facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

แม้อุปสรรคที่พานพบจะเป็นโชคชะตาขีดลิขิตไว้ ทว่าหากมีองค์ชายอย่างเขาคอยเคียงข้าง นางก็หวังเพียงว่าจะฝ่าฟันมันไปได้...

ตอนที่ 16 ตลาดของเก่า

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 ตลาดของเก่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2563 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 ตลาดของเก่า
แบบอักษร

 

เหออันโหรวคิดหาวิธีที่จะหลอมโอสถทิพย์ให้สำเร็จทุกครั้ง 

ดังนั้นแต่ละวันนอกจากเวลานอนและกินแล้ว นางจะหลอมโอสถทิพย์อยู่ในห้องหลอม สมุนไพรทิพย์ไม่พอก็ไปหาและใช้เวลาเก็บทั้งวันทั้งคืนจึงไม่ต้องวิตกว่าไม่มีสมุนไพรทิพย์ใช้ 

วันนี้เหออันโหรวตื่นแต่เช้ารีบไปห้องหลอมโอสถทิพย์เหมือนเดิม ครั้งนี้นางต้องการหลอมโอสถทิพย์ซุ่ยหวงตานระดับกลางขั้นกลาง เหออันโหรวใช้พลังห่อหญ้าอำพันเวหาส่งเข้าไปในเตาหลอมโอสถทิพย์ กะเวลาให้สารพิสุทธิ์ของหญ้าอำพันเวหาสกัดออกมาแล้วจึงเติมไข่มุกดำลงไปสองเม็ด ไข่มุกดำเมื่อสัมผัสหญ้าอำพันเวหาสีดำที่ผิวก็ลอกออกเผยให้เห็นสีขาวข้างในเหมือนหยก 

ไข่มุกดำเวลานี้ควรเรียกไข่มุกขาวราวหยกค่อยๆ โปร่งแสงใต้เปลวไฟในเตาหลอม จนกระทั่งสารพิสุทธิ์ของหญ้าอำพันเวหาซึมเข้าไปข้างในและกักไว้ เหออันโหรวจึงเติมสมุนไพรทิพย์หลายชนิดเช่นหนิงเซวี่ยอู หญ้าแปะจี้ สุดท้ายจึงเติมเหลยเซิงต่าน การหลอมโอสถทิพย์ซุ่ยหวงตานจึงสำเร็จ 

ไข่มุกดำกักสารพิสุทธิ์ของสมุนไพรทิพย์ทุกชนิดที่เติมลงไป นางได้แต่รอเหลยเซิงต่านมาทำให้สารพิสุทธิ์ทั้งหมดรวมตัวเป็นเนื้อเดียวกัน จากนั้นจึงกวัดแกว่งมือทั้งสองข้างใช้พลังส่งเหลยเซิงต่านเข้าไป นึกไม่ถึงว่าพอเหลยเซิงต่านเข้าไป เปลวไฟในเตาก็ลุกโหมรุนแรงราวกับควบคุมไม่ได้ พอเห็นว่าไม่ดีแน่เหออันโหรวจึงใช้พลังควบคุมแต่เปลวไฟก็ยังกระพือสูงขึ้นไปถึงเพดานของเตาหลอม 

วันนี้เป็นวันหยุด แต่เหออันโหรวไม่อยากปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์จึงเข้าไปฝึกในห้องหลอมโอสถทิพย์ตั้งแต่เช้า เวลานี้ห้องหลอมโอสถทิพย์จึงมีแต่นางคนเดียว เหออันโหรวไม่สนใจแล้วว่าโอสถทิพย์จะเป็นอย่างไร ถ้านางไม่คิดหาวิธีเตาหลอมโอสถทิพย์คงจะระเบิดแน่ เตาหลอมโอสถทิพย์ใหญ่ขนาดนี้ถ้าระเบิดจะเป็นอย่างไรนางไม่กล้าคิดจึงได้แต่เพิ่มพลังเข้าไปอีก 

แต่พลังก็สูญเสียการควบคุมไม่ต่างจากเปลวไฟ เมื่อใส่พลังเข้าไปก็แทบไม่มีผลอะไรเลย เหออันโหรวเหงื่อไหลโชก แล้วอยู่ๆ ก็นึกถึงคำพูดของกู้หลีเฉิงที่เคยบอกว่าไข่มุกดำมีลักษณะหนาวอาจจะช่วยควบคุมเปลวไฟได้จึงใช้พลังส่งไข่มุกดำลงไปเพิ่มอีกหลายเม็ด  

เป็นไปตามคาด เปลวไฟเมื่อสัมผัสกับไข่มุกดำก็ห่อหุ้มไข่มุกดำไว้ไม่ลุกโหมขึ้นมาอีก พอเห็นว่าได้ผล เหออันโหรวจึงใช้พลังส่งไข่มุกดำทั้งหมดซึ่งเก็บได้เข้าไปอีก โชคดีที่ก่อนหน้านี้นางเก็บไข่มุกดำได้ไม่น้อยจึงสามารถควบคุมเปลวไฟไว้ได้ชั่วขณะ 

เมื่อเวลาผ่านไป ไข่มุกดำก็ค่อยๆ ถูกเปลวไฟหลอมละลาย เหออันโหรวเกรงว่าหากหยุดส่งพลังเข้าไปเปลวไฟก็จะปะทุออกมา ทั้งวันหยุดห้องหลอมโอสถทิพย์ไม่มีใครผ่านมาเหออันโหรวจึงวิตก 

เวลานี้พลังในตัวถูกใช้ไปจนเกือบหมดแล้ว เหออันโหรวน้ำตาไหล คาดไม่ถึงว่านางต้องตายจากการระเบิดของเตาหลอมโอสถทิพย์ ขณะที่พลังในตัวไม่มีเหลือแล้ว ก็มีแสงสีทองปรากฏขึ้น เนื่องจากช่วงนี้นางพากเพียรฝึกฝนจึงทำให้นางบรรลุจากระดับอัศวฟ้าขั้นกลางขึ้นสู่อัศวฟ้าขั้นสูงแล้ว  

เหออันโหรวดีใจขึ้นมาทันที รู้สึกว่าพลังในตัวยังมีอยู่เต็มเปี่ยมจึงรวบรวมสมาธิส่งพลังเข้าไปยังไข่มุกดำในเตาหลอมโอสถทิพย์ควบคุมเปลวไฟไว้ เปลวไฟซึ่งกำลังจะดับสนิท เตาหลอมโอสถทิพย์ก็แตกกระจาย นางไม่ทันถอยจึงถูกชิ้นส่วนเตาหลอมทับตัวอย่างเจ็บปวดแสนสาหัสจนสลบไป 

เหออันโหรวฟื้นขึ้นมาในห้องที่ไม่เคยเห็นมาก่อน นางรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรงจึงนวดขมับพลางสังเกตรอบตัว เวลานั้นประตูห้องเปิดออกพอดี เยี่ยนสี่พอเห็นนางฟื้นก็วิ่งปรี่เข้ามาถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง 

เหออันโหรวรู้สึกปวดหัวเพราะถูกกระแทกตรงขมับ นอกจากปวดหัวแล้วเนื้อตัวนางก็ไม่มีบาดแผลเลย โดยเฉพาะแขน ทั้งๆ ที่ถูกกระแทกจากชิ้นส่วนของเตาหลอมซึ่งแตกกระจายกับเปลวไฟแท้ๆ น่าจะมีรอยแผลแต่กลับไม่มีเลย แม้แต่ผิวที่ก่อนหน้านี้ถูกรมจากการหลอมโอสถทิพย์จนซีดเหลืองก็กลายเป็นขาวราวหิมะ เหออันโหรวงุนงงจึงถามเยี่ยนสี่ เยี่ยนสี่บอกว่าลู่ซิงหัวรักษาอาการบาดเจ็บให้เมื่อครู่เขาก็มาอีกเยี่ยนสี่เลยออกไปและเหออันโหรวสลบไปสามวันแล้ว 

เยี่ยนสี่รีบยกโจ๊กเม็ดบัวต้มเย็นชืดจากห้องครัวมาป้อนเหออันโหรว นางอยากกินเองแต่เยี่ยนสี่ยืนกรานจะป้อนให้ เยี่ยนสี่ป้อนเม็ดบัวต้มพลางถามว่าทำไมเตาหลอมโอสถทิพย์ระเบิด 

“ข้าเองก็ไม่รู้ ตอนนั้นข้าหลอมโอสถทิพย์ซุ่ยหวงตานเหมือนเคย แต่สุดท้ายพอเติมเหลยเซิงต่านผลก็เป็นเช่นนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะข้าบรรลุอัศวฟ้าขั้นกลางเวลานั้นพอดี ตอนนี้ข้าคงจะเหลือแต่ร่างไร้วิญญาณนอนอยู่นี่” เหออันโหรวกลืนโจ๊กเม็ดบัวลงไป  

“ตอนอยู่บ้านข้าก็เคยหลอมโอสถทิพย์ซุ่ยหวงตาน ไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้ เหลยเซิงต่าน...เจ้าแน่ใจหรือว่าที่เติมลงไปคือเหลยเซิงต่าน” เยี่ยนสี่รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ปกติ 

“เป็นเหลยเซิงต่านจริงๆ ข้าเก็บมากับมือเมื่อหลายวันก่อน” เหลยเซิงต่านเป็นสมุนไพรทิพย์ซึ่งเหมือนถุงน้ำดีมักพบอยู่ใต้ต้นไม้โบราณ เหออันโหรวเก็บมาเองแต่นางไม่รู้สึกว่าเหลยเซิงต่านมีอะไรผิดปกติ 

“จำได้ว่ามีสมุนไพรทิพย์ตัวหนึ่งคล้ายเหลยเซิงต่าน แต่นึกไม่ออกว่ามีสรรพคุณอย่างไร สรุปแล้ววันหลังเวลาหลอมโอสถทิพย์อย่าประมาทเด็ดขาด” เยี่ยนสี่ทำหน้าจริงจัง เหออันโหรวรู้ว่านางเป็นห่วงจึงรับปากอย่างหนักแน่น 

“อุบัติเหตุครั้งนี้ พออาจารย์กู้หลีเฉิงรู้ก็โกรธมากมีคำสั่งว่านอกจากเวลาเรียนแล้ว ห้ามเข้าไปในห้องหลอมโอสถทิพย์โดยพลการและให้เวลาเจ้าพักแค่สามวัน อันโหรว ความจริงเจ้าไม่จำเป็นต้องมุมานะขนาดนั้น แม้ครั้งนี้เจ้าโชคดีแล้วต่อไปล่ะ” ครั้งนี้เหออันโหรวรอดตายอย่างหวุดหวิดและดวงแข็งจริงๆ แต่ก็ทำให้เยี่ยนสี่เป็นห่วงมากอยู่ดี 

“ประสบการณ์ในการหลอมโอสถทิพย์ของข้ายังน้อยจึงต้องทำเช่นนี้ เยี่ยนสี่ ข้าใช้เตาหลอมโอสถทิพย์ไม่ได้จะทำอย่างไร ถ้าไม่ไปฝึกที่ห้องหลอมโอสถบ่อยๆ คงยกระดับพลังให้เร็วไม่ได้” คำสั่งของอาจารย์กู้หลีเฉิงปิดหนทางในการพยายามฝึกให้บรรลุเร็วขึ้นของนาง  

“ความจริงแล้วเตาหลอมโอสถทิพย์นอกจากมีแบบที่ต้องใช้หลายคนเคลื่อนย้ายอย่างในสำนักศึกษา ยังมีเตาหลอมโอสถทิพย์ขนาดเล็กธรรมดาแม้ไม่สามารถหลอมโอสถทิพย์ได้มากนักแต่ถ้ามีความสามารถพอก็หลอมได้และสรรพคุณของโอสถทิพย์ก็ไม่ต่างกัน เพียงแต่ว่ามีขายเฉพาะตลาดมืดเท่านั้น พอดีอีกไม่นานก็จะเป็นวันหยุดปลายเดือนเราออกไปดูด้วยกันก็ได้” เยี่ยนสี่แนะนำ 

“ตลาดมืด...อย่างนี้คงจะแพงมาก” เหออันโหรววิตกเรื่องค่าใช้จ่าย ครั้งก่อนเงินที่ได้จากจวนองค์ชายก็ถูกลู่ซิงหัวยึดไปมากกว่าครึ่ง 

เยี่ยนสี่มองดูนางด้วยความเห็นใจ ตบไหล่นางเป็นการบอกให้รู้ว่าเข้าใจ “ถ้าอย่างนั้นคงต้องไปลองเสี่ยงแถวตลาดของเก่าดูว่ามีคนเอามาขายหรือไม่” 

เหออันโหรวรับปาก 

ช่วงเวลาสามวันในการพักรักษาตัว นอกจากมีลู่ซิงหัวมาหาสองครั้งแล้ว ยังมีอาจารย์ของสำนักศึกษามาสอบถามอาการ และถามว่าการระเบิดของเตาหลอมโอสถทิพย์เป็นเพียงอุบัติเหตุจริงหรือไม่ 

เหออันโหรวรู้สึกว่าตนเพิ่งมาอยู่สำนักศึกษา และสำนักศึกษาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญเรื่องชาติกำเนิดคงไม่มีใครคิดร้ายต่อนางจึงตอบอาจารย์ว่าคงเป็นอุบัติเหตุ 

ความคิดเห็น