facebook-icon Twitter-icon

เชียร์พริมโรสด้วยน้า

ชื่อตอน : 2. ชญานนท์

คำค้น : unlove,รัก,โรแมนติก,ดราม่า,แม่เลี้ยง,ใจร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 311

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2563 01:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2. ชญานนท์
แบบอักษร

รอยยิ้มของปรินซ์ตอนสวมแหวนหมั้นให้กับพริมโรสยังคงติดอยู่ในใจเธอจนนอนไม่หลับทั้งคืน การแถลงข่าวของตระกูลศิรินทรวัฒนาภรณ์ป่านนี้คงรู้กันไปทั่วประเทศแล้วและรพีพรรณยิ่งเข้มงวดกับพริมโรสด้วยการให้พี่เลี้ยงนอนเฝ้าไว้นอกประตูเพราะกลัวพริมโรสจะหนีไปก่อนที่เธอจะได้เงินค่าสินสอดทั้งหมด 

'ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเธอ แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ เจ้าหญิงของผม' 

"โอ๊ย" พริมโรสรีบลุกขึ้นเพราะคำพูดของปรินซ์จนถูกกุญแจที่รัดตรงข้อเท้าบาดเข้าอย่างจังจนไม่กล้าที่จะขยับตัวอีก เธอกุมข้อเท้าเบาๆเพราะความเจ็บครั้งแล้วครั้งเล่า ค่อยๆตะกายตัวไปหยิบยาที่ซ่อนไว้ตรงลิ้นชักมาทาข้อเท้าเบาๆในขณะที่มีใครสักคนส่งข้อความมาหาจนเธอต้องเหลียวมอง 

'Prince : พรุ่งนี้ไปรับนะครับ' 

ข้อความนั้นทำให้เธออ่านแล้วแต่ไม่ตอบสิ่งใด เธอวางมือถือไว้ทั้งอย่างนั้นก่อนจะรีบปิดไฟนอนทั้งที่ยังนอนไม่หลับแต่จะพลิกตัวแรงไปก็อาจจะทำให้เจ็บข้อเท้าอีก 

'พรุ่งนี้ไปรับนะครับ (อ่านแล้ว)' 

ชายหนุ่มมองสถานะข้อความที่เขาส่งไปให้พริมโรส เธออ่านแล้วแต่ไม่ได้ตอบกลับอะไรมาเลยช่างเป็นเจ้าหญิงเย็นชาเสียจริงแต่ถึงยังไงเขาก็ควรทำความรู้จักเธอให้มากๆเพราะเธอกำลังจะเป็นว่าที่เจ้าสาวที่เขาต้องแต่งงานด้วยตามคำหมั้นสัญญาที่มีมา 

รพีพรรณ์ได้รับแจ้งจากตระกูลศิรินทรวัฒนาภรณ์แล้วว่าปรินซ์จะมารับพริมโรสไปเรียนและบางวันต้องเข้าไปวัดตัวเจ้าสาวที่ห้องเสื้อแบรนด์ดังซึ่งรพีพรรณ์ได้อนุญาตทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องค้างคืนที่คฤหาสน์ของตระกูลศิรินทรวัฒนาภรณ์ก็ยังทำได้เพื่อเงินแล้วเธอไม่แคร์อะไรทั้งนั้น 

"มาแล้วค่ะคุณหญิง" พิลัยวิ่งแจ้นเข้ามารายงานความเคลื่อนไหวให้รพีพรรณรับทราบ เธอยิ้มอย่างอารมณ์ดีแล้วลุกเดินออกไปหาว่าที่ลูกเขยของเขาที่เพิ่งขับรถเข้ามาจอดจนเด็กรับใช้สาวๆต่างมองชายหนุ่มรูปงามจนแทบอ่อนระทวย 

"สวัสดีครับคุณหญิงรพีพรรณ์" ปรินซ์ยกมือสวัสดีเจ้าของคฤหาสน์ที่เดินมาพร้อมกับพิลัย รพีพรรณ์รับไหว้ทั้งรอยยิ้ม 

"มารับน้องเหรอจ๊ะ มาพอดีเลยลูกสาวแม่" รพีพรรณ์หันไปหาพริมโรสที่เดินลงบันไดมาพร้อมกับพิกุลที่ถือกระเป๋าและหนังสือเรียนให้กับคุณหนูของเธอ เพียงแค่เห็นรพีพรรณ์แสดงบทแม่ที่ดีพริมโรสก็รู้แล้วว่ารพีพรรณ์กำลังมีแขกและแขกคนนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเพราะเขาคือคู่หมั้นของเธอนั่นเอง 

