ขอค่าขนมเล็กๆน้อยๆไว้เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ >////<

เดทที่ไม่ธรรมดา

ชื่อตอน : เดทที่ไม่ธรรมดา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2563 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดทที่ไม่ธรรมดา
แบบอักษร

 

 

 

เดทที่ไม่ธรรมดา 

 

 

เช้าอันสดใสวันหยุดสุดสัปดาห์ มีหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเดินอยู่บนถนนพร้อมกับท่าทีอันแสนมีความสุขท่ามกลางเสียงนกที่ร้องต้อนรับเช้าวันใหม่

 

หญิงสาวนามว่า เสียวซิน วันนี้นั้นเธอลั้นลาเป็นพิเศษเพราะในที่สุดแฟนหนุ่มสุดที่รักของเธอ หลงอี้ ยอมติดต่อเธอมาหลังจากที่ทะเลาะกันไปเมื่อสามวันก่อน

 

แถมไม่ติดต่อมาธรรมดานะ เขาที่หายไปสามวันเต็มกลับมาพร้อมกับการชวนไปเดททำให้เธอดีใจจนแทบจะร้องไห้ออกมาเป็นสายเลือดที่แฟนหนุ่มของเธอให้อภัยที่เธอเผลอไปกอดชายอื่น

 

นี่… อย่าเพิ่งเข้าใจผิดเชียวนะ ตอนนั้นเธอไปเป็นเพื่อนดื่มที่บาร์แต่ดันหยิบแก้วผิดไปดื่มเหล้าของเพื่อนทำให้เธอเมาจนเข้าใจผิดคิดว่าผู้ชายคนข้างๆนั้นคือ หลงหลง จนไปกอดเข้าให้

 

แล้วเคราะห์ซ้ำกรรมซัด หลงหลง สุดที่รักเดินเข้ามาเห็นพอดี ความผิดสองกระทงที่ดื่มเหล้ากับกอดชายอื่นทำให้เขาโกรธจนไม่ฟังเธอ แบบนี้ไงจะไม่ให้เธอดีใจได้ยังไงกันเล่า

 

“ในที่สุด…”

 

เสี่ยวซินที่คิดไปมาระหว่างทางก็เดินมาถึงหน้าคอนโดของแฟนหนุ่มในที่สุด พวกเราทั้งคู่ต่างเป็นนักศึกษาไปแฟงแรกที่จบใหม่แถมที่ทำงานของพวกเราก็อยู่ไกลจึงทำให้ต้องแยกกันอยู่สักระยะ

 

แต่แล้วยังไงเพราะเราก็ไปมาหาสู่ด้วยกันตลอดเวลา ยกเว้นเมื่อสามวันก่อนแค่นั้นแหละ ในที่สุดร่างบางก็มาหยุดอยู่ประตูห้องที่แสนคุ้นเคย

 

ความประหม่าถาโถมเข้ามาในหัวของเธอนั้นคิดไปมาอย่างกับคนบ้าเพราะยังรู้สึกกลัวกับความผิดของตนที่ได้ทำไปก่อนหน้า หลงหลงบอกว่าให้เข้าไปเมื่อไหร่ก็ได้แต่สถานการณ์ช่วงนี้เธอเรียกที่จะทำตัวให้ดีๆดีกว่า

 

ปิ๊งป่อง

 

มือเรียวบางเอื้อมไปกดออดข้างประตูด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ ในหัวต่างคิดภาพว่าแฟนของเธอนั้นจะออกมาต้อนรับเธอด้วยสภาพไหนกันนะ เพิ่งตื่นนอนหรือว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จดี… ก็ว่าไปนั่น

 

ติ้ด

 

หลังจากรอไปสักพักร่างอันคุ้นเคยก็ไม่โผล่หน้ามาเธอจึงหยิบคีย์การ์ดรูดเข้าไปในห้อง หลังจากที่เข้ามาก็ไม่พบกับเขา เธอจึงเดินไปยังห้องนอนทันที

 

ปั้งงงง

 

“ที่รัก เค้ามาแล้ววว”

 

เสี่ยวซินเปิดประตูไปอย่างแรงพร้อมกับพุ่งเข้าไปในห้องทันที แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะไม่มีใครอยู่ในห้องและด้วยความที่เธอพุ่งตัวไปอย่างสุดแรงเกิดทำให้เธอล้มลงไปยังเตียงใหญ่ที่หนานุ่ม

 

“ทำบ้าอะไรน่ะ”

 

ยังไม่ทันที่จะลุกก็ได้ยินเสียงทุ้มอันคุ้นหู เสียวซินจึงรีบลุงขึ้นนั่งมองไปยังร่างสูงโปร่งทันที แต่ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้เธอหัวหน้าไปผสานสายตาของ หลงอี้ ที่ก้มหน้าลงมามองอยู่ก่อนแล้ว

 

“ถ้าประตูพังเธอโดนดีแน่”

 

เธอที่ได้เห็นหน้าของแฟนหนุ่มในระยะประชิดหลังจากที่ไม่ได้เห็นมาสามวันทำให้ร่างกายแข็งอย่างกับหินเพราะผมที่แห้งหมาดๆกับร่างกายอันกำยำที่ถูกปกคลุมด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กนั้นมันช่าง…

 

“อะแฮ่ม หลงหลงวันนี้เราจะไปที่ไหนหรอ”

 

“ไปดูหนัง เดินห้าง และดินเนอร์”

 

“ว้าว ดินเนอร์ที่ไหนหรอคะ”

 

“ภัตตาคาร”

 

หลงอี้ ตอบเสียงเรียบนิ่งก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องแต่งตัว แฟนของเธอปกติแล้วเป็นคนเย็นชาไม่ค่อยมีความโรแมนติกสักเท่าไหร่ แต่ขี้หึงขั้นสุดยอด แต่เขาก็ไม่ตอบสั้นขนาดนี้แสดงว่ายังไม่หายโกรธสินะ

 

พลึ่บ

 

เสี่ยวซินที่นั่งคิดในใจอย่างเพลินๆอยู่ดีๆก็โดนร่างหนาที่พุ่งมาจากด้านหลังนั้นจู่โจมกะทันหัน ทำให้เธอในตอนนี้นั้นอยู่ภายใต้ร่างอันแข็งแกร่งที่ยังใส่เสื้อผ้าไม่ทันเสร็จ

 

“อะไรกันหลงหละ… อื้อ อื้อ”

 

เธอที่ยังไม่ทันพูดจบประโยคก็โดนหลงอี้มอบจุมพิตอันร้อนแรงมาให้ เขารวบมือบางทั้งสองข้างขึ้นเหนือตัวด้วยมือเดียวส่วนอีกมือก็เริ่มทำการสำรวจโดยที่ลิ้นอุ่นร้อนนั้นยังรุกรานเข้ามาในปากของเธอจนสมองว่างเปล่าไปหมด

 

“แฮ่กๆ”

 

เขาคลายริมฝีปากเพราะเห็นว่าร่างที่อยู่ใต้เขานั้นเริ่มจะหมดลมก่อนจะเริ่มประทับริมฝีปากลงไปอีกคราแต่ครั้งนี้กลับอ่อนโยนขึ้น ริมฝีปากของทั้งคู่ต่างประกบกันอย่างแนบแน่นลิ้มทั้งสองเริ่มสอดประสานกันอย่างหวาบหวาม

 

“อ้ะ อื้อ อื้อ”

 

เสี่ยวซินที่กำลังเคลิ้มก็รู้สึกกับบางอย่างที่ถูกสอดแทรกเข้ามาภายในร่างกาย มันไม่ใช่สัมผัสที่เธอคุ้นเคยแต่ยังไม่ทันได้ถามเขาก็ละริมฝีปากออกพร้อมกับมองเธออย่างเจ้าเล่ห์

 

“นี่คือบทลงโทษ”

 

“อะไรนะ”

 

“ถ้าเสี่ยวซินน้อยของฉัน ผ่านเดทสุดวิเศษวันนี้ไปได้ ฉันจะหายโกรธ”

 

เขาว่าพลางเล่นผมของเธอไปมา นิ้วของเขาคลอเคลียอยู่ข้างแก้มบางพลางส่งสายตาอย่างลึกซึ้ง ก่อนที่จะลุกขึ้นกลับไปยังห้องแต่งตัวอีกครั้ง

 

หลังร่างสูงลับสายตาไปแล้ว เธอก็รีบลุกขึ้นพร้อมกับดึงเจ้าสิ่งนั้นออกมาจากน้องสาวของเธอทันทีแล้วก็พบว่ามันคือ ดิลโด้!!!

 

“ดะ ดิลโด้ !!!!”

 

เธอมองดิลโด้ขนาดเล็กสีชมพูแปร๊นในมืออย่างตื่นตกใจ นี่เขาไปหามาตอนไหนแล้วเขาต้องการอะไรกัน เธอเงยหน้าอย่างสงสัยแต่ก็ต้องตกใจกับ หลงหลง ที่มองเธออย่างคาดโทษ

 

“ใส่เข้าไปเดี๋ยวนี้”

 

เสียงทุ้มต่ำบอกอย่างเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยคำสั่ง เธอที่ตกใจก็เผลอยัดใส่เข้าไปในที่เดินอย่างง่ายดาย เขายิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย

 

“เกือบพอใจ แต่ก็ต้องโดนลงโทษอยู่ดี”

 

ตืดดดด ตืดดดดดด

 

“อ้ะ อ้ะ อ้าาาา”

 

อยู่ดีๆเจ้าดิลโด้นั่นก็สั่นออกมาเธอที่ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ร้องออกมาเสียงดังลั่นอย่างตกใจปนกับเสียวซ่านไปทั่วทั้งร่างกาย

 

“อื้อ ละ หลง อ้า ยะ หยุด อ้าส์”

 

เธอที่พยายามจะส่งเสียงขอร้องให้เขาหยุดพลางส่งสายตาอ้อนวอนแต่หาได้ผลไม่ รีโมทในมือหนานั้นโดนกดเพิ่มระดับการสั่นเข้าไปอีก เขามองร่างบางตรงหน้าที่ตอนนี้ส่ายไปส่ายมาอย่างยั่วยวน

 

“อ้ะ อ้าาา อ้าาาา อื้อ”

 

สะโพกของเธอเริ่มยกสูงขึ้นเพราะทนความหรรษาไม่ไหว ไม่นะ เธอใกล้จะเสร็จแล้ว หลงอี้มองแฟนสาวของเขาที่กำลังจะใกล้ถึงฝั่งฝันก่อนที่เขาจะกดหยุดทำงาน

 

“อ้ะ อ้า เอ้ะ?”

 

เสี่ยวซินที่ใกล้จะถึงจุดสุดยอดก็โดนขัดเธอมองหน้าแฟนหนุ่มตาขวางแต่เขากลับยิ้มเยาะมาให้เธอ พร้อมกับลากเธอลงมาจากเตียง

 

“นี่ จะไปไหนน่ะ”

 

เสี่ยวซินที่ตัวปลิวตามแรงดึงของเขา ก็ต้องเอ่ยปากถามเพราะตอนนี้พวกเขาทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าประตูแล้วทั้งๆที่เธอนั้นยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลย

 

“ไปเดทไง”

 

“ฉันยังแต่งตัวไม่เสร็จ”

 

หลงอี้มองมายังร่างบางที่ตอนนี้นั้นเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ผมเผ้ารุงรัง ไม่เป็นการเสียเวลาเขาก็ช่วยแฟนสาวตรงหน้าแต่งตัวพร้อมกับทำผมให้เสร็จเรียบร้อยและลากแกไปนอกห้องทันที

 

“ดะ เดี๋ยวสิ”

 

“อะไรอีก”

 

“ไอ้นั่นไง ยังไม่ได้เอาออกเลย”

 

“อะไร”

 

“ก็ไอ้นั่นไง”

 

เสี่ยวซินพูดถึงเจ้าไข่สั่นที่ตอนนี้มันยังอยู่ภายในร่างกายของเธอ ก่อนจะเบินหน้าหนีด้วยความอาย หลงอีกที่เห็นแบบนั้นก็ยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่ใบหูอย่างแผ่วเบา

 

“ถ้าเธอเอาออก ตายแน่”

 

 

 

................................................................................................................... 

 

 

 

ณ โรงหนังห้าง XXX

 

เสี่ยวซินที่นั่งรวบรวมเหตุการณ์ตลอดทางที่นั่งรถมาก็ได้คำตอบว่า เธอจะต้องมีเจ้านั่นอยู่ในร่างกายจนกว่าจะจบการเดท ซึ่งถ้าเธอทำให้เขาไม่พอใจเขาจะลงโทษโดยการกดสวิตซ์ ถ้าเธอผ่านไปได้เขาก็จะหายโกรธ

 

บ้าจริง นะ นี่มันเดทบ้าอะไรกันล่ะ นี่มันแกล้งกันชัดๆก็ว่าอยู่ทำไมวันนี้อารมณ์ยิ้มบ่อยจัง คงคิดเรื่องสนุกที่จะรอแกล้งกันอยู่สินะ

 

“จะแกล้งกันหรอ”

 

“ไม่เชิง”

 

“แล้วทำไมทำแบบนี้”

 

“ก็เธอเคยบอกว่าอยากลอง”

 

“…”

 

“ไปซื้อตั๋วก่อนนะ”

 

พูดจบหลงอี้ก็เดินไปซื้อตั๋วทันทีปล่อยให้เธอยืนเอ๋ออยู่กลางทาง เสี่ยวซินจึงเริ่มลำรึกถึงสิ่งที่เธอเคยพูด อ้ะ เธอเคยบอกว่าอยากลองเซ็กแบบตื่นเต้นนี่นา งื่อ นี่เขาจำได้ด้วยหรอเนี่ย เอ้ะ เราไม่ควรดีใจสิ

 

เสี่ยวซินที่กำลังทึ้งหัวตัวเองเพราะเกิดสงครามทางความคิดอยู่นั้นข้อศอกของเธอก็ไปชนเข้ากับอกของใครบางคนอย่างแรงจนเขาร้องออกมาด้วยความเจ็บ

 

“โอ้ย”

 

“ว้าย ขอโทษค่ะ”

 

เธอรีบขอโทษชายหนุ่มที่โดนศอกมหาประลัยทันที ด้วยท่าทางที่ลุกลี้ลุกลนนั้นทำให้ชายหนุ่มคนนั้นไม่เอาเรื่อง เธอที่กำลังจะดูบาดแผลก็ต้องหยุดชะงัก

 

“อ้ะ อื้อ อื้อ”

 

“เป็นอะไรไหมครับ”

 

“ปะ ปวดท้องนิดหน่อย นะ น่ะค่ะ”

 

อยู่ดีๆเจ้าไข่นั่นก็สั่นขึ้นมาก่อนที่มือของเธอจะไปสัมผัสกับเขา ทำยังไงดีนี่มันกลางห้างนะ เสี่ยวซินรีบก้มหน้าหลบสายตาผู้คนพร้อมกับสะโพกที่เริ่มบิดไปบิดมา

 

“คุณไปเถอะครับ พอดีแฟนผมเธอท้องไม่ค่อยดี”

 

เสียงทุ้มคุ้นหูเขามายังวงสนทนาพลางดึงร่างของเธอไปโอบไว้แสดงความเป็นเจ้าของ เธอที่พยายามกลั้นเสียงก็เอาหน้าซุกเข้ากับอกแกร่งจนในที่สุดเครื่องก็หยุดลง

 

“แฮ่ก แฮ่ก”

 

หญิงสาวหอบหายใจตลอดทางเดินทางจนมายังเก้าอี้ในโรงหนัง แบบนี้แย่แน่ๆเธอยังมีอารมณ์ค้างอยู่เลยทำให้โดนนิดโดนหน่อยก็หวั่นไหวจนแทบคลั่ง ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปเธอต้องเสร็จต่อหน้าคนอื่นแน่ๆ

 

“แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วหรอ”

 

หลงอี้พูดแต่สายตาก็ดูหนังที่กำลังเริ่มสาย เสี่ยวซินได้แต่มองค้อนอย่างหมั่นไส้แต่ก็โกรธไม่ลงเพราะเธอก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเช่นกัน

 

แต่ยังไงก็ช่างมันก่อนมาจดจ่อกับหนังตรงหน้าดีกว่า หญิงสาวที่จะเริ่มดูหนังที่กำลังฉายก็ต้องตรงใจกันเยื้อหาตรงหน้า นี่มันไม่น่าจะใช่หนังธรรมดานะ

 

“หึ เรท25+”

 

หลงอี้ตอบออกมาอย่างกับรู้คำถาม เสี่ยวซินมองเขาตาโตเท่าไข่ห่าน นอยไอ้หล่อนี่มันจะแกล้งให้ถึงที่สุดเลยใช่ไหม

 

เธอสอดส่องสายตาทำการสำรวจประชากรในโรงก็พบว่ามีคู่รักอีกสองคู่และพวกเขากำลังจูบกันอยู่ เธอที่เผลอไปสบตากับคู่หนึ่งเข้าก็รีบหลบมานั่งเหมือนเดิม

 

“อื้อ อื้อ อ้า อ้า อ้า อ้า”

 

เสียงหนังดังเข้ามาในหูของเธออย่างแจ่มชัด นี่มันหนังบ้าอะไรเนี่ยเอามาฉายในโรงได้ไงทำไมไม่เอาไปลงเว็บไอ้บ้าเอ้ย ถึงจะบ่นไปแบบนั้นแต่ร่างกายตอนนี้กับตอบสนองจนรับรู้ถึงความชุ่มชื้นบริเวณกางเกงในตัวน้อย

 

ชายหนุ่มที่เริ่มสังเกตเห็นปฏิกิริยาของแฟนสาวข้างกายที่ตอนนี้นั้นเริ่มส่ายไปส่ายมาอย่างอยู่ไม่สุข ถ้าเขากดรีโมทตอนนี้เธอต้องเสร็จแน่ๆแต่มันก็อดใจม่ไหวที่จะแกล้งเพราะทนความน่ารักไม่ไหว

 

“อ้ะ”

 

เสี่ยวซินตกใจที่อยู่ดีๆมือหนาก็เข้ามาสัมผัสขาอ่อนของเธอ ด้วยอารมณ์ที่หวาบหวามต้านจะทนไหวเธอจึงถกประโปรงขึ้นพลางอ้าขาเล็กน้อยให้กับฝ่ามือหนาของแฟนหนุ่ม

 

“หึหึ”

 

หลงอี้ส่งเสียงอย่างพึงพอใจไม่รอช้าให้พลาดโอกาส เขาก็สอดมือเข้าไปอยู่ใต้กางเกงในตัวน้อยทันทีก่อนที่จะเริ่มทำการลูบกลีบดอกม้งามอย่างแผ่วเบา

 

“อ้ะ อ้า อืม”

 

ถึงแม้จะสัมผัสแผ่วเบาขนาดไหนร่างกายของเสี่ยวซินก็รับรู้อย่างเต็มที่ เธอพยายามกลั้นเสียงด้วยการอุดปากด้วยสองมือบาง แต่ขาก็อ้าออกกว้างเพื่อให้มือหนาสำรวจได้ถนัดยิ่งขึ้น

 

“อื้อ อื้อ”

 

เพราะแสงอันมืดสลัวกับคนในโรงที่น้อยนิด ทำให้เธอไม่อายกับสิ่งที่ทำสักเท่าไหร่นัก แต่ยังไม่จะไปถึงไหนอยู่ดีๆไฟในโรงก็สว่างจ้า

 

“ว้ายยยยยย”

 

คู่รักสองคู่ก่อนหน้านี้อยู่ดีๆก็กรี้ดออกมา เธอกับหลงอี้ที่ได้สติก็รีบทำตัวปกติก่อนจะหันไปมองก็พบกับพนักงานโรงหนังที่มาคุยกับคู่รักที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย

 

สุดท้ายทางโรงหนังก็เชิญทุกคนออกมาจากโรงเพราะมีความประพฤติที่ไม่เหมาะสมแต่โชคดีที่คู่ของเธอนั้นอยู่มุมอับเลยทำให้ไม่เห็น

 

หลังจากที่ออกจากโรงหนังได้สักพัก ทั้งคู่ก็ไปยังชั้นล่างของห้างเพื่อไปเดินเล่นระหว่างรอดินเนอร์ที่จะถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

 

“ขอโทษนะ”

 

อยู่ดีๆหลงอี้ก็เอ่ยปากขอโทษอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เขาที่เห็นเธอทำหน้าฉงนก็พูดต่อพลางเอามือเกาหัวพร้อมกับเมินหน้าหนีอย่างเขินอายเล็กน้อย

 

“ขอโทษที่พาไปดูหนังแบบนั้น”

 

“…”

 

“จนเผลอคุมตัวเองไม่ได้เกือบพาทำเรื่องแย่ๆน่ะ”

 

“อื้อ ไม่เป็นไร”

 

เสี่ยวซินที่เห็นท่าทีที่น่ารักก็ยิ้ม ยังดีที่เขายังพอมีสำนึกไม่ได้คิดที่จะเอาคืนเธออย่าเดียว หลงอี้ที่เธอรักถึงจะดูใจร้ายแต่เขาใส่ใจเธอมาก ถ้าเขาเอ่ยขอโทษขนาดนี้แสดงว่าจะไม่ทำอีกเป็นครั้งที่สอง

 

พลั่ก

 

“โอ้ยยย”

 

ยังคิดในใจไม่ถึงไหน เสี่ยวซินก็เดินไปชนกับคนอีกครั้ง ให้ตายสินี่มันวันซวยอะไรเนี่ย คนเราจะเดินชนคนได้ถึงสองครั้งเลยหรอ

 

“อ้ะ ขอโทษนะคะ”

 

“เอ้ะ คุณคนนั้นนี่นา”

 

เสี่ยวซินที่เพิ่งสังเกตเห็นหน้าบุคคลตรงหน้าก็รับรู้ได้ว่าชีวิตของเธอจะสิ้นในไม่ช้า บ้าเอ้ย นี่มันผู้ชายคนนั้นที่เราเมาแล้วเผลอไปกอดนี่นา

 

ร่างบางได้แต่นิ่งเงียบพลางเหล่มองแฟนหนุ่มตรงหน้าดูว่าพ่อตัวดีจะกดสวิตซ์รีโมทตอนไหน ทำยังไงดีแล้วทำไมเจ้าบ้านี่ต้องมายิ้มดีใจอะไรขนาดนั้น

 

“วันนั้นอยู่ดีๆคุณไปวิ่งออกไป”

 

“…”

 

“งั้นผมขอเบอร์คุณได้ไหมครับ”

 

สิ้นประโยคนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางกบาล ทำให้ไงเธออยากรีบออกไปจากที่นี่ ดูสิร่างของหลงหลงสั่นอย่างกับเจ้าเข้า คิดสิเสี่ยวซินเธอต้องทำอะไรสักอย่าง เออ ต้องรีบปฏิเสธไปสิยัยโง่

 

“ไม่ได้หรอกค่ะ ฉันมีแฟนแล้ว”

 

“อ้าวนี่แฟนหรอ นึกว่าเพื่อนซะอีก”

 

“ถ้ายังไม่รีบไสหัวไปแกจะได้ไปนอนในโลงนะ”

 

สิ้นเสียงเย็นยะเยือกชวนขนลุกของหลงอี้ ชายหนุ่มคนนั้นรีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ร่างบางจึงรีบออดอ้อนหวังให้แฟนหนุ่มใจเย็นลง

 

“ใจเย็นนะหลงหลง”

 

“…”

 

“อย่าห่วงไปเลย เค้ารักหลงหลงคนเดียว”

 

“…”

 

“ตราวชั่วชีวิตนี้เค้าไม่สามารถรักใครได้อีกนอกจาก เทียนหลงอี้ เพียงผู้เดียว”

 

หญิงสาวพยายามสุดความสามารถเพื่อให้ชายหนุ่มสุดที่รักอารณ์ขึ้นถึงขั้นเล่นใหญ่พูดเสียงดังจนทำให้คนเริ่มหันมามอง

 

“หึ ยัยโง่”

 

หลงอี้ยิ้มมุมปากเล็กน้อยพลางขยี้หัวแฟนสาวอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะรีบเดินนำหน้าเพราะคนเริ่มหันมามองเพิ่มขึ้น เสี่ยวซินที่เห็นเขาอารมณ์ดีขึ้นก็รีบวิ่งตามไป

 

“ว่าแต่ไม่ลงโทษหรอ”

 

“อยากหรอ”

 

“ปะ เปล่า”

 

“ครั้งนี้เว้นให้ถือว่าขอโทษเรื่องในโรงหนัง”

 

“อื้อออออ”

 

หญิงสาวยิ้มอย่างดีใจพลางกระโดดเกาะแขนกำยำไปตลอดทาง ทั้งคู่ต่างเลือกซื้อของใช้กันอย่างมีความสุข จนเวลาล่วงเลยไปจนถึงเวลาดินเนอร์

 

 

 

 

..................................................................................................................... 

 

 

แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น อยู่ดีๆฝนก็กระหน่ำตกลงมาอย่างหนักทำให้รถสัญจรลำบาก ทั้งคู่จึงตัดสินใจทานดินเนอร์ที่คอนโดของหลงอี้แทน

 

“โชคดีนะเนี่ยที่พวกเราซื้อเนื้อกับไวน์มาติดไว้”

 

เสี่ยวซินพูดพลางช่วยจัดโต๊ะ หลงอี้ที่เตรียมสเต็กมาวางเสิร์ฟบนโต๊ะก็บรรจงรินไวน์ต่อ ทั้งคู่ที่ช่วยกันทำดินเนอร์ก็เริ่มลงมือรับประทานกันต่อ

 

“หลงหลง เค้าตัดสินใจแล้วนะ”

 

หลังจากที่เริ่มทานกันไปได้สักพักเสี่ยวซินก็เริ่มต้นบนสนทนาชวนสงสัย เธอที่เห็นคิ้วที่ขมวดเป็นปมของชายหนุ่มอยู่นั้นก็เริ่มพูดต่อ

 

“เค้าจะออกจากงานมาอยู่กับหลงหลง”

 

“ยังไม่ถึงเวลา”

 

“ทำไมล่ะ”

 

“เธอทำงานให้เต็มที่ก่อนแล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากัน”

 

“ทำไม”

 

เสี่ยวซินที่คิดรวบรวมมาตลอดทั้งวันก็ได้แต่นั่งคอตก เธอยอมที่จะสละสิ่งที่เธอชอบเพื่อมาอยู่กับคนที่เธอรักแต่ทำไมเขาถึงปฏิเสธล่ะ หลงอี้ที่เห็นแบบนั้นจึงเริ่มอธิบายความหมายของเขาต่อ

 

“ไม่อยากให้ทิ้งสิ่งที่ชอบไปน่ะ”

 

“…”

 

“ก็เห็นบอกว่าอยากทำงานนี้มาตลอดนี่นา ไม่อยากทำลายความฝัน”

 

“…”

 

“ส่วนเรื่องของเราพอทุกอย่างมันคงที่ก็ค่อยว่ากันอีกทีก็ได้”

 

เสี่ยวซินที่ได้ยินแบบนั้นถึงแม้จะเข้าใจแต่อยู่ดีๆก็รู้สึกอยากจะเอาแต่ใจขึ้นมา นี่เธอทำบ้าอะไรอยู่เนี่ยทำไมถึงควบคุมตัวเองไม่ได้กันนะ

 

“ไม่เอาหรอก”

 

“ที่พูดไปไม่เข้าใจหรอ”

 

“เข้าใจแต่ไม่ยอมรับ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่กับนายนี่นา!”

 

“อย่างี่เง่าได้ไหม”

 

“เหอะ งี่เง่าหรอแล้วจะทำไมล่ะ”

 

“จะหยุดไม่หยุด”

 

เสียงทุ้มเริ่มเข้มขึ้นแสดงถึงความไม่พอใจ แต่หญิงสาวหาสนใจไม่เธออุตส่าห์ตัดสินใจเลือกเขาถึงแม้จะรู้ว่าเขาทำเพื่อเธอ แต่เธออยากอยู่กับเขานี่นา ยังไงครั้งนี้ก็ต้องชนะให้ได้

 

“ไม่หยุด จะทำไม”

 

“เป็นบ้าอะไรอีก”

 

“ก็ฉันอยากอยู่กับนายนี่นา”

 

“อย่าให้พูดซ้ำ”

 

“จะทำไมหรอ จะกดรีโมทหรอ เอาสิกดเลย”

 

ตืดดด ตืดดดดด

 

สิ้นเสียงท้าทายเขาก็ทำตามคำขอ เสี่ยวซินที่โดนเครื่องนั่นสั่นภายในร่างกายอย่างรุนแรงกว่าทุกครั้งแต่ข่มอารมณ์ท้าทายชายตรงหน้าอย่างเต็มที่

 

“หึ แค่นี้เองหรอ”

 

ตืดดดดดด ตืดดดดดด

 

“อ้ะ อึก อ้า อ้า”

 

เสียงหวานหูครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษาหลังจากที่เขาได้เพิ่มเป็นความเร็วสูงสุด ร่างบางตรงหน้าสั่นด้วยความเสียวซ่านอย่างรุนแรง จนในที่สุดเธอก็พรั่งพรูความในใจออกมา

 

“อ้า อ้า ก็อยากอยู่กับหลงหลง”

 

“…”

 

“อื้อ อ้ะ อยากทำอะไรร่วมกัน อ้าส์”

 

“…”

 

“สะ ส่วนงานนั่น อ้ะ อ้ะ แค่อยากทำ อื้อ”

 

“…”

 

“อึก อ้ะ ความฝันคืออยากมีลูกกับหลงหลง อ้ะ อ้าาา”

 

“ให้ตายสิ”

 

เขาที่อดทนข่มใจตัวเองดูร่างบางตรงหน้าพูดไปครางไปไม่พอมือบางๆนั่นทั้งปลดเปลื้องเสื้อผ้าจนร่างเปลือยเปล่า พลางลูบคลำตัวเองเชิญชวนเขาอย่างเต็มที่

 

หลงอี้ที่ความอดทนขาดสะบั้นยกร่างแฟนสาวพาดบ่าก็ที่จะพาไปจบลงที่เตียง เขาทิ้งร่างบางลงบนเตียงพลางกดให้หน้าเธอทิ่มลงแล้วยกสะโพกขึ้นก่อนจะหยิบเจ้าไข่สั่นนั่นออกมา

 

“เธอขอเองนะ กู้เสี่ยวซิน”

 

“เฮือก อ้าส์ อ้าาาาาา”

 

ไม่ขอช้าเขาควักท่อนเนื้อที่ตอนนี้นั้นแข็งอย่างเต็มกำลังยัดใส่เข้าไปแทนที่เครื่องบ้านั่น ความต่างของขนาดทำให้เสี่ยวซินร้องครางออกมาอย่างบ้างคลั่ง

 

ด้วยท่าที่เธอโดนกดแล้วยกสะโพกขึ้นสูงนั้นทำให้ทุกครั้งที่ท่อนเนื้อของหลงอี้กระแทกลงมานั้นทั้งลึกและรุนแรงมากกว่าปกติ มันรู้สึกดีมากจนเธอแทบจะเสร็จ

 

“อ้ะ อ้ะ หลง อ้ะ หลงอี้”

 

“หืม ว่าไง”

 

“อื้อ ระ แรงอีก อ้ะ อ้าส์”

 

สะโพกหนากระแทกรัวและเร็วขึ้นตามคำขอของร่างบาง เขากระแทกแรงและลึกมากเอ็นเนื้ออุ่นที่ใหญ่คับแน่นรูสวาทนั้นครูดไปมาภายในจนในที่สุด

 

“อ้ะ อ้ะ จะ อ้า จะเสร็จแล้ว”

 

ในที่สุดร่างบางก็กระตุกพร้อมหลั่งน้ำจำนวนมากออกมาแต่ถึงแบบนั้นชายหนุ่มก็ยังกระแทะท่อนเอ็นชวนน้ำนั้นทำให้น้ำของเธอพุ่งออกมาตามจังหวะอันร้อนแรงที่เขามอบให้

 

หลังจากที่น้ำไหลรินออกมาจนหมด หลงอี้ก็พลิกร่างของหญิงสาวให้นอนหงายพลางยกสองขางามขึ้นและกดไว้ พร้อมกับกระหน่ำแท่งเอ็นหนาอย่างหื่นกระหาย

 

“อะ อืมม เสี่ยวซิน”

 

“อื้อ อ้ะ หลง อ้ะ เสียว”

 

ถึงแม้จะเสร็จไปรอบนึงแล้วแต่ร่างหนาตรงหน้านั้นไม่มีท่าทีจะหยุดสะโพกของเขากระแทกอย่างรุนแรงจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันชวนสยิวยิ่งขึ้น

 

“อืมม จะเสร็จแล้ว”

 

“อือ แตกในเลย อ้า อ้าาา”

 

ร่างหนาเริ่มกระตุกและเกร็งแน่นจนในที่สุดเขาก็ปล่อยน้ำรักจำนวนมาออกภายในร่ากายของเธอ มันเยอะมากจนทะลักล้นออกมายังข้างนอก

 

เหมือนจะสิ้นสุดแต่ได้แค่เหมือนหลงอี้ที่เพิ่งดึงเอ็นหนาออก สักพักเจ้าแท่งเนื้อนั่นก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้งเขาก็ยัดเข้าไปในร่องสวาทที่ตอนนี้ล้นทะลักเต็มไปด้วยน้ำรักของเขา

 

“แฮ่ก อ้ะ อ้ะ อ้าาาาาาา”

 

เพราะน้ำนั่นอยู่เต็มร่องของเธอจึงทำให้หล่อลื่นดียิ่งขึ้น ทุกครั้งที่เขากระแทกเข้าออกน้ำสีขาวขุ่นนั้นก็กระเด็นเข้าออกตามลำเอ็นเต็มไปหมด

 

“อื้อออออออ หลงอี้ ฉันรักนาย”

 

“ฉันก็รักเธอ”

 

สิ้นประโยคหวานเขาก็กระหน่ำสะโพกเพื่อตอกย้ำคำบอกรักนั่นก่อนที่จะปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง ทั้งคู่นอนกอดกันและยิ้มให้กัน

 

“ทีนี้หายบ้าหรือยัง”

 

“หายแล้ว”

 

“งั้นนอนพักแล้วพรุ่งนี้ก็ไปทำงาน”

 

“นี่ ไม่ได้ฟังที่พูดเลยใช่ไหม”

 

“ก็แค่ข้ออ้างที่เธอหาเรื่องที่จะมีอะไรกัน”

 

อยากจะเถียงใจแทบขาดแต่ก็เอ่ยปากออกไปไม่ได้ นี่เขารู้ได้ยังไง แก้มบางนั้นแดงระเรื่อด้วยความเขินอายก่อนจะซุกเข้ากับอกแกร่งเพื่อหลบหนี

 

“ทำลูกกัน ยัยหื่น”

 

“เหหหห ทำไมมันแข็งอีกแล้วล่ะ อ้าส์”

 

หลงอี้ที่เห็นท่าทางที่น่ารักของแฟนสาวก็ทำให้เครื่องติดอีกครั้ง ทำไงได้ก็เขาไม่ได้ปลดปล่อยมาสามวันเต็มในเมื่อโอกาสมาใครจะปล่อยให้หลุดมือไปกันล่ะ….

 

 

 

--- THE END --- 

 

 

 

. 

ความคิดเห็น