Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Special ep.3 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Special ep.3 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 754

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2563 15:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Special ep.3 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

นับดาว talk's

2ปีต่อมา

@จ.กาญจนบุรี บ้านเทพรักษา ห้องนอนของฉันกับพี่ล่ามโซ่

 

"อื้ออออ~" ครางออกมาอย่างรำคาณใจรู้สึกเหมือนมีคนเอาผมมาเล่นบนหน้าเลย ก่อนที่จะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา

"ตื่นแล้วหรอครับ?" น้ำเสียงอบอุ่นถูกส่งมาจากผู้ชายที่เป็นสามีของฉัน

"ทำไมถึงรีบ...ปลุกจังคะ...?" ฉันถามเค้าไปน้ำเสียงงัวเงีย

"เปล่าครับ...ถ้าอยากนอนก็นอนต่อเถอะครับ" พี่โซ่พูดมา

"อื้มมม~" ฉันจึงเอาหน้าไปซุกกับอกแบบอปป้าของเขาพร้อมทั้งมือกอดเอวสอบ

"อยากนอน...กอดสามีมากกว่าค่ะ"

"หึๆ เลิกน่ารักสักทีครับพี่หวง" ห๊ะ!?

"ก็น่ารักแค่กับพี่โซ่นั่นแหละ!" ฉันพูดไป

"ฮึ้มมม!" และพี่โซ่ก็ดึงจมูกของฉันค่ะ

"อื้มมม~ อ๊ะ!" อุทานออกมาด้วยความตกใจทันทีที่พี่โซ่

 

ฟุ่บ~ ลุกขึ้นและเอาแขนที่เค้าให้ฉันหนุนอยู่ป่ะกี๊นี้ออกและมาขึ้นคร่อมบนตัวฉันแทน

 

"ขอฟัดนะครับ!" ห๊ะ!?

"น่ะ....อ๊ะ!" ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะเค้าก็

 

ฟอดดดด~ ฟอดดดด~ จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! หอมมาที่แก้มของฉันทั้งสองข้างและก็จุ๊บมาที่หน้าผากจมูกและก็ปากฉันค่ะ เค้าทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา

 

"อื้ออออ~ พ่ะ..พอแล้วค่ะ" ฉันบอกเค้าไป

 

ฟอดดดด~ ฟอดดดด~ จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! แต่...คนหน้าด้านหน้ามึนอย่างเค้าหน่ะหรอคะ? ที่จะหยุดง่ายๆ

 

"พ่ะ..พี่โซ่! ถ้าไม่หยุดคืนนี้ไม่ต้องเอาเลยนะ!" ฉันจึงต้องใช้เรื่องนี้มาขู่

 

กึ่ก! และแน่นอนว่ามันได้ผลกับคนหื่นอย่างเค้าค่ะ ผ่ะ..ผู้ชายอะไร? หื่นที่สุด

 

"ก่ะ..ก็ได้ครับ!"

"อื้ออ~ ถอยไปเลยนับดาวจะไปอาบน้ำแล้ว!" ฉันครางในลำคอออกมาพร้อมยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำลายของเค้าบนหน้าผากกับจมูกของฉัน ก่อนที่จะบอกเค้าไปเสียงหงุดหงิด เค้าจึงถอยออกจากตัวของฉันไปค่ะ

"เดี๋ยวพี่ไปปลุกลูกนะครับ" เค้าพูดมา

"....." ฉันไม่ได้ตอบอะไรไปแต่พยักหน้าให้เค้าเป็นคำตอบแทนและก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ

 

อ่า...สองปีผ่านไปไวอย่างกับนั่งไทม์แมทชีน ชีวิตประจำตอนนี้ของฉันกับพี่โซ่ก็ยังคงเหมือนเดิมแค่...เค้าหื่นขึ้นเพราะฉันเป็นเมียโดยถูกกฏหมายของเค้าแล้ว

อ้อ ใช่ค่ะไม่อยากจะบอกแต่ก็เชื่อว่าทุกคนน่าจะรู้กันอยู่แล้ว หึ! ตอนฉันท้องอ่ะฉันไม่ได้แพ้ท้องเลยค่า~ ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่า...อิพี่โซ่มันแพ้ท้องแทนฉันนั่นแหละค่ะ

อ่า...ฉันรักลูกสาวฉันม๊ากมากเลยค่ะเพราะว่าเค้าไม่ได้ทำให้ฉันทรมารไงคะแต่...ออกมาเนี้ยไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลูกใคร ลูกพี่โซ่ สำเนาถูกต้องเด๊ะ!

อ๋อ...! ตอนนี้ลูกสาวของฉันอายุได้สองขวบแล้วค่ะ ชื่อว่า...น้องนิ้วก้อยค่ะ สาเหตุที่ให้ชื่อนี้เชื่อว่าทุกๆคนน่าจะรู้กันดีอยู่แล้วเพราะนิ้วก้อยคือนิ้วสำคัญของฉันกับพี่โซ่ไงคะ

 

เวลาต่อมา เวลา09:30น.

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วฉันก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำและก็เดินไปแต่งตัวค่ะ

 

@ชั้นล่าง ห้องกินข้าว เวลา09:35น.

 

ฟอดดดดด~ เมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กของฉันนั่งมองมือตัวเองอยู่ฉันก็เดินเข้าไปหอมแก้มน้องนิ้วก้อยทันที

 

"แม่ขา~"

"คะ?" ฉันเอ่ยถามลูกสาวตัวเล็กแต่เจ้าเนื้อของฉันไปค่ะ

"หอมๆ" เจ้าตัวเล็กของฉันพูดพร้อมชูแขนขึ้นสูง แหม~ อ้อนเก่งเหมือนใครคะเนี้ย

"มาค่ะ ฮึ๊บ~" ฉันพูดแค่นั้นก็อุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นแนบอกทันที

 

ฟอดดดด~ ฟอดดดด~ จุ๊บ~ จุ๊บ~ จุ๊บ~ และน้องนิ้วก้อยก็เอาแขนเล็กๆทั้งสองข้างมารวบหน้าฉันและดึงไปหอมไปจุ๊บค่ะ จมูกเล็กๆทาบทับบนข้างแก้มทั้งสองข้างก่อนที่ริมฝีปากเล็กๆสีชมพูจะค่อยๆสัมผัสบนใบหน้าฉันอย่างแผ่วเบา

 

"อื้ม!"

"ซื่นจัย" หืม?

"ชื่นใจค่ะ" ฉันจึงพูดให้ลูกฟังใหม่

"ซี่นจัย" น้องนิ้วก้อยพูดซ้ำเดิมมา

"....." ฉันไม่ตอบแต่ส่ายหัวไปให้ความน่ารักของลูกสาวตัวเองแทน

"คิกๆ" หืม?

"มีอะไรหรอคะ?" ฉันถามไป

"เปล๊า...สวยๆ" แหม~ แม่รู้ตัวค่ะ

"ปากหวานเหมือนใครคะ?"

 

เหมือนใครหล่ะ? จะเหมือนใครได้หล่ะคะ? นอกจากพ่อเค้า

ฟอดดดดด~ และแก้มของฉันก็ถูกหอมโดยผู้มาใหม่ซึ่งไม่ต้องบอกก็คงจะรู้ว่าเป็นใคร

 

"อ๊ะ!? พ่ะ..พี่โซ่...!?" ฉันเรียกเค้าไปน้ำเสียงสั่นดุๆ

"หืม? แก้มเมียใครทำไมหอมจังครับ?" บอกแล้วไงว่าสำเนาถูกต้องเด๊ะ! ไม่ใช่แค่หน้าตาแต่...นิสัยก็ยังเหมือน

"เมีย? คือรัย?" ห๊ะ!?

"แม่ค่ะ ไม่ใช่เมียนะคะ"

"แม่หยอ? อื้อๆ แม่ เหมือนเยย" อะไรเหมือน?

"อะไรเหมือนคะ?" ฉันถามลูกไปค่ะ

"นี่!" น้องนิ้วก้อยพูดพร้อมยกมือขึ้นมาขยับนิ้วไปมา

"ค่ะ เหมือนแม่เลยเนอะ" ฉันพูดไป ก่อนที่จะยกมือมาทำแบบเดียวกัน

"พ่อเหมือนมากกว่า!" และเสียงที่สามก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับดันมือลูกให้หลบไป

"พี่โซ่! อย่าแกล้ง!"

"คิกๆ เหมือนๆ เหมือนแม่" แต่...เมื่อลูกไม่เป็นไปตามเกมส์ของคนขี้แกล้งอย่างเค้าเค้าจึง

"ยัยแสบของพ่อ...! มานี่เลยมา!!" พี่โซ่ก็เลยอุ้มลูกไปจากแขนของฉันและพาเจ้าตัวเล็กเดินไปที่ห้องครัว ฉันจึงเดินตามไปดูติดๆ

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

@ห้องครัว เวลา09:45น.

 

"ทำรัย?" ลูกสาวตัวเล็กของผมถามมา

"ทำกับข้าวครับ" ผมตอบเจ้าตัวเล็กไป

"กับข้าว คือรัย?" ทำหน้าตาได้น่าเชื่อมากครับว่าหนูไม่รู้จริงๆ

"ของกินครับ"

"อ๋อ...กินข้าว" ครับ

"หึ หิวข้าวหรือยัง?" ผมถามเจ้าตัวเล็กไปบ้าง

"หิวข้าว! หิวแย้ว!"

 

@ห้องกินข้าว เวลา10:00น.

 

ฟู่ๆ~ ฟู่ๆ~ ผมกำลังเป่าข้าวให้ลูกสาวของผมอยู่ครับ ไม่แปลกหรอกครับเพราะตอนนี้ผมเป็นพ่อบ้านที่มีงานแต่จะทำก็ได้ไม่ทำก็ได้หน่ะครับ

"อ่ะ หายร้อนแล้วครับ" ผมบอกไปพร้อมกับยื่นจานข้าวไปวางไว้ที่โต๊ะทานข้าวของลูกสาวผม

 

อ่า...เด็กสองขอบควรให้ทานข้าวเองได้แล้วหน่ะครับสำหรับผมนะ

 

"คุณค่า~" น้องนิ้วก้อยพูดมาพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ผม

"ค่ะ!" ผมตอบลูกสาวตัวเองไป

"พี่โซ่ก็กินข้าวได้แล้วค่ะ" นับดาวพูดมา

"ครับ" ผมตอบเมียตัวเองไป

 

ถึงแม้ลูกสาวของผมจะอายุสองขวบแล้วแต่ก็ไม่มีอาการองค์ลงแต่อย่างใดเลยนะครับ หมายถึงอาการเอาแต่ใจจนลงไปชักดิ้นชักงอกับพื้นหน่ะครับ เป็นลูกสาวที่นิสัยน่ารักเหมือนแม่ไม่มีผิดครับ

.

.

.

นับดาว talk's

@บ้านลีลาวดี เวลา15:30น.

 

บ้านของฉันกับคุณย่าอยู่ในรั้วเดียวกันค่ะและธุรกิจที่พักบนแพและที่พักบนดินของคุณย่าตอนนี้ก็คือ...ขยายใหญ่ขึ้นมากเลยหล่ะนะ

 

"คุณยาย" เสียงน้องนิ้วก้อยเรียกแม่สายค่ะ

"เอ๊!? คุณนพลุกขึ้นค่ะ จ๊ะ?" แม่สายพูดกับคุณพ่อก่อนที่คุณพ่อจะลุกขี้นจากตักแม่สายและแม่สายก็หันมาขานรับน้องนิ้วก้อยค่ะ

 

อ่า...อยากจะบอกว่า แม่สายไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายเลยหล่ะค่ะแถมกว่าจะยอมให้คุณพ่อโดนตัวเนี้ย คุณพ่อต้องจีบแม่สายตั้งหนึ่งปีถึงจะได้เข้าพีธีวิวาห์ เห้ยยย~ ก็คิดว่าชาตินี้แม่สายจะเก็บซิงขึ้นหิ้งไว้บูชาแล้วซ๊ะอีก

 

"แม่สายสวัสดีค่ะคุณพ่อสวัสดีค่ะ" ฉันเอ่ยสวัสดีพวกท่านทั้งสองพร้อมกับยกมือไหว้

"อื้ม..." ....คุณพ่อ

"จ้ะ~" ....แม่สาย

"คุณแม่สวัสดีครับ คุณพ่อสวัสดีครับ" พี่โซ่เอ่ยสวัสดีพวกท่านเหมือนกัน

"มาทำอะไรกันหรอจ๊ะนับดาว?" เสียงหวานของแม่สายเอ่ยถามฉันขึ้นมา

"น้องนิ้วก้อยจะมาหา...." ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบเลยค่ะ

"สานฝัน" นั่นแหละค่ะ น้องนิ้วก้อยพูดขึ้นมานะคะ เอ้าก็ลูกฉันเพิ่งอายุได้แค่สองขวบไหมพูดได้ก็แค่สองพยางค์อ่ะนะ

"นิ้วก้อย...?" หืม? น้ำเสียงเล็กๆนิ่งๆมีอยู่คนเดียวเนี้ยแหละค่ะ ลูกเฮียน่านน้ำไงคะ

"น้านับดาวสวัสดีค่ะ... ลุงล่ามโซ่สวัสดีค่ะ..." น้องสานฝันลูก... หนูจะทำหน้านิ่งหน้าตายและน้ำเสียงนิ่งๆแบบพ่อหนูเฮียน้าไม่ได้นะคะ

"ค่ะ" ฉันพยักหน้ารับไป พี่ล่ามโซ่ก็แค่พยักหน้าตอบไปให้

"เฮียน่านสวัสดีค่ะ"

"พี่ล่ามโซ่สวัสดีค่ะ" อิข้าวสวยสวัสดีพี่โซ่มา หลังจากที่ฉันสวัสดีเฮียน่านน้ำเสร็จ

"แหม~ วันนี้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียวแบบนี้แม่คงต้องลงมือทำอาหารเองแล้วหล่ะ" แม่สายพูดขึ้นมาบ้าง

"เดี๋ยวข้าวช่วยค่ะ" อิข้าวมึงอ่ะแค่เฮียกูรักก็พอแล้วมั้ง

"นับดาวช่วยด้วยค่ะ" ฉันเสนอตัวไปด้วยความอิจฉากลัวว่าแม่สายจะรักจะหลงมันเหมือนกับเฮียน่านน้ำ (-_-) เออกูยอมรับว่ากูกลัวเว้ยแถมในกลุ่มกูอิข้าวสวยมีความเป็นแม่บ้านแม่เรือนสุดแล้วอ่ะ จริงๆ

 

อ่า...ลืมบอกไปอีกเรื่องนึง เนื่องจากว่า...เฮียน่านน้ำกับอิข้าวสวยอ่ะนะเพิ่งกลับมาจากอเมริกาเมื่อเดือนที่แล้วเองค่ะแต่ว่า...มาสร้างบ้านไว้ก่อนหน่ะค่ะ เอาเงินมาจากไหนเยอะแยะก็ไม่รู้

 

"อื้ม มาช่วยแม่กันทั้งสองคนนั่นแหละ" แม่สายพูดขึ้นมา

"....." ฉันทั้งสองคนเงียบและเดินตามแม่สายออกไป

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

@ในห้องนั่งเล่นของบ้านลีลาวดี

 

"อ้าว!? ไม่นั่งลงหรอทั้งสองคนจะยืนค้ำหัวพ่ออีกนานไหม?" คุณพ่อของนับดาวพูดขึ้นมา

"คุณพ่อ...ได้ข่าวคุณแม่บ้างหรือเปล่าครับ?" ไอ้น่านน้ำถามไป

 

อ่า...ใครสั่งใครสอนให้มึงถามถึงเมียเก่าพ่อมึงในขณะที่พ่อมึงกำลังรักกับแม่ใหม่มึงว๊ะ?

 

"หืม? พ่อไม่รู้สิ..." อ่า...นั่นไงหล่ะ ตอบมาแบบไร้เยื่อใย

"ว่าแต่...มึงเถอะเหี้ยโซ่ทำงานห่าไรอยู่เนี้ยหรือเกาะน้องกูแดก!" มันถามผมมา

"พูดห่าไรดูนิสัยกูด้วย! ตอนนี้กูเปิดซุปเปอร์มาร์กเก็ตอยู่ครับเพื่อนน่าน~ ส่วนห้างกูก็ให้ไอ้กัสมันบริหาร" ผมตอบมันไป

 

เพราะนับดาวเป็นคนเสนอแผนงานนี้เองครับและก็ไม่ต้องถามนะครับว่าผมต้องลงไปคุมงานหรือเปล่า คำตอบคือ...ไม่ต้องครับ เพราะผมใช้การโทรคอลทางไกลไปอย่างเดียวมีสองสาขาแล้วครับตอนนี้ในกรุงเทพนะครับ

ส่วนไอ้กัสโซ่มันก็บริหารในส่วนของห้างไปครับ เห็นมันว่า...ปลายปีนี้จะสร้างอีกสาขานึงในกรุงเทพเหมือนกัน

ไม่งั้นตอนนี้ผมจะเป็นพ่อบ้านให้เมียได้ไงหล่ะ

 

"อืม หรอว๊ะ? กูขอเช่าที่ขายของได้ป้ะ?" ห๊ะ!?

"จะเช่าขายเหี้ยไร?" ผมถามมันไป

"เสื้อผ้าแบรนด์กูเองเว้ย..." มันตอบมา

 

หึ! ก็ว่าอยู่แล้วหล่ะนะ ทำไมกลับมาคราวนี้มันถึงมีเงินซื้อที่สร้างบ้านของตัวเอง ทั้งๆที่มันไม่น่าจะได้อะไรจากแม่มัน

 

"อืม มึงก็ขายที่อเมริกาได้ไม่ใช่หรอว๊ะ?"

"ก็ได้ขายดีด้วยแต่...กูอยากลงขายตลาดที่ไทยดูว่ะ" มันพูดมา

"เออ เดี๋ยวกูถามไอ้กัสให้ว่ายังมีห้องว่างอยู่หรือเปล่า" ห้องสตูดิโอขายเสื้อผ้านั่นแหละครับ

"เออ ขอบใจ" มันพูดมา

"....." ผมไม่พูดอะไรแต่พยักหน้าขึ้นลงไปให้มันแทนเป็นการรับคำขอบคุณ

 

เอาจริง! ถ้ามันมาถามเร็วกว่านี้ก็ได้ป้ะ? เออถึงจะรู้ก็เถอะว่ามันเพิ่งกลับมาเดือนนี้แต่...ว่ามันก็มีงงมีเงินมาซื้อที่ข้างๆกับบ้านลีลาวดีอีกฝั่งนึงไว้ก่อนแถมยังสร้างบ้านไว้ก่อนด้วยนะครับ ถ้ามันโทรมาบอกผมเอาจริงมันก็ได้นานแล้วนะ

อ่า...และผมกับนับดาวก็กินข้าวที่บ้านลีลาวดีกับคุณย่าของนับดาวและก็แม่เลี้ยงของนับดาวพร้อมพ่อของนับดาวรวมถึงไอ้น่านน้ำข้าวสวยและก็ลูกมันลูกผมด้วยครับ

 

@บ้านเทพรักษา ห้องนอนของน้องนิ้วก้อย เวลา20:30น.

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของน้องนิ้วก้อยลูกสาวสุดที่รักของผมกับนับดาวครับ

เข้ามาทำไมหรอครับ? มาตามเมียผมอ่ะดิ่ แหม~ อย่าคิดว่าผัว เอ๊ย! ผมจะลืมเรื่องที่นับดาวบอกผมเมื่อเช้านะ

 

"ฝันดีนะคะน้องนิ้วก้อย..." เมื่อกี้เห็นอะไรแว๊บๆ

 

ตุ่บ~ และนับดาวก็อุ้มลูกลงจากตักสวยที่ดูเหมือนสิ่งที่ผมเห็นป่ะกี๊นี้จะเป็นเต้าสวยสีชมพูที่นับดาวเพิ่งให้ลูกดูดจนลูกหลับนะครับ

จุ๊บ~ และนับดาวก็จุ๊บลงไปที่หน้าผากมลของลูกครับ

 

"ลูกหลับแล้วหรอครับ?" ผมจึงเดินเข้าไปถามนับดาว

"ค่ะ เพิ่งกล่อมหลับป่ะกี๊นี้เอง" นับดาวตอบผมมา

"กล่อมลูกหลับแล้ว...ได้เวลากล่อมพ่อบ้างแล้วนะครับ" ผมพูดไป ก่อนที่จะ...

"อ๊ะ! พ่ะ..พี่โซ่..." อุ้มนับดาวขึ้นมาในท่าเจ้าสาวและพาตรงไปที่ห้องนอนของเราทันที

 

End special ep.3

.

.

.

.

.

{To be continue}

 

"อื้อออ~ ฮันนีมูนปีนี้อยากไปที่ไหนครับ?"

 

Talk

 

happy valantine day ค่ะ ทุกคน

สำหรับใครที่มีคู่แล้วไรท์ก็ขอให้รักกันนานๆนะคะ และ...สำหรับใครที่แอบชอบก็ขอให้เขาคนนั้นหันมาชอบบ้างด้วย แต่ว่า...สำหรับใครที่อยู่แบบสวยโสดโหมดอิสระ เราจะโสดไปด้วยกันค่ะ 55555

.....

 

อิไรท์คนไม่มีคู่แถมไม่ได้ออกไปเจอผู้คนก็อยู่แต่บ้านอ่ะนะ 55555 อยู่จนชิน

คาดว่าเนื้อคู่ของไรท์เตอร์คงตายไปแล้วอ่ะนะคะ ถึงไม่ตายก็อาจจะไม่มีโอกาสได้เจอกับไรท์อ่ะนะ ไม่เป็นไรค่ะ

อยู่สวยโสดๆโหมดคุยคนเดียวแบบนี้ก็ดี ให้ผู้ชายมองแล้วเสียดายเล่นๆอ่ะเนอะ ถุยเถอะ! ใครจะเข้ามามองได้ว๊ะ!? ถึงเข้ามาได้เขาก็คงไม่มองไรท์หรอกค่ะ 55555

.....

 

ตอนหน้าไม่พูดมาก เชื่อว่ารีดของไรท์น่าจะรู้ใช่ไหมคะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยังไงก็ขอฝากติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะเคิ้ฟ เปลี่ยนจากเคิ้ฟเป็นเลิฟได้ไหมคะ? 55555 มีหยอด

.....

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ

ผิดพลาดตรงไหนขออภัยมา ณ ตรงนี้ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว