ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ลูคัส xเบียร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลูคัส xเบียร์
แบบอักษร

ลูคัส xเบียร์ 

 

เบียร์ part 

ณ 32bar วันนี้ฉันจะเมาเอาให้มันลืมเรื่องบ้าๆที่เกิดกับฉันให้หมดมันเป็นเพราะวันนั้นวันรับน้องวันสุดท้ายเพราะเขาช่วยฉันไว้และคอยดูแลฉันไม่ห่างมันทำให้ฉันหลงรักเขาทำไมต้องมาทำดีกับฉันด้วยทั้งที่เขาก็มีคนรักของเขาอยู่แล้วแต่ก็อยากให้มีฉันอยู่ในชีวิตเขาด้วยฉันเหนื่อยที่จะต้องทำตัวเข้มแข็งต่อหน้าเขาแล้วในเมื่อเขาไม่เลือกสักทางฉันก็จะเป็นคนเดินออกมาเอง 

"ทำไมวันนี้แกดื่มเยอะจังวะเบียร์มีอะไรบอกฉันได้นะ" 

"ฉันโอเคไอซ์ด้วยมันก็ดีขึ้นเองอีกไม่นาน" 

"ใครทำอะไรแกบอกฉันเดียวฉันจัดการให้" 

"เรื่องนี้ฉันทำตัวเองวะเกรซ..แต่ไม่เป็นไรอีกไม่นานมันก็จะถูกฉันลบออกไปได้แล้วแหละ" 

"ฉันรู้นะว่าเรื่องอะไรแกไม่เคยปิดฉันได้" 

"อืมก็อย่างพี่แกคิดนั้นแหละโยแต่เดียวฉันก็ดีขึ้นเอง" 

"มีเรื่องอะไรทำไมไม่บอกฉัน..รู้กันแค่สองคนนี้ฉันไม่สำคัญใช่ไหม" 

"เกรซฉันว่ารอมันพร้อมเดี๋ยวมันก็บอกพวกเราเองนั้นแหละ" 

"อืมตามที่ไอซ์มันพูดเลยตอนนี้ไม่พร้อมเล่าวะรอฉันดีขึ้นกว่านี้ก่อนนะแต่วันนี้เรามาเมากันเถอะโยฉันขอเข็มๆ" 

"เออแต่มึงก็กินเบาหน่อยแล้วกัน" ฉันไม่ได้ฟังที่โยหรือเพื่อนคนไหนของฉันมันบอกหลอกนะฉันก็กินของฉันไปเรื่อยจนรู้สึกว่ามึนๆคงจะเมาแล้วสินะแต่แล้วไงฉันจะกินอีกโยเอามาอีกเร็วๆ 

"เบียร์แกกินเยอะไปแล้วนะพักก่อนเสียใจได้แต่ต้องมีสติ" 

"เข้าใจนะแต่ทำไม่ได้วะวันนี้ฉันขอแล้วกันให้ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้นะโยฉันเจ็บวะฉันอยากลืม" 

"พอไม่ดาม่าออกไปเต้นกันไปเห็นไหมเพื่อนเราสองคนมันเต้นกันจนตอนนี้จะได้ผู้กับบ้านอยู่แล้วและแกก็ควรจะเลิกเสียใจให้กับผู้ชายมากรักแบบพี่ลูคัสได้แล้วฉันรู้ทุกอย่างแต่ฉันเลือกที่จะไม่พูดฉันรู้ว่าแกจะเลือกทางที่เป็นแกเองเจ็บปวดที่สุดฉันเป็นเพื่อนแกมาตั้งแต่ ป.1นะฉันรู้ว่าแกรู้สึกยังไงกับพี่เขาและก็รู้ว่าเขาคิดยังไงกับแกในเมื่อเขาไม่เลือกสักทางแกก็ควรพอหาคนใหม่ที่ดีกว่าฉันรู้ว่ามันยากแต่ฉันเชื่อว่าแกทำได้" 

ฉันมองน่าเพื่อนที่สนิดที่สุดในกลุ่มไม่ใช่ว่าเกรซกับไอซ์ฉันจะไม่สนิดนะแต่ถ้าถามว่าใครที่รู้ความลับของฉันและรู้ใจฉันมากที่สุดฉันก็ตอบได้ทันที่ว่ามันคือโยเพราะเราตัวติดกันตลอดไม่ว่าจะเวลาไหนมันมองดูฉันเสมอและคอยอยู่ข้างฉันเวลาที่ฉันทุกข์ใจแบบวันนี้ 

"อืมป่ะไปเต้นกันเอาให้หายเมาเลย" 

"ดีมากนี้สิเพื่อนฉันไปเราจะลากผู้กับบ้านทุกคน" 

ฉันออกไปเต้นและก็ดื่มด้วยยิ่งเสียงเพลงดังเท่าไรฉันก็ยิ่งออกเสต็ปไปเต็มทีแล้วก็ดื่มแก้วของคนที่ส่งมาให้ฉันทุกคนตอนนี้ฉันเมามากและมันก็มากพอที่จะมีคนพยายามพาฉันออกไปจากร้าน  

"ปล่อยยยฉันนะ" 

"มาด้วยกันเถอน่าคนสวยเดียวจะพาไปขึ้นสวรรค์" 

"ม่ายยยปล่อยยฉันนะ" 

ฉันพยายามที่สุดแล้วในการไม่เดินตามผู้ชายคนนั้นไปแต่ก็ทำไม่ได้เพราะฉันเมาฉันพยายามหันไปหาเพื่อนเพื่อขอความช่วยเหลือแต่ตอนนี้ฉันกับเดินออกมาไกลจากพวกมันพอสมควรแล้วฉันจะทำยังไงดี 

"มึงปล่อยมือเบียร์เดี๋ยวนี้เลยนะไอ้เต้ย" 

"มึงเสือกอะไรวะหรือนี้เด็กมึงลูคัส" 

"ไม่ใช่แต่นี้เป็นน้องรหัสกูปล่อยกูจะพาน้องกลับ" 

แล้วเขาก็ดึ่งฉันให้ไปอยู่ในอ้อมกอดเขาเออเจ็บดีเป็นได้แค่น้องรหัสไม่มีสิทธิเป็นอย่าอื่นได้เพราะเขาไม่ได้รักฉันฉันคิดถูกแล้วสินะที่จะเดินออกมาไม่ทำให้เขาและแฟนเขาต้องมาทะเลาะกันเพราะฉันอีก 

"ปล่อยยยจะกับเองม่ายยยต้องมายุ่ง" 

"อย่าพึ่งมาดี้อตอนนี้ได้ไหมเบียร์อยู่เฉยๆแล้วทำไมปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนี้" 

"พี่นั้นแหละม่ายยยยต้องมายุ่ง! เลิกทำดีกับเบียร์สักที่ปล่อย!" 

"ยังไงมึงน้องเขาบอกให้ปล่อยมึงก็ปล่อยน้องเขาดิวะ" 

"ถ้ามึงไม่อยากตายเร็วรีบออกไปได้แล้วก่อนที่กูจะหมดความอดทนมึงก็รู้ว่ากูทำได้" 

หลังจากพี่ลูคัสพูดแบบนั้นนายเต้ยก็รีบเดินออกไปทันทีส่วนฉันก็โดนพี่ลูคัสลากกับมาที่โต๊ะแล้วแต่เพื่อนฉันมันไปไหนหมดทำไมพี่เป็นเอกถึงมาที่นี้ 

"มึงจะไปส่งน้องเบียร์ไหมไอ้ลูคัสถ้าไม่ไปส่งกูจะไปส่งเองแต่มึงต้องเฝ้าน้องให้กูก่อนเพราะกูจะไปตามเกรซ" 

"เออเดี๋ยวกูไปส่งยังขี้เมานี้เองแล้วก็มึงไม่ต้องไปตามน้องเกรซแล้วน้องเดินมานั้นแล้ว" 

หลังจากที่พี่ลูคัสพูดจบเขาก็ลากฉันออกมาจากร้านและพาขึ้นรถขับออกมาทันที 

"จอดรถเบียร์กับเองได้ไม่ต้องให้พี่ไปส่ง" 

"ไม่จอดสภาพนี้จะกับเองได้ไงวะเบียร์แล้วทำไมต้องดื่มจนเมาขนาดนี้" 

"แล้วพี่มายุ่งอะไรด้วยนี้ตัวเบียร์ปากเบียร์เบียร์จะดื่มจะเมาขนาดไหนมันก็เรื่องของเบียร์" 

"เบียร์เป็นอะไรวะทำไมทำแบบนี้พี่ว่าก่อนน่านี้เราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ" 

"เบียร์ตัดสินใจแล้วเบียร์ว่าเบียร์จะพอเบียร์ไม่อยากเป็นแบบนี้แล้วเบียร์ไม่อยากรักพี่อีกแล้วในเมื่อพี่ไม่เลือกใครสักคนงันเป็นเบียร์เองที่จะเดินออกมา" 

"ไม่พี่ไม่ยอมเบียร์ให้เวลาพี่หน่อยแต่จะให้พี่เลือกตอนนี้พี่ทำไม่ได้" 

"ก็เพราะพี่มันเห็นแกตัวไงไม่ได้รักเบียร์หลอกพี่รักณดาพี่กับไปอยู่ในที่ของพี่เหอะไปอยู่กับคนที่พี่สมารถเปิดตัวกับทุกคนได้ไม่ใช่เบียร์ที่เป็นคนในความลับแบบนี้เราจบกันแค่นี้เถอะนะ" 

 ลูคัส part 

ใช่ผมกับเบียร์เราแอบคบกันหลังจากกับมาจากรับน้องผมรักเบียร์แต่ผมก็รักณดาด้วยผมไม่รู้จะเลือกใครได้เลยณดาก็ไม่ได้ผิดจนทำให้ผมต้องเลิกรักเธอส่วนเบียร์น้องก็ไม่ได้ผิดที่รับรักผมแต่เพราะผมเองที่ไม่เลือกสักทางจนทำให้เบียร์เป็นแบบนี้ 

ย้อยไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ผมนัดเบียร์ออกมากินข้าวกันที่ห้างเสร็จแล้วก็จะไปดูหนังต่อแต่ด้วยความบังเอิญมันทำให้ผมเจอกับณดาเข้าพอดี 

"อ้าวพี่ลูคัสทำไมมาห้างไม่เห็นบอกณดาเลยคะแล้วนี้มากับใคร" 

"เออนี้น้องรหัสพี่ชื่อเบียร์ เบียร์นี้ณดาแฟนพี่" 

น้องตกใจเล็กน้องที่เจอณดาที่นี้จริงๆเบียร์ก็ทราบนะว่าผมมีแฟนแล้วแต่เบียร์ก็รับได้ที่จะอยู่ในสถานะนี้ 

"สวัสดีณดาพอดีเราเจอกับพี่เป็นเอกหน้าห้างน่ะเลยว่าจะช่วนไปช่วยเลือกหนังสือเกี่ยวกับงานที่อาจารย์สั่งนิดหน่อย" 

"ไม่เป็นไรเราเข้าใจแล้วนนี้เสร็จหรือยังคะพี่ลูคัส" 

"อืมเสร็จแล้วนี้ว่าจะมาดูหนังต่อเลยช่วยเบียร์มาดูด้วย" 

"งันให้ณดาดูด้วยได้ไหมคะเรื่องนนี้ณดาอยากดูอยู่พอดีเลย" 

"เออคือว่าเบียร์ไม่ว่างแล้วต้องรีบกับไปหาเพื่อที่คอนโดพอดีมันไลน์มาบอกว่าลืมของไว้ที่ห้องเบียร์งันเบียร์กับก่อนนะ" 

"แล้วกับยังไงละไม่ได้เอารถมาให่ไช่หรอ" 

"ทำไมรู้ว่าเบียร์ไม่ได้เอารถมาละคะพี่ลูคัส" 

"อ๋อพอดีพี่เห็นเพื่อนเบียร์มาส่งที่หน้าห้างแล้วก็ขับรถออกไปเลยน่ะ" 

"เดี๋ยวเบียร์นั่งแท๊กซีเอาพี่สบายมากคอนโคอยู่แค่นี้เองดูหนังกับแฟนพี่ให้สนุดนะเบียร์ไปละ" 

"อืมกับดีๆละถือแล้วไลน์มาบอกพี่ด้วย" 

หลังจากวันนั้นผมกันณดาเราก็ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเพราะว่าณดาจับได้ว่าผมแอบคบเบียร์เพราะว่าเพื่อนของเธอเห็นผมกับเบียร์ไปไหนด้วยกันบ่อยจนเมื่อวานเธอนัดทั้งผมละเบียร์ไปเจอ 

"เบียร์ทำไมเธอถึงทำแบบนี้เธอก็รู้ว่าพี่ลูคัสเป็นแฟนฉันเธอยังจะแอบคบกันลับหลังฉันอีกหรอ" 

"เราขอโทษนะณดาแต่เราก็รักพี่เขาไม่แพ้เธอเลยนะแล้วจะให้เราทำยังไง" 

" งันพี่เลือกมาเลยดีกว่าพี่ลูคัสว่าพี่จะเลือกใครระหว่าง ณดากับเบียร์ " 

"พี่เลือกไม่ได้พี่รักเรานะณดาแต่พี่ก็รักเบียร์ด้วยเราอยู่ด้วยกันแบบนี้สามคนไม่ได้หรอ" 

"ที่พี่พูดมันดูเห็นแกตัวจังเลยเนอะพี่ลูคัสสรุปพี่จะไม่เลือกใครสักคนใช่ไหมไม่เป็นไรเบียร์ออกมาเอง…ณดาเราขอโทษนะที่เข้ามาเป็นส่วนเกินของเธอและพี่เขาต้องไปนี้มันจะไม่เกินขึ้นอีกฉันจะเป็นคนที่ถอยออกมาเองไม่ต้องเป็นห่วงว่ามันจะไม่จบมันจบแน่เพราะถ้าฉันตัดอะไรแล้วมันจะไม่เหลือใยไหวให้เห็นอีกเลย ขอโทษนะขอโทษจริง" 

และนั้นคือเรื่องทั้งหมดผมกับไปรักกันดีกับณดาอีกครั้งและปล่อยให้เบียร์จมอยู่กับความรู้สึกเสียใจที่ผมมอบให้ 

กลับมาที่ปัจจุบัน 

ไม่รู้ว่าผมฟังคำว่าเราจบกันที่ออกมาจากปากเบียร์กีครั้งแล้วผมพยายามที่จะไม่เข้าไปยุ่งกัยเบียร์อีกแต่ก็ทำไม่เคยได้ยังคอยตามดูว่าเธอเป็นยังไงบ้างเสียใจมากไหมผมยอมรับเลยว่าเป็นห่วงความรู้สึกของเบียร์มากแต่ผมก็ไม่สามารถเข้าไปหาเธอได้จนถึงวันนี้และคำว่าเราจบกันที่ออกมาจากปากของเบียรืมันทำให้ผมอารมณ์เสียมากจนเหยียบคันเร่งจนสุดผมจำไม่ได้ว่าผมขับรถเร็วขนาดไหนแต่มันก็มากพอที่เบียร์จะได้สติจาดความเมาแล้วบอกให้ผมขับช้าลง 

"ถ้าพี่อยากตายพี่ตายไปคนเดียวอย่าเอาเบียร์ไปตายกับพี่ด้วยแค่นี้เบียร์ก็ตายทั้งเป็นแล้วลดความเร็วลงเดียวนี้" 

ผมที่ได้ฟังแบบนั้นก็ลดความเร็วลงและขับรถต่อจนถึงห้องเบียร์ 

"ปลดล็อคประตูด้วยเบีรย์จะขึ้นห้อง" 

"ฟังพี่ก่อนได้ไหมเบียร์" 

"เบียร์ไม่มีอะรที่ต้องคุยกับพี่แล้วพอเถอะอย่าทำให้อะไรมันแย่ไปกว่าที่เป็นได้" 

"ไม่เราไปคุยกันบนห้องไป" 

หลังจากที่ผมบอกเบียร์แบบนั้นผมก็ลากเบียร์ขึ้นห้องทันที 

"พี่มีอะไรก็พูดมาให้มันจนในวันนี้เบียร์เหนื่อยกับเรื่องนี้มามากพอแล้ว" 

"พี่รักเบียร์พี่ไม่เลิกเบียร์ได้ยินไหมว่าพี่ไม่เลิก" 

"แต่เบียร์ไม่ได้รักพี่แล้วพี่เลิกทำแบบนี้สักทีได้ไหมเลิกตามมาดูเลิกทำสายตาที่สงสารเบียร์แบบนั้นได้แล้วเบียร์เกรียดพี่พี่ได้ยินไหมว่าเบียร์เกรียดพี่" 

" งั้นไอ้คนที่เบียร์เกรียดนี้แหลจะเป็นผัวเบียร์" 

(ncไปรออ่านในเรื่องของ ลูคัส x เบียร์ เอานะค่ะ) 

หลังจากวันนั้นผมตื่นมาก็ไม่เจอเบียร์แล้วโทรไปก็ไปรับพยายามตามหาทุกทางแต่ก็ไม่เจอจนต้องมาดักรอกับเพื่องของเบียร์แบบนี้ผมขอให้ไอ้ใต้ฝุ่นช่วยตามหาน้องแต่มันก็จนปัญญาแล้วจริงๆเพราะเบียร์ไม่ทิ้งร่องรอยให้ผมได้ตามหาเลยนี้ก็สองวันแล้วที่เบียร์หายไปผมได้แต่ไปเฝ้าดูที่บ้านที่คอดโดแล้วก็ที่ๆเบียร์ชอบไปแต่ก็ไม่มีวีแววของเบีรย์เลย 

เบียร์ part 

ตอนนี้ฉันอยู่ที่หาดสมิหลาจังหวัดสงขลาเขาว่ากันว่ามาคนที่มาทะเลคนเดียวไม่อกหักก็อินดี๊สุดๆแบบฉันลงเป็นข้อแรกสินะฉันหนีทุกอย่างมาเพื่อที่จะพักแบบจริงๆจังๆสักที 

เรื่องที่ฉันมาที่นี้มีแค่ป๊ากับม๊าของฉันเท่านั้นที่รู้ฉันบอกกับท่านทั้งสองว่าจะมาดูงานที่ทางมหาลัยมอบหมายให้ฉันเป็นพิเศษให้มาดูเรื่องการผลิตอะไหล่ของเครื่องอุสาหกรรมต่างของที่นี้จะต้องมาดูงานเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ฉันโกหกก็เพื่อความสบายใจของท่านนั้นละ 

และถ้าวันนี้พวกเพื่อนฉันไปที่ห้องพวกมันก็คงรู้แล้วว่าฉันไม่อยู่ตอนนี้คงจะโทรหาฉันให้วุ่นแล้วมั่งแต่ฉันยังไม่พร้อมบอกหรือเล่าเรื่องราวต่างตอนนี้ได้แต่มีเรื่องหนึ่งที่ฉันบอกได้เลยก็คือฉันเกรียดเขาผู้ชายเห็นแกตัวฉันจะไม่มีวันยกโทษให้เขาถึงแม้เขาจะยอมตายก็ตาม 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอาเรื่องของเบียร์มาและลูคัสมาไห้ได้อ่านกันย่อยๆก่อนเนอะเพื่อเพิ่มความเลวของแก๊งนี้ 

เอาจริงต้องขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่อินกับการเขียนของไรท์มากถึงกับคอมเม้นด่าพระเอกกันกระจ่ายแบบนี้ 

หลังจากนี้จะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้วนะรอติดตามกันด้วยเด้อ 

คือไรท์อยากจะบอกว่าคอมเม้นของนักอ่านทุกคนเป็นกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อแบบมีความสุขสุดๆเลย 

แล้วก็ไรท์จะมาลงตอนต่อไปอีก3วันน๊ารอติดตามกันด้วยนะคะไรท์จะพยายามเขียนออกมาให่สนุกที่สุดที่ไรท์จะทำได้ 

ความคิดเห็น