facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อี​เด็ก​แก่แดด​ #4​ -​ ขอชิมหน่อย

ชื่อตอน : อี​เด็ก​แก่แดด​ #4​ -​ ขอชิมหน่อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2563 16:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อี​เด็ก​แก่แดด​ #4​ -​ ขอชิมหน่อย
แบบอักษร

 

"ปากเป็นห่าไร​ โปลิโอแดกปากเหรอ" วอมเหล่สายตามามองหน้าหญิงสาวที่นั่งแบะปากงอลเขาอยู่ข้างๆ

 

"แดกปากอาวอมนั้นแหละ​ พูดมากขับรถไปเลย" เธอหันหน้าไปมองชายหนุ่มพลางผลักหัวเขาเบาๆ

 

"กูเพื่อนเล่นมึงเหรออีเด็กสันดาน​เสีย" ชายหนุ่มพูดตะคอกออกมาด้วยสีหน้าแดงก่ำอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อพลางเหล่สายตาไปมองหน้าเธอพร้อมกับกำมัดแน่น เขาไม่พอใจเป็นอย่างมากที่เด็กอย่างเธอมาลามปามใส่เขาแบบนี้

 

"อึก​ นะ.. น้องคลีนขอโทษ" คลีนพูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาไหว้วอมในขณะที่วอมเลื่อนสายตากลับไปมองถนนอย่างเงียบเชียบ​ไม่ตอบโต้อะไรกลับแม้แต่น้อย​

 

เอี๊ยดดดดดดดดด!!

 

ระหว่างทางในรถเต็มไปด้วยความเงียบราวกับป่าช้าต่างคนต่างไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาเลย​ ชายหนุ่มจึงหันไปมองหน้าหญิงสาวที่นั่งกอดอกมองวิวอยู่ด้านนอก​ เขาจึงเหยียบ​แบรกเข้าเต็มแรงก่อนที่แรงดันจะดันตัวหญิงสาวเลื่อนมากระแทรกเข้ากับคอนโซล​เข้าอย่างจัง

 

โป๊ก!! ปึก!!

 

"โอ้ยยย​ ซี้ด~อาวอมจอดรถทำไมเนี่ย" เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับเอามือขึ้นไปกุมหน้าผากตัวเองก่อนจะเอ่ยถามเขาออกไป

 

"อุ๊ย!​ โทษๆตาลายนึกว่าข้างหน้ามีสัญญาณ​ไฟจราจร​ หึ" เขาตอบกลับพลางหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะเคลื่อนรถออกไปดังเดิม

 

"ไอ้อาวอมบ้าจงใจแกล้งกันชัดๆยังมีน่ามาหัวเราะอีกนะนิสัยไม่ดี​ อย่าให้น้องคลีนทนไม่ไหวนะ​ เดี๋ยวอาวอมได้เจอฤทธิ์เดชอันบ้าคลั่งแน่" หญิงสาวพึมพำในใจพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าผากมนตลอดทางจนถึงคอนโด

 

00.00น.

 

@คอนโด

 

"เจ็บเหรอ" วอมหันหน้ามาถามหญิงสาวที่นั่งเอามือกุมหน้าผากอยู่ในขณะนี้

 

"........" คลีนเงียบไม่ตอบกลับ เธอรีบเปิดประตูแล้วก้าวขาลงจากรถเดินไปทันทีโดยที่ไม่สนใจชายหนุ่ม

 

"เฮ้ย! รีบไปไหนวะกูถามทำไมไม่ตอบ" เขาตะโกนตามหลังมาพร้อมกับเดินตามเธอมาติดๆ

 

"เจ็บสิถามได้ อาวอมลองเอาหัวไปโขกกับกำแพงดูสิ" คลีนตอบกลับไปพลางเชิดหน้า​ใส่เขา

 

"สมน้ำน่า แค่ปูดเองเดี๋ยวก็หาย" วอมดึงมือหญิงสาวออกพร้อมกับเลื่อนมือลูบไล้​มาตรงรอยนูนปูดที่หน้าผากมนอย่างนิ่มนวล จนทำให้เธอเผลอสบตากับเขาทั้งคู่ต่างคนต่างสบตากัน

 

ติ่ง!

 

เสียงประตูลิฟต์​ถูกเปิดออกก่อนที่ทั้งคู่จะหลุดห้วงภวังค์

 

"เอ่อ​ ลิฟต์​เปิดแล้ว" คลีนมองหน้าวอมพร้อมกับพูดออกไปอย่างตะกุกตะกัก

 

"ก็ออกไปสิ​ จะบอกเพื่อ?" วอมยกฝามือขึ้นมาผลักไหล่มนให้เดินออกไป​

 

"หลีกทาง​ดิเกะกะ" คลีนเดินนำหน้าจนมาถึงหน้าห้องของชายหนุ่ม ก่อนเขาจะพูดขึ้นพร้อมกับล้วงหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาสแกน​แล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปอย่างไม่รีรอ

 

ปึง!!

