแกล้งน้องผมชอบเวลาเกรซลุ้นคำตอบจากผม

“มันไม่อร่อยใช่ไหม งันไม่ต้องกินเอาไปทิ้ง ออกไปหาอะไรกินข้างนอกเถอะ” น้องกำลังยิบเอาอาหารที่น้องทำไปทิ้งทันที

“เดี๋ยวๆๆเกรซใจเย็น อาหารที่เกรซทำมันอร่อยแล้วก็อร่อยมากด้วยอย่าทิ้งนะ พี่แค่แกล้งเกรซเล่นเฉยๆเอง แล้วอีกอย่างพี่ยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่ามันไม่อร่อยจริงไหม” น้องวางจากอาหารที่อยู่ในมือน้องลงกับโต๊ะแล้วหันมายิ้มให้ผม

“เฮ้อเกือบไม่ได้กินแล้วไหมแหละ ใจร้อนจริงๆเลยนะเรา”

“55555 สมน้ำหน้า เกรซรู้ว่าพี่แกล้งเกรซหรอกน่า เพราะเมนูนี้หนูทำบ่อย แล้วก็นะพวกเพื่อนเกรซมันก็ชมตลอดว่ามันอร่อยมาก มันไม่มีทางที่พี่จะไม่ชอบแน่ๆ แกล้งมาแกล้งกับไม่โกง”

“มานี้เลยนะยัยตัวแสบมาให้พี่ลงโทษซะดีๆ” ผมลุกขึ้นแล้ววิ่งไปประชิดตัวน้องทันที

ฟอด ฟอด จุ๊บ

“นี้พี่เป็นเอกทำบ้าอะไรเนี้ย ปล่อยหนูเลยนะ”

“ไม่ได้ทำบ้าแต่ทำโทษ”

อุ๊บบ อืมมมม

ครับก็อย่าที่รู้ผมทั้งหอมทั้งจุ๊บน้องเป็นการลงโทษ ยัยตัวแสบนี่แต่พอได้หอมไปจุ๊บแล้วผมกับมีความต้องการมากขึ้นกว่าเดิม ผมจูบน้องต่ออีกครั้ง และเนินนานจนน้องเคลิ้มไปกับผม อืมหวานทำไมจูบน้องหวานขนาดนี้ ผมค่อยแทรกลิ้นไปเก็บเกี่ยวความหวานในปากน้อง ไล่ต้อนลิ้นเล็กที่พยายามหลบหนีผมไปทั้งโพรงปาก

“อืมม” เสียงน้องครางออกมาเพราะผมขยำไปที่สะโพกของน้อง ผมถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง

“พี่ว่าพี่อย่ากินเราแทนข้าวแล้วสิ” น้องเบิกตากว้าง และก่อนที่น้องจะได้พูดอะไรต่อผมก็จูบน้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเป็นจูบที่ดูดัน และมีความต้องการในตัวผมสูงมาก ผมอุ้มเกรซไปที่โซฟาทันทีวางเกรซลงทั้งที่เรายังจูบกันอยู่ ผมค่อยสอดมือเข้าไปในเสื้อของเกรซ แล้วปลดเสื้อชั้นในออกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับขยำไปที่หน้าอกคู่นั้น

“อืมมม” เกรซครางออกมาอย่างเสียวซ่าน ผมจึงถอดเสี้อของเกรซออกไปให้พ้นทางผมมองหน้าอกคู่นั้นพร้อมกับก้มลงไปหามันอย่างโหยหา

จ๊วบ !จ๊วบ!

“อ๊ะพี่เอกหยุดก่อน” ผมหยุดการกระทำของผมทันที แล้วถามเกรซว่าทำไมแต่น้องหลบสายตาของผมและเหมือนไม่กล้าพูด

“เกรซครับบอกพี่นะคนดี ทำไมไม่ให้พี่ทำต่อหืม” ผมยังคลอเคลียตรงซอกคอน้องอยู่

“คือเกรซกลัวก็ตอนนั้นมันเจ็บนี้”

“55555ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องกลัว มันเจ็บแน่ แต่จะไม่เจ็บเท่าครั้งแรก แต่จะเสียวมากกว่า พี่สัญญาว่าจะทำเบาๆนะ”

พอผมพูดจบผมก็ไม่รออะไรทั้งนั้นผมจูบเกรซอีกครั้ง เพื่อสร้างอารมณ์ให้เกรซ จนเกรซเคลี้ม ผมก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเกรซที่เหลืออยู่ออกจนหมด แล้วผมก็จัดการถอดของผมด้วยผมจูบเกรซอีกครั้งและลากลิ้นร้อนของผมต่ำมาเลือยๆ จนถึงกลางใจสาวของน้อง

“อืมสวย”

“พี่เป็นเอกตรงนั้นไม่ได้มันสกปรก อ๊ะๆๆ”

ผมไม่ได้ฟังที่น้องบอกแต่ผมก้มลงไปพร้อมกับเลียตรงจุดเสี้ยวของน้องทันที ผมไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครแต่กับเกรซผมกับอยากทำให้

“อ๊ะๆๆๆเสี้ยวพอแล้วอ๊ะๆๆ”

ยิ่งน้องครางผมยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกพร้อมกับส่งนิ้วเข้าไปเบิกทางให้น้องก่อนด้วย

“อ๊ะๆๆๆพี่เอกอ๊ะๆๆไม่ไหว”

“ปล่อยออกมาเกรซ”

“อื้อๆๆอ๊ะๆๆๆ กรี้ดดดด”

น้องเสร็จแล้วครับน้ำออกมาเยอะพอสมควร แต่ทำไมผมรู้สึกอยากชิมมันนะ

“อืมมหวาน”

“อ๊ะพี่เอกอย่ากินมันนะมันสกปรก”

“ใครบอกว่ามันสกปรก สำหรับพี่เกรสไม่เคยสกปรก มีแต่หวานไปทั้งตัวครั้งนี้พี่เอาจริงแล้วนะ” ผมชัดน้องชายของผมให้มันตื่นตัวเต็มที่ก่อนจะค่อยๆจับขาน้องอ้ากออกกว้างแล้วกดหัวเข้าไป

“เกรซอย่าเกรงนะครับคนดี ไม่งันเราจะเจ็บมากนะ ผ่อนคลายพี่จะทำเบาๆสัญญา”

“แต่มันเจ็บพอได้ไหม”

ผมเมื่อได้ยินเกรซบอกแบบนั้นก็ก้มลงไปจูบน้องอีกครั้งเพื่อให้น้องลืมเรื่องเจ็บและผ่อนคลายมากขึ้นก่อนที่ผมจะค่อยดันตัวตนของผมเข้าไปจนสุดลำ

“อื้อออ” ผมแช่แกนกายของผมไว้สักพักให้น้องปรับตัวเข้ากับขนาดของผม

“เกรซยังเจ็บอยู่ไหมครับ.

“ไม่แล้วแต่มันอึกอัด”

“งันพี่ขยับนะ” เพราะถ้านานกว่านี้ได้แตกทั้งที่จะไม่เริ่มแน่นก็ร่องน้องรัดผมแน่มาก

ผมค่อยๆขยับจากช้าๆก่อนจะเร็วขึ้นเลือยๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนี้อดังออกมาก

พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ

อ๊ะๆอ๊ะๆอ๊ะๆ

พั่บๆๆๆๆพั่บๆๆๆๆ

อื้อๆอ๊ะๆๆเสี้ยวอ๊ะๆๆๆๆ

“เร็วอีกได้ไหมพี่เป็นเอก อ๊ะๆๆๆๆๆ”

“ได้เลยครับคนดี” พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆพั่บๆๆๆๆๆๆๆ

“อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆเสี้ยวอื้อๆๆๆๆๆๆ”

“ไม่ไหวหนูจะเสร็จอ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ”

พั่บๆๆๆๆๆๆ อ๊ะๆๆๆๆๆกรี้ดดดด

“เสร็จไม่รอพี่เลยนะเกรซ” ผมจับน้องเปลี่ยนท่าทันที่เป็นท่าด็อกกี้

สวบ ! พั่บๆๆๆๆๆๆๆพั่บๆๆๆๆๆๆ

อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆ

“ลึกอื้อๆๆๆมันลึกไปอ๊ะๆๆ หนูจุก”

ผมไม่ได้ฟังอะไรแล้ว ตอนนี้ผมรู้สึกดีชะมัด ท่านี้มันเข้าลึกจนผมรู้สึกว่ามันชนเข้ากับผนังนุ่มๆสักอย่าง

ปรักๆๆๆปรักๆๆๆ

อ๊ะๆๆๆอ๊ะๆๆๆๆ

พี่เอก อ๊ะๆๆๆ ไม่ไหว อ๊ะๆๆๆๆ

“รอเสร็จพร้อมพี่นะคนดี” พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมเร้งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้นจนเกรซครางไม่เป็นศัพท์

อ๊ะๆๆๆๆๆอื้อๆๆๆๆๆๆๆ

“อืมมมอ่าสอีกนิดเดี่ยวเกรซ” พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆปรักๆๆๆๆ

อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ

“เสี้ยวๆมันเสี้ยวเกินไป ไม่ไหว”

พั่บๆๆๆๆ

“ใกล้แล้วเกรซอีกนิดคนดี”พั่บๆๆๆๆๆ

อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี้ดดด/อ่าสสส์

ผมมองเกรซที่อยู่ใต้ร่างของผมสงสัยจะเหนื่อยมาก ก็เล่นหลับไปแล้วนี่ ผมจัดการอุ้มเกรซไปที่ห้องนอนทันที แล้วผมก็เอาผ้าเช็ดตัวมาพันไว้ที่เอวผม ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับยิบเอาผ้ามาเช็ดทำความสะอาดให้เกรซ เพราะถ้านอนแบบนี้มีหวังตื่นขึ้นมาเหนี่ยวตัวแย่ ผมเช็คคราบน้ำรักของผมที่ไหลออกมาตามขาของน้อง

นี่ผมไม่ได้ใส่ถุงยางอีกแล้วทั้งๆ ที่ผมก็มีติดตัวอยู่แต่ผมอยากทำสดกับเกรซ กับผู้หญิงคนอื่นผมจะป้องกันตลอด แต่กับเกรซผมไม่อยากใช้มัน เห้อพอคิดได้แบบนั้นผมก็คงต้องให้น้องกินยาอัตรายนั้นอีกแล้วสินะ

พอผมจัดการเช็คตัวและใส่ชุดให้เกรซแล้ว ก็ปล่อยให้นอนต่อส่วนผม ก็อาบน้ำแต่ตัวแล้วลงไปซื้อยามาให้เกรซ แต่ก่อนจะลงผมเอากับข้าวที่น้องทำให้เข้าตู้เย็น เพราะถ้าน้องตื่นมาก็คงหิวเหมือนกัน

หลังจากลงไปซื้อของเสร็จแล้วผมก็ขึ้นมาห้องเกรซอีกที เปิดประตูเข้าไปดูเกรซว่าตื่นหรือยังแต่น้องก็ยังไม่ตื่น และผมเองก็ใช้พลังงานไปเยอะ งันขอนอนกอดหน่อยแล้วกัน

ผมจัดการถอดเสื้อของผมออกแล้วลงไปนอนกับเกรซทันที ถ้าถามว่าถอดเสี้อทำไม ผมก็ขอตอบว่าผมเป็นคนขี้ร้อนจะติดนอนถอดเสี้อตลอด แล้วก็ถ้าผมนอนห้องตัวเอง ผมจะเปิดแอร์ไว้ให้เย็นที่สุด มีบ้างทีที่น้องเข้าไปนั่งเล่นกับผมแล้วบ่นว่าหนาวด้วย ถึงกับต้องขอผ้าห่มผมเลย นั้นเลยทำให้ผมรู้ว่าน้องเป็นคนขี้หนาวซึ่งมันตรงข้ามกับผมสุดๆ

“อืมมมม” ผมจับน้องหันมาหาผมทันทีที่น้องบิดขี้เกียจเสร็จ

“ว๊าย! ตกใจหมดเลยพี่เอก”

“555ขอโทษครับ ที่พี่ทำให้เกรซตกใจ ตื่นนอนสักทีขี้เซาจริงเมียพี่ นอนไปนานขนาดไหนรู้ไหมเนี้ย”

“มงเมียอะไรเล่า แล้วนี้กีโมงแล้วพี่หิวข้าวหรือป่าว”

“ตอนนี้หกโมงเย็นแล้ว เราเล่นหลับตั้งแต่บ่ายสาม นอนไปตั้งสามชั่วโมงเลย แล้วตอนนี้พี่ก็หิวสุดๆ ถึงจะกินเราไปแล้วก็เถอะ แต่พี่ยังก็ยังไม่อิ่มเลย ก็คนแถวนี้ชิงหลับไปสะก่อน เพี้ยะ! โอ๊ยที่รักพี่เจ็บนะ”

“ไม่ต้องมาที่รักเลยนะ ไปออกไปทานข้าว หิวไม่ใช่หรอแล้วตอนนี้หนูก็หิวแล้วด้วย”

“นี่เรากินพี่จนหลับไปขนาดนั้นยังหิวอีกหรอเนี้ย”

“นี่พี่เป็นเอกอยากโดนอีกทีใช่ไหม ฝามือพิฆาตของหนูเนี้ย”

“แฮ่ๆไม่เอาแล้วครับที่รัก พี่เจ็บจะตายอยู่แล้วดูสิแดงเลย”

“ไม่ต้องมาอ้อนหนูเลยนะ ไปแต่ตัวดีๆแล้วออกไปทานข้าวข้างนอกกัน”

“ไม่ต้องออกไปหรอกเกรซ พี่เอากับข้าวของเราแช่ไว้ในตู้เย็นไว้ เอาออกมาอุ่นแล้วกินกันเถอะ พี่เหนื่อยขับรถไม่ไหวแล้วเนี้ยปวดเอวสุดๆ ไม่รู้ใครบอกเร็วอีกเร็วอีก ดูสิทำพี่เป็นแบบนี้เลย”

“นี่พี่อยากโดนมันจริงๆสินะไอ้ฝามือนี้ของหนู”

“ไม่เอาแล้วครับ ไปทานข้าวกันเนอะที่รักกกกก”

หลังจากเราคุยกันเสร็จผมก็จัดการเอากับข้าวของน้องออกมาเข้าไมโคเวฟทันที ส่วนน้องก็ตักข้าวรอผมแล้ว

“หิวขนาดนั้นเลย” คนตรงหน้าผมตอนนี้กินเอากินเอาไม่สนใจโลกเลยครับ

“ก็หนูหิวนี่ ข้าวเช้าข้าวเทียงยังไม่ตกถึงท้อง แถมยังมีคนมีดูดพลังงานหนูไปอีก จะไม่ได้รีบกินได้ไงเล่า”

“โอเคๆงันทานช้าลงหน่อย พี่ไม่แย่งเราหรอกน่า เดี๋ยวก็ติดคอกินแบบนั้น”

“แค่กๆๆๆ” นั้นไงพูดยังไม่ขาดคำสำลักข้าวเข้าให้

“เป็นไงพี่บอกเกรซแล้วว่าให้ทานช้าลงหน่อย สำลักข้าวเลยเอานี้น้ำ”

“แค่กๆๆๆๆอื้ออย่าว่าหนูนะ ชิไม่กินแล้ว”

เออดี งอลอีก พอน้องรับน้ำจากผมไปดื่มเสร็จน้องก็ลุกขึ้นเอาจากข้าวน้องที่กินเมื่อกี๊นี้เทเศษอาหารลงถังทันที แล้วเดินเข้าครัวไปล้างจานเลย พอเดินออกมาก็ไม่คุยกับผมอีก เออนี้กูผิดหรอวะ