"สวัสดีค่ะ" พริมโรสยกมือไหว้ชายหนุ่มรูปงามที่รับไหว้เธอในชุดนักศึกษาดูดีไปอีกแบบ 

"สวัสดีครับน้องพริมโรส" ปรินซ์เดินมาช่วยถือของให้หญิงสาวจนสาวใช้แอบยิ้มไปตามๆกัน เขาช่างปฏิบัติตัวดีกับเธอเสียจนน่าอิจฉา 

"วันนี้ขออนุญาตพาว่าที่เจ้าสาวไปวัดตัวนะครับคุณหญิง" ปรินซ์กล่าวขออนุญาตกับรพีพรรณ์ต่อหน้าหญิงสาวที่ยืนอยู่ 

"ได้สิจ๊ะ" รพีพรรณ์รีบตอบโดยไม่คิดในขณะที่พริมโรสเหลียวมองปรินซ์ที่สวมชุดนักศึกษาที่เดียวกับเธอจนน่าแปลกใจ เขายิ้มให้เธอก่อนจะผายมือพาพริมโรสเดินไปยังรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ 

"วันนี้พริมโรสมีเรียนตอนเย็นนะคะ คงไปไหนไม่ได้" พริมโรสแกล้งพูดเมื่อเข้ามาในรถยนต์ของปรินซ์แล้วหากแต่เขาไม่ได้ฟังเพราะข้อมูลในตารางเรียนของพรีมโรสบอกไว้ว่าวันนี้เธอมีเรียนแค่วิชาเดียวเท่านั้น 

"พี่ว่างทั้งวัน ไปเวลาไหนก็ได้ครับ" ปรินซ์กล่าวในขณะที่คาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอที่นั่งนิ่งราวกับต้องมนต์สะกดเพราะเขาอยู่ใกล้เธอมากเกินไป 

รถยนต์คันหรูขับออกจากคฤหาสน์ของตระกูลพชรวรวงค์ บรรยากาศทุกอย่างดูเงียบลงเพราะพริมโรสเอาแต่นั่งนิ่งเฉยในขณะที่ปรินซ์กำลังแอบสังเกตว่าเธอเป็นคนเงียบๆกลัวว่าเธอจะอึดอัดเขาจึงเปิดเพลงคลอเบาๆระหว่างขับรถไปยังมหาวิทยาลัย ชายหนุ่มฮัมเพลงเบาๆในขณะที่เธอมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกจนรถขับมาจอดหน้าตึกคณะของพริมโรสที่ทำเอาหญิงสาวรู้สึกแปลกใจที่เขารู้ได้ยังไงว่าเธอมีเรียนที่ตึกนี้ 

"ไปเรียนก่อนนะคะ" พริมโรสกล่าวก่อนจะรีบปลดเข็มขัดนิรภัยออกจนชายหนุ่มอดยิ้มไม่ได้ที่เห็นเธอรีบทั้งที่เขาพาเธอมาส่งก่อนตั้งสามสิบนาที 

"เลิกเรียนกี่โมงเหรอครับพี่จะได้มารับถูก" ปรินซ์แกล้งถามไปอย่างนั้น 

"สองทุ่มค่ะ" พริมโรสแกล้งตอบทั้งที่เธอมีเรียนถึงเที่ยงเท่านั้น ปรินซ์พยักหน้าเป็นอันเข้าใจในใบหน้าที่เรียบเฉยนั้น ร้ายนักนะแม่คุณ 

"ถ้างั้นสองทุ่มพี่มารับที่นี่นะครับ" ปรินซ์ยิ้มให้หญิงสาวอีกครั้ง เธอรีบลงจากรถยนต์ของเขาอย่างรวดเร็วเพราะรอยยิ้มนั้นดูกรุ้มกริ่มเหลือเกินจนรู้สึกเสียวสันหลังยังไงชอบกล 

พริมโรสมองรถยนต์ที่ขับออกไปก่อนจะหันมาเตรียมจะเดินขึ้นตึกคณะไปเรียนแต่ทุกคนในบริเวณนั้นต่างให้ความสนใจเพราะเธอคือคนดังที่สุดในเวลานี้และยังขึ้นแท่นเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดทั้งหน้าตา ฐานะ และคู่หมั้นที่งานดีเสียเหลือเกิน 

"คุณหนูพริมลดาคนดัง ขอลายเซ็นต์หน่อยค่ะ" จ๊ะจ๋าเดินโร่มาหาเพื่อนของเธอพร้อมกระดาษและปากกาตอกย้ำความโด่งดังชั่วข้ามคืนของพริมโรสได้เป็นอย่างดี 

"อะไรกัน ไม่ได้มีอะไรซะหน่อย" พริมโรสเดินหอบหนังสือเรียนเดินขึ้นบันไดโดยมีจ๊ะจ๋าเดินตามมาติดๆ 

"ถ้าไม่มีนักข่าวจะขึ้นหน้าหนึ่งทุกฉบับหรอ ยิ่งในทวิตเตอร์ติดแฮชแท็คขึ้นเทรนด์อันดับหนึ่ง #เจ้าหญิงของผม โอ๊ย เธอไม่รู้สึกว่ามันฟินบ้างหรอ หนุ่มหล่ออย่างพี่ปรินซ์สวมแหวนหมั้นต่อหน้าสื่อขนาดนั้น ฉันนี่ยังอยากจะลงเรือ เขินแทนเลยอะ"จ๊ะจ๋าอายม้วนจนพริมโรสต้องส่ายหัวให้กับความอินของเพื่อนสาว 

"พอๆๆต้องการลายเซ็นต์ใช่ไหม จะเซ็นต์ให้" พริมโรสแย่งกระดาษและปากกามาเซ็นต์ชื่อให้จ๊ะจ๋าที่มโนไปไกลจนกู่ไม่กลับก่อนจะยื่นมันให้จ๊ะจ๋าไปกว่าเจ้าตัวจะรู้ตัวพริมโรสก็เดินนำไปแล้ว 

"รอด้วยสิ ว่าแต่เธอจะแต่งงานเมื่อไหร่หรอฉันจะได้หาชุดสวยๆใส่ไปร่วมยินดีด้วยอะ" คำถามนั้นทำให้พริมโรสหยุดเดิน ราวกับฝันไปนี่ไม่ใช่ความจริงรึเปล่าเรื่องที่เธอต้องแต่งงานเนี่ย 

"ไม่รู้สิฉันยังไม่ได้คุยอะไรมาก นี่ฉันจะแต่งงานจริงๆเหรอ" พริมโรสถึงกับย้อนถามตัวเองที่ไม่เคยคิดเรื่องนี้เลยเพราะว่าเธอยังไม่มีแฟนมาก่อน 

"ใช่สิเธอกำลังจะแต่งงานกับคู่หมั้นที่ใครๆก็แอบชอบทั้งนั้น ทั้งหล่อ ทั้งใจดี รวยเวอร์และเพอร์เฟคอย่างกับเจ้าชายเลย ฉันนี่ยังฟินไม่หายเลย #เจ้าหญิงของผม" 

"ถ้าจะขนาดนั้น เขาไม่มีแฟนแล้วหรอกเหรอ" 

"นั่นสิ เคยมีข่าวว่าพี่ปรินซ์กับพี่เอวาที่เป็นนางเอกซีรีส์ไปไหนมาไหนกันบ่อยๆ แถมยังสนิทกันมานานอาจจะคบกันก็ได้ แต่ฉันว่าลองถามพี่ปรินซ์เองดีกว่านะเผื่อฉันพูดผิดแล้วทำให้เธอคิดมาก" จ๊ะจ๋าทำสีหน้าเกรงใจเมื่อบอกข่าวลือที่เธอพอรู้มาให้พริมโรสฟัง 

"ไม่ต้องหรอก ยังไงฉันก็คงแต่งงานกับเขาไม่ได้หรอก คนไม่ได้รักกันแต่งงานกันไปจะมีความสุขได้ยังไง" พริมโรสทำเรือของจ๊ะจ๋าล้มครืนอย่างแรง ยังไงเธอก็จะไม่แต่งงานกับปรินซ์ตามแผนของของรพีพรรณ์เด็ดขาด 

"เป็นกูรูเลยนะคะคุณหนูพริมลดาผู้ไร้รัก ระวังใจไว้เถอะ พี่ปรินซ์น่ะฮอตมากแถมยังเฟรนลี่มากๆ เธอคิดว่าหัวใจดวงน้อยๆของเธอจะไม่พองโตเพราะเขาได้เหรอ" คำถามนั้นชวนให้หญิงสาวฉุกคิดตามในสิ่งที่จ๊ะจ๋าพูด นั่นสินะ...ถ้าเกิดหวั่นไหวกับคนๆนั้นมันจะเป็นยังไงต่อไปกัน 