 

บานประตูถูกปิดใส่หน้าหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องอย่างจัง

 

"ชิใจดำ​ ไม่มีหรอกคำชงคำชวนเข้ามาก่อนไหมไม่เคยมี"​ คลีนขมิบปากบ่นพึมพำก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไปอาบน้ำอาบท่า

 

สามสิบนาทีผ่านไป..

 

หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวทำอะไรเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดินออกมาจากห้องของตัวเองแล้วมายืนอยู่หน้าห้องของชายหนุ่ม

 

แกร่ก..

 

มือบางยกคีย์​การ์ด​ขึ้นมาสแกนก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของเขาอย่างถือวิสาสะ ที่เธอมีคีย์การ์ดห้องของเขาได้ก็เพราะเธอให้ผู้เป็นพ่อโทรไปขอมาจากวินพี่ชายของเขาตั้งแต่รู้ข่าวว่าเขานั้นกลับมา

 

ซ่า! ซ่า!

 

เสียงน้ำไหลผ่านตัวกระทบลงพื้นดังเล็ดออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มกำลังอาบน้ำอยู่ในนั้นเธอนึกว่าเขานอนหลับไปแล้ว

 

"หื้ม! นั้นแผงที่อาวอมถือขึ้นมาในรถนิหน่า" ระหว่างที่คลีนได้ยินเสียงน้ำไหลผ่านอยู่นั้น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆก่อนจะหยุดจ้องมองอยู่ที่ของสิ่งหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงนอนอย่างไม่ละสายตา "มันคือแผงยาอะไรเนี่ย" หญิงสาวเดินเข้าไปที่โต๊ะข้างเตียงนอนของชายหนุ่มก่อนจะหยิบแผงยานั้นขึ้นมาอ่าน​

 

"ยาปลุกอารมณ์​สมุนไพร​จากธรรมชาติมันคือยาอะไรถ้ากินเข้าไปแล้วมันจะปลุกอารมณ์​ยังไงวะ​ แก๊บ!! อุ๊ยหลุดเลย ฟู้ด!! หอมจังขอลองชิมหน่อยก็แล้วกันอันเดียวอาวอมคงไม่ว่าหรอกมั้ง งั้ม" คลีนนั่งอ่านอยู่บนเตียงแต่อ่านยังไม่ทันจบเธอได้เผลอกดเล็บมือ​ลงไปจิกแผงนั้นจนเม็ดยานั้นหลุดออกมาหนึ่งเม็ด ก่อนเธอจะก้มลงไปสูดดม​กลิ่นพร้อมกับพูดออกมาคนเดียวเบาๆ จากนั้นเธอหยิบเม็ดยาขึ้นมายัดเข้าปากตัวเอง

 

แกร่ก..

 

เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดกว้างพร้อมกับชายหนุ่มที่นุ่งน้อยห่มน้อยก้าวขา​โพล่ออกมา

 

"เชี้ย! มึงเข้ามาในห้องกูได้ยังไงแล้วในมือถืออะไร" เขาเดินออกมาจากห้องน้ำพลางเงยหน้าขึ้นมามองคลีนที่นั่งถือแผงยาอยู่บนเตียงอย่างคาดโทษ​ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างตกใจพร้อมกับเดินมากระชากแผงยาออกจากมือบาง​

 

"นะ.. น้องคลีนเปิดประตูเข้ามา" หญิงสาวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงกระเส่าอย่างตะกุกตะกัก​ก่อนจะก้มหน้าหลบสายตา

 

"ไอ้เหี้ยหายไปไหนเม็ดนึง​ อย่าบอกนะว่ามึงแดกเข้าไป?" วอมสบถคำหยาบคายออกมาใส่หน้าคลีนพร้อมกับยื่นมือหนาขึ้นมาบีบปากบางของเธออย่างแรงจนเธอขยับหน้าหนีไปไหนไม่ได้ เขาโมโหมากที่เธอถือวิสาสะเขามาโดยที่เขาไม่ได้อนุญาตแถมยังมายุ่งกับของส่วนตัวอีก

 

"อื้ออึก! อาวอมปล่อยน้องคลีนน้องคลีนเจ็บ" หญิงสาวพยักหน้า​ยอมรับ พลางกลืนน้ำลายดังเฮือกก่อนจะเอ่ยปากขอร้องเขาอย่างหวาดกลัว​ เม็ดเหงื่อที่หน้าของเธอเริ่มผุดไหลออกมาอย่างช้าๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

❤️❤️❤️❤️❤️🖤🖤🖤🖤🖤

น้องคลีนทำไมซนจังลูกหาเรื่องใส่ตัวจริงๆเลยแม่คูณ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว