ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ : Happy Valentine's Day

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ : Happy Valentine's Day

คำค้น : Boy love, yaoi, โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 650

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2563 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ : Happy Valentine's Day
แบบอักษร

ตอนพิเศษ 

Happy Valentine’s Day 

 

               วันวาเลนไทน์ของทุกปีพี่ไททัชจะมีช่อดอกไม้หรือไม่ก็ของขวัญมาเซอร์ไพรส์ผมตลอด แต่สำหรับปีนี้นั้น... 

               “ตอนเย็นพี่ไม่ว่างแล้วอ่ะเมล ต้องไปคุยงานแทนคุณพ่อ ไม่รู้ว่าจะได้กลับตอนไหน พี่ขอโทษด้วยนะครับ” 

               ผมอ่านข้อความที่พี่ไททัชส่งมาพร้อมกับความรู้สึกน้อยใจ เรื่องงานคงสำคัญกับพี่ไททัชมาก ถึงผมจะน้อยใจยังไงแต่ก็พยายามที่จะเข้าใจ 

               “ครับ” 

               ผมพิมพ์ตอบกลับไป ก่อนจะมานั่งถอนหายใจยาวๆ จนไปเปอร์หันมาถาม 

               “เป็นไรเนี่ย” 

               “เซ็ง” 

               “เซ็งเนี่ยนะ เป็นไร” 

               “วันนี้พี่ทัชไม่ว่างแล้วอ่ะดิ” ผมเบะปากเหมือนจะร้องไห้ ความตั้งใจที่ว่าจะได้อยู่ด้วยกันในวันวาเลนไทน์เหมือนปีก่อนๆเป็นอันจบกัน “ทั้งๆที่ว่าจะได้อยู่ด้วยกันแล้วแท้ๆ” 

               “เอานา ถึงพี่ไททัชจะไม่ว่าง แต่กูว่างนะโว้ย กูจะอาสาเป็นแฟนให้มึงหนึ่งวันเอาไหม” 

               “ไม่เอา” ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที “กูไม่อยากมีแฟนเพ้อเจ้อ” 

               “มึงก็ปฏิเสธเร็วจังเลยนะ” 

               “กูกลับล่ะ” 

               ไหนๆพี่ไททัชก็ไม่ว่างแล้ว กลับบ้านเลยก็แล้วกัน 

               “เฮ้ย! มึงยังกลับบ้านไม่ได้” พอผมลุกขึ้นไปเปอร์ก็รีบดึงผมให้กลับลงไปนั่งที่เดิม 

               “อะไรของมึงเนี่ย” 

               “กูเหงาอ่ะ อยู่เป็นเพื่อนกูก่อนนะ” 

               “เหงาเนี่ยนะ” 

               “อือ มึงก็รู้ว่ากูไม่มีแฟน” 

               “มึงก็กลับบ้านไปเล่นเกมไง ปกติกูก็ไม่เคยเห็นมึงจะเหงาอะไร” 

               “แต่วันนี้กูเหงาไง มึงไปดูหนังกับกูนะ” 

               “แต่กูอยากกลับบ้าน มึงก็ไปเล่นกับกูที่บ้านก็ได้หนิ” 

               “ไม่เอา กูอยากดูหนัง” 

               “มึงจะมาอยากดูอะไรวันนี้หะ” วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ซะด้วย คงจะมีคู่รักหลายคู่ควงแขนกันไปสวีทที่โรงหนังกันเพียง คนโสดไปก็เหมือนไปฆ่าตัวตายชัดๆ ถึงผมจะไม่โสด แต่แฟนผมไม่ว่าง ไปดูก็มีแต่อิจฉาคนมีคู่เสียเปล่าๆ 

               “ไม่รู้ล่ะ กูจะดู และมึง...” ไปเปอร์ชี้มาที่ผมอย่างคนเอาแต่ใจ “ต้องไปดูกับกูด้วย ห้ามปฏิเสธ” 

               สุดท้ายผมก็ต้องโดนไปเปอร์ลากไปดูหนังด้วยจนได้ เราสองคนออกมาจากมหาวิทยาลัยก่อนจะตรงไปยังห้างสรรพสินค้าทันที เมื่อมาถึงก็เป็นอย่างที่ผมคิดไว้ไม่มีผิด ผมกับไปเปอร์ซื้อตั๋วหนังในโซนปกติ ส่วนคนมีคู่ทั้งหลายก็คงซื้อตั๋วในโซนวีไอพีเพื่อจะได้สวีทกันอย่างเต็มที่ 

               รอบตัวผมเต็มไปด้วยคู่รัก มีจับไม้จับมือ พูดคุยกันกระหนุงกระหนิงโดยไม่เกรงใจคนโสดอย่างไปเปอร์แล้วก็คนที่แฟนไม่ว่างอย่างผมบ้างเลย หนังเริ่มฉายไปได้สักพักแล้ว แต่เสียงครางนี่มันอะไร... 

               “อือตัวเอง อย่า...” 

               “จับนิดหน่อยเอง” 

               “ไปจับที่ห้อง” 

               “เค้าทนไม่ไหวแล้ว” 

               สรุปผมมาดูหนังหรือว่ามาดูอะไรวะเนี่ย ขนาดโซนปกติยังล้วงกันขนาดนี้แล้วโซนวีไอพีจะไม่ฟีเจอริงกันแล้วหรอ 

               “จำไว้เลยนะไอ้เปอร์ ปีหน้ามึงอย่าคิดจะมาดูหนังในวันวาเลนไทน์อีก” ผมบ่นอุบหลังจากที่เดินออกมาจากโรงหนังแล้ว 

               “อือ กูรู้แล้ว แต่กูก็ไม่รู้จะถ่วงเวลามึงยังไง” 

               “เดี๋ยวนะ ที่ว่าถ่วงเวลา ถ่วงเวลาอะไร” 

               “ซวยแล้ว” ไปเปอร์หันหลังไปโอดครวญกับตัวเอง ก่อนจะหันกลับมามองผมที่กำลังรอคำตอบเรื่อง ‘ถ่วงเวลา’ กับมันอยู่ “กูอยากอยู่กับมึงนานๆไง เลยถ่วงเวลาเอาไว้” 

               “พูดจริงป่ะเนี่ย” ผมทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อ 

               “จริงดิ กูอยากอยู่กับมึงจริงๆนะ มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนไม่มีแฟน เวลาเหงาๆก็อยากจะมีเพื่อนสักคนมาอยู่ข้างๆบ้าง” ไปเปอร์ตีหน้าเศร้า 

               “เออๆ กูเชื่อก็ได้ กูจะอยู่กับมึง พอใจยัง” 

               “มึงพูดแล้วนะ” ไปเปอร์ยิ้มร่าขึ้นมาทันที 

               “เออ” 

               “งั้นมึงไปช่วยกูเลือกของขวัญให้พี่พัดลมหน่อยสิ” 

               “พี่พัดลม” ผมชักสีหน้าสงสัย “คือใครวะ” 

               “ก็รุ่นพี่ปีสองที่กูกำลังตามจีบอยู่ไง” พอพูดถึงพี่พัดลม ไปเปอร์ก็มีท่าทางเขินอายขึ้นมา 

               “นี่แอบมีแฟนแล้วไม่บอกกูหรอหะ” 

               “ไม่ใช่แฟน แต่ก็กำลังคุยๆกันอยู่ ไม่รู้จะจีบติดหรือเปล่านะ” 

               “กูขอให้มึงจีบติดก็แล้วกัน จะได้ไม่โสดสักที กูขี้เกียจฟังมึงบ่น” ผมว่ายิ้มๆ ดีใจไปกับไปเปอร์ ในที่สุดมันก็มีความรักกับเขาสักที 

               “ก่อนจะคิดไปถึงเรื่องนั้น กูว่ามึงไปช่วยกูเลือกของขวัญก่อน” 

               “เออ ได้ๆ แล้วพี่เขาชอบอะไรมึงรู้หรือเปล่า” 

               “ไม่รู้” 

               “แล้วมึงรู้อะไรบ้างเนี่ย” 

               ผมจะบ้าตาย! จีบเขาแต่ไม่รู้ว่าเขาชอบอะไรเนี่ยนะ 

               “แต่พี่เขาชอบอ่านหนังสือ” 

               “งั้นก็ซื้อที่คั่นหนังสือสิ” 

               “จะไม่เชยเกินไปหรอวะ” 

               “ไม่เชยหรอกนา ออกจะน่ารักด้วยซ้ำ” 

               “เอางั้นก็ได้” 

               หลังจากที่ได้ที่คั่นหนังสือสุดแสนน่ารักแล้วผมก็ควรจะกลับบ้านสักที ไปเปอร์ขับรถมาส่งผมที่บ้านประมาณหนึ่งทุ่มกว่าๆ 

               “กูยังไม่อยากกลับบ้าน ขอเข้าไปเล่นกับมึงได้ป่ะ” 

               “ได้ดิ” 

               “งั้นมึงเข้าบ้านไปก่อน กูจะโทรบอกป๊ากับม๊า” 

               “โอเค” จากนั้นผมจึงเปิดประตูลงไปจากรถ เมื่อเข้ามาภายในบ้านผมก็รู้สึกถึงความผิดปกติ ตั้งแต่ประตูทางเข้าไปจนถึงห้องโถงใหญ่เต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีแดงสด 

               นี่มันอะไรกันเนี่ย 

               ผมมองอย่างตกตะลึง นอกจากจะมีดอกกุหลาบแล้วยังมีลูกโป่งรูปหัวใจสุดแสนน่ารักอีกด้วย ผมเดินเข้าไปตรงกลางห้องโถงก็เจอเข้ากับดอกกุหลาบช่อใหญ่ 

               “พ่อครับ แม่ครับ” ว่าแล้วผมก็รีบวิ่งไปหาพ่อกับแม่ที่กำลังช่วยกันเตรียมอาหารอยู่ในครัว 

               “มีอะไรหรือเปล่าลูก หน้าตื่นมาเชียว” แม่เอ่ยถามยิ้มๆ 

               “นี่มันอะไรกันครับ” ในห้องครัวนอกจากจะมีพ่อแม่ผมแล้ว ก็ยังมีพ่อแม่พี่ไททัชอีกด้วย ผมรีบยกมือสวัสดีพวกท่าน “จะฉลองวันวาเลนไทน์กันเหรอครับ” 

               “ใช่แล้วจ้ะ” คุณแม่พี่ไททัชเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับรอยยิ้ม 

               “แต่ว่า...” 

               “แต่ว่าอะไรจ๊ะ” 

               “วันนี้พี่ทัชไม่ว่างคงจะไม่ได้มาฉลองกับพวกเราด้วย” 

               “ใครว่าล่ะ ไอ้ลูกชายตัวดีมันหนีงานไปตั้งแต่บ่ายโมงแล้ว” 

               “หมายความว่าไงครับ” ผมรีบหันไปถามคุณลุง 

               “ก็หมายความอย่างที่เห็นนั้นแหละ” พี่เนยหวานเดินเข้ามาพร้อมกับขนมคุกกี้ที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ   

               “นี่มันอะไร ผมงงไปหมดแล้ว” 

               “ที่กูพามึงไปดูหนังก็เพราะต้องการจะถ่วงเวลาให้พี่ทัชได้เตรียมแผนเซอร์ไพรส์มึงยังไงล่ะ” ไปเปอร์เดินเข้ามาเฉลยในสิ่งที่ผมเคยสงสัย  

               “Happy Valentine’s day นะเมล” ปิดท้ายด้วยเสียงของพี่ไททัช ที่ทำเอาผมรีบหันไปมองแทบจะทันที 

               “พี่ทัช” 

               พี่ไททัชเดินเข้ามาพร้อมกับดอกกุหลาบช่อใหญ่ในมือ 

               “พี่รักเมลนะ” 

               ผมยังคงยืนตะลึงจนทำตัวไม่ถูก 

               “ท่าทางแบบนี้คงจะกำลังตกใจ ให้เวลาน้องหน่อย” คุณพ่อว่ายิ้มๆ 

               “อย่าบอกนะครับว่า...” จู่ๆผมก็รู้สึกดีใจจนแทบอยากจะร้องไห้ 

               “ขี้แยอีกแล้ว” พี่ไททัชเข้ามาเช็ดน้ำตาให้ผม แววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู 

               “เพราะทุกคนเลย ขอบคุณมากนะครับ” ผมดีใจจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไป “ขอบคุณสำหรับความรักที่ทุกคนมีให้เมล ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ พี่เนยหวานที่เลี้ยงดูเมลมาอย่างดี ขอบคุณคุณลุงคุณป้าที่เอ็นดูเมล ขอบคุณไอ้เปอร์ที่เป็นเพื่อนที่ดีมาโดยตลอด และสุดท้าย...” 

               ผมมองมายังพี่ไททัช “ขอบคุณพี่ทัช ที่เป็นทั้งพี่ชายและแฟนที่ดีที่สุดของเมล” 

               หลังจากพูดขอบคุณทุกคนไปหมดแล้วผมก็รีบโผเข้ากอดร่างสูงด้วยความรักทั้งหมดที่มี “เมลรักพี่ทัชนะครับ” 

 

               วาเลนไทน์ปีนี้เป็นปีที่ผมมีความสุขที่สุดในโลกเลย 

               Happy Valentine’s Day นะครับทุกคน 

 

******************* 

หวังว่าตอนพิเศษน่ารักๆที่ไรท์นำมาฝากจะทำให้ผู้อ่านทุกคนยิ้มได้กันนะคะ  

สุขสันต์วันแห่งความรักค่าาาา ^^ 

ความคิดเห็น