ปรินซ์มารับพริมโรสที่หน้าตึกคณะในเวลาเที่ยงพอดี นักศึกษาที่พักแล้วเริ่มทะยอยเดินลงพอเห็นว่าปรินซ์ยืนรอพริมโรสอยู่สาวๆทุกคนต่างก็ยิ้มหวานให้ว่าที่เจ้าบ่าวและเจ้าของแฮชแท็ก #เจ้าหญิงของผม ที่ทำเอาฟินจนน่าอิจฉาไปตามๆกัน 

"ว้าวๆๆพระเอกมารอที่หน้าคณะซะด้วย" จ๊ะจ๋าแอบแซวพริมโรสในขณะที่ทั้งคู่เดินลงบันไดมา หญิงสาวเหลือบมองชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่เปล่งประกายออร่าโดดเด่นจนดึงดูดสายตาได้เป็นอย่างดี เขากำลังเดินมาหาพริมโรสจนคนที่พยายามต่อเรืออย่างจ๊ะจ๋าแทบกรี๊ดที่ได้เห็นตัวจริงใกล้ๆ 

"ทำไมมารับเร็วจังคะ" พริมโรสเอ่ยถามชายหนุ่มที่มีฐานะเป็นคู่หมั้นของเธอ 

"ก็น้องพริมโรสเลิกเรียนตอนเที่ยงนี่ครับ" ปรินซ์ตอบอย่างรู้ทัน ต่อให้เธอจะโกหกว่าเลิกสองทุ่มแต่แค่เขาอยากรู้ว่าพริมโรสทำอะไรบ้างในแต่ละวันแค่สืบก็คงไม่ยากสำหรับเขาเท่าไหร่ 

"สองทุ่มนะคะ ไปเถอะจ๊ะจ๋า" พริมโรสจูงมือจ๊ะจ๋าเดินนำไปในขณะที่จ๊ะจ๋าทำหน้าเหวอกับการโกหกหน้าตายของเพื่อนสนิท 

"ไปบอกพี่ปรินซ์อย่างนั้นได้ไง เราเรียนเสร็จแล้วนะวันนี้อะ" จ๊ะจ๋ากระซิบถามพริมโรสทั้งที่ปรินซ์กำลังเหลียวมองคนที่โกหกหน้าตาย 

"สองทุ่มก็ได้ครับแต่มีข้อแลกเปลี่ยน" ชายหนุ่มกล่าวลอยๆทั้งที่พริมโรสไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไรแต่คงไม่มีอะไรรอเธอหรอก สองทุ่มก็แค่ร้านปิดและไปส่งเธอที่คฤหาสน์ก็แค่นั้น 

"ไปเถอะ วันนี้ฉันจะออกไปเที่ยวให้ทั่วเลย" พริมโรสกล่าว เธอไม่เคยรู้สึกได้อิสระแบบนี้มาก่อนเลยเพราะรพีพรรณ์มักสั่งคนขับรถให้มารับทันทีที่เรียนเสร็จแถมพอคิดจะหนีก็มักถูกลงโทษอยู่เสมอ ขออิสรภาพให้สักวันเถอะ ขอเพียงแค่นั้นจริงๆ 

"จะดีหรอ" จ๊ะจ๋ารู้สึกเกรงๆเพราะพริมโรสทำเมินชายหนุ่มระดับหนุ่มฮอตคนนั้น 

"อืม" พริมโรสตอบสั้นๆ เธอไม่เคยเล่าให้จ๊ะจ๋าฟังถึงความเข้มงวดของแม่เลี้ยงใจร้ายปฏิบัติต่อเธอถึงกลบเกลื่อนทำตัวเป็นปกติโดยไม่สนสิ่งใด 

ปรินซ์ส่ายหน้าเบาๆ เขาจะลองตามใจพริมโรสดูสักครั้งเพราะเขาเองก็อยากรู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหน พอจะเข้ากับเขาได้ดีรึเปล่า 

"พี่ให้เธอแค่ถึงสองทุ่มนะพริมโรส" ชายหนุ่มก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะเดินไปยังรถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ ก่อนจะกดโทรหาดีไซน์เนอร์ที่นัดไว้ตอนบ่ายโมงนี้ 

(สวัสดีค่ะคุณชาย) 

"ผมขอเลื่อนไปตอนสองทุ่มครึ่งนะครับ พอดีเจ้าสาวของผมมีธุระให้ทำนิดหน่อย" 

(อ๋อ ได้ค่ะ คอนเฟิร์มเป็นสองทุ่มครึ่งนะคะ) 

"ครับ ขอบคุณมากครับ" 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว