ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

Intro

"เย้ ! ป๊าม๊ากลับมาแล้ววว"

 

"ค่อยๆเดินสิคะคุณหนู เดี๋ยวก็หกล้มกันพอดี"

 

"ป๊าขา~ ม๊าขา~"

 

ปัง ! ปัง ! 🔫🔫

 

"กรี๊ดดดดด~ ไม่นะ!!! ป๊าม๊า !!!!"

 

.

 

.

 

.

 

📌 LONDON, ENGLAND ▲

 

 

"กรี๊ดดด~ !!! ป๊าม๊า !!!"

 

"นับ !! แกเป็นอะไร นับ !!" ทันทีที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของเพื่อน อินทิรา ก็สะดุ้งตื่นแล้วก็เขย่าตัวเพื่อนเพื่อปลุกเธอจากฝันร้าย

 

"อิน ฉ...ฉันฝันแบบนั้นอีกแล้วฮือ~" ทันทีที่ได้สติ นับเงินก็เล่าเรื่องราวที่เธอฝันมาซ้ำๆตั้งแต่วัยเด็กให้เพื่อนรักของเธอฟัง

 

"ใจเย็นๆนะยัยนับเรื่องมันก็ผ่านมาตั้งยี่สิบกว่าปีแล้วแกควรจะปล่อยวางบ้างได้แล้วนะ"

 

"ฉันทำไม่ได้ฮึก... ฉันทำไม่ได้จริงๆ" นับเงินก้มหน้าร้องไห้เหมือนทุกครั้ง เธอฝันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวัยเด็กมาตลอดมันเป็นฝันร้ายที่เธอไม่อาจจะลืมได้เลย เธอจำเหตุการณ์ในวันนั้นได้แม่นยำ

 

วันที่พ่อกับแม่ของเธอถูกยิงเสียชีวิตต่อหน้าต่อตา....

 

"เอาน่าแกใจเย็นๆนะฉันจะอยู่ตรงนี้ข้างๆแก นอนต่อเถอะพรุ่งนี้เรามีเรียนเช้านะ" อินทิราเอ่ยปลอบเพื่อน แล้วทั้งคู่ก็ล้มตัวลงนอน

 

ตัดมาที่ตอนเช้า

 

Rrrrrr~ 📲

 

เสียงมือถือของนับเงินดังขึ้น ทันทีที่เธอได้ยินร่างบางก็รีบวิ่งหน้าตั้งมารับโทรศัพท์ด้วยความดีใจ

 

"ฮัลโหลค่ะคุณป๋า โทรหานับแต่เช้ามีอะไรรึเปล่าคะ"

 

(อ๋อ...เปล่าหรอกค่ะคุณป๋าแค่จะโทรมาบอกว่าคุณป๋าโอนเงินให้หนูแล้วนะคะ)

 

"ขอบคุณนะคะ คุณป๋าคะนับคิดถึงคุณป๋าจังเลยค่ะ ช่วงนี้คุณป๋าไม่ค่อยโทรมาหานับเลยน๊า ยุ่งมากหรอคะ"

 

(ใช่ค่ะช่วงนี้คุณป๋ายุ่งๆน่ะค่ะเลยไม่ค่อยมีเวลางั้นแค่นี้ก่อนนะคะคุณป๋าไปประชุมก่อน)

 

"ค...คุณป๋าคะ เดี๋ยวสิ ฮัลโหล ? อะไรอ่ะพูดยังไม่ทันจบเลยคุณป๋านะคุณป๋า ยังไม่หายคิดถึงเลย ชิ" ร่างบางยืนบ่นพึมพัมกับมือถือทันทีที่คนในสายตัดสายเธอไปเสียดื้อๆ

 

"เป็นอะไรของแกยัยนับ" อินทิราเอ่ยทักเพื่อนทันทีเมื่อเห็นนับเงินเธอทำหน้างอ ไม่สบอารมณ์

 

"ก็คุณป๋าอ่ะสิ โทรมาแปปเดียวแล้วก็วางฉันยังพูดไม่จบเลย" ร่างบางตอบเพื่อนออกไปด้วยน้ำเสียงที่ติดจะงอนๆ

 

"เอาน่าคุณพ่อเธอเค้าก็คงจะยุ่งๆแหละ" อินทิราเอ่ยขึ้นพร้อมกับหยิบขนมปังปิ้งเข้าปาก

 

"แต่มันก็เกินไปมั้ยล่ะ อาทิตย์นึงโทรมาแค่ครั้งสองครั้ง โทรมาทีคุยกันนับคำได้เลย"

 

"เอาน่าอีก 2 เดือนเราสองคนก็เรียนจบแล้ว เดี๋ยวก็จะได้กลับไทยละอดทนไว้"

 

"อืม" นับเงินตอบรับเพื่อน เมื่อกินอาหารเช้าเสร็จสาวๆสองคนก็เดินทางไปเรียนทันที

 

:::THAM PART:::

 

"เห้อ~"

 

"เป็นอะไรครับนาย" 'สิงห์' ลูกน้องคนสนิทของ ธาม นักธุรกิจหนุ่มโสดไฟแรงเอ่ยถามเจ้านายขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเขาถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วทำสีหน้าดูเป็นกังวล

 

"สิงห์ นายเช็คให้ฉันทีว่าอีกนานแค่ไหนที่ลูกสาวของฉันจะเรียนจบ"

 

"ครับนาย"

 

ธามเอ่ยสั่งลูกน้องก่อนที่จะหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องหรูขึ้นมาเพื่อกดส่งรูปถ่ายไปให้ใครบางคน

 

THAM : ส่งรูปภาพ

 

NuBNgern : คุณป๋ายังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ นับขอส่งรูปไปให้คุณป๋าบ้างได้มั้ยคะ ?

 

THAM : ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณป๋าเกรงใจลำบากหนูเปล่าๆตั้งใจเรียนนะคะ

 

เมื่อกดส่งข้อความเสร็จคนตัวสูงก็ปิดและวางสมาร์ทโฟนเครื่องหรูไว้ที่เดิม

 

"นายครับ คุณนับเงินจะเรีบนจบในอีกสองเดือนครับ"

 

"อืมขอบใจมาก นายมีอะไรทำก็ไปทำเถอะ"

 

"ครับนาย" พูดจบลูกน้องคนสนิทก็เดินออกไปทันที

 

ก๊อก... ก๊อก...

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับสาวสวยร่างบางผู้เป็นเลขาของชายหนุ่ม

 

"มีเอกสารมาให้เซ็นค่ะบอส" คนตรงหน้าเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาที่โต๊ะด้วยสีหน้าและท่าทางที่ยั่วยวนสุดๆ

 

"เอาวางไว้เลย"

 

"เที่ยงนี้บอสอยากทานอะไรดีคะพัชชาจะได้เตรียมไว้ให้" ไม่เพียงแต่พูดเปล่า พัชชาเธอถือวิสาสะเดินเข้ามาใช้มือเรียวลูบไล้ไปที่แขนและหน้าอกของผู้เป็นเจ้านาย

 

"ผมกินได้หมดแหละ หรือจะให้ผมกินคุณดีล่ะหืม" แล้วธามก็จับมือแล้วดึงคนตรงหน้าลงมานั่งที่ตักในทันที

 

"ก็แล้วแต่บอสสิคะ" ร่างบางกระซิบที่หูของคนตัวสูงด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวนแบบสุดๆ

 

"หึ" ธามแค่นหัวเราะในลำคอก่อนที่จะดันคนตัวเล็กให้ลูกขึ้น แล้วอุ้มไปอีกห้องๆนึงในทันที

 

ภายในห้องที่มีเตียงพร้อมห้องน้ำพร้อม ห้องนี้จะเป็นห้องพักของเขาในยามที่งานยุ่งมากๆแล้วขี้เกียจขับรถกลับบ้านเขาก็จะนอนที่นี่

 

"ใจเย็นสิคะบอส คิกๆ..." ชายหนุ่มจัดการโยนหญิงสาวลงบนเตียงก่อนที่จะเข้าไปซุกไซร้ที่ซอกคอขาวของหล่อนเหมือนอย่างที่เคยทำในทันที

 

"อื้มมม~" พัชชาร้องครางออกมาด้วยความเสียวก่อนที่ชายหนุ่มจะจัดการปลดกระดุมแล้วถอดเสื้อของเธอออกอย่างชำนิชำนาญ

 

เมื่อถอดเสื้อของหญิงสาวเสร็จแล้วตอนนี้เหลือแค่บราเซียตัวน้อยเขาก็จัดการถอดแล้วโยนมันทิ้งไปอย่างง่ายดาย ชายหนุ่มไม่รอช้าเขาใช้มือทั้งสองข้างบีบเคล้นเต้าทั้งสองที่อวบอูมแล้วใช้ปากก้มลงไปดูดดื่มที่ยอดประทุมสีชมพูทันที

 

"อ๊าา~"

 

จ๊วบ~ จ๊วบ~

 

เมื่อชิมตรงนั้นเสร็จคนตัวสูงไม่รอช้าเขาจัดการถอดกระโปรงทรงเอที่สั้นและรัดรูปมากๆพร้อมกับแพนตี้ตัวจิ๋วของหญิงสาวแล้วโยนทิ้งไปทันที แล้วเขาก็มาจัดการถอดของตัวเองบ้าง

 

ตอนนี้ทั้งคู่เหลือแค่ร่างเปลือยเปล่าคนตัวสูงไม่รอช้าเขารีบเข้าไปยกขาแล้วแยกขาของคนตรงหน้าออกเผยให้เห็นน้ำใสๆที่ไหลหยาดเยิ้มออกมาจากร่องแคบสีแดง เขาจึงจัดการจับน้องชายของตัวเองรูดขึ้นลงแปปนึงก่อนที่จะเสียบมันเข้าไปจนมิดด้าม

 

สวบ !

 

"อ๊าาาา~"

 

"อ่า...แน่นชิบ" ทันทีที่เสียบน้องชายเข้าไปจนมิดด้ามชายหนุ่มก็เริ่มโยกเอวสอบเข้าออกเป็นจังหวะช้าๆ ก่อนที่จะเร่งจังหวะขึ้นตามอารมณ์กระสันที่มันมีมากขึ้น

 

ตับๆๆๆ~

 

"อ๊าา~ บ...บอสคะพัชชาไม่ไหวแล้วอ๊าา~" หญิงสาวร้องครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษาเพราะความเสียว

 

"อ่าาาา~"

 

ตับๆๆๆๆ~

 

ทั้งคู่ร่วมรักกันอยู่ประมาณ 1 ชั่วโมงก่อนจะเสร็จสมอารมณ์หมายแล้วแยกกันไปทำงานต่อ

 

"จำที่ฉันบอกได้ใช่มั้ย ถ้ายังอยากเป็นแบบนี้อยู่อย่ามาก้าวก่ายชีวิตฉัน"

 

"จำได้สิคะบอสพัชชาจะไม่ทำตัวเป็นปัญหาแน่นอนค่ะ จุ๊บ~ พัชชาไปทำงานต่อนะคะ"

 

"อืม"

 

ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ แนวนี้เป็นแนวใหม่ ฉาก Nc อาจจะเงอะๆงะๆบ้างต้องขอโทษด้วยนะคะ แต่สัญญาว่าจะปรับปรุงให้ดีขึ้นค่ะ 🙏 ติชมได้นะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น