“เกรซไม่ทำแบบนี้สิ พี่เตือนเราด้วยความหวังดีนะ แล้วนี้เราจะงอลพี่ทำไม”

“หนูไม่ได้งอลหนูอิ่มแล้วก็แค่นั้น”

“เกรซครับคนดี ไม่เอาแบบนี้ เราก็รู้ว่าพี่รักเราขนาดไหน อย่างอลพี่เลยนะ พี่เป็นห่วงเราถึงได้พูดถึงได้เตือน หายงอลพี่นะครับพี่ขอโทษ”

เกรซ part

นี้ทำไมฉันถึงงี่เง่าได้ขนาดนี้เนี้ย พี่เป็นเอกไม่ได้ทำอะไรผิดเลย นี้ฉันเป็นอะไรทำไมถึงได้งอลเขาได้ขนาดนี้ ฉันรู้สึกผิดเป็นบ้าที่ทำตัวไม่น่ารักต่อน่าเขาแบบนั้น และทั้งๆที่เรื่องนี้เขาไม่ผิดด้วยซ้ำแต่เขาก็ขอโทษฉันก่อนเสมอ

“พี่เป็นเอกหนูขอโทษนะ” ฉันเริ่มขอบตาร้อนแล้วสิ

“ขอโทษพี่เรื่องอะไรครับคนดี”

“ขอโทษที่ทำตัวงี่เง่าเอาแต่ใจแบบนี้ ทั้งที่เรื่องนนี้พี่ไม่ผิดด้วยซ้ำ พี่อย่าโกรธหนูนะ”

“เกรซฟังพี่นะครับ พี่ไม่เคยโกรธเกรซเลย ถึงเกรซจะงี่เง่าใส่พี่กี่ครั้ง หรือว่าจะเอาแต่ใจแค่ไหน พี่ก็รักเกรซพี่ไม่เคยคิดว่าที่เกรซทำแบบนี้มันไม่น่ารักเลย สำหรับพี่เกรซทำอะไรมันก็น่ารักเสมอ พี่เข้าใจว่าเรางอลพี่ ที่พี่ว่าแต่อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม เกรซยังทานข้าวไม่อิ่มด้วยซ้ำ จริงไหมถ้ายังไม่อิ่มงั้นเราไปหาของหวานทานกันข้างนอกดีไหม จะได้หาหงุดหงิดด้วย”

ทำไมฉันถึงทำแบบนั้นกับพี่เป็นเอกนะ เขาทั้งดีทั้งน่ารักกับฉันขนาดนี้ แล้วนี้จะไม่ให้ฉันรักเขาได้ยังไง ฉันไม่สนแล้วว่าใครจะพูดอะไรก่อนหน้านี้ ฉันรักเขาและรักเขาทั้งใจ ต่อไปนี้ฉันจะไว้ใจเชื่อใจและมั่นใจในตัวพี่เป็นเอกแฟนของฉัน จะไม่มีความไม่เชื่อใจหรือฟังอะไรจากใครอีกแล้ว

หลังจากวันนั้นเราก็คบกันมาเลือยๆ จนตอนนี้เข้าเดือนที่8แล้ว เออแล้วฉันก็ลืมบอกไปตอนนี้ฉันอยู่ปี2แล้วนะเป็นพี่รหัสกับเขาบ้างแล้ว และฉันก็ยังรักกันดีกับพี่เป็นเอก ที่ตอนนี้อยู่ปี4แล้ว เรากับคอนโดพร้อมกันทุกวันไปเรียนพร้อมกันทุกครั้งที่มีคาบเรียนตรงกัน ถ้าวันไหนฉันมีเรียนเช้าแล้วพี่เป็นเอกมีเรียนบ่ายเขาก็จะตื่นและขับรถมาส่งฉันก่อนทุกครั้ง พอเลิกเรียนเราก็กับพร้อมกันจนตอนนี้คู่ของเรากลายเป็นคู่ที่น่ารักที่สุดในมหาลัยเลยก็ว่าได้

“นี่เกรซเมื่อไรแกจะมีเวลาให้พวกฉันบ้าง เดี๋ยวนี้อะไรๆก็พี่เป็นเอก ไม่เคยสนใจพวกฉันเลยนะ ขนาดนัดกับออกไปช้อปปิ้งก็ไม่ยอมไปคนเดียว ต้องหิ้วพี่เป็นเอกติดมาด้วยตลอด”

“จริงโยฉันจะฟ้องยัยเบีรย์” ไอซ์มันพูดขึ้น

“เออจริงด้วยโยยัยเบียร์มันติดต่อมาบ้างไหม”

“ไม่เลย ตั้งแต่วันนั้นที่สนามบิน มันไม่ติดต่อพวกเราอีกเลย คุณป๊า กับคุณม๊า ก็ไม่ยอมบอกว่ามันไปที่ไหน เบอร์ติดต่อก็ไม่ยอมให้ บอกแค่ว่ายัยเบียร์สบายดี”

“ฉันคิดถึงมัน เบียร์มันใจร้าย มีเรื่องอะไรก็ไม่ยอมบอก เก็บไว้คนเดียว แกรู้ใช่ไหมโยว่าเรื่องอะไร”

“ฉันรู้นิดหน่อย แต่คิดว่าที่มันไปคงไม่ใช่เรื่องนี้แน่นอน”

“เรื่องอะไรโย บอกพวกฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเราเลิกเป็นเพื่อนกัน”

“เออเลิกเป็นเพื่อนกันไปเลยถ้าไม่บอก”

“พวกแกรอให้มันกับมาบอกเองไม่ได้หรอวะฉันไม่อยากพูดเรื่องแบบนี้ของเพื่อนเลยวะ”

“บอกเหอะ ฉันจะได้เข้าใจมันว่าทำไมต้องไปไม่บอกอะไรพวกเราแบบนี้”

“ก็ได้คือแบบนี้ มันกับพี่ลูคัสคบกัน แล้วมันก็รู้ว่าพี่เขามีแฟนแล้ว แต่ก็ยังยอมคบเพราะมันรักเขา พอแฟนพี่เขาจับได้มันก็เลือกที่จะเป็นฝ่ายเดินออกมาเอง แล้วยอมตัดใจแต่ฉันว่าเรื่องนี้มันไม่หน้าทำให้เบียร์มันหายไปแบบนี้นะ”

“ทำไมแกไม่บอกพวกฉันเก็บกันไว้สองคนแล้วเป็นไง แทนที่จะช่วยกันแก้ไขแล้วดูดิ๊ว่ามันเป็นยังไง”

“ไอซ์มึงใจเย็นๆก่อน โยมันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ไหมวะ”

“เออฉันผิดที่ไม่บอกพวกแก แต่จะให้ฉันทำไงวะนั้นก็เพื่อนนี่ก็เพื่อน”

“แล้วนี้พี่กาวินรู้เรื่องนี้ไหมเนี้ยโย ว่าน้องเขาโดนอะไรแบบนี้”

“ถ้าพี่กาวินรู้พี่ลูคัสตายแน่มึงเชื่อกู”

“เออพี่กาวินน่ากลัวสุด ยิ่งกว่าพี่นายพี่ชายของฉันอีก รายนั้นถ้าลองได้โมโหหรือโกรธ ก็ไม่มีใครเอาเขาอยู่แน่ๆ”

“เกรซแกไปได้และพี่เป็นเอกของแกเดินมานุ่นแล้ว เดี๋ยวเรื่องนี้ฉันจะหาทางติดต่อมันให้ได้เอง ฉันก็พอมีเส้นสายหาคนได้อยู่ ถึงแม้จะยากมากก็เถอะ ฉันรู้ว่าเบียร์มันปิดทุกช่องทางที่จะติดต่อ หรือว่าหามันเจอแต่ฉันว่าคนที่ฉันรู้จักจะหามันเจอแน่ๆ”

“อืมฉันเชื่อใจว่าแกจะหามันเจอไอซ์ถ้าได้เรื่องยังไงโทรบอกฉันด้วยนะ”

“คุยอะไรกันเกรซดูจริงจังมากเลยนะ”

“ไม่มีอะไรพี่ไม่ต้องรู้สักเรื่องได้ไหม”

“เกรซครับโมโหพี่เรื่องอะไร ทำไมต้องดุพี่ด้วยแหละ”

“ก็เพื่อนพี่เออ……. ชั่งมันเหอะกับห้องกันหนูอยากพักแล้วเหนื่อย”

“โอเคแต่จะไม่บอกพี่จริงหรอว่าโมโหพี่เรื่องอะไร”

“ไม่มีอะไรพี่เอก หนูแค่ปวดท้องประจำเดือน แล้วมันหงุดหงิด ก็เลยโมโหใส่พี่แบบนั้น หนูขอโทษนะ”

ใช่ฉันจะมาหงุดหงิดใส่พี่เป็นเอกไม่ได้ เขาไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย แล้วเขารู้ไหมว่าเพื่อนเขานิสัยแย่ขนาดนี้ ตอนเจอกันแรกๆคิดว่าเป็นคนดี ที่ไหนได้หลายใจชะมัด แต่จะว่าพี่ลูคัสฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ เพื่อนฉันมันก็ผิดรู้ทั้งรู้ว่าเขามีคนของเขาแต่ก็ยอมอยู่ในสถานะนั้น ดีแล้วที่มันเลือกเดินออกมาเจ็บแต่จบ แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องหายไปแบบนี้ด้วยมันจะรู้ไหมว่าพวกฉันเป็นห่วงมันแค่ไหน

“พี่เป็นเอกถ้าหนูหายไปพี่จะตามหาหนูไหม”

“ทำไมพูดแบบนี้แหละเกรซ พี่ก็ต้องตามหาสิ ถามแปลกๆเมียพี่ทั้งคน”

“แล้วถ้าหาแล้วไม่เจอ พี่จะมีคนอื่นไหม พี่จะรักคนอื่นมากกว่าหนูไหม”

“เกรซเราฟังพี่นะ พี่จะหาเราให้เจอ ไม่ว่ายังไงเข้าใจพี่ไหม เพราะพี่รักเกรซ พี่จะไม่ยอมให้เราหายไปจากชีวิตพี่แน่นอน” “วันนี้เป็นอะไรทำไมถามแต่เรื่องนี้ เกรซอยากบอกอะไรพี่ไหม”

“ไม่มีแต่พี่ช่วยอยู่เป็นคนสำคัญของใจหนูไปนานๆนะ อย่าทำให้หนูผิดหวังในตัวพี่นะ รักพี่ที่สุด”

“พี่ก็รักเรา มากอดหน่อย” ฉันเดินไปกอดพี่เป็นเอกแน่นมาก ทำไมฉันรู้สึกว่าฉันจะต้องเสียเขาไปนะ ไอ้ความรู้สึกนี้มันคืออะไรฉันกลัวอะไรกันแน่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

น้องทำไมถามแปลกอีพี่ตั้งตัวไม่ทัน 

ตอนน่าน้องจะรู้เรื่องทุกอย่างหรือป่าว 

แล้วอีพี่จะรู้ใจตัวเองตอนไหนว่ารักน้องจนหมดใจ 

แล้วความเจ็บปวดที่ต้องเจอคืออะไรกันแน่มารอลุ้นไปพ้อมกันนะคะ 

ปล.เรื่องของพี่ลูคัสไรท์เข้าใจนะว่านักอ่านทุกคนเริ่มจะเกียดพี่แกไปแล้วแต่ไรท์คิดว่าเรื่องนี้พี่ลูคัสของไรท์จะหน้าสงสารที่สุดเลยรอติดตามในเรื่องของพี่ลูคัสนะคะอีกไม่นานเกินรอ 

ความคิดเห